Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Ο πνιγμός του σύγχρονου Αιγαία

28-3-16





Γράφει η Πωλίνα Ανύφτου
διεθνολόγος



Οι τρομοκρατικές επιθέσεις δεν ήρθαν από το χθες, δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο της σύγκρουσης των πολιτισμών και δεν θα είναι κάτι μακρινό για το εγγύς μέλλον. Μόλις την Τρίτη βρεθήκαμε μπροστά στα νέα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Βέλγιο, την καρδιά της ΕΕ και μια από τις πιο ασφαλείς πόλεις καίτοι μία από τις πλέον πολυπολιτισμικές πόλεις της Ευρώπης. Τα θύματα ήταν ο απλός κόσμος ο οποίος και θυματοποιείται σε κάθε έξαρση των πολιτικών και οικονομικών συνθηκών των οποίων ο φονταμενταλισμός τους σπονσάρεται αδρά και σίγουρα δεν έχει τις απαρχές του ούτε στην Αγία Γραφή ούτε στο Κοράνι.

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην ΕΕ ήρθαν χρονικά μετά την απόφαση των χωρών μελών της Ένωσης να περιορίσουν τις ρήτρες της Συνθήκης του Δουβλίνου και να θέσουν για πρώτη φορά περιορισμούς στις μετακινήσεις από και προς τις χώρες της Συμφωνίας του Σένγκεν. Ήρθαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις σε μια περίοδο που η ΕΕ χωρίζεται στην Ευρώπη που θα διέπεται από το καθεστώς των Βρυξελλών εννοώντας τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης και θα κλείσουν τα σύνορα, και στην Ευρώπη που θα διέπεται υπό το καθεστώς του ΝΑΤΟ δηλαδή την Ελλάδα και μέρος της Ιταλίας και το ΝΑΤΟ θα ελέγχει την έλευση των προσφύγων καταργώντας τα εθνικά σύνορα και την εθνική κυριαρχία. Η παρουσία του ΝΑΤΟ και οι τελευταίες συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας ουσιαστικά έφεραν το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο ώστε να τεθεί ως ρυθμιστής του προσφυγικού όπου καταργώντας τα Ελληνικά σύνορα και με τη συνδρομή των Τουρκικών αρχών θα ενοποιήσει το θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας μακριά από την εθνική κυριαρχία και θα συνεργάζεται απευθείας με τα κέντρα της ΕΕ. Ο θαλάσσιος χώρος του Αιγαίου πλέον από αυτοδύναμη γεωγραφική οντότητα με νομική κυριαρχία θα μετατραπεί σε χώρο όπου την ασφάλεια του θα την θεωρεί το ΝΑΤΟ.

Πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Η γεωπολιτική αστάθεια στην Μέση Ανατολή που συνοψίζεται στην πάλη του Σουνίτικου με το Σιίτικο Ισλάμ στην αναδιανομή της Ισλαμικής αγοράς και των έλεγχο του φυσικού πλούτου, ο πολιτειακός διαμελισμός της Τουρκίας όπου έχει ακρωτηριάσει τη λειτουργία της χώρας στην ΝΑ Τουρκία, ο εξοπλισμός των Κούρδων και η ανοικτή πάλη τους για τη δημιουργία Κουρδικού κράτους στο Β. Ιράκ, οι μάζες που ξεσηκώνονται ακόμη μια φορά στη Β. Αφρική έφεραν τις δύο μεγάλες δυνάμεις να συγκρουστούν σε διπλωματικό επίπεδο αναζητώντας αύξηση της κυριαρχίας τους επί της κυριαρχίας των νέων χώρων (όχι χωρών) που σχηματίζονται ανά τη Μέση Ανατολή και εξοντώνουν τη δυναμική της ΕΕ που δεν έχει συγκροτηθεί σε ένα κρατικό ή ενωμένο πολιτειακό σχηματισμό ενώνοντας τη δυναμική των κρατών μελών της.

Σε όλη αυτή τη διάσταση η Ελλάδα ένεκα και της γεωγραφική της θέσης δεν είναι μόνο ο κύριος αποδέκτης του προσφυγικού κύμματος και της προσφυγικής ροής, είναι και η κύρια γεωγραφική ζώνη όπου οι δύο μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ και Ρωσία μπορεί να έρθουν σε άμεση αντιπαλότητα, μιας και το Αιγαίο αποτελεί τη μόνη έξοδο της Ρωσίας στη δύση και στον Ευρωπαικό κόσμο. Το Αιγαίο μπορεί να αναδειχθεί ως η ‘πύρινη γη’ και για τις δύο δυνάμεις και να αποτελέσει πεδίο διπλωματικής μάχης όπου θα φέρει την Ελλάδα προ των γεωπολιτικών της θέλω από τη μία, και προ των υποχρεώσεων της ως μέλος του ΝΑΤΟ. Από την άλλη η Τουρκία που τόσο επιδιώκει μια άμεση διένεξη ΗΠΑ- Ρωσίας, όπως φάνηκε και στη Συρία, θα επιχειρήσει να αναλώσει την πολιτική της προπαγάνδα και τα επεισόδια της στο Αιγαίο ώστε να επιτραπεί μια αμερικανορωσική διένεξη. Το ερώτημα που τίθενται όμως είναι το εξής, μπορεί η Τουρκία να επηρρεάσει πια τις γεωπολιτικές εξελίξεις προς όφελος της; Αυτό στο επομενο μας άρθρο της επόμενη βδομάδα.

-----------------------------------------------------------------------------

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Η Φωνή της Πάφου το Σάββατο 26-3-16


geopolitics