Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

ΗΠΑ και «οικονομικά πραξικοπήματα»



7-6-16


ΗΠΑ και «οικονομικά πραξικοπήματα»: Η ανατροπή στη Βραζιλία «δεν σφυρίχτηκε ποτέ πέναλτι.»




Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας




Είναι γνωστό πως εδώ και δεκαετίες οι Μεγάλες Δυνάμεις αυτού του κόσμου διεκδικούν με παντοίους τρόπους το όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο στον έλεγχο της πετρελαϊκής αγοράς, αλλά και των πρώτων υλών. Φυσικά οι ΗΠΑ δε θα μπορούσαν να μείνουν έξω από αυτό κάτι που λίγο ως πολύ όλος ο κόσμος γνωρίζει ή υποθέτει. Ωστόσο μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτός ο άκρατος ανταγωνισμός των ΗΠΑ με την υπόλοιπη υφήλιο;

Η «επιχείρηση Κόνδορας» σε επανάληψη;

Οι ΗΠΑ έχουν φροντίσει τα τελευταία δύο περίπου χρόνια να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τον έλεγχο της τιμής του πετρελαίου. Αυτό εξυπηρετεί ο «Ψυχρός Πόλεμος» κατά της Ρωσίας και τα διπλωματικά παιχνίδια με Σαουδική Αραβία και οι υποσχέσεις προς τον ΥΠΑΜ και διάδοχο του θρόνου. Το ίδιο επιχειρείται εν συνεχεία με το Ιράν, το πυρηνικό του πρόγραμμα και την ως δια μαγείας μερική άρση των κυρώσεων προκειμένου η ποσότητα πετρελαίου που θα διοχετευτεί να διατηρήσει χαμηλά την τιμή του μαύρου χρυσού. Ακόμα και με την Κίνα βρίσκονται σε μία υποβόσκουσα αντιπαράθεση, λόγω της επέκτασης της τελευταίας στην αφρικανική Ήπειρο. Όλα αυτά εξηγούν το λόγο που ξαφνικά σημαντικές χώρες – παραγωγοί πετρελαίου, όπως οι Νιγηρία, Βραζιλία και Βενεζουέλα διαθέτουν πολιτική αστάθεια και οδηγούνται στην ανατροπή των κυβερνήσεών τους.

Για να επιτύχουν τον στόχο τους, ήτοι τον έλεγχο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν όλα τα μέσα και οι χώρες οι οποίες αρνούνται να συνεργασθούν μεταξύ τους, ενδεχομένως να έρθουν αντιμέτωπες με δυσμενείς συνέπειες. Αυτό φαίνεται από τις εξελίξεις στην Νιγηρία, στη Βενεζουέλα και στη Βραζιλία, χώρες που απειλούνται από το χάος που επικρατεί στο εσωτερικό τους. Αν εξετάσει κανείς, προσεκτικά, τα αίτια που οδήγησαν στην κατάσταση αυτή, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οφείλονται, ελάχιστα, σε εσωτερικά τους πολιτικά προβλήματα. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις διακρίνεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο αστάθειας των χωρών, που προσπάθησαν να βαδίσουν σε δικά τους μονοπάτια ή κατέβαλλαν προσπάθειες να συνεργασθούν με εταίρους, οι οποίοι αποτελούν ανταγωνιστές των ΗΠΑ στην αγορά πετρελαίου.

Βενεζουέλα: Μία κολόνια γνωστή από παλιά


Το παράδειγμα της Βενεζουέλας είναι, ίσως, το πιο γνωστό προς το ευρύ κοινό, κυρίως και από τις δηλώσεις του Προέδρου της χώρας, Ν. MADURO, ο οποίος έχει εκφράσει φόβους για προσπάθειες της Ουάσινγκτον να ανατρέψει την κυβέρνηση της χώρας. Εν τω μεταξύ, η δεξιά ενωμένη Αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, «Mesa de la unitad Democratica» (MUD) έχει τη στήριξη της αμερικανικής οργάνωσης «NATIONAL ENDOWMENT FOR DEMOCRACY» (NED), που και αυτή με τη σειρά της χρηματοδοτείται από την Αμερικανική Κυβέρνηση, μέσω της «USAID». Όπως υποστηρίζει η Αμερικανίδα δικηγόρος και αρθρογράφος, E. GOLINGER, οι ΗΠΑ έχουν στηρίξει μέσω των οργανώσεών τους πολλές αντικυβερνητικές ενώσεις στη Βενεζουέλα, με υπέρογκα ποσά.

