Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Σχέσεις Ρωσίας Τουρκίας.

5.4.2016


Στις 01-04-2016 η Τουρκία έθεσε προς ψήφιση, στη βουλή, τις συζητήσεις με τη Ρωσία για αναστήλωση του ιστορικού μνημείου του San Stefano στην Κων/πολη. Το συγκεκριμένο μνημείο του Αγίου Στεφάνου, στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Yeşilköy, είχε ανεγερθεί προς τιμήν των Ρώσων στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στον Ρωσο-οθωμανικό πόλεμο του 1877-78. Ωστόσο με την είσοδο της Τουρκίας στον Α΄ ΠΠ στο πλευρό των Γερμανών η Άγκυρα διέταξε το στρατό της να ανατινάξει το μνημείο που θύμιζε τη ντροπή της ήττας.

Η Εθνική Επιτροπή Άμυνας ψήφισε την ανέγερση του μνημείου για να τιμήσει τους Ρώσους πεσόντες, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, σε αντάλλαγμα ανέγερσης πέντε ανάλογων μνημείων στη Ρωσία, που θα τιμούσαν τους Τούρκους πεσόντες στους ιστορικούς πολέμους των δύο χωρών. Το εν λόγω σχέδιο συζητιόταν από το 2010 και το προσχέδιό του είχε υπογραφεί το 2012, ωστόσο τώρα τέθηκε προς ψήφιση στην τουρκική βουλή. Μάλιστα θα συσταθεί και διακρατική επιτροπή από Ρώσους και Τούρκους ώστε να βρεθούν τάφοι αγνοουμένων των δύο στρατών. Αυτό ίσως και να δίνει ελπίδες στην ελληνική πλευρά ότι το 2074 μπορεί να συσταθεί μία κοινή επιτροπή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για την ανεύρεση τάφων αγνοουμένων από την Κύπρο...

Σίγουρα μπορεί να υποθέσει οποιοσδήποτε ότι οι Τούρκοι θα είναι κερδισμένοι από αυτή τη συμφωνία μιας και ανταλλάσσουν ένα μνημείο (Άγιος Στέφανος) με πέντε αντίστοιχα σε ρωσικό έδαφος... ωστόσο πριν βιαστούμε να προβούμε σε βιαστικά συμπεράσματα θα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι το μνημείο του Αγίου Στεφάνου ανατινάχθηκε επειδή θύμιζε την εθνική ντροπή της ήττας της Τουρκίας (επίσημη αιτιολογία της απόφασης της Οθωμανικής Τουρκίας), ενώ ΚΑΙ τα 6 μνημεία της συμφωνίας που προαναφέρθηκε αφορούν την ήττα των Τούρκων από τη Ρωσία. Για να γίνει πιο κατανοητό θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε με την ανέγερση ενός μνημείου από την ελληνική κυβέρνηση στα Δερβενάκια... Ως εκ τούτου μάλλον μιλάμε για το αντίθετο, δηλαδή την μνημόνευση της στρατιωτικής ντροπής της Τουρκίας, δεδομένου ότι η χώρα είναι μία μονοπύλωνη κοινωνία που στηρίζεται στη στρατιωτική της ισχύ και την αίσθηση του αήττητου του στρατιωτικού της μηχανισμού.

Το πιο φυσικό ερώτημα που τίθεται από αυτή την οξύμωρη κίνηση συγκριτικά με την διπλωματική κατάσταση των δύο χωρών μετά την κατάρριψη του Su-24 είναι: Γιατί τώρα;
Όπως προαναφέραμε το προσχέδιο του ψηφίσματος ήταν έτοιμο από το 2012. Η ανάδειξή του, σχεδόν 4 χρόνια μετά, δείχνει το πολιτικό μούδιασμα της Τουρκίας για μία τέτοια συμφωνία και κυρίως τις μεγάλες ανάγκες που έχουν προκύψει από τις ρωσικές κυρώσεις και τη στήριξη της Μόσχας προς τους Κούρδους της Συρίας. 

Οι τουρκικές αρχές επιχειρούν ένα άνοιγμα προς τη Μόσχα σε μία σειρά βημάτων που θα πρέπει να γίνουν προκειμένου να πειστεί ο V. Putin πως η κατάσταση έχει αλλάξει. Αυτό διαφάνηκε και όταν ο Recep Tayyip Erdogan έκανε έκκληση προς τη Μόσχα για εξεύρεση λύσης από την Ουάσιγκτον. Συγκεκριμένα ο Τούρκος Πρόεδρος, που διαπίστωσε από πρώτο χέρι την απογοήτευση των ΗΠΑ επί των χειρισμών του σε διάφορα γεωπολιτικά θέματα της περιοχής, ανέφερε πως: «Δυστυχώς οι σχέσεις των δύο χωρών διέρχονται από τραχιά διαδρομή, μετά τις 24 Νοεμβρίου. Παρά τη σκληρή αντίδραση της Μόσχας, που για εμάς είναι δυσνόητη, οι περιφερειακές προκλήσεις μας υποχρεώνουν να επανεκκινήσουμε της συνεργασία μας, από τη στιγμή που Τουρκία και Ρωσία είναι σημαντικές, για την περιοχή, χώρες».
.
Η ανωτέρω δήλωση θα μπορούσε να αποτελεί και αποτέλεσμα πιέσεων των ΗΠΑ για επίλυση μίας ανοιχτής γεωστρατηγικής πληγής στο ανατολικό άκρο της νατοϊκής συμμαχίας, ιδιαίτερα μετά τη σύγκλιση απόψεων μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων στο σοβαρό συριακό ζήτημα. Ωστόσο πέρα από την ψήφιση της ανακατασκευής του ρωσικού μνημείου, άλλο ένα σημάδι δείχνει τη μεταστροφή της τουρκικής διπλωματίας. Την ίδια μέρα με τις δηλώσεις Erdogan οι τουρκικές αρχές ανακοίνωναν τη σύλληψη του Alparslan Celik, που κατηγορείτο για τη δολοφονία του Ρώσου πιλότου του ρωσικού Su-24! Από το ανωτέρω φαίνεται, πως όχι μόνο οι Τούρκοι προστάτευαν τον Τουρκμένιο δολοφόνο, αλλά ήξεραν ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται προκειμένου να τον χρησιμοποιήσουν όταν χρειαστεί ως διπλωματικό δώρο της νεο-οθωμανικής διπλωματίας τους, προς το «σύγχρονο τσάρο».

