Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Η ά(γ)νοια του Ερντογάν και ο "περίπατός" του στη Συρία

29-9-16




Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης 
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας 



Η ενεργή συμμετοχή της Τουρκίας στο συριακό έχει προκαλέσει ποικίλες αναλύσεις για την επόμενη ημέρα στον εμφύλιο που διεξάγεται στη χώρα. Οι προκλήσεις έγκεινται στην πρόβλεψη των επόμενων κινήσεων και πώς θα προχωρήσει η Άγκυρα περεταίρω, με τις ΤΕΔ να διαφαίνεται πως βρίσκονται σε αναζήτηση σχεδιασμού.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ, M. Cavusoglu παραχώρησε συνέντευξη στο τηλεοπτικό δίκτυο France 24 και απάντησε σχετικά με την επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη πως αποστολή είναι να κλείσει το πέρασμα στην περιοχή Manbij. Τούτο σημαίνει, σύμφωνα με τον ίδιο, πως οι ΤΕΔ θα πρέπει να προχωρήσουν 45χλμ. εντός του συριακού χώρου, ώστε να δημιουργηθεί μία de facto περιοχή ασφαλείς, έκτασης 5000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Όταν η συνέντευξη περιέλαβε την κατάληψη της Raqqah ο τούρκος ΥΠΕΞ διευκρίνισε ότι ακόμα δεν έχει οριστεί η ημερομηνία διεξαγωγής της επιχείρησης, προσθέτοντας ότι απαιτούνται ακόμα προετοιμασίες για την καταπολέμηση του ISIS στην εν λόγω πόλη.

Τα ανωτέρω δείχνουν πως η Τουρκία δεν έχει κανένα σχεδιασμό για την καταπολέμηση του ISIS, αφού επιχειρεί να κερδίσει χρόνο με υπεκφυγές για την κατάληψη της Raqqah, εγχείρημα το οποίο εναποθέτει στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και των λοιπών δυτικών δυνάμεων. Κύριο μέλημα είναι η δημιουργία ζώνης ασφαλείας, την οποία αρνήθηκαν για άλλη μία φορά από την Ουάσιγκτον, εξού και χρησιμοποιήθηκε ο όρος de facto. Το εγχείρημα αυτό, η Τουρκία, δεν επιθυμεί να το πραγματοποιήσει μόνη της, αλλά με τη χρήση των ήπιων αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, όπως τις χαρακτήρισε ο Τούρκος ΥΠΕΞ, φέρνοντας ως παράδειγμα την κατάληψη των Jarabulus και Cobanbey.
Η Άγκυρα έχει αναλάβει ξεκάθαρα υποστηρικτικό ρόλο στην καταπολέμηση του ISIS. Οι δυνάμεις της στοχεύουν στην εξασφάλιση λογιστικής ροής προς τον FSA και στοχευμένων χτυπημάτων κρούσεως, όποτε η συριακή αντιπολίτευση αντιμετωπίσει πρόβλημα στην προώθηση ή την άμυνά της. Τούτο δύναται να επιτευχθεί σε ένα μέγιστο βάθος 30 χλμ. από τα νότια σύνορα της χώρας με τη χρήση των αυτοκινούμενων πυροβόλων FIRTINA των 155mm. κι εφόσον αυτά τοποθετηθούν επί της οριογραμμής Τουρκίας-Συρίας. Έπειτα οι ΤΕΔ θα είναι υποχρεωμένες να εισέλθουν στη Συρία με βαρύ πυροβολικό και δυνάμεις υποστήριξης αυτού, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί εισβολή, χωρίς τη συγκατάθεση της Δαμασκού.

Το πρόβλημα της εισόδου των ΤΕΔ στη Συρία θα μπορούσε να λυθεί μόνο με τη χρήση αεροσκαφών και εξελιγμένων όπλων. Τα τουρκικά αεροσκάφη μπορούν να πλήξουν τις εχθρικές θέσεις μέσω κατευθυνόμενων βομβών σε αποστάσεις περί των 20χλμ. από το σημείο άφεσης. Ωστόσο το κύριο πρόβλημα σε αυτό το σημείο είναι η Ρωσία, η οποία επιχειρεί με δικά της μαχητικά στη βόρεια επικράτεια της χώρας και διαθέτει μία πυροβολαρχία S-400 στη Συρία. Οι ρωσικές αυτές δυνάμεις δύναται και θα αναλάβουν δράση εναντίον των τουρκικών μαχητικών σε περίπτωση παραβίασης του συριακού ΕΧ, όπως έχει προειδοποιήσει ο Ρώσος Α/ΓΕΕΘΑ της Άγκυρα. Παρά τα όσα έχουν γραφτεί για προσέγγιση των δύο χωρών, η Μόσχα απέχει πολύ από το να εμπιστευτεί τις ΤΕΔ μετά την κατάρριψη του Su-24. Επιπλέον, ενώ δεν έχει ενστάσεις στην είσοδο χερσαίων τμημάτων, δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση αυτά να πλησιάσουν τις περιοχές δράσης της. Αυτό όμως δε μπορεί να γίνει χωρίς την αεροπορική υποστήριξη των τουρκικών F-16