Η αντιπαράθεση της Ουάσιγκτον και της Κυβέρνησης της Βενεζουέλας, ξεκίνησε όταν η τελευταία προέβη στην κρατικοποίηση μιας σειράς πετρελαϊκών προγραμμάτων, μεταξύ των οποίων και αμερικανικών εταιρειών. Το 2007, η Βενεζουέλα προέβη στην ολοκληρωτική κρατικοποίηση του πετρελαϊκού τομέα και στην εκδίωξη όλων των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών από τη χώρα, γεγονός για το οποίο, το 2014 η χώρα κλήθηκε, κατόπιν απόφασης του διαιτητικού δικαστηρίου της Παγκόσμιας Τράπεζας, να καταβάλει το ποσό του $1,6εκατ. ως αποζημίωση στην πετρελαϊκή εταιρεία «EXXON MOBIL». Από τότε οι σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Καράκας είναι τεταμένες. Πέρυσι ο Πρόεδρος Ν. MADURO, δήλωσε πως η «Εxxon Mobil» δραστηριοποιείται με σκοπό να αποσταθεροποιήσει τη Βενεζουέλα και, όπως μετέδωσε το τηλεοπτικό δίκτυο «TELESURTY», ο ίδιος υποστήριξε ότι πραγματοποιείται σκληρή εκστρατεία εναντίον της χώρας του, που χρηματοδοτείται από την εταιρεία «Εxxon Mobil».

Σαουδική Αραβία: Μπροστά στο κέρδος δεν υπάρχουν φίλοι

Ακόμη και η Σαουδική Αραβία δεν έχει ξεφύγει από το μάτι του κυκλώνα, παρά τις παραδοσιακά καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η αυταρχική αντιμετώπιση της σχέσης Ουάσιγκτον – Ριάντ από τη βασιλική οικογένεια, όπως αναφέραμε και σε προηγούμενο άρθρο για το διάδοχο του θρόνου, έχει φέρει σε πολύ δύσκολη θέση της πολιτική κατάσταση στη χώρα, όπου πληροφορίες θέλουν αρκετά σύντομα να σημειωθούν επεισόδια ανατροπής και πραξικοπημάτων. Ο πρώην Αρχηγός του Στρατού στο αμερικανικό Πεντάγωνο, L. WILKERSON, δήλωσε στη γερμανική διαδικτυακή εφημερίδα “DEUTSCHE WIRTSCHAFTS NACHRICHTEN”: «Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως η Αραβική Άνοιξη – για μένα Αραβικός Χειμώνας- δεν έχει τελειώσει ακόμη. Οι Βασιλιάδες και οι Εμίρηδες του Μπαχρέιν, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ και άλλοι ακόμη, έχουν θορυβηθεί. Ο κόσμος αλλάζει, οι Βασιλιάδες και οι Εμίρηδες βρίσκονται στη λάθος πλευρά της Ιστορίας και οι ημέρες τους είναι μετρημένες». Η αλήθεια για την αντιμετώπιση των μεσανατολικών βασιλείων από την Ουάσιγκτον δε θα μπορούσε να ειπωθεί πιο παραστατικά από έναν πρώην αρχηγό στρατού της χώρας.

Η Σ. Αραβία και οι υπόλοιπες χώρες του Κόλπου ανήκουν στις σημαντικότερες χώρες του «OPEC» και σε περίπτωση και οι Σεΐχηδες-Μονάρχες χάσουν την εξουσία τους, ο «OPEC» ενδεχομένως να καταρρεύσει, κάτι που θα ικανοποιούσε ιδιαίτερα την Ουάσιγκτον, αν αναλογιστούμε τις κρίσεις που έχουν επέλθει στο παρελθόν (Πετρελαϊκή Κρίση δεκαετίας ’70, αλλά ακόμα και η αυτόνομη πολιτική που ο οργανισμός επιθυμεί να χαράξει, επί της πετρελαϊκής παραγωγής, σε αντίθεση με τα αμερικανικά συμφέροντα).

