Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Δεκαπέντε χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου: Από το «Yes We Can” στο σημερινό …σκορποχώρι



Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Σαν σήμερα πριν από δεκαπέντε χρόνια όσοι ζούσαμε στην Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον, μαζί με τις υπόλοιπες Ηνωμένες Πολιτείες και τον πλανήτη γενικότερα, γίναμε μάρτυρες μιας αποτρόπαιης και άνανδρης τρομοκρατικής επίθεσης η οποία πέρα από το ότι στοίχισε τη ζωή 3.000 αθώων ανθρώπων, άλλαξε άρδην το διεθνές σκηνικό και επηρέασε το πώς σκεφτόμαστε και αναλύουμε τις διεθνείς εξελίξεις.
Τουλάχιστον, όσο με αφορά από εκείνο το τραγικό πρωινό, με δεδομένο ότι είχα την τύχη να το βιώσω από την αμερικανική πρωτεύουσα και να το καλύψω δημοσιογραφικά σε καθημερινή βάση από τις αίθουσες ενημέρωσης του Λευκού Οίκου, του Πενταγώνου και του Στέητ Ντιπάρτμεντ, όπου ήμουν διαπιστευμένος, άλλαξε δραματικά ο τρόπος με τον οποίο σκέφτομαι και αναλύω τις διεθνείς εξελίξεις.

Λάθη Έγιναν!
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο διάστημα που ακολούθησε τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, μέχρι και την εκλογή στην προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών το 2008, έγιναν αρκετά και σοβαρά λάθη όσο αφορά την αντίδραση της Ουάσιγκτον στη βίαιη είσοδο της τρομοκρατίας στην καθημερινότητα των Αμερικανών πολιτών, αλλά και των πολιτών όλου του πλανήτη.
Παρόλα αυτά, είμαι από αυτούς που υποστηρίζει ότι η βασικές γραμμές της συνταγής ήτανε σωστές. Γνωρίζω ότι σε αυτή την άποψη είναι ελάχιστοι αυτοί που συμφωνούν μαζί μου και πολλοί (μεταξύ των οποίων αγαπημένοι μου φίλοι) οι οποίοι διαφωνούν κάθετα μαζί μου.

Η ιστορία μετά από αρκετά χρόνια, όπως πάντοτε συμβαίνει σε τέτοιου μεγέθους διεθνή γεγονότα, θα είναι ο αμείλικτος κριτής και των δυο πλευρών.

Μπαράκ Ομπάμα
 Καθώς όμως, όσοι από εμάς συνεχίζουμε και πρέπει να συνεχίζουμε να προβληματιζόμαστε γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, κάνουμε μια αναδρομή σε εκείνη την τραγική ημέρα, είναι νομίζω εξαιρετικά χρήσιμο να δούμε με κριτική ματιά το πώς επηρέασε τις διεθνείς εξελίξεις και την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το διεθνές σύστημα, η πολιτική που ακολούθησε στη διεθνή σκακιέρα και ιδιαίτερα στην κρίσιμη περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου, ο Μπαράκ Ομπάμα και η κυβέρνησή του από το 2008 μέχρι σήμερα, βασισμένη στο λαοπρόβλητο σε παγκόσμια κλίμακα σύνθημα, “Yes We can”.

 Ο Μπαράκ Ομπάμα, ένας εξαιρετικά χαρισματικός πολιτικός, ο οποίος όμως στερείτο οποιασδήποτε πείρας σε θέματα πολιτικής διεθνούς και εσωτερικής, έκανε την έκπληξη και βρέθηκε στο Λευκό Οίκο, επενδύοντας έξυπνα στην κούραση της αμερικανικής κοινής γνώμης από την πολυετή εμπλοκή σε πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά και την οικονομική κρίση που είχε αρχίσει να δείχνει τα δόντια της στο εσωτερικό των ΗΠΑ και διεθνώς. 


