Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Η Λιβύη δέχεται αεροπορική υποστήριξη από ΗΑΕ και κράτη της Δύσης.

20.9.2016

Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας



Σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές στον τύπο, ηχητικών ντοκουμέντων ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών των ΗΑΕ συμμετέχουν σε διεθνή επιχείρηση, στην οποία λαμβάνουν μέρος και βρετανικές, γαλλικές και αμερικανικές δυνάμεις για τη στήριξη του Λίβυου Στρατηγού Haftar!


Ήδη εδώ και επτά μήνες είχαμε αναδείξει τις διασυνδέσεις Ουάσιγκτον και του Λίβυου Στρατηγού, καθώς και τους πρωταγωνιστές στην ιστορία επίλυσης (;) του εμφυλίου στη Λιβύη. Αν και υπήρχαν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για ύπαρξη διεθνούς αίθουσας επιχειρήσεων στη βάση Benina, εντός εδαφών που ελέγχει ο Haftar, αυτή είναι η πρώτη φορά που επιβεβαιώνεται η ύπαρξή τους.

Στο ηχητικό ντοκουμέντο ακούγεται ένας πιλότος να δίνει συντεταγμένες σε Λίβυο αξιωματικό, στην εν λόγω αίθουσα επιχειρήσεων, και να του ζητάει να επιβλέπει όλες τις κινήσεις διότι δεν θέλει να σπαταλήσει βόμβες.





Στα ηχητικά αρχεία ακούγονται χειριστές και ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας να μιλούν στην αραβική και την αγγλική γλώσσα με αμερικανική, βρετανική, γαλλική και ιταλική προφορά. Τούτο δείχνει και τον διεθνή χαρακτήρα στήριξης του Haftar που είχαμε προαναφέρει από τον Φεβρουάριο τρέχοντος έτους. Άλλωστε ο Λίβυος Στρατηγός έχει ακολουθήσει την αμερικανική πεπατημένη στη διπλωματική ρητορική του, περί καταπολέμησης «ακραίων» ομάδων, τις οποίες όμως ο ίδιος έχει ορίσει κατά το δοκούν.

Η πληροφορία που δημοσιεύτηκε από το Middle East Eye προκύπτει μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της κατάληψης, από τις δυνάμεις του Haftar ενός πετρελαϊκού σταθμού στο ανατολικό τμήμα της χώρας. Σε επίσημη ανακοίνωση των ΗΠΑ, Γαλλίας, Γερμανίας, Μ. Βρετανίας, Ιταλίας και Ισπανίας καταδικάστηκε το ανωτέρω γεγονός, ενώ ταυτόχρονα ζητήθηκε η άμεση κατάπαυση του πυρός.

Οι Γαλλικοί διπλωματικοί κύκλοι παρουσιάζουν τον Haftar ως τροχοπέδη στην ειρήνευση της Λιβύης. Η κατάληψη των τεσσάρων λιμένων: Sidra, Ras Lanuf, Brega και Zueitina, οι οποίοι ελέγχθηκαν από τις δυνάμεις του Haftar, χωρίς καμία μάχη, ανάγκασαν τον επικεφαλής της αποστολής του ΟΗΕ στη χώρα να χαρακτηρίσει την ενέργεια σφοδρό πλήγμα, αφού σχηματίζει την αποκαλούμενη πετρελαϊκή ημισέληνο, ήτοι τον έλεγχο διακίνησης του μισού λιβυκού αργού πετρελαίου που πωλείται στο εξωτερικό. Η απόσυρση των δυνάμεων του Haftar θεωρείται στρατηγικής σημασίας για την εγγύηση της επιβίωσης της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του F. Sarraj, η οποία στηρίζεται από τη Δύση, αλλά παραμένει ιδιαίτερα εύθραυστη.

Η Κυβέρνηση Sarraj αποτελεί την έσχατη πολιτική λύση για τη συμφιλίωση της Ανατολής (δυνάμεις Haftar) και της Δύσης στην πολύπαθή χώρα. Είναι λογικό λοιπόν ο Haftar να θεωρηθεί παρίας; Σε καμία περίπτωση! Ο Λίβυος στρατηγός ασκεί ισχυρή διπλωματία, η οποία κατά κύριο λόγο απορρέει  από τις στρατιωτικές επιτυχίες του στο έδαφος. Το γεγονός ότι παρουσιάζεται υπέρμαχος της αντιτρομοκρατίας και του κοσμικού κράτους τον διατηρεί ακόμα υψηλά στην αποδοχή αρκετών πρωτευουσών.

