Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Έχεις αθροίσει ποτέ τις ψυχές που χάθηκαν;


9-1-16

Γράφει ο Δημήτρης Σκράπαρης


Έχεις αθροίσει ποτέ τους νεκρούς από όλη αυτήν τη διαμάχη για θρησκείες και ιδεολογίες; Τους έχεις βάλει όλους δίπλα – δίπλα να δεις τι έχουμε καταφέρει; Όχι ατομικά, αλλά σαν ανθρώπινο είδος.


Αμφιβάλλω.


Και ακριβώς επειδή αμφιβάλλω είμαι εδώ για να στα θυμίσω, γιατί τα ξεχνάς. Ξεχνάς τι μας φέρνει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στην καταστροφή. Δε θα σου πω κάτι που δεν ξέρεις. Ο ρόλος μου είναι να στα υπενθυμίσω. Έτσι για να πονέσεις που ασχολείσαι με αηδίες κάθε μέρα και αύριο θα βρεις έναν «τζιχαντιστή» οπλισμένο στο κατώφλι σου και δε θα γνωρίζεις γιατί…

Πριν ξεκινήσω να αναλύω ένα – ένα τα «γιατί», θα ήθελα να σε πληροφορήσω ότι εδώ, σε αυτό το άρθρο, δε θα υποστηρίξω να κλείσουν ή να ανοίξουν τα σύνορα της χώρας ή της Ευρώπης γενικότερα. Ότι ζημιά ήταν να γίνει έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Τζιχαντιστές ερχόταν πολύ πριν αρχίσουν τα μεγάλα κύματα προσφύγων, ανθρώπων που όντως είχαν ανάγκη. Σε πολλούς δώσαμε εμείς οι Έλληνες το «οκ» να μεταβούν στην Ευρώπη, όπως επίσης και οι Ισπανοί αλλά και οι Ιταλοί, και να αρχίσουν να οργανώνουν χτυπήματα σε στόχους. Οπότε ότι κίνηση γίνεται τώρα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, είναι κίνηση πανικού. Όταν με το «καλό» γίνει και εδώ, θα είναι άλλη μια απόδειξη πανικού. Τα σύνορα δε θέλουν κλείσιμο με την έννοια του αποκλεισμού, αλλά μεθοδικό έλεγχο και περιορισμό. Το πως θα γίνει αυτό το έχουν αναλύσει ήδη πολλάκις οι ειδικοί.

Πάμε στο δια ταύτα. Έγινε ένα μεγάλο κρούσμα βίας στο Παρίσι πριν λίγο καιρό. Στο θυμίζω γιατί απλά αρκέστηκες στο να βάλεις ένα hashtag στο facebook και να βάψεις την photo profile σου στα χρώματα της Γαλλικής σημαίας και κάπου εκεί το έκανες delete από το μυαλό σου και ασχολήθηκες με μια άλλη επικαιρότητα…

Κρούσμα βίας λοιπόν. Όχι τυφλής βίας. Όχι ατυχήματος. Όχι ενός όχλου που ξέφυγε από τον έλεγχο. Αλλά ενός στοχευμένου χτυπήματος, με πολύμηνη οργάνωση και σχεδιασμό. Οι επιτιθέμενοι καλοκουρδισμένα ρομπότ. Λοβοτομημένοι και σκληρά εκπαιδευμένοι. «Τυφλοί» και «κουφοί» από τις οδηγίες ενός εκφυλισμένου ιερατείου, το οποίο τους παρέχει τη δύναμη να επιβάλλουν τη βία. Ο καθένας την εξουσία του. Για… Πνευματικούς σκοπούς.

Τι οδήγησε όμως εδώ; Ποιος τους όπλισε αυτούς, ποιος τους εκπαίδευσε, ποιος τους φανάτισε;

Φυσικά ο υπαίτιος είναι ένας. Δεν έχει νόημα να κρύβεται κανένας πίσω από το δάχτυλό του. Το ΝΑΤΟ έσπειρε. Το ΝΑΤΟ θερίζει. Και όλοι αυτοί που είμαστε εκεί μέσα, είμαστε υπαίτιοι και συνένοχοι. Ναι, φίλε μου, και η Ελλαδίτσα σου είναι υπαίτια.

