Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Να γίνει ή όχι hotspot κέντρο σε κάθε νησί που χρειάζεται;


8-2-16





Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας


Μην βιαστούμε να απαντήσουμε. Θα το δούμε με θετικά και αρνητικά. 

Ας ξεκινήσουμε με τα αρνητικά:

1) Η δημιουργία κέντρου καταγραφής σε τόπο προορισμού (νησιά) και όχι σε τόπο αναχώρησης (Τουρκία) προφανώς και μεγαλώνει την επιθυμία πολλών να περάσουν παράνομα και δίνουν απίστευτα μεγάλο κίνητρο σε δουλεμπόρους να συνεχίσουν το έργο τους. Είναι τελείως διαφορετικό να σε ελέγχουν εκεί από όπου θα φύγεις παρά εκεί όπου θέλεις  να πας. Το μοντέλο της καταγραφής από τόπο αναχώρησης το εφάρμοσαν οι ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα, όπου μετά την συρροή στο Ellis Island που ήταν πλέον μη διαχωρίσιμη, ακριβώς λόγω της ίδιας εικόνας που έχουμε εμείς σήμερα, ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΣΥΝΟΡΑ και απαίτησαν από τις χώρες που προερχόντουσαν οι μετανάστες να στέλνονται τα στοιχεία τους από εκεί και μετά έκαναν μόνο εξακρίβωση.

2) Η ανετοιμότητα λειτουργίας και η μειωμένη απόδοση παραγωγικότητας των κέντρων αυτών για διάφορους λόγους θα δημιουργήσει φαινόμενο bottleneck και χιλιάδες θα παραμένουν στα νησιά μας μέχρι να καταγραφούν. Αυτό που ήδη γίνεται δηλαδή. Άρα ο προσωρινός χώρος διαμονής των 72 ωρών μπορεί να γίνει για πολύ περισσότερο, εξού και οι απαιτήσεις της Ε.Ε για χώρους 50.000 ατόμων! Αυτό συνεπάγεται εντάσεις και δυσκολίες σε φρούρηση, σίτιση κτλ, ενώ αν γινόταν το κέντρο όπως είπαμε στον τόπο αναχώρησης, τότε δεν θα υπήρχε και ανάγκη κέντρων διαμονής καθώς θα εφαρμοζόταν ό,τι έκαναν οι ΗΠΑ.

3) Η συρροή αλλογενούς πληθυσμού σε μια περιοχή τουριστική λειτουργεί ψυχολογικά αρνητικά και μακροπρόθεσμα θα αλλάξει την εικόνα τουρισμού προς τα εκεί. Είτε φρουρείται αποτελεσματικά είτε όχι (το χειρότερο είναι αυτό), σε μια χρονική στιγμή που όλη η Ε.Ε. έχει αντιδράσει σύσσωμη σε αυτή την ειρηνική εισβολή εποικισμού από πληθυσμό εντελώς ξένο σε ήθη και έθιμα της Δύσης, αλλά και χωρίς καμία διάθεση αφομοίωσης, είναι λογικό επακόλουθο πώς η βιομηχανία τουρισμού για Σίνδο, Λέσβο και Κω θα χρειαστεί χρόνια για να ορθοποδήσει πλέον.

4) Η εικόνα της οργανωμένης υποδοχής όλων εντός εδάφους της Ε.Ε. αλλά χωρίς ικανή αποτροπή ή έστω απέλαση (χθες το Πακιστάν νομίζω αρνήθηκε να δεχτεί δικούς του πολίτες πίσω!!),απλά θα προσελκύσει περισσότερους, με την ελπίδα πως είτε θα το σκάσουν και θα περάσουν πιο μέσα για να πάνε στην Ε.Ε., όπου φυσικά έχουν αμπαροκλειδωθεί οι πόρτες, είτε θα μπορέσουν να παραμείνουν Ελλάδα μέχρι να φύγουν όταν ηρεμήσουν τα πράγματα ( έχει ξαναγίνει στα τέλη της δεκαετίας του 1990).

Ας περάσουμε και στα θετικά:

1) Το πρώτο,κύριο και υποχρεωτικό, αν θέλει να πει κάποιος ως θετικό, σημείο είναι ότι η Ελλάδα με την συμμόρφωση για δημιουργία κέντρου υποδοχής/καταγραφής, θα αποφύγει τον σκόπελο που λέγεται προσωρινός αποκλεισμός από Σένγκεν. Μην γελιούνται κάποιοι. Στην Ε.Ε. είναι τεράστιο το πολιτικό κόστος για το μεταναστευτικό και δεν θα χάλαγε κανέναν να παίξει η Ελλάδα τον ρόλο της Ιφιγένειας για να κατευνάσουν τους δικούς τους πολίτες, έστω και αν στο τέλος δεν θα άλλαζε και πολλά όσον αφορά τις ροές. Η ΑΠΕΙΛΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ.

2) Η καταγραφή είναι πάντα ένα θετικό στοιχείο, αν γίνει σωστά και υπάρξει ως βάση διασταύρωσης δεδομένων. Είναι γεγονός πως, μέχρι στιγμής, πάνω από 400.000 άτομα βρίσκονται στην χώρα μας (πρόχειρος υπολογισμός) ενώ έχουν καταγραφεί σε χαρτιά, δεν είναι σε βάσεις δεδομένων, δημιουργώντας πρόβλημα εξακρίβωσης που θέτει και ζήτημα ασφαλείας. Αν υπάρξει καταγραφή θα είναι ένα εργαλείο εντοπισμού πολύ χρήσιμο.

3) Ανεξάρτητα αν η μεγαλύτερη μερίδα των μεταναστών είναι εκτός δικαιώματος ασύλου, υπάρχει και ο ανθρωπιστικός παράγοντας όπου ένα οργανωμένο κέντρο θα ανταπεξέρθει καλύτερα και θα διαχειριστεί καλύτερα την κατάσταση πετώντας εκτός δράσεων αρκετούς επιτήδειους μασκαρεμένους ως ΜΚΟ που είδαν ζεστό χρήμα και μπήκαν.

Το ζύγισμα είναι δύσκολο όπως κατανοεί κάποιος και δεν είναι τόσο απλό το ερώτημα. Θα ήταν απλούστερο αν η κυβέρνηση όταν έπρεπε, είχε θέσει το ζήτημα σε σωστή βάση και δεν έδινε τόσο μεγάλο δικαίωμα σε Τουρκία να το παίξει θύμα και να πάρει χρήματα, ενώ είναι θύτης και γελάει εις βάρος της Ε.Ε. την ώρα που η χώρα μας προβάλλει ως κερατάς και δαρμένος.  Επειδή όμως είμαι ρεαλιστής, κατανοώ πώς πλέον αυτό δεν αλλάζει εκτός και αν συμβεί θαύμα,οπότε στο παραπάνω δίλημμα θα έλεγα πως θέλω τα κέντρα ελέγχου και καταγραφής, αλλά με σημαντικές διαφορές τόσο στο πώς θα λειτουργήσουν, όσο και στο πώς θα διαχειρίζονται όσοι είναι πλέον νομικά ελλιπείς στην παροχή ασύλου.

Τι θα κάνουμε αυτούς που δεν το δικαιούνται;Υπάρχει λύση αλλά θέλει ανάλυση που χρειάζεται εκτενή αναφορά.

geopolitics