Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Ο νέος Ψυχρότερος Θερμός Πόλεμος εξελίσσεται ήδη.



13-2-16


Το Editorial της ηλεκτρονικής μας έκδοσης:


Ευρισκόμενοι στον δεύτερο μήνα του 2016, ένος έτους που φαίνεται πως θα χαρακτηριστεί από γεωπολιτικές εντάσεις και οικονομικές κρίσεις ανά την υφήλιο, δεν μπορούμε να μην ανατρέξουμε στο editorial προηγούμενης έκδοσης μας του τεύχους Νοεμβρίου Δεκεμβρίου 2014, όπου είχαμε αναφερθεί στην πιθανότητα ενός νέος Ψυχρού Πολέμου.

«Είναι ολοφάνερο ότι οι ισορροπίες στον πλανήτη έχουν αλλάξει. Τα μέτωπα πολλαπλά: Ουκρανία, Συρία, Ιράκ, Λιβύη και Αρκτικός Κύκλος που φαίνεται να είναι το νέο πεδίο αντιπαραθέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας » γράφαμε χαρακτηριστικά και χρησιμοποιήσαμε ως επιχείρημα, πέρα από τα δεδομένα της γεωπολιτικής σκακιέρας, ένα απόσπασμα από το βιβλίο The Colder War του Marin Katusa:
«O νέος Ψυχρός Πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη οφείλεται στη μαζική μετατόπιση της ενεργειακής γεωπολιτικής ισχύος στη Ρωσία, η οποία πέρασε σχεδόν απαρατήρητη σε όλη την υδρόγειο » έγραφε ο συγγραφέας.

Σήμερα, εν έτη 2016, με τον φόβο της τρομοκρατίας να πλανάται πάνω από τις πολιτισμένες κοινωνίες, οι οποίες στο όνομα της ασφάλειας τους είναι πρόθυμες να θυσιάσουν κομμάτια από την ελευθερία τους, το ενδεχόμενο ενός νέου Ψυχρού Πολέμου δεν είναι απλά ορατό, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε με βεβαιότητα πως ο νέος Ψυχρότερος Θερμός Πόλεμος εξελίσσεται ήδη.

Δεν θα περιοριστούμε στην ετήσια αναφορά των Μυστικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ που θεωρούν πιθανή την επάνοδο κάποιου είδους Ψυχρού Πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, ούτε στην επίσκεψη Henry Kissinger (ειδικός σε θέματα Ψυχρού Πολέμου, καθώς το πολιτικό του άστρο μεσουράνησε εκείνη την περίοδο) στη Ρωσία όπου λέγεται πως συζητήθηκε το νέο deal του μοιράσματος της Τουρκίας και της ευρύτερης περιοχής (ήρθε, φαίνεται, το πλήρωμα του χρόνου για την συμφωνία Sykes Picot), ούτε καν στην προσπάθεια του μεγαλοεπενδυτή George Soros να πυρπολήσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις Δύσης Ρωσίας με άρθρο του στο βρετανικό Guardian (όπου στοχοποιεί τον Ρώσο πρόεδρο ως νούμερο ένα εχθρό των ΗΠΑ).


Ο νέος Ψυχρότερος Θερμός Πόλεμος, όπως αποκαλούμε στο Geopolitics την περίοδο που διανύουμε, δεν έχει ως στόχο την αντιπαράθεση ΗΠΑ - Ρωσίας, παρά τα όσα λέγονται σε αναφορές, τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, αναλύσεις ειδικών και στρογγυλά τραπέζια αναλυτών. Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος αφορά την αντιπαράθεση της τεχνοκρατίας με τους πολίτες και τα ελεύθερα έθνη. Είναι ένα νέο είδους πολέμου απέναντι στα κατεκτημένα δικαιώματα της ελευθερίας, της ισότητας, της ανεξαρτησίας κάθε έθνους και των πολιτών του. Ήδη, οι πρώτες δοκιμές του συντελέστηκαν και συντελούνται στην Ελλάδα των μνημονίων, όπου οι πολίτες απογοητευμένοι γυρνούν την πλάτη στην πολιτική και επιτρέπουν δίοδο στην τεχνοκρατία που φαντάζει ως μόνη λύση. Την ίδια στιγμή, στη Γηραιά Ήπειρο οι πολιτικοί άνδρες εκλείπουν και τα ηνία έχουν περάσει στα χέρια χαρτογιακάδων και αγορών. Η αλήθεια είναι, πως από αρχαιοτάτων χρόνων οι αγορές καθόριζαν τη δυναμική κάθε κοινωνίας, όμως πλέον βρισκόμαστε στην εποχή που οι αγορές καθορίζουν, ελέγχουν αλλά και κυβερνούν κάθε κοινωνία λόγω απουσίας πολιτικών λύσεων.Κάθε φορά που το σύστημα κατέρρεε παγκοσμίως, ως μόνη λύση φάνταζε η προσφυγή στην «οικονομία του πολέμου».