Όταν ξεκινούσε η «Αραβική Άνοιξη» σας θυμάμαι να κατακρίνετε τους κακούς φασίστες και δυνάστες της ανατολής. Η οποία ανατολή κρατιόταν σε μια σταθερή πορεία, με τις εκάστοτε συγκρούσεις πάντα, αλλά ποτέ με κάτι τόσο ισχυρό που να ταράξει τις ισορροπίες. Όλα άρχισαν τον Δεκέμβρη του 2010 στην Τυνησία. Ξεκίνησε η λεγόμενη «Εξέγερση στην Τυνησία» η οποία προσπάθησε να αποδιώξει το παλαιό καθεστώς.

Τι σου λέω τώρα ε; Διάβασε και παρακάτω…

Στην Ευρώπη δε μάθαμε πολλά για αυτό, προφανώς δε χρειαζόταν να μάθουμε πολλά. Ελάχιστοι το θυμούνται, και εγώ όταν έψαχνα στοιχεία είχα διαγράψει εντελώς από τον νου μου την Τυνησία. Ωστόσο αυτό που ανακάλυψα κατά τη διάρκεια της έρευνας μου για να γράψω το άρθρο, είναι πως η Γαλλία υποστήριξε την ανατροπή του καθεστώτος στη Τυνησία. Κάτι καθόλου τυχαίο, αν υπολογίσουμε πως η Τυνησία αποτέλεσε αποικία της Γαλλίας.

Το τέλος του Φεβρουαρίου του 2012 βρίσκει ένα τεράστιο τόξο επιρροής ακέφαλο από ηγέτες και βυθισμένο σε εμφύλιους πολέμους.


Τυνησία: καθαιρέθηκε ο Ben Ali


Αίγυπτος: καθαιρέθηκε ο Hosni Mubarak


Λιβύη: καθαιρέθηκε ο Muammar Gaddafi και εκτελέστηκε


Υεμένη: καθαιρέθηκε ο Ali Abdullah Saleh


Μπαχρέιν: Αναταραχές, εμφύλιες συγκρούσεις και αλλαγή του συντάγματος


Αλγερία: που πρόκειται για Γαλλική αποικία που ανεξαρτητοποιήθηκε το 1962. Επικρατεί εμφύλιος πόλεμος


Ιράκ: Εμφύλιες συγκρούσεις μεταξύ των πολιτών. Προσπάθεια δημιουργίας του Ιρακινού Κουρδιστάν από Κούρδους μαχητές


Ιορδανία: Πολύμηνες ταραχές όπου απαιτούσαν την παραίτηση του Μονάρχη με αποτέλεσμα τις διαρκείς παραιτήσεις πρωθυπουργών και πολιτική αστάθεια


Κουβέιτ: Ταραχές από τους Βεδουίνους με αποτέλεσμα τη παραίτηση του πρωθυπουργού και τη διάλυση της βουλής


Μαρόκο: Αναταραχές, εμφύλιες συγκρούσεις και αλλαγή συντάγματος


Σουδάν: Εμφύλιες συγκρούσεις, ανεξαρτητοποίηση του Νοτίου Σουδάν


Μαυριτανία: Συγκρούσεις και αναταραχές


Βόρειο Μάλι, ή ο εμφύλιος του Μάλι: Οι Tuareg που επέστρεψαν από τον εμφύλιο της Λιβύης, συμμετείχαν στον εμφύλιο του Μάλι


Συρία: Ξεκίνησε ως εμφύλιος το 2011, συνεχίστηκε ως ένας βρώμικος πόλεμος. Ο Άσαντ ακόμη πολεμά μαζί με τον λαό του, ενάντια στους ισλαμιστές.