Η άδεια της Μόσχας για είσοδο των ΤΕΔ στη Συρία, αποτελεί μία κίνηση γελοιοποίησης του Erdogan. Διότι η Ρωσία γνωρίζει πως οι ΤΕΔ δεν πρόκειται να επιχειρήσουν χωρίς αεροπορική κάλυψη, η οποία όμως δε μπορεί να είναι μεγαλύτερη των 20 χλμ. χωρίς να εισέλθουν τα μαχητικά τους εντός Συρίας. Ουσιαστικά λοιπόν η άδεια που παραχώρησε τόσο «μεγαλόψυχα» ο Putin δεν ξεπερνά αυτή την απόσταση. Η χρήση εξελιγμένων πυραύλων είναι δυνατή, αλλά πανάκριβη για μία χώρα που δε διαθέτει τα αποθέματα των ΗΠΑ και πλήττεται η οικονομία της σφοδρά τους τελευταίους μήνες. Επομένως οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη κρίνεται απίθανη.

Σε περίπτωση που ο FSA επιχειρήσει να κινηθεί νοτιότερα των 20 χλμ., αυτό θα πρέπει να το πράξει μόνος του. Το αξιόμαχο του στρατού της αντιπολίτευσης τίθεται εν αμφιβόλω, αφού αποτελείται από ανεκπαίδευτους μαχητές, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δε μπορούν να εγγυηθούν ότι θα επιτύχουν τη διατήρηση της συνοχής τους και των εδαφών τους σε μία ενδεχόμενη αντεπίθεση του ISIS. Σε μία τέτοια περίπτωση οι ΤΕΔ θα βρίσκονταν εκτεθειμένες να αντιμετωπίσουν τους τζιχαντιστές, οι οποίοι θα έβαλαν από παντού τις εκτεθειμένες τουρκικές δυνάμεις. Ο στρατός της Τουρκίας θα έδειχνε τις αδυναμίες του, θα έδειχνε ότι μπορεί να δεχτεί απώλειες και ότι ματώνει. Αυτή η συνέπεια είναι απαγορευτική για μία χώρα σημαντικών εσωτερικών πολιτικών προβλημάτων, με ένα στρατό που διώκεται καθημερινά και διαθέτει ηθικό στο ναδίρ και που τόσα χρόνια αποτελούσε τον άτρωτο πυλώνα στήριξης της τουρκικής κοινωνίας. Το πλήγμα θα ήταν ανάλογο με την διάλυση του περσικού σώματος των Αθανάτων από το Μ. Αλέξανδρο.
Η ζώνη ασφαλείας που επιθυμεί δια καώς η Τουρκία είναι ευσεβείς πόθοι της κεντρικής εξουσίας της Άγκυρας. Κανένας από τη Δύση δε θα επιθυμούσε την προσέγγιση των τουρκικών δυνάμεων σε ζώνες επιχειρήσεων των Ρώσων και την εκκόλαψη συνθηκών θερμών επεισοδίων μεταξύ μίας νατοϊκής χώρας και τη Ρωσίας, που θα γεννούσαν θέματα υποστήριξης της Τουρκίας. Η δε Ρωσία σε καμία περίπτωση δε θα διευκολύνει την Τουρκία να δρέψει δάφνες από την επίλυση του συριακού, θέτοντας την Άγκυρα εντός της ομάδας των εγγυητριών δυνάμεων της επόμενης ημέρας. Μπορεί η Manbij να βρίσκεται 40 χλμ από τα τουρκικά σύνορα και ο Erdogan να διαπραγματεύεται με την Ουάσιγκτον την αποχώρηση των Κούρδων από την πόλη και την παράδοσή της στον FSA και τις ΤΕΔ, αλλά τούτο αφορά την ανατολική πλευρά της ζώνης των 90χλμ. που επιθυμούν οι Τούρκοι και δεν σημαίνει μάχη. Στη δυτική πλευρά οι συνθήκες είναι τελείως διαφορετικές.



Ο FSA και οι Τούρκοι κατέχουν αυτή τη στιγμή εδάφη που συνορεύουν με τις κουρδικές δυνάμεις του καντονιού Afrin σε Azaz και Mara’a. Το βάθος των ελεγχόμενων περιοχών φτάνει στα 20χλμ. ακριβώς δηλαδή το σημείο που οι ΤΕΔ μπορούν να καλύψουν με το πυροβολικό και την αεροπορία τους. Τα 45 χλμ, όμως, είναι μία αδιανόητη απόσταση ζώνης ασφαλείας, αφού συμπεριλαμβάνει την πόλη Al Bab, που είναι άγνωστο αν το συριακό καθεστώς επιθυμεί να απελευθερώσει μετά την εκκαθάριση του Aleppo και αγγίζουν το Χαλέπι, στο οποίο αυτή τη στιγμή σημειώνονται οι πιο σφοδρές επιχειρήσεις Ρωσίας και Συρίας!

----------------------------------------------------------------------------------------------------


Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.

geopolitics