Τρίτη, 5 Ιανουαρίου 2016

Κίνδυνος ολομέτωπου πολέμου Ρωσίας, Τουρκίας και ΝΑΤΟ

5-1-16



Εκ των υστέρων, η κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου από την Τουρκία στις 24 Νοεμβρίου δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη. Εάν η συριακή σύγκρουση δεν διευθετηθεί, θα μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε ολομέτωπο πόλεμο μεταξύ Ρωσίας, Τουρκίας και ενδεχομένως, του ΝΑΤΟ. Για την Τουρκία, η ρωσική στρατιωτική περικύκλωση αντανακλά τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Ρωσίας και αναγκάζει την Τουρκία να πάρει μία στάση. Για την Ρωσία, η εναέρια στάση της είναι απλώς μία απάντηση στις δραστηριότητες των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αρκτική και τον Ειρηνικό, τις οποίες η Μόσχα θεωρεί ως απειλή. Δεν είναι μόνο ρητορική που έχει γίνει πιο θερμή, από τότε που οι Ρώσοι μαχητές μπήκαν στην Ουκρανία. Η Τουρκία έχει δει επίσης έναν αυξανόμενο αριθμό παραβιάσεων του εναέριου χώρου της, κατά τις οποίες ρωσικά αεροσκάφη εισήλθαν για λίγο στον τουρκικό εναέριο χώρο, μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Επιπλέον, ο ρωσικός Στόλος της Μαύρης Θάλασσας, ο οποίος τροφοδοτείται από τα λιμάνια του Νοβοροσίσκ, της Οδησσού και της Σεβαστούπολης, έχει κυριαρχήσει στην Μαύρη Θάλασσα, εμπλεκόμενος σε μία σειρά από επεισόδια «κλειδώματος ραντάρ», με τουρκικά ΝΑΤΟϊκά πλοία.

Το πιο ανησυχητικό έγινε τον Μάρτιο του 2015, όταν ρωσικά αεροπλάνα, κατά τη διάρκεια μιας άσκησης βομβαρδισμού, στόχευσαν εικονικά το αμερικανικό καταδρομικό πυραύλων USS Vicksburg και την τουρκική φρεγάτα TCG Turgutreis, που ήταν στην περιοχή.

Η Τουρκία απάντησε σε αυτά τα γεγονότα μέσω διπλωματικών αιτημάτων, με άμεση στρατιωτική επικοινωνία και μερικές φορές μένοντας ήσυχη, έτσι ώστε να μην προκαλέσει μία μεγαλύτερη κρίση στο ΝΑΤΟ. Για να αποφευχθεί η αντιπαράθεση στην Μαύρη Θάλασσα, μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία, η Τουρκία ανακατευθύνει ορισμένες από τις μοίρες της, της Μαύρης Θάλασσας στην Νότια Αφρική και τον Ινδικό Ωκεανό, κάτι που προκάλεσε έναν πρώην ναύαρχο του τουρκικού στόλου να διαμαρτυρηθεί δημοσίως, για την αποδυνάμωση της παρουσίας του τουρκικού ναυτικού στην Μαύρη Θάλασσα.

Κατά τους επόμενους μήνες, η ρωσική παρουσία στο Αιγαίο εντάθηκε. Εγκαινίασε συχνές περιπολίες στην ανατολική Μεσόγειο και ενέτεινε τις δραστηριότητές της στη ρωσική ναυτική βάση στην Ταρτούς της Συρίας. Μέχρι το καλοκαίρι του 2015, με τις χώρες του ΝΑΤΟ να αυξάνουν τις εναέριες εκστρατείες τους στην Συρία (και με τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-Άσαντ, τον σύμμαχο της Ρωσίας, να χάνει έδαφος), η Μόσχα πίστευε ότι η πρόσβασή της στην Ταρτούς βρισκόταν σε κίνδυνο. Ο αντιναύαρχος Viktor Chirkov, ο επικεφαλής του ρωσικού ναυτικού, προειδοποίησε ότι η «βάση είναι απαραίτητη για μας˙ λειτουργούσε και θα συνεχίσει να λειτουργεί».

Και έτσι, μετά από προετοιμασία όλο το καλοκαίρι, στα τέλη Σεπτεμβρίου οι ρωσικές δυνάμεις έφθασαν στην Συρία, με επίσημη αποστολή την υποστήριξη των δυνάμεων του Άσαντ, ανακουφίζοντας τη ρωσική αεροπορική βάση στη Λατάκια και τη ναυτική βάση στην Ταρτούς και ως εκ τούτου, στοχεύοντας σουνιτικές μαχητικές ομάδες -το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος (επίσης γνωστή ως ISIS ) και άλλους- γύρω από την Idlib και το Χαλέπι, που βρίσκονται κοντά στις δύο βάσεις. Η είσοδος της Ρωσίας στην Συρία, ήταν ίσως πιο σοβαρή για την Τουρκία από ό, τι η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία.

Η ανάληψη του ελέγχου της συριακής επαρχίας Χατάι από την Τουρκία το 1939, ήταν η μόνη επέκταση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, αφότου παγιώθηκαν τα σύνορά της. Επιπλέον, η Τουρκία υποστήριξε μερικές από τις ομάδες ανταρτών που τώρα μάχεται η Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αποτελούνται από Τουρκμένους από τη βορειοδυτική Συρία.

Κατά το φθινόπωρο, ρωσικά πολεμικά πλοία έπλεαν γύρω από την Ταρτούς και την Λατάκια, γύρω από την Μαύρη Θάλασσα, έξω από την υφιστάμενη ρωσική βάση στην Αρμενία και κατά μήκος του Αιγαίου. Η Τουρκία ήταν σχεδόν περικυκλωμένη από το ρωσικό στρατό –μία δεινή κατάσταση, που προκάλεσε τον νεοδιορισθέντα Τούρκο Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Hulusi Akar, να επιβεβαιώσει ότι η χώρα πιάστηκε «μέσα σε έναν κύκλο πυρών».

Πηγή:premium.paratiritis.gr

geopolitics