Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Ο Ομπάμα δεκτός με τιμές στην Αργεντινή.

24-3-15


Η επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στην Αργεντινή ήταν γεμάτη συμβολισμούς. Σε μια χώρα όπου από τη δεκαετία του 1940 –επί Περόν- επικρατούσε καχυποψία αν όχι εχθρότητα στις διμερείς σχέσεις, ο αμερικανός πρόεδρος βρέθηκε οικογενειακώς στο Μπουένος Αίρες, αποφασισμένος να κάνει μια νέα αρχή. Σύμμαχός του σε αυτό, βεβαίως, το γεγονός ότι τη χώρα δεν την κυβερνούν οι περονιστές.

Ο νέος κεντροδεξιός πρόεδρος της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, βρίσκεται στην εξουσία κάτι παραπάνω από 100 ημέρες και ήδη έχει κάνει πολλά για να αποδείξει στη διεθνή κοινότητα ότι η χώρα του θέλει να αφήσει οριστικά πίσω την εποχή των περονιστών του ζεύγους Κίρσνερ, των σκληρών δηλώσεων κατά ΔΝΤ και κερδοσκοπικών funds, του εναγκαλισμού με τη Βενεζουέλα, αλλά και της αναζήτησης οικονομικών συμμάχων μόνο σε Ρωσία και Κίνα.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας πολιτικής Μάκρι ήταν ο διακανονισμός με τα αμερικανικά funds που είχαν αρνηθεί το «κούρεμα» των ομολόγων τους, διεκδικώντας όλα τους τα χρήματα.

Σχεδόν αμέσως μετά την ανάληψη της προεδρίας, στο Μπουένος Άιρες βρέθηκαν ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, Ματέο Ρέντσι και ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ.

Και τώρα ήρθε η σειρά του Μπαράκ Ομπάμα να επισκεφθεί την Αργεντινή, προερχόμενος μάλιστα από την Κούβα.

Η υποδοχή που επιφύλαξε ο Μάκρι στον πρόεδρο ήταν θριαμβευτική. Το ειρωνικό βέβαια στην υπόθεση είναι ότι επίσημο δείπνο προς τιμήν του προέδρου έγινε στο μεγαλειώδες πολιτιστικό κέντρο που φέρει το όνομα του πρώην προέδρου (2003-2007) Νέστορ Κίρσνερ, ενός ανθρώπου που συγκρούστηκε με την αμερικανική πολιτική, τον τότε αμερικανό ομόλογό του Τζορτζ Ο. Μπους, αλλά και το ΔΝΤ, στο οποίο είχε πει ότι «οι νεκροί δεν πληρώνουν τα χρέη τους».

Ο Μπαράκ Ομπάμα εκτίμησε και το παραπάνω τη νέα σελίδα που άνοιξε ο πρόεδρος Μάκρι, μιλώντας με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τη νέα πορεία που χαράσσει η χώρα, αλλά κάνοντας και αυτοκριτική -χωρίς επίσημη συγγνώμη- για το ρόλο των ΗΠΑ (μέσω CIA) στις δικτατορίες που επιβλήθηκαν στην Αργεντινή και άλλες χώρες τις δεκαετίες του 1970 και 1980.

Χωρίς βέβαια να αναφερθεί ονομαστικά σε αμφιλεγόμενα πρόσωπα, όπως ο Χένρι Κίσινγκερ, ο Ομπάμα αναγνώρισε λάθη στην εξωτερική πολιτική, δηλώνοντας πρόθυμος να κάνει την αυτοκριτική του.

«Έρχομαι από την Κούβα» είπε στους δημοσιογράφους και συνέχισε: «Η δημοκρατία είναι καλύτερη από οποιαδήποτε δικτατορία και αυτό το λέω σε οποιαδήποτε επίσκεψή μου, όσο άβολο και αν ακούγεται».

Και επειδή η επίσκεψη συνέπεσε με τη «μαύρη» επέτειο της 24ης Μαρτίου 1976, όταν επιβλήθηκε στη χώρα μια από τις σκληρότερες στρατιωτικές δικτατορίες, ο Ομπάμα ανακοίνωσε ότι αποχαρακτηρίζονται τα απόρρητα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Χούντα, μάλιστα 10 χρόνια νωρίτερα -στα 40 χρόνια αντί των 50 που προβλέπει η σχετική διαδικασία.

Ο αμερικανός πρόεδρος μίλησε με θερμά λόγια και για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Αργεντινή, θέλοντας να κατευνάσει τους πολέμιους της επίσκεψής του.

Δεν έλειψαν άλλωστε και οι αντιαμερικανικές διαδηλώσεις στους δρόμους της πρωτεύουσας με συνθήματα όπως: «Η χώρα σου βλάπτει τον κόσμο, κάνε κάτι».

Αλλά και ο Μαουρίσιο Μάκρι έκανε λόγο για μια νέα περίοδο στις διμερείς σχέσεις, ελπίζοντας να δει περισσότερες αμερικανικές επενδύσεις στη χώρα, που βασανίζεται να βγει από την οικονομική στασιμότητα και να βρει τη λύση στο πρόβλημα του υψηλού πληθωρισμού.

Κατά τα άλλα, ο Ομπάμα έδειξε και τις χορευτικές του ικανότητες στο τάνγκο, δοκίμασε το περίφημο (τσάι) mate και ευχήθηκε στον αργεντινό λαό, χρησιμοποιώντας μια φράση από τον εθνικό ύμνο της Αργεντινής.

Το νέο κεφάλαιο που οι ΗΠΑ θέλουν να ανοίξουν στην Κεντρική και Νότια Αμερική έχει ακόμα πολύ δρόμο, ωστόσο, σε αρκετές χώρες, οι πολίτες εγκαταλείπουν τις κεντροαριστερές κυβερνήσεις και πολιτικούς που κυριάρχησαν τα τελευταία 15 χρόνια, στρεφόμενοι σε κεντροδεξιές λύσεις.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα να είναι η Βραζιλία, η μεγαλύτερη οικονομία της Νοτίου Αμερικής, όπου η πρόεδρος Ντίλμα Ρουσέφ αλλά και ο προκάτοχός της Ινάσιο «Λούλα» ντα Σίλβα αμφισβητούνται εντονότατα στο δρόμο, αλλά και σε θεσμικό επίπεδο.

Μένει ασφαλώς να φανεί τι πολιτική θα χαράξει ο/η διάδοχος του Ομπάμα σε λίγους μήνες.

Απόστολος Ρουμπάνης

geopolitics