Νιγηρία: Το «πεδίο μάχης» μεταξύ Ουάσιγκτον – Πεκίνου Νο1


Ο Πρόεδρος της Νιγηρίας, Μ. BUHARI, προσπάθησε να επενδύσει στις σχέσεις της χώρας του με την Κίνα και πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη χώρα τον περασμένο Απρίλιο, όπου σύναψε αρκετές οικονομικές συμφωνίες. Σύμφωνα με στοιχεία, ο κινεζικός όμιλος «Sinohydro Corporation Ltd» πρόκειται να βοηθήσει τη Νιγηρία στην κατασκευή 300 εγκαταστάσεων παραγωγής ηλιακής ενέργειας και η εν λόγω συνεργασία ανέρχεται στο ποσό των $500εκατ. Επίσης, συνεργασία συνάφθηκε στον τομέα παραγωγής γρανίτη και μαρμάρου, αξίας $55εκατ. ενώ η Κίνα πρόκειται να δημιουργήσει και εγκαταστάσεις ορυχείου γρανίτη, αλλά και τον αυτοκινητόδρομο Abuja-Ibadan-Lagos, κόστους $1δις. Οι Κινέζοι θα βοηθήσουν και στην ανακατασκευή του μετρό στο Lagos, δαπάνη που ανέρχεται σε $2,5δις. Οι συμφωνίες δεν τελειώνουν σε αυτό το σημείο, αφού στη νιγηριανή ζώνη ελευθέρου εμπορίου, «Ogun-Guangdong», πρόκειται να κατασκευαστεί ένα βιομηχανικό πάρκο υψηλής τεχνολογίας, κόστους $1δις.

Όπως βλέπουμε το Πεκίνο έχει προωθήσει την οικονομική του διείσδυση στην αφρικανική χώρα με επενδύσεις άνω των $5 δις, με ένα μεγάλο μέρος των προγραμμάτων αυτών να χρηματοδοτείται από την κινεζική αναπτυξιακή τράπεζα «ΑΙΙΒ». Εκτός των άλλων, η Κίνα παραχώρησε στη Νιγηρία ακόμη και δάνειο, ύψους $6δις! Όλα αυτά φυσικά δεν περιστρέφονται, απλά, γύρω από την αγορά γρανίτη, αφού η Νιγηρία αποτελεί μία πολύ σημαντική χώρα στην παραγωγή πετρελαίου. Ήδη, το Πεκίνο επιθυμεί να εισαγάγει περισσότερο νιγηριανό πετρέλαιο από το 1δις βαρέλια. Όλες αυτές οι εμπορικές συμφωνίες έχουν οδηγήσει την Κίνα να αποτελεί τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Νιγηρίας. Μάλιστα, σύμφωνα με την κινεζική Πρεσβεία στην Άγκυρα, θεωρείται πως η κινεζική εισαγωγή πετρελαίου από το Ιράν θα είναι από ελάχιστη ως μηδαμινή, αφού η χώρα σκοπεύει να γίνει ο κύριος αποδέκτης του νιγηριανού πετρελαίου. Όπως λοιπόν γίνεται κατανοητό μία τέτοια προσέγγιση της ανερχόμενης υπερδύναμης της Άπω Ανατολής με μία παρθένα γη όπως η Νιγηρία δε θα περνούσε απαρατήρητη από την Ουάσιγκτον, η οποία έχει βρεθεί πολλάκις απέναντι από το Πεκίνο για γεωπολιτικά ζητήματα της Σινικής Θάλασσας.

Η σημαντικότερη περιοχή για την παραγωγή πετρελαίου της Νιγηρίας είναι το Δέλτα του Νίγηρα. Στην εν λόγω περιοχή δραστηριοποιείται η ένοπλη οργάνωση «EMANCIPATION OF THE NIGER DELTA» (MEND), που ζητά την απόσχιση της πλούσιας, σε πετρέλαια, περιοχής. Οι επιθέσεις της οργάνωσης αυτής επικεντρώνονται, ως επί το πλείστον, κατά πετρελαιοπαραγωγών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή, όπως είναι οι «ROYAL DUTCH SHELL PLC», “CHEVRON CORP.”, “EXXON MOBIL CORP.”, “TOTAL SA” και “ENI SPA”, γεγονός που καθιστά την οργάνωση σημαντική απειλή για τη νιγηριανή βιομηχανία πετρελαίου. Μέχρι στιγμής παραμένει άγνωστη η πηγή χρηματοδότησης της MEND, καθώς και η οργάνωσή της που την φέρει σε σημείο να μπορεί να ανταγωνιστεί τις δυνάμεις ασφαλείας και άμυνας μία χώρας, όπως η Νιγηρία.