Αν και κάποιοι θα μπορούσαν να χαρούν με τη διαφαινόμενη τουρκική μετάλλαξη, ιδίως οι Τούρκοι ξενοδόχοι που χάνουν καθημερινά από τις κυρώσεις της Μόσχας, όσοι γνωρίζουν την τουρκική πολιτική διατηρούν χαμηλές προσδοκίες ακόμα και τώρα, λόγω των γνωστών σε΄ολους τουρκικών παζαριών. Αυτό φαίνεται από τις δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου (δυσνόητη αντίδραση, σύγκριση σημασίας και ισχύος Τουρκίας και Ρωσίας) έως και το γεγονός ότι την ίδια μέρα με τις δηλώσεις οι Τούρκοι συλλαμβάνουν τον δολοφόνο του Ρώσου πιλότου, αλλά για άλλα αδικήματα και όχι για τη δολοφονία και το έγκλημα πολέμου! Αυτό από μόνο του σημαίνει ότι αν η Μόσχα επιθυμεί την έκδοσή του θα πρέπει να διαπραγματευτεί με την Άγκυρα!

Η Μόσχα συνεχίζει να υποστηρίζει ότι δεν επιθυμεί τίποτα λιγότερο από την τιμωρία των υπευθύνων για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού (αποπομπή και καταδίκη Τούρκων στρατιωτικών), την έκδοση επίσημης απολογίας του τουρκικού κράτους και την αποζημίωση ζημίων και οικογενειών. Οι επίσημες υπεκφυγές του τουρκικού κράτους δεν βοηθούν στην αποκατάσταση των διμερών σχέσεων και πολύ περισσότερο δείχνουν την βούληση του «Ak Saray» να αφήσει το χρόνο να απαλύνει τη σκληρή στάση του Κρεμλίνου. Τέτοια διπλωματική προσέγγιση θυμίζει επιλογή από θέση ισχύος και αν μη τι άλλο η διεθνής απομόνωση που έχει πετύχει ο Τούρκος Πρόεδρος δε μπορεί σε καμία περίπτωση να βοηθήσει, στην επίτευξη τέτοιας θέσης συγκριτικά με τη Μόσχα. Θα χρειαστεί πολύ περισσότερη προσπάθεια και ειλικρινή μεταμέλεια, που ίσως ο Τούρκος Πρόεδρος να είναι ανίκανος να επιδείξει. Προσωπικά εκτιμώ ότι θα χρειαστεί να εκδοθεί «λευκή επιταγή» από το «Λευκό Μέγαρο» (Ak Saray) για να ικανοποιηθεί ο τσαρικός εγωισμός...

--- Πολυδεύκης ---
Ειδικός Συνεργάτης

2 comments:

Δεν νομιζω οι Ρωσοι να τσιμπισουν το δολωμα του τουρκου επειδή εχουν διαχρονικα αποδειξει ότι όχι μονο μελετουν Ιστορια αλλα το κυριοτερο ότι την θυμούνται,εν αντιθεσει με το Ελληνικο συνδρομο του χρυσόψαρου.
Ουδέποτε ο τουρκος σεβαστηκε οτιδήποτε προκειμενου να επιτυχει τον σκοπο του και μολις ξεπερασει τα δυσκολα τα ξεχναει όλα.
Νομιζω ότι δεν θα υπαρχει στα Ρωσικα,Ισραηλιτικα,Αιγυπτιακα και γενικα σε ολες τις γλωσσες του κοσμου το 'σφαξε με αγα μου να αγιασω'.
Μπορεις να ξεγελάς πολλους για λιγο,λιγους για πολύ αλλα ολους για παντα όχι.

Συμφωνώ μαζί σας και άλλωστε αυτό φαίνεται και στο άρθρο. Απλά παρουσιάζουμε την προσπάθεια της Τουρκίας να επιδείξει προσπάθειες προσέγγισης, τη στιγμή της επίσκεψης του Ερντογάν στην Ουάσιγκτον. Το κυριότερο είναι ότι όλο αυτό το εγχείρημα θα μπορούσε να έχει αποδέκτη τον Ομπάμα και όχι τον Πούτιν

geopolitics