Ο Στρατηγός Haftar δεν αποτελεί μία απλά λύση στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας εντός της Λιβύης. Αποτελεί λύση σε διεθνές περιφερειακό επίπεδο. Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται στις επισκέψεις που έχει πραγματοποιήσει στο Τσαντ, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο I. Deby (σ.σ. ο Πρόεδρος του Τσαντ δήλωσε την αμοιβαία ανάγκη στήριξης των δύο χωρών λόγω της ανόδου του ISIS) και όπου συζητήθηκε η συνεργασία στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, λόγω της εγκατάστασης αντικαθεστωτικών του Τσαντ στη νότια επικράτεια της Λιβύης. Την ίδια στιγμή άνθρωποι του Haftar, όπως ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου του Tobruk, A. Salah Issa, επισκέφτηκε το Νίγηρα και τη Μπουρκίνα Φάσο, προκειμένου να εξασφαλίσει τη διπλωματική στήριξη των εν λόγω χωρών στο πρόσωπο του Haftar, ως παράγοντα που θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στην επόμενη μέρα της Λιβύης.

Ο Haftar έχει πετύχει να επιβάλει τον εαυτό του ως απαράκαμπτο συνομιλητή για ζητήματα ασφαλείας. Οι ίδιοι οι δυτικοί, που κατά τα άλλα των κατακρίνουν, διατηρούν μία ασαφή στάση απέναντί του. Το καλοκαίρι τρέχοντος έτους, στο όνομα καταπολέμησης του ISIS, οι γαλλικές ειδικές δυνάμεις στήριξαν της δυνάμεις του Λίβυου Στρατηγού στη Βεγγάζη. Η παρουσία τους έμεινε απόρρητη, μέχρι την αναγκαστική αποκάλυψη λόγω του θανάτου, στις 17-07-2016, τριών μελών της Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικής Ασφάλειας (DGSE), την αντίστοιχη δηλαδή CIA στη Γαλλία. Η κυβέρνηση Sarraj, τότε, είχε καταγγείλει τη γαλλική παρουσία στη Βεγγάζη και υπήρξε θύελλα αντιδράσεων στην Τρίπολη, εναντίον της Γαλλίας.

Η υποστήριξη της στρατιωτικής ισχύος του Στρατηγού Haftar προέρχεται κυρίως από ΗΑΕ και Αίγυπτο. Τον Απρίλιο του 2015 τα Εμιράτα παρέδωσαν στον Στρατηγό τέσσερα επιθετικά ελικόπτερα τύπου Mi-35, αγορασμένα από τη Λευκορωσία, ενώ ένα μήνα μετά οι δυνάμεις του παρελάμβαναν ελαφρά θωρακισμένα τύπου MSPN T-6 κατασκευασμένα στα ΗΑΕ. Αυτά τα μέσα ήρθαν να προστεθούν στα 8 MiG-21 MF και στα 10 μεταφορικά ελικόπτερα Mi-8T που παρέλαβε ο Λίβυος Στρατηγός από την Αίγυπτο το 2014. Άλλωστε οι παραβιάσεις στο εμπάργκο όπλων στη Λιβύη είναι ένα σύνηθες φαινόμενο, όπως καταγγέλλει ο ΟΗΕ, αφού και οι αντίπαλες δυνάμεις έχουν λάβει όπλα από Τουρκία και Σουδάν.

Σημαντικό κρίνεται επίσης το γεγονός πως οι δυνάμεις του πρώην πρωθυπουργού ALI ZEIDAN στηρίζουν τον Λίβυο Στρατηγό, παρά την αρχική ουδέτερη στάση που διατηρούσαν, κυρίως λόγω των ενεργειών της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, οι οποίες δοκίμασαν την υπομονή τους. Στο άρθρο του Φεβρουαρίου είχαμε αναδείξει την προσωπικότητα του Zeidan και τον ελεγχόμενο, από την Ουάσιγκτον, ρόλο του.