Βραζιλία: Το «πεδίο μάχης» μεταξύ Ουάσιγκτον – Πεκίνου Νο2



Το πιο πρόσφατο παράδειγμα «διπλωματικής επίθεσης» ήταν αυτό της Βραζιλίας, όπου οι ΗΠΑ στήριξαν την Αντιπολίτευση, με στόχο την ανατροπή της Προέδρου, D. ROUSSEFF, αφού η ίδια δεν επέτρεπε την πρόσβαση αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών στην αγορά πετρελαίου της Βραζιλίας. Ο προσωρινός πρόεδρος της χώρας Μ. TEMER, συμμετείχε μάλιστα στις προσπάθειες ανατροπής της ROUSSEF και σύμφωνα με στοιχεία, υπήρξε πληροφοριοδότης της αμερικανικής κυβέρνησης.




Σύμφωνα με τηλεγραφήματα από την αμερικανική Πρεσβεία στο Σάο Πάολο, τα οποία αναφερόντουσαν στις δραστηριότητες του TEMER, συνεργάτες του βραζιλιάνου Προέδρου συναντήθηκαν προσφάτως με Αμερικανούς Γερουσιαστές, με κύριο θέμα συζήτησης τη συνεργασία στον τομέα των πετρελαίων.

Ωστόσο δεν άφησα τελευταίο το παράδειγμα της Βραζιλίας, λόγω ήσσονος σημασίας ή πιο πρόσφατων εξελίξεων. Η πετρελαϊκή αγορά της χώρας αποτελεί μήλον της έριδος, μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, αλλά πιο σημαντικό προϊόν ακόμα και από το μαύρο χρυσό αποτελεί το μέταλλο Νιόβιο!

Το καθαρό νιόβιο έχει την 7η μεγαλύτερη θερμοκρασία τήξης και το 6ο μεγαλύτερο σημείο βρασμού από όλα τα χημικά στοιχεία. Ανήκει στα λεγόμενα πυρίμαχα μέταλλα τα οποία είναι μια μικρή ομάδα μετάλλων εξαιρετικά ανθεκτικών στη θερμότητα και τη φθορά. Χρησιμοποιείται σε πάρα πολλές εφαρμογές, κυρίως όμως ως πρόσθετο στο ατσάλι για την αύξηση της αντοχής του, στην κατασκευή ηλεκτρονικών εξαρτημάτων και πυρίμαχων μεταλλικών κραμάτων υψηλής αντοχής. Κράματα με νιόβιο χρησιμοποιούνται στην κατασκευή αγωγών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου. Χρησιμοποιείται επίσης στους πυρηνικούς αντιδραστήρες, στην κατεργασία διαμαντιών, στην κατασκευή υψηλής αντοχής εξοπλισμού για χημικά εργαστήρια και αλλού. Όταν συνδυαστεί με σίδηρο, το νιόβιο δημιουργεί ένα υπερκράμα, το σιδηρονιόβιο, το οποίο είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στην κατασκευή των τουρμπίνων των αεροπλάνων, στους πυραύλους, στη κατασκευή τμημάτων αυτοκινήτων και αλλού. Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν από τις εφαρμογές του πρόκειται για ένα από τα πολυτιμότερα και σημαντικότερα μέταλλα του κόσμου.

Σύμφωνα με τη την εταιρεία εξόρυξης μετάλλων «CRADLE RESOURCES”, το 90% του νιόβιου προέρχεται από τη Βραζιλία και παγκόσμιος παραγωγός του είναι η βραζιλιάνικη εταιρεία «BRASILEIRA DE METALURGIKA & MINERACAO» (CBMM). Όπως έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα «FINANCIAL TIMES», η κινεζική εταιρεία «MOLYBDENUM» εξαγόρασε στα τέλη Απριλίου την βρετανική εταιρεία εξόρυξης νιοβίου «ANGLO AMERICAN», η οποία δραστηριοποιείται στη Βραζιλία, εκτοπίζοντας την αμερικανική εταιρεία «ΑPOLLO», η οποία επίσης ενδιαφερόταν για την εξαγορά αυτή. Το 2011, η Κίνα απέκτησε το 15% των μετοχών της βραζιλιάνικης «CBMM», ενώ η Κυβέρνηση της Βραζιλίας δεν έχει παραχωρήσει ακόμη την άδεια σε αμερικανικές εταιρείες για να δραστηριοποιηθούν στην αγορά νιόβιου.