Πολύ σύντομα από την ημέρα που ανέλαβε, έγινε σαφές ότι είχε λάβει την απόφαση της αποχώρησης από το γήπεδο, της αποφυγής επώδυνων αποφάσεων, και της παραχώρησης των πρωτοβουλιών σε κρίσιμα μέτωπα διεθνώς σε άλλους παίκτες, συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Ο Μπαράκ Ομπάμα και η κυβέρνησή του, και στις δύο τετραετίες (αλλά ιδιαίτερα στην πρώτη), έδειξε ότι ήταν αποφασισμένος να μειώσει τη δύναμη και την παρουσία των ΗΠΑ, παρά να ασχοληθεί με την επίλυση κρίσεων και τη διατήρηση της σταθερότητας του διεθνούς συστήματος. Αυτό οδήγησε στην ενίσχυση των δυνατοτήτων, της οικονομικής δύναμης, τρομοκρατικών οργανώσεων όπως αυτή του Ισλαμικού Κράτους, με τα αποτελέσματα τα οποία δυστυχώς έχουμε βιώσει το τελευταίο διάστημα, με έμφαση μάλιστα στο χώρο της Ευρώπης.
 Τέρμα στους Πολέμους Αλλά με Ποιο Κόστος!

Μπορεί ο Μπαράκ Ομπάμα να τήρησε την υπόσχεσή του να τελειώσει τους πολέμους που μέχρι εκείνη τη στιγμή, όλος ο πλανήτης είχε συνηθίσει από τις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή όμως με την ανύπαρκτη στρατηγική του, και την ηττοπαθή διεθνή παρουσία του, κατάφερε να φέρει την άνανδρη και αιματηρή τρομοκρατία στα πεζοδρόμια, τις πλατείες και τα τέρμιναλ των αεροδρομίων των μεγάλων πόλεων του πλανήτη.
Σήμερα δεκαπέντε χρόνια μετά την τραγική ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, μια προσεκτική ανάλυση των στοιχείων, αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφισβήτηση, έχει διευρυνθεί το εύρος και ο αριθμός των τρομοκρατικών οργανώσεων σε παγκόσμια κλίμακα.
Ο απερχόμενος Αμερικανός Πρόεδρος, αρέσκεται να υποστηρίζει τελευταία, ότι η δύναμη του ISIS, έχει μειωθεί δραστικά. Παρόλα ο ίδιος ο Διευθυντής της CIA, Τζόν Μπρέναν (τοποθέτηση Ομπάμα), σε κατάθεσή του ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της Αμερικανικής Γερουσίας, δήλωσε, «οι προσπάθειες μας δεν έχουν μειώσει τις τρομοκρατικές δυνατότητες και την παγκόσμια εμβέλεια της οργάνωσης (ISIS)».


Πολλοί ότι η εντατικοποίηση της επιχείρησης στο Ιράκ, στον τελευταίο χρόνο της διακυβέρνησης από τον Τζόρτζ Μπούς, είχε οδηγήσει σε ήττα την Αλ Κάϊντα και τις παραστρατιωτικές οργανώσεις των Σηιτών. Ακόμη και ο Αντιπρόεδρος του κ. Ομπάμα, ιδιαίτερα έμπειρος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, Τζό Μπάϊντεν, είχε δηλώσει, ότι το Ιράκ θα αποτελέσει μια από τις μεγάλες επιτυχίες της κυβέρνησης Μπούς. Σήμερα βέβαια, φροντίζει να μην θυμάται αυτή την άποψή του.

Πλήγμα στο Κύρος των ΗΠΑ και Αστάθεια! 

