Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Μια Τουρκία ως η πολιτική Μέκκα

18-7-16




Γράφει η Πωλίνα Ανύφτου
Νομικός, Διεθνολόγος




Και όμως το πραξικόπημα κράτησε μόνο 5 ώρες και μέσα σε λιγότερο από μια μέρα συνελήφθησαν και/ή τέθηκαν εκτός υπηρεσίας περίπου 6000 στρατιωτικοί και πέραν των 2500 δικαστικών. Η βαριά βιομηχανία της Τουρκίας έχει αλλάξει πολιτική κατεύθυνση και ωθείται στο να εξελιχθεί σε μια μαζικοποιημένη δημόσια και αμυντική βιομηχανία με κομματικό, θρησκευτικό και εθνικιστικό πρόσημο.



Η ανακήρυξη της Τουρκική Δημοκρατίας και η είσοδος του Κεμαλισμού οδήγησε μεν στον αποθωμανισμό της Τουρκίας όμως ταυτόχρονα η Τουρκία απομακρύνθηκε από τις οθωμανικές κτήσεις της στην ανατολή, από το ισλαμικό γίγνεσθαι και δημιούργησε την Τουρκική Δημοκρατία μέσα σε πλέγματα γενοκτονιών, εκτουρκισμού, διώξεων και εισχώρησης εδαφών χωρίς να ενδιαφερθεί να ενσωματώσει τους λαούς, μειονότητες, εθνότητες που την αποτελούσαν. Ως αποτέλεσμα η Τουρκία από το 1930 και μετέπειτα έμαθε να εργάζεται ως κρατικός μηχανισμός σε κέντρα-πυρήνες εξουσίας καλά οργανωμένους και όχι ως έθνος, καίτοι ο Κεμάλ προσπάθησε και πλάσαρε μια πολύ στρατηγική ερμηνεία του ‘έθνους’ στους αποτελούντες τον Τουρκικό λαό. Παρόλες τις εσωτερικές συγκρούσεις που σήμερα αγγίζουν το ¼ της επικράτειας της στην ανατολική χώρα, η Τουρκία έμαθε να δουλεύει ως ένα ρομπότ συγκεντρωτικής εξουσίας που κινείται ανεξάρτητα των γεγονότων στο εσωτερικό της, εδραζόμενη στους πυλώνες εξουσίας οι οποίοι και παραμένουν ανέπαφοι.

Οι αναφερόμενοι πυλώνες εξουσίας δεν είναι άλλοι από το Στρατιωτικό Συμβούλιο και τη δικαστική εξουσία, ήταν αυτές οι δύο εξουσίες που ουσιαστικά μελετούσαν και δρούσαν ως υπηρέτες- προστάτες του πολιτεύματος. Σήμερα που η Τουρκία γνωρίζει αλλαγές λόγω ανόδου των ζητημάτων των εθνοτήτων στο εσωτερικό της χώρας και μέρους της αριστεράς ο Κεμαλισμός και η επιτηδευμένη έννοια και ερμηνεία του έθνους δεν φαίνεται να βοηθά στην ενότητα της χώρας. Τα εθνοτικά ζητήματα είχαν ήδη τεθεί στο τραπέζι πολλές δεκαετίες νωρίτερα και ήταν εις γνώσιν των κέντρων εξουσίας. Εξ’ού και η Α’ Εθνοσυνέλευση και γνωστή ως η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση έξετασε την ανάγκη ισλαμογένεσης και θρησκευτικού περιβλήματος στο κοσμικό κράτος. Όσο και αν ο Κεμαλισμός πάλεψε τον Ισλαμισμό ως προς τον διαμοιρασμό και την κτήση της εξουσίας η γεωγραφική θέση της Τουρκίας, το θρησκευτικό βάθος της ιστορίας της και η ανάγκη ενότητας έκτισαν έναν ιεραρχικό μανδύα θρησκευτικής υφής.

Το ‘πραξικόπημα’ της 15ης Ιουλίου ήταν η απαρχή ώστε οι πολιτικές σταθερές της Α’ Εθνοσυνέλευσης να βρουν έρεισμα στους ρυθμούς πολιτικοποίησης μέσω του ΑΚΡ. Η απομάκρυνση του Αχμέτ Νταβούτογλου δεν ήταν τυχαία το προηγούμενο διάστημα. Οι ανησυχίες του Ερντογάν βασίζονταν στη δημιουργία μιας πολιτειακής ταραχής όπου την εξουσία και τη ρύθμιση του πολιτεύματος θα την αναλάμβανε τελικά η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ένας Νταβούτογλου με ανοικτές θέσεις σε ΗΠΑ, ΕΕ και Ισραήλ και χωρίς έντονες αντιπαραθέσεις με τους Κεμαλικούς ή τελοσπάντων αντιπαραθέσεις που θα μπορούσαν κιόλας να προσπελαστούν. Ο Νταβούτογλου εν αντιθέσει με τον Γκιούλ έδειξε να ενοχλείται από το πέρασμα στην προεδρική δημοκρατία και στην αφαίρεση του ρόλου του πρωθυπουργού, πράγμα που φάνηκε και μέσα στο ίδιο το ΑΚΡ.