Σήμερα, πλέον, το σύστημα καταφεύγει στον φόβο της τρομοκρατίας με πολλαπλές εστίες ανάφλεξης.Στις περισσότερες περιπτώσεις η απειλή τρομοκρατικού χτυπήματος είναι άκρως πιο αποτελεσματική από το ίδιο το τρομοκρατικό χτύπημα, όπως συμβαίνει σήμερα στην φοβισμένη Ευρώπη που καταρρέει.

Ενώ η Ευρώπη διολισθαίνει στην απουσία προτύπων και ηγετών, την ώρα που παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του ευρωιερατείου αλλά και μερίδας του Τύπου, το άστρο της νέας σιδηράς κυρίας Angela Merkel ξεθωριάζει, στη Ρωσία το άστρο του Putin (που φροντίζει να το ενισχύει με κάθε τρόπο) παραμένει ζωντανό. Το στυλ ηγεσίας που λανσάρει ο Ρώσος πρόεδρος και πρώην πράκτορας της KGB φαίνεται πως ακολουθούν τόσο ο πρόεδρος της Αιγύπτου Abdel Fattah el-Sisi, όσο και ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdoğan με τον υποψήφιο των Ρεπουμπλικάνων Donald Trump να φλερτάρει με την ιδέα ενός παρόμοιου προφίλ. Τα προφίλ αυτών των πολιτικών ανδρών, κατά την άποψή μας, θα μας απασχολήσουν καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους με τις κινήσεις τους. Αυτό δε σημαίνει πως προβλέπουμε νίκη του Ρεπουμπλικάνου Trump στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, καθώς όλα ακόμη είναι αβέβαια. Αυτό που μπορούμε να πούμε όμως με σιγουριά είναι ότι ο Trump στην προσπάθεια του να κερδίσει τον μέσο Αμερικανό πολίτη, θα παρουσιάσει το προφίλ ενός λαϊκού εθνικιστική ηγέτη που αναζητούν οι μάζες ως από μηχανή Θεό των πολιτικών προβλημάτων.

Μάζες που θα αντιμετωπίσουν πάμπολλα προβλήματα καθώς οι πιέσεις των οικονομικών κρίσεων στα διάφορα χρηματιστήρια θα αφήνουν ισχυρούς κραδασμούς στις κοινωνικές τάξεις πιέζοντας τους πιο αδύναμους. Η μεσαία τάξη σταδιακά θα εξισωθεί με τις ασθενέστερες/αδύναμες τάξεις προκειμένου να εξαλειφθεί σε μια επιστροφή των σύγχρονων κοινωνιών στο Μεσαίωνα. Έναν Μεσαίωνα που είχε περιγράψει σε διάφορα κείμενά του και ο ιστορικός, οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος του François Mitterrand, Jacques Attali. Ας μην λησμονούμε πως ήδη προετοιμάζονται για αυτό μέσα από καθημερινές σκηνές βίας σε τηλεοπτικό και κινηματογραφικό επίπεδο. Ενώ τον δικό τους ρόλο παίζουν και οι απανταχού φανατικοί φονταμενταλιστές που έχουν ως κύριο εκπρόσωπο το Ισλαμικό Χαλιφάτο και τις θηριωδίες του. Ίσως τώρα, πέντε χρόνια μετά. αρκετοί να κατανόησαν ποιος ο σκοπός των Αραβικών Ανοίξεων στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Καθώς ο σκοταδισμός θα απειλεί μέσα από θεοκρατικά καθεστώτα τον πλανήτη και το γεωπολιτικό bing bang της μετανάστευσης θα πιέζει την Ευρώπη, τα χρηματιστήρια θα κάνουν τις δικές τους βουτιές θυμίζοντας την εποχή του Μεσοπολέμου και την ύφεση του 1929. Περίεργες φαίνεται πως θα είναι και οι οικονομικές διακυμάνσεις του πετρελαίου με τη Ρωσία, τη Βενεζουέλα και το Ιράν να συγκαταλέγονται στους μεγάλους χαμένους αν η τιμή του βαρελιού δεν ανέβει. Την ίδια ώρα στη Σαουδική Αραβία, η βασιλική οικογένεια θα συνεχίσει να ζει πλουσιοπάροχα και ο λαός να κοντρολάρεται με την αντιπαράθεση Σουνιτών Σιιτών. Μια αντιπαράθεση που θα κρίνει το μέλλον της Μέσης Ανατολής, τη Συριακή κρίση, αλλά και την θέση του Ιράν στην περιοχή.

