Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Σύνοδος ΝΑΤΟ, συμπεράσματα... και Ελλάδα.



11.7.2016


Ανάλυση αποτελεσμάτων της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Βαρσοβία που τελείωσε στις 9.7.2016

1. To NATO φαίνεται να εντείνει προσπάθειες ενίσχυσης κατά μήκος της "γραμμής άμυνας" προς Ρωσία, με έμφαση σε Πολωνία και στην ανάδειξη του ρόλου της ως ακρογωνιαίο αμυντικό λίθο. Ο ρόλος της Πολωνίας φαίνεται να αναβαθμίζεται γεωστρατηγικά, ειδικά ως βάση επιχειρήσεων και άμυνας, με αποστολή μονάδων στρατού καθώς και σμήνη αεροσκαφών F16. Επίσης, ενδιαφέρον θα στραφεί σε Λιθουανία, Γεωργία, Ρουμανία.

2. Η είσοδος του Μαυροβουνίου είναι μια σημαντική αναφορά που αφορά τον σχηματισμό "δαγκάνας πίεσης" από την Βόρειο Θάλασσα μέχρι και τα νότια άκρα της Ευρώπης.

3. Δεν θα πλήξει την ένωση των μελών του ΝΑΤΟ η έξοδος της Βρετανίας από Ε.Ε. Παρόλα, αυτά υπάρχει μια ενδεικτική ανησυχία πώς μπορεί ένα πιθανό φαινόμενο ντόμινο εξόδου από την Ε.Ε να οδηγήσει και σε αλλαγές ισορροπιών σε διεθνή θέματα εντός και εκτός συμμαχίας.

4. Σημαντικές αναφορές επίσης στα θέματα της Συρίας και Λιβύης όπου το ΝΑΤΟ έχει ήδη διαδραματίσει ενεργό ρόλο και θα γίνει ακόμα πιο έντονος στο επόμενο διάστημα. Τόσο σε θέματα που αφορούν την σταθεροποίηση των κρατών αυτών όσο και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας που θα λάβει πλέον πιο έντονη στρατιωτικοποιημένη μορφή από ό,τι στο παρελθόν.

5. Ειδικές αναφορές στην απώλεια στήριξης της συμμαχίας οικονομικά από την συντριπτική πλειοψηφία των χωρών μελών. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις μόνο 5 χώρες μέλη δίνουν το 2% του ΑΕΠ τους, ενώ μόνο 10 δίνουν το 20% του αμυντικού τους προϋπολογισμού για έρευνες αμυντικών τεχνολογιών υπέρ της συμμαχίας. Σαν εικόνα μπορεί να είναι καλύτερη από ό,τι το 2015 όμως παραμένει χαμηλή.

6. Αυξημένες δυνατότητες θα δοθούν στον χώρο της πληροφορίας και του κυβερνοχώρου καθώς και στον διαμοιρασμό μέσω του ΝΑΤΟ όλου αυτού του όγκου δεδομένων προς κάθε χώρα μέλος.

Σημειώσεις:

Σύμφωνα με το επίσημο δελτίο τύπου του ΝΑΤΟ, υπάρχουν πάνω από 100 σημεία αναφοράς που θα εντείνει ή/και θα εστιάσει η Ατλαντική Συμμαχία τις δράσεις και την ανάπτυξη της ως συλλογικό όργανο ασφάλειας και άμυνας.(http://www.nato.int/cps/en/natohq/official_texts_133169.htm)

 Όλα τα σημεία αναφοράς έχουν κοινή βάση στην δυνατότητα αποτροπής και άμυνας κατά κάθε απειλής, ενώ ειδική θέση σημειολογίας έχει η Ρωσία που φαίνεται να αναζωπυρώνει τους "πολεμικούς φόβους" που υπήρχαν κατά την περίοδο του Ψυχρού πολέμου, με έμφαση στα πυρηνικά όπλα.

Κατά την διάρκεια των συζητήσεων υπήρξαν αρκετές προστριβές και αιχμές προς τις παρακάτω, κυρίως, χώρες.

- Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία για την μειωμένη συμμετοχή τους σε ΝΑΤΟικές δράσεις αναλόγως του μεγέθους των στρατευμάτων τους και των δυνατοτήτων τους.

- Ελλάδα για μια στάση διασπαστική (όπως χαρακτηρίστηκε από τους παρευρισκόμενους) που δεν ανήκει στο πνεύμα της Ατλαντικής συμμαχίας. Η θέση του Α.Τσίπρα βρέθηκε απέναντι από την "λεκτική επίθεση" του προέδρου των ΗΠΑ, Μ. Ομπάμα που αναφέρθηκε με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο στα λεγόμενα του Έλληνα πρωθυπουργού.

- Γαλλία για μια στάση "μη φιλική" προς τις χώρες της Αν. Ευρώπης. Η διάθεση της Γαλλίας είναι προς το παρόν να υπάρχει μια μάλλον πιο συγκρατημένη κατάσταση προς την περιοχή αυτή αφού προκαλεί ουσιαστικά πόλεμο με την Ρωσία.


Τι σημαίνει για την Ελλάδα , η όλη σύνοδος του ΝΑΤΟ και η έκβαση της.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το δελτίο τύπο που αναφέρθηκε παραπάνω, η χώρα μας έχει δύο ουσιαστικά επιλογές: 1- Είτε να ενεργοποιηθεί παραπάνω εντός της συμμαχίας και να απαιτήσει και να κυριαρχήσει σε ένα γεωγραφικό χώρο που έχουν αλλάξει ραγδαία οι ισορροπίες ισχύος, με αυξημένη στρατιωτική και πολιτική παρουσία σε όλα τα θέματα (και όχι μόνο στα του οίκου μας). 2-Είτε να συνεχίσει να λαμβάνει θέση, αποστασιοποιημένη από τα πεπραγμένα της Ατλαντικής Συμμαχίας, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στις σχέσεις της με τις χώρες μέλη και ρισκάροντας ακόμα και την ολική περιθωριοποίηση της σε μια περίοδο που η ασφάλεια και η δυνατότητα άμυνας της χώρας βρίσκονται σε οριακό επίπεδο με ίδιες εθνικές δυνάμεις.


Αλέξανδρος Νίκλαν

Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας.

geopolitics