Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Ισραήλ και αλλαγή στάσης στο Συριακό.


24.2.2106

Το Ισραήλ αλλάζει την πολιτική του έναντι του εμφυλίου στη Συρία. Η έως τώρα μετριοπαθής πολιτική του Τελ Αβίβ χαρακτηριζόταν από τη φράση του πρώην Πρωθυπουργού
Ariel Sharon «Με όλα τα σφάλματά του, ο Assad είναι ένας διάολος που τον γνωρίζουμε».

Με αυτή τη φράση το Ισραήλ εξηγούσε, πως οποιαδήποτε αλλαγή του καθεστώτος θα μπορούσε να φέρει πιο ριζοσπαστικές σέκτες στην εξουσία και στην ουσία η Συρία να μετατραπεί σε προτεκτοράτο των τζιχαντιστών. Ωστόσο, αυτή η πολιτική του 2011 οφειλόταν στις γενικότερες ανακατατάξεις στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο, με αλλαγές στο καθεστώς της Αιγύπτου και αναβρασμό στο Μπαχρέιν. Πλέον τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα…

«Alright Arik, you know your neighbors better» η απάντηση του George W. Bush στη συνάντησή του το 2005 με τον Ariel Sharon

Το ολοκαύτωμα και ο φόβος των χημικών

Σύμφωνα με τους ισραηλινούς, τα χημικά όπλα αποτελούν κόκκινη γραμμή για αυτούς, αφού τους θυμίζουν το Β΄ΠΠ και τα εγκλήματα των ναζί εναντίον των εβραίων με τη χρήση χημικών. Ο Gadi Shamni, πρώην Στρατηγός και στρατιωτικός σύμβουλος των Ariel Sharon και Ehud Olmert, δήλωσε το 2013 στο Economist ότι, η Συρία έπρεπε να πληγεί προληπτικά, λόγω των χημικών όπλων που διέθετε. Μάλιστα για να δικαιολογήσει το υψηλό ενδιαφέρον του Ισραήλ επί  του θέματος ανέφερε ότι η έλλειψη κεντρικού ελέγχου από τη διεθνή κοινότητα, επί του χημικού οπλοστασίου του Assad, αφήνει κενά ασφαλείας, λόγω των ιδιαίτερων σχέσεων της σιιτικής HESBOLLAH με το καθεστώς. Το ίδιο έτος ΗΠΑ και Ρωσία συνεργάστηκαν, ώστε να απομακρυνθεί όλο το χημικό οπλοστάσιο του Assad και συνεπώς να αρθούν αυτομάτως και οι όποιες ανησυχίες του Τελ- Αβίβ, επί του θέματος.


                          Άρθρο του Economist με τη συνέντευξη του Στρατηγού Shamni

Μέχρι στιγμής η εμπλοκή του Ισραήλ έχει περιοριστεί στην προστασία των συμφερόντων του, με επιλεκτικά χτυπήματα εναντίον θέσεων της HESBOLLAH. Το Τελ Αβίβ φοβάται τόσο την αύξηση επιρροής της HESBOLLAH στη Συρία, η οποία ήδη ελέγχει τα δρώμενα στο Λίβανο, όσο και η παράνομη διακίνηση εξελιγμένων οπλικών συστημάτων μέσω του καθεστώτος Assad προς την εξτρεμιστική οργάνωση.

Ο πόλεμος στη Συρία έχει εξυπηρετήσει κατά πολύ τα ισραηλινά συμφέροντα. Οι δυνατότητες του συριακού στρατού έχουν υποβαθμιστεί κατά πολύ, σε σχέση με αυτές του 2010. Η HESBOLLAH συμμετέχει στις μάχες στο πλευρό του Assad με το ένα τρίτο περίπου των δυνάμεών της, χάνοντας καθημερινά μαχητές. Όλα αυτά είναι φυσιολογικό ότι δε μπορούν να ειπωθούν, όταν έχουν σφαγιαστεί περίπου 470000 άνθρωποι από την αρχή των εχθροπραξιών, αλλά δε θα παραξένευε κανέναν, αν το Τελ Αβίβ ευχόταν τη συνέχιση των εχθροπραξιών σε έναν ατέρμονο αγώνα. Γι’ αυτό το λόγο το Ισραήλ δεν επιθυμούσε την εμπλοκή ξένων δυνάμεων στη Συρία, αφού οι συνθήκες, όπως αυτές είχαν αρχικά διαμορφωθεί, έδειχναν ότι καμία πλευρά δε μπορεί να επιτύχει μία ξεκάθαρη νίκη.

Τα ανωτέρω σχέδια άλλαξαν με την εμπλοκή της Μόσχας. Ο Συριακός στρατός φαίνεται πως επεκτείνεται τόσο στα βόρεια (περικύκλωση του Aleppo), όσο και στα νότια (Deraa), με τη συριακή αντιπολίτευση να βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσχερή θέση. Η αλλαγή πολιτικής από το Τελ Αβίβ στηρίζεται σε δύο παράγοντες:

α.         Ενδεχόμενη νίκη του Assad θα σήμαινε νίκη των συμμάχων του (Ιράν και HESBOLLAH). Το Ιράν έχει βελτιώσει κατά πολύ τη διπλωματική του θέση, μετά τη συμφωνία της Βιέννης τον Ιούλιο του 2015, και την άρση των κυρώσεων. Αυτό σημαίνει ότι η Τεχεράνη θα μπορούσε να αγοράσει προηγμένης τεχνολογίας όπλα, τα οποία θα μπορούσαν να μεταφερθούν στη HESBOLLAH, ακόμα πιο εύκολα, εφόσον επανακαταληφθεί η νότια επικράτεια της Συρίας (υψώματα GOLAN), τα οποία τώρα κατέχουν οι αντικαθεστωτικοί.

β.         Η Δύση μένει απαθής ενώ υπάρχει ακόμα ενεργή, αυτό που αποκαλούν οι ισραηλινοί, «Τρίτη δύναμη», που περιλαμβάνει τους μετριοπαθείς σουνίτες και τους Κούρδους, δυνάμεις που θα μπορούσαν να αποτελούν αντίβαρο στο συριακό στρατό. Η Δύση επικεντρώνεται, περισσότερο, στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού και στην εξάλειψη οιουδήποτε κινδύνου εξτρεμιστικών επιθέσεων στις δυτικές χώρες. Αυτός ο φόβος διαμορφώνει, κατά πολύ, την ατζέντα συζητήσεων, παρακάμπτοντας, προς το παρόν, το θέμα του συριακού καθεστώτος.

Το μόνο σίγουρο είναι, πως το Ισραήλ δεν επιθυμεί την επαναφορά της ευρύτερης περιοχής σε πρότερα γεωπολιτικά δεδομένα. Η ύπαρξη μία Συρίας, όπως τη γνωρίζαμε στο παρελθόν, αποτελεί κόκκινη γραμμή για το «Άστρο του Δαυίδ». Βάσει αυτού του δεδομένου αναμένουμε, πως η στάση του Τελ Αβίβ θα παραμένει σε διπλωματικό επίπεδο και θα αμφιταλαντεύεται μεταξύ καθεστώτος και αντικαθεστωτικών, αναλόγως με την κατάσταση στη Δαμασκό, ώστε εν τέλει και ο Assad να απομακρυνθεί αλλά και οι τζιχαντιστές να εξαφανιστούν από τα σύνορά του ή να αναλωθούν σε μεταξύ τους διαμάχες (σιιτική HESBOLLAH και σουνιτική Al Qaida)

--- Πολυδεύκης  ---
Ειδικός Συνεργάτης για το Geopolitics 

geopolitics