Ήταν όμως αναμενόμενο το ‘πραξικόπημα’; Κατ’ εμέ η 15η Ιουλίου συνοψίζεται στα επόμενα σημεία:

1) Ο Ερντογάν ήταν ενήμερος για το εν λόγω ‘πραξικόπημα’. Η πολιτειακή αναταραχή της Παρασκευής δημιουργήθηκε από τις ΗΠΑ και πιθανόν και τον ίδιο τον Ταγίπ. Οι ΗΠΑ προσέγγισαν μια μερίδα φιλικά προσκείμενων στον Γκιουλέν στρατιωτικών και εξοπλίζοντας τους τους οδήγησαν στο εν λόγω ‘πραξικόπημα’. Οι μόνοι που πίστευαν πως έπρατταν ‘πραξικόπημα’ ήταν οι ανώτεροι στρατιωτικοί και όχι όλοι οι στρατιώτες που συμμετείχαν σε αυτό. Διαφαίνεται πως ένα μέρος των στρατιωτών όντως πληροφορήθηκε πως θα συμμετάσχει σε άσκηση και όντες στους δρόμους αντελήφθησαν τη συμμετοχή τους σε πολιτειακή ταραχή.

2) Οι ΗΠΑ και η ΕΕ από την πρώτη στιγμή απέφυγαν να πάρουν οιανδήποτε θέση ώσπου να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Αντιθέτως φαίνεται πως οι Ρώσοι αντελήφθησαν εξ’ αρχής τη σκευωρία περί ‘πραξικοπήματος’ και συνεχώς επαναλάμβαναν πως πρέπει να αποφευχθεί η αιματοχυσία απευθύνοντας έκκληση τόσο προς τους πραξικοπηματίες όσο και προς τον ίδιο τον Ερντογάν.

3) Το αεροπλάνο του Ταγίπ για μια χώρα στην οποία έχει γίνει πραξικόπημα επιβίωσε πολύ ώρα στον αέρα και μάλιστα επιχείρησε προσγείωση στην Πόλη. Η εξαγγελία διαγγέλματος μέσω των κοινωνικών μέσων, τα χιλιάδες μηνύματα στα κινητά των ψηφοφόρων και μελών του ΑΚΡ γεννούν πολλά ερωτήματα.

4) Ενδιαφέρουσα δε είναι και η στάση των Κεμαλιστών οι οποίοι και για την εν λόγω πολιτειακή ταραχή δεν απάντησαν. Απεναντίας κράτησαν μια μουντή στάση και μάλιστα δεν αντέδρασαν στο αίτημα του Ερντογάν για έκδοση Γκιουλέν από τις ΗΠΑ, ενώ και οι ίδιοι καταφάνθηκαν εναντίον των ΗΠΑ και του ρόλου τους στο ‘πραξικόπημα’.

5) Εξαιρετικής σημασίας και η στάση του φιλοκουρδικού κόμματος HDP που τάχθηκε εξ’ αρχής κατά του πραξικοπήματος. Το HDP μπροστά στον τρόμο ανάληψης της εξουσίας από στρατιωτικούς προσκείμενους στον Γκιουλέν και μιας διαμάχης μεταξύ των ισλαμιστών οπαδών Ερντογάν-Γκιουλέν αντελήφθη τον κίνδυνο για το λαό και το κράτος γενικότερα και κάλεσε σε σεβασμό της δημοκρατίας.

Το πλέον ενδιαφέρον είναι το τι μέλλει γενέσθαι μετά το πραξικόπημα:
1) Η παρουσία στους δρόμους οπαδών του κυβερνητικού κόμματος και δη οπαδών ισλαμικών οργανώσεων οι οποίοι και ανέλαβαν την καταστολή του ‘πραξικοπήματος’ με βίαιο τρόπο (βιαιοπραγίες, αποκεφαλισμούς, λιθοβολισμούς στρατιωτών) υπό την ανοχή του όχλου και χωρίς μέχρι σήμερα οιανδήποτε καταδίκη από την επίσημη Κυβέρνηση ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για μια ολίσθηση της πολιτικής σκηνής στην αποδοχή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού.