Όλες αυτές οι χώρες έπεσαν σε μία διαρκή αναταραχή. Όλες τοποθετημένες σε ένα τόξο ενεργειακό, σε στρατηγικά σημεία. Πριν από αυτά τα περιστατικά είχε προηγηθεί ο πόλεμος του Αφγανιστάν και η εισβολή στο Ιράκ το 2003 για την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν.

Ως εδώ δεν αρκεί…

Μετά την Αραβική άνοιξη ακολουθεί η δημιουργία του Islamic State of Iraq and Syria (ISIS) και του Islamic State of Iraq and Levant (ISIL). Και τα δύο μαζί ως συνασπισμός αποκαλούνται DAESH στη Δύση, από την Αραβική περιγραφή al-Dawla al-Islamiya al-Iraq al-Sham. Τις βιαιότητες τους τις γνωρίζουμε όλοι. Τους αποκεφαλισμούς, τα τρομοκρατικά χτυπήματα. Είναι η ουσία του απόλυτου κακού επί γης. Του απόλυτου φασισμού. Η έννοια του θρησκευτικού φανατισμού. Και μπορούμε να λέμε για ώρες.

Ωστόσο η Ευρώπη έθρεψε το θηρίο.

Όπλα, οχήματα, εξοπλισμοί, ότι χρειαζόταν για να καταστρέψουν τον κακό Άσαντ, τα κράτησαν. Έχτισαν κράτος, οργάνωση και συνεχίζουν κάτι που άφησαν στη μέση. Την «τζιχάντ».

Σήμερα μετράμε το δεύτερο χτύπημα Ισλαμιστών στη Γαλλία. Η Γαλλία που έσπειρε παντού θάνατο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, πλέον θερίζει ότι έσπειρε. Μία αιματηρή επίθεση, λίγο καιρό πριν, στη Βοστόνη και πολλά άλλα μικρότερα χτυπήματα εκτός Αμερικής και Ευρώπης, όμως εξίσου αιματηρά. Η Αμερική ακόμη δεν έχει αναρρώσει από το χτύπημα στους δύο πύργους το 2001 και η Ευρώπη θα έχει τη 14 Νοεμβρίου του 2015 να θυμάται. Όλα αυτά στο πλαίσια της επίδειξης δύναμης του DAESH.

Και η Ευρώπη;

Η Ευρώπη έχει πεθάνει. Αυτό που βλέπουμε όλοι είναι το κουφάρι της που σαπίζει. Τίποτα δε δείχνει υγιές πια σε αυτή την Ήπειρο. Βλέπουμε διάσπαση εσωτερική, τρομοκρατία εντός, υπέρτατα αιματηρή, ορδές προσφύγων που έφυγαν για να ξεφύγουν από τον εφιάλτη του DAESH και τον βρίσκουν πάλι μπροστά τους. Και παράλληλα ήδη έχουν δεχτεί απειλές πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Η Ευρώπη, όπως και η Αμερική παλαιότερα, θερίζει ότι έσπειρε με τις «σταυροφορίες» του ΝΑΤΟ.

Αν με ρωτάς ποιο είναι το μέλλον; Δεν μπορώ να απαντήσω.

Θα σου πω όμως τι ελπίζω. Σε μια συντονισμένη επίθεση κατά του DAESH.

ΝΑΤΟ, Ρωσία, Ισραήλ και Κίνα πλέον. Όλοι αυτοί μαζί μπορούν να δώσουν ένα, αιματηρό μεν, τέλος δε, στην ιστορία των ισλαμιστών. Κάποτε ο Καντάφι είχε προειδοποιήσει: «If I go down, Europe turns black», είχε πει. Και μιλούσε ξεκάθαρα για αυτό που συμβαίνει τώρα.

Το ίδιο είπε με έναν παρόμοιο τρόπο πρόσφατα και ο Άσαντ Θα τον ακούσουν;

geopolitics