Το 2016 θα είναι μια χρονιά όπου πολλές χώρες θα έρθουν αντιμέτωπες με σκληρές επιλογές,όπως η Βρετανία που θα πρέπει να προσδιορίσει το μέλλον της στη Γηραιά Ήπειρο και η Βραζιλία όπου το άστρο της Dilma Rousseff΄επιδιώκει να σωθεί από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Ελλάδα, για την οποία είχαμε εκτενές αφιέρωμα στο προηγούμενο τεύχος μας , θα πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες των επιλογών της και να αποφασίσει τι θέλει να πράξει με ωριμότητα και συνέπεια. Το 2016 θα είναι μια δύσκολη χρονιά για τα έθνη καθώς θα πρέπει να διατηρήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στη λαίλαπα της μαζοποίησης και της τεχνοκρατίας. Μια χρονιά όπου όλοι θα κριθούν και οι αντιπαραθέσεις ΝΑΤΟ Ρωσίας θα κορυφωθούν προκειμένου να λειτουργήσουν ως κατάλληλο ερέθισμα φόβου προς τις μάζες και να δώσουν το κατάλληλο έναυσμα στις χώρες της Βαλτικής να λειτουργήσουν ως αντιρωσικό στάθισμα.


Με τα παραπάνω, δεν επιθυμούμε ούτε να παίξουμε το ρόλο του προφήτη ή του μάγου ούτε φυσικά να τρομοκρατήσουμε όσους μας διαβάζουν. Προσπαθούμε απλά να συμπυκνώσουμε πληροφορίες και δεδομένα που λαμβάνουμε και να τα μετατρέψουμε στις δικές μας εκτιμήσεις χωρίς να θελήσουμε να στερήσουμε κάτι από όσα λαμβάνουν χώρα στο παρόν. Εξάλλου όπως είχε πει και ο Albert Camus «η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν». Και αυτό ακριβώς πρέπει να πράξουμε ως Έλληνες και ως ελεύθεροι πολίτες το 2016 αν θέλουμε να έχουμε μέλλον.


---------------------------------------------------------------------------------




Από το editorial της ηλεκτρονικής έκδοσης:
http://www.joomag.com/magazine/geopolitics-magazine-january-february-2016/0057750001455224890?short



Και για κινητά:
https://drive.google.com/file/d/0B7xfPp_6DS9aX0JkQ28xTG0zSGs/view
---------------------------------------------------------------------------------

Σ΄αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε:


Sergey Shoygu: Ο Σατανάς διάδοχος του V.Putin;
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Πούτιν-Καντίροφ: Σχέση αγάπης ή σχέση ανάγκης;
Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

2016: Ελληνορωσικό Έτος Φιλίας 
του Ειδικού Συνεργάτη του Geopolitics

Πανορθόδοξη Σύνοδος και Γεωπολιτικά Αγκάθια. Τα Δυο Αντίπαλα Πατριαρχεία (Α΄Μέρος). 
Γράφει ο Παναγιώτης Κάρδαρης

Το Ιράν βλέπει στον καθρέφτη τον εαυτό του ως Περσία. Γράφει η Πωλίνα Ανύφτου

Το στοίχημα του Βασιλιά Salman bin Abdulaziz Al Saud.
Γράφει ο Νίκος Τοπούζης

Κουρδικό Φυσικό Αέριο και Πετρέλαιο, Τουρκία αγωγοί ΤANAP-TAP και Ευρώπη. Γράφει ο Αθανάσιος Πίτατζης.

Θερμοπυρηνική Σύντηξη (Fusion) και οικονομική ανάπτυξη. Γράφει ο Γεώργιος Ατσαλάκης.

2016: Έτος οικονομικών αναταράξεων. 
Γράφει ο Βασίλης Αργυρόπουλος

Αναζητώντας μια νέα αρχιτεκτονική για το ευρώ και την Ευρώπη. Τα μεγάλα αδιέξοδα ενός μοναδικού εγχειρήματος.
Γράφει η Χριστίνα Δεστούνη.

Από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στο τρίτο Μνημόνιο. 
Γράφει ο Γεώργιος Τσακίρης.

Οι Ελληνικές ΄Ενοπλες Δυνάμεις στο πέρασμα της Ιστορίας (Α' Μέρος). Γράφει ο Παναγιώτης Κούφας.

Η οικονομία της Τρομοκρατίας (Α' Μέρος). 
Γράφει ο Θεόδωρος Πιτικάρης

Terrorism future and need of awareness.Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν. 

geopolitics