Το καλοκαίρι του 2012 ο κ. Ομπάμα, χάραξε μια κόκκινη γραμμή, όπως αποδείχτηκε πάνω στην άμμο της Μέσης Ανατολής, βάση της οποίας εάν ο Πρόεδρος της Συρίας, Μπασάρ Άσαντ, χρησιμοποιούσε χημικά όπλα στον εμφύλιο θα προχωρούσε σε επέμβαση εναντίον του. Ένα χρόνο μετά από τη βαρύγδουπη αλλά κενή περιεχομένου διακήρυξή του, αυτό έγινε και ακόμα περιμένουμε την επέμβαση. Σαν αποτέλεσμα το κύρος και η αξιοπιστία των ΗΠΑ, έχουν οδηγηθεί στα τάρταρα.
Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τη Ρωσία, ας μην το συζητήσουμε καθόλου. Ουκρανία – Κριμαία, Συρία κ.λπ., του έχει πάρει όλες τις παρτίδες από τα αποδυτήρια.
Βόρεια Κορέα, μόλις πριν λίγες ώρες ο ανεκδιήγητος Κιμ του τσαλάκωσε για μια ακόμη φορά το κύρος, στην πλέον στρατικοποιημένη περιοχή του πλανήτη, τη Χερσόνησο της Κορέας, με την Πέμπτη κατά σειρά πυρηνική δοκιμή.

Διεθνής Οικονομία – Ευρώπη!
Το ίδιο τραγική για τον χαρισματικό κατά τα άλλα, απερχόμενο Αμερικανό Πρόεδρο, είναι η εικόνα στο επίπεδο της οικονομίας. Το έλλειμα των ΗΠΑ έχει κτυπήσει αστρονομικά επίπεδα.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο κ. Ομπάμα έχει αφήσει το Βερολίνο και την Άγκελα Μέρκελ με τις οικονομικές πολιτικές τους, να γονατίσουν στην κυριολεξία την Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα να βιώνει πλέον πέρα από οικονομικό και υπαρξιακό πρόβλημα.
Πρόκειται άλλωστε για πρόβλημα που το έχουμε ζήσει στο πετσί μας ως χώρα και λαός. Προσωπικά έχω χάσει το μέτρημα των ηχηρών και καθοριστικών παρεμβάσεων του Αμερικανού Προέδρου, αλλά ειδικά εκείνων του γραφικού πλέον Υπουργού Οικονομικών, Τζάκ Λιού, που αλλεπάλληλες φορές τον έχει φάει σαν γερμανικό στρούντελ, ο μακιαβελικός και τετραπέρατος, Βόλφανγκ Σόϊμπλε.

Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, θα πρέπει να καταχωρηθεί στις απόλυτα σοβαρές παρεμβάσεις της Ουάσιγκτον και του Μπαράκ Ομπάμα, η συνεχής επίκληση προς τις ελληνικές κυβερνήσεις για την ανάγκη μεταρρύθμισης του αποσαθρωμένου κράτους. Έπρεπε να έχουν γίνει χθες και είναι στα συν ότι η αμερικανική πλευρά το επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία. 

Το Μέλλον!
Οι άνανδρες τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, άλλαξαν τον κόσμο και δημιούργησαν εντελώς νέα δεδομένα, τα οποία εξάσκησαν τεράστια πίεση στο παγκόσμιο σύστημα το οποίο είχε δημιουργηθεί μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στη Διάσκεψη της Γιάλτας και το Bretton Woods. Είναι ξεκάθαρο ότι το σύστημα δεν αντέχει αυτή την πίεση και έχει ανάγκη άμεσης και ριζικής μεταρρύθμισης σε όλα τα επίπεδα. Δυστυχώς, η Virtual Reality πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα και των κυβερνήσεων του, έχουν οδηγήσει το διεθνές σύστημα σε μεγαλύτερη από τα αναμενόμενα διάλυση και έχουν αυξήσει σε δραματικά επίπεδα την πιθανότητα έκρηξης. 

Όλα άρχισαν το τραγικό πρωινό της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 με την πτώση τριών επιβατικών αεροσκαφών στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και στο Πεντάγωνο. Το ερώτημα είναι ποια θα είναι η κατάληξη και το κόστος αυτής της πολύπλοκης εξίσωσης.


*Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος

http://mignatiou.com/

geopolitics