Από το 2010, η Κίνα αποτελεί τον παγκοσμίως μεγαλύτερο καταναλωτή νιόβιου και ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη. Ως εκ τούτου, Κίνα και ΗΠΑ, ως κύριοι ανταγωνιστές στον τομέα της αγοράς νιοβίου αναμειγνύονται ταυτόχρονα στα εσωπολιτικά της Βραζιλίας, με σκοπό να διασφαλίσουν τη θέση τους στην εν λόγω αγορά. Σε αυτή τη φάση , οι ΗΠΑ κατέχουν το πλεονέκτημα, αφού η πρώην Πρόεδρος της Βραζιλίας, D.ROUSSEFF, αποπέμφθηκε από τα καθήκοντά της, από τη στιγμή που δεν παραχωρούσε στους Αμερικανούς άδεια πρόσβασης στην αγορά νιόβιου, και αντικαταστάθηκε από τον Μ. TEMER, μία καθόλου τυχαία επιλογή, όπως είδαμε και παραπάνω. Άλλωστε O Μ. TEMER έχει ήδη ανακοινώσει ότι πρόκειται να προωθήσει ευρείες αποκρατικοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της αγοράς νιοβίου.

Η απροκάλυπτη μαρτυρία της αμερικανικής εμπλοκής: Επιχείρηση Κόνδορας 2016 


Σημειώνεται ότι μία από τις πρώτες αλλαγές στις οποίες προέβη ο M. TEMER είναι ο διορισμός του πρώην στελέχους του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, Ι. GOLDFAJN, στο αξίωμα του Διοικητή της Τράπεζας της Βραζιλίας. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρόκειται για τυχαίο γεγονός.

Η έτερη σημαντική θέση της οικονομίας της χώρας, αυτή του Υπουργού Οικονομικών, δόθηκε σε έναν πρώην CEO της Wall Street, Βραζιλιάνο με αμερικανική υπηκοότητα, πρώην Πρόεδρο της «FleetBoston Financial’s Global Banking» (1999-2002), η οποία συγχωνεύτηκε με την Bank America (σ.σ. μετά τη συγχώνευση οι δύο αυτές τράπεζες σχημάτισαν το δεύτερο μεγαλύτερο τραπεζικό όμιλο των ΗΠΑ) και πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Βραζιλίας επί εποχής του φιλοαμερικάνου Lula. Πρόκειται για τον Henrique de Campos Meirelles, ο οποίος με όσα προαναφέραμε αποτελεί, επίσης, μία ύποπτη τοποθέτηση. Το κυριότερο όλων είναι πως ο Meirelles ήταν επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας επί επταετίας (2003-2010) και απομακρύνθηκε από την Rousseff, όταν η τελευταία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Ο λόγος; Ο Meirelles ήταν ο άνθρωπος που μετέτρεψε το εσωτερικό χρέος της Βραζιλίας σε εξωτερικό καθιστώντας ως τους δύο μεγαλύτερους δανειοδότες της χώρας την αμερικάνικη Citibank και την… FleetBoston στην οποία εργαζόταν!

Από τη στιγμή που ο νέος Υπουργός Οικονομικών ανέλαβε τα καθήκοντά του εργάστηκε προς μία σημαντική – και κατά τη γνώμη μου – καταστροφική οικονομική πολιτική: την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας! Αυτό σημαίνει ότι η Κεντρική Τράπεζα της Βραζιλίας είναι αυτοκέφαλη και αυτόβουλη στις αποφάσεις της, ρυθμίζοντας την μακροοικονομική και νομισματική πολιτική, στερώντας το Σάο Πάολο από την αυτονομία του, αφού, όπως είναι γνωστό, μία χώρα δε μπορεί να είναι αυτόνομη χωρίς έλεγχο του νομίσματός της.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Προεδρεία Lula, πριν αυτή της Rousseff, θεωρείτο «φιλική προς τις αγορές» και ότι ο Heinrich Koeller, επικεφαλής του ΔΝΤ το 2003 δήλωνε: «Είμαι ενθουσιασμένος με την Προεδρεία Lula, αλλά θα το εξέφραζα ακόμα καλύτερα λέγοντας ότι είμαι εντυπωσιασμένος από τον Πρόεδρο Lula», χαρακτηρίζοντάς τον ως τον καλύτερο Πρόεδρο που συνεργαζόταν το ΔΝΤ (Συνέντευξη Τύπου ΔΝΤ 2003). Η επιλογή της Rousseff ήταν απλά μία δημοκρατική παρένθεση, η οποία εφόσον δεν συμβάδιζε με τις εντολές της Wall Street και τα μηνύματα των «οικονομικών εκτελεστών», οδήγησε στην «πολιτική της εξόντωση».



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.

geopolitics