2) Δημιουργία νέας ταυτότητας στον στρατό και στη δικαιοσύνη με Ισλαμικό πρόταγμα και σύσταση σωμάτων ασφαλείας και δικαστηρίων/ποινών/αλλαγή ποινικών διαδικασιών σύμφωνα με την Ισλαμική παράδοση και την Ισλαμική δικαιοσύνη (επαναφορά της θανατικής ποινής μέσω των νέων αποφάσεων των νέων δικαστών για ορισμένα αδικήματα).

3) Ισλαμογένεσης μιας νέας Τουρκικής Δημοκρατίας υπό το πρίσμα της ενοποίησης των μηχανισμών των ισλαμικών χωρών και εφαρμογής τους και από εθνότητες που μέχρι σήμερα δεν εφαρμόζουν το Τουρκικό δίκαιο αλλά τον ισλαμικό νόμο εντός της Τουρκίας.

4) Άνοδος της εισαγωγής νέων φοιτητών στα πανεπιστήμια/σχολές/ακαδημίες/στρατό/αστυνομία από την Ανατολική Τουρκία και από Μουσουλμανικές κοινότητες.

5) Απόρριψη του Κεμαλισμού και της δύσης σε ένα μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας που εξισλαμισμένο θα χρησιμοποιείται προς έλεγχο/καταστολή/επαγρύπνηση του κράτους στην κοινωνία.

6) Ισχυροποίηση του εθνικού συναισθήματος. Μετά την εκδήλωση πραξικοπήματος ο λαός θα γαλουχηθεί με την έννοια και την ανάγκη ενότητος που οιανδήποτε αναφορά σε αριστερά κινήματα, εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα, φιλοκουρδικά κόμματα και σχηματισμούς θα καταστέλεται είτε από τους ίδιους τους Ισλαμιστές ή με την ανοχή τους από το κράτος (ήδη περιουσίες Σύρων στην Άγκυρα και την Ανατ. Τουρκία χθες βράδυ καταστράφηκαν).

7) Ισχυροποίηση του Ερντογάν και του Ισλαμικού Κράτος και των διαδικασιών του. Ήδη η Τουρκία μεσολάβησε ώστε σημαντικό στρατιωτικό υλικό και πλούτος του ΙΚ να βρεθούν στην Τουρκία και στο Αζερμπαιζάν. Η Τουρκία ήδη τίθεται ως πυλώνας σταθερότητας των σχέσεων των Αραβικών κρατών και του Ισραήλ αντικαθιστώντας έτσι το Κάιρο και τη διαπραγματευτική του ισχύ στη Μέση Ανατολή και στον Αραβικό κόσμο. Στις 16 Ιουλίου η Αίγυπτος μποικόταρε τη γραπτή δήλωση των ΗΕ ως προς τη βία στην Τουρκία κατά το πραξικόπημα θέτοντας ζήτημα ως προς τις δημοκρατικές διαδικασίες των εκλογών στην Τουρκία.

8) Φόβος για εξαγωγή της πολιτικής αστάθειας στην εξωτερική πρακτική. Ήδη υπό το άκουσμα του πραξικοπήματος όλοι οι γειτνιάζουσες στην Τουρκία χώρες ετέθησαν σε επιφυλακή. Πράγμα το οποίο και μας βοηθά στο να αντιληφθούμε τη σημασία της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης και επηρρεάζουσας την όλη περιοχή.

Προσωπικά πιστεύω πως η σκοπιμότητα αυτού του πραξικοπηματος ωφέλησε εκτός από τον Ερντογάν που θα ισχυροποιηθεί σε βάθος χρόνου και τις ίδιες τις ΗΠΑ οι οποίες με το πραξικόπημα κέρδισαν χρόνο ως προς τις επιχειρήσεις τους στη Μέση Ανατολή που πλέον δημιουργούν μια Ισλαμική Τουρκία ως αντίβαρο στο Ισλαμικό Ιράν και στην άρνηση του Άσαντ να συνεργαστεί όπως αυτές το επιθυμούν. Δυστυχώς, ως διαφαίνεται η Τουρκία με τη νέα τροπή των πραγμάτων εξελίσσεται σε μια δύναμη που δεν μπορεί να γνωρίσει αντίσταση μιας και η ύπαρξη ισχυρών μουσουλμανικών στοιχείων στα Βαλκάνια ομαλοποιούν την αποδοχή της στην περιοχή και στο σχηματισμό ενός μουσουλμανικού τόξου και ασπίδας επιρροής στα Βαλκάνια που ενδέχεται να επηρρεάσει δημογραφικά,πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά όλη την Ευρασία και την ισχνή σε στρατηγική και πολιτική Ε.Ε..


 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.


geopolitics