Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2016

Tρομοκρατία, Racial Profiling, Political Correct.



2.6.2016

Το χτύπημα στο Charlie Hebdo, μετέπειτα στο Bataclan και αργότερα στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών επιβεβαίωσαν ακριβώς πώς η εποχή της 9.11 που έζησαν σε ΗΠΑ πέρασε πλέον και στην Ευρώπη.

Ενώ η Ευρώπη έζησε επιθέσεις με πολλαπλά θύματα, όπως αυτή σε Μαδρίτη το 2004 και σε Λονδίνο το 2005, το πρόβλημα δεν είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις, καθώς είχε γίνει σε μια εποχή που η Ευρώπη είχε μια σημαντική παράμετρο η οποία σήμερα πλέον δεν ισχύει.


Ο Ισλαμικός πληθυσμός, που μπορεί να περιείχε στα σπλαχνα του φιλικά προσκείμμενους προς την οργάνωση της al Qaeda εκείνη την εποχή ήταν πολύ μικρότερος στη Γηραιά Ήπειρο και εύκολα ελεγχόμενος. Παράλληλα, ουδείς από τους ανθρώπους αυτούς δεν ήταν "πολίτης της ΕΕ" μετά από πολιτογράφηση ή δικαίωμα κτήσης υπηκοότητας λόγω γέννησης. 

Μόλις 10 χρόνια μετά , η πρώτη γενιά μεταναστών που πήρε πλέον τον "τίτλο πολίτη της Ε.Ε." δημιούργησε τον εφιάλτη που γνωρίζουν οι περισσότεροι ειδικοί πεδίου και έχει να κάνει με την "ανάμιξη" του ακραίου στοιχείου μέσα στους αθώους και μη μάχιμους (non combatants).
Παράλληλα, αμέσως μετά τις επιθέσεις του 2001 σε ΗΠΑ, 2004 σε Ισπανία και 2005 σε ΜΒ, υπήρχε μια σαφέστατη αίσθηση και προσδιορισμός του "τρομοκράτη" ως του ξένου προς τον δυτικό πολιτισμό και δημιούργησε έτσι και μια δυναμική που στοχοποίησε (όχι άδικα πάντα) μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Στην πορεία αυτή η στοχοποίηση για την ικανοποίηση του political correct, αφαιρέθηκε ή δαιμονοποιήθηκε η έννοια του racial profiling, που όμως είναι ένα εργαλείο με ικανοποιητική ακρίβεια για ανθρώπους πεδίου. Έτσι με τον καιρό και με την ανοχή που παρουσιάστηκε, δικαίως ή αδίκως, απέναντι σε μια επιθετική και επεκτατική κίνηση των πληθυσμών από Ασία και Αφρική προς την Δύση, η όλη κατάσταση οδηγήθηκε σε αδιέξοδο.

Με ένα ιδιότυπο human shielding, ο τρομοκράτης έχοντας πλέον και τον τίτλο του "πολίτη της χώρας" κινείται και κρύβεται πίσω από ομάδες πληθυσμού με όμοια χαρακτηριστικά και είναι πολύ πιο εύκολο φυσικά να ονομαστεί ως"μαχητής ελευθερίας" παρά ως "τρομοκράτης", αφού έχει τα ίδια νόμιμα δικαιώματα με όλους ακόμα, και αν στην ουσία ποτέ δεν τα ήθελε (δικές τους εκφράσεις σύμφωνα με έρευνες) αλλά φάνηκαν χρήσιμα.

Οι Αρχές τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία στο ακραίο της στάδιο όπως εκφράζεται από μια σύγκρουση πολιτισμών, αλλά συνάμα έχουν να αντιμετωπίσουν  και ακραίες ομάδες πολιτικών στοιχείων του παρελθόντος που βίωσε η Ευρώπη, όπως ήταν η RAF και ο IRA. Το στοιχείο αυτό περιγράφει στο πώς οι τρομοκράτες της τζιχάντ κάνουν χρήση πλέον και των δικαιωμάτων τους ως νόμιμοι πολίτες ή ακόμα και ως εθνικές μειονότητες, εντείνοντας την δυσκολία της αντιμετώπισης, αυτής της υβριδικής απειλής ως ένα ξένο σώμα, όπως γινόταν την εποχή του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

Η νέα τακτική από τις κυβερνήσεις λοιπόν σε Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία (μόλις σήμερα) αλλά και σε χώρες όπως είναι η ΜΒ, ενισχύει μια νέα CONTEST (Counter Terrorism Strategy) που αναγκαστικά μειώνει τα δικαιώματα ΟΛΩΝ των πολιτών, καθώς η διαλογή θεωρείται παράνομη (racial profiling) στην προσπάθεια να παρέχουν ασφάλεια. Με μια μεταγενέστερη διορθωτική κίνηση δηλαδή του "πονάει κεφάλι - κόψει κεφάλι", προσπαθεί το σύνολο της Δύσης να αδρανοποιήσει την λανθασμένη πολιτική των ανοιχτών συνόρων και της απόδοσης υπηκοότητας διά γέννησης.

Το μόνο σίγουρο είναι πώς η τρομοκρατία έχει ειδικά χαρακτηριστικά όσο και αν δεν αρέσει να ακούγεται και θεωρείται non-correct, καθώς στατιστικά πλέον το 85% των επιθέσεων και σχετικών πράξεων σε όλο τον κόσμο, που ταιριάζουν στον περιγραφικό προσδιορισμό της τρομοκρατίας, γίνεται από Ισλαμιστές και κυρίως σε περιοχές της Μ.Ανατολής και της Υποσαχάριας Αφρικής.( START GTD , Maryland) Ακόμα όμως και οι επιθέσεις στην Δύση κατά εύκολων στόχων (soft targets) γίνονται από Ισλαμιστές ή έστω δεύτερης γενιάς μετανάστες με "τίτλο νόμιμου πολίτη" που ασπάζονται και ταυτίζονται περισσότερο με τον πολιτισμό καταγωγής τους, παρά με αυτόν της χώρας διαμονής τους.

Τώρα αν η διορθωτική κίνηση από την Δύση με επιβολή στρατιωτικού νόμου και απόλυτης παρακολούθησης επί του συνόλου των πολιτών, και όχι επί εκείνων που φέρουν τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, θα αποφέρει λύσεις ή μεγαλύτερα προβλήματα, θα φανεί στο πολύ σύντομο μέλλον.

Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας

geopolitics