Την επόμενη των διαμαρτυριών από τη Δύση ο εκπρόσωπος τύπου των δυνάμεων του Haftar ανακοίνωνε πως ο στρατός δεν έχει καμία σχέση με τις εργασίες εξόρυξης πετρελαίου και ότι την παραγωγή του μαύρου χρυσού στη χώρα αναλαμβάνει η ενοποιημένη, πλέον, Κεντρική Επιτροπή Πετρελαίου. Τούτο σημαίνει πως η παραγωγή πετρελαίου από 25000 βαρέλια την ημέρα θα εκτοξευθεί σε 600000 βαρέλια σε τέσσερεις εβδομάδες, όπως ανέφερε ο ίδιος εκπρόσωπος, με τις εκτιμήσεις να λένε πως στο τέλος του χρόνου αναμένεται ημερήσια παραγωγή 950000 βαρελιών. Τις ανωτέρω δηλώσεις χαιρέτησε και ο νυν πρωθυπουργός Sarraj.

Η κίνηση αυτή έχει διττή σημασία. Αρχικά η Δύση έδειξε τη στήριξή της στην παρούσα πολιτική αρχή της Λιβύης, ικανοποιώντας και τον τοπικό πληθυσμό, μετά την κατακραυγή του Ιουλίου, λόγω της συμμετοχής των γαλλικών δυνάμεων στο πλευρό του Haftar. Από την άλλη όμως έδειξε το μέγεθος της δύναμης του Λίβυου Στρατηγού.

Η αλήθεια είναι πως οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις που κατελήφθησαν από τον Haftar, ουδέποτε ανήκαν στην κεντρική διοίκηση της Τρίπολης. Αντιθέτως ήταν για περισσότερα από δυόμιση χρόνια όμηροι του Ibrahim Jadhran, ενός φύλαρχου, που είχε ανακηρύξει εαυτόν αρχηγό των Δυνάμεων Περιφρούρησης των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων. Ο Jadhran, λόγω διαφωνιών με την αναγνωρισμένη, από τη Δύση, κυβέρνηση, ως προς τα οικονομικά οφέλη από τη διακίνηση πετρελαίου, έδωσε τη στήριξή του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Επομένως οι δυνάμεις του Haftar, δεν κατέλαβαν τις εν λόγω εγκαταστάσεις, αλλά τις απελευθέρωσαν και μάλιστα χωρίς καν να δώσουν μάχη! Τούτο σημαίνει ότι οι Δυνάμεις Περιφρούρησης των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων πείστηκαν από τη στρατιωτική ισχύ του Haftar, περισσότερο από όσο τους έπειθαν τα οικονομικά ανταλλάγματα του Jadhran. Ουσιαστικά ο Λίβυος Στρατηγός έκαψε κάθε διπλωματική γέφυρα του αντάρτη Jadhran με τις τοπικές φυλές, καθώς και κάθε δυνατότητα αυτού να αποκομίζει πολιτικά οφέλη από την πετρελαϊκή ομηρία της Λιβύης.

Επίσης ο Haftar διέλυσε κάθε υποψία ανάληψης στρατιωτικής δράσης από οποιαδήποτε άλλη ένοπλη ομάδα, προκειμένου να απελευθερώσει τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Κάτι τέτοιο απλά θα ανανέωνε την ομηρία των εν λόγω εγκαταστάσεων υπέρ μίας νέας ομάδας ανταρτών, που θα διαπραγματεύονταν τον έλεγχο των πετρελαίων. Η στρατιωτική ισχύς του Haftar πλέον είναι αδιαμφισβήτητη και το κυριότερο είναι πως είναι, πλέον, πιθανότερο ο Λίβυος Στρατηγός να θεωρηθεί ο συνδετήριος κρίκος μεταξύ Δύσης και Ανατολής στην πολύπαθή Λιβύη, παρά η τρέχουσα πολιτική αρχή της Τρίπολης, η οποία είναι ασθενής στρατιωτικά για την επιβολή της και την εκδίωξη της τρομοκρατίας.

Όσο για τη σχέση Haftar και Δύσης, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βιαστούμε να υποθέσουμε πως αυτή έχει διαρρηχθεί. Αν αναλογιστούμε τη σημασία της εισόδου 600000 βαρελιών ημερησίως στην παγκόσμια αγορά, εντός μηνός, και άλλων 350000 βαρελιών μέχρι το τέλος του έτους, θα καταλάβουμε ότι οι ΗΠΑ θα έχουν άλλο ένα όπλο στη φαρέτρα τους για τη συγκράτηση των τιμών του μαύρου χρυσού.



Διαβάστε επίσης: 


ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ --- Λιβύη: Πυλώνας σταθερότητας, δολοπλοκίες, αλλοίωση, χάος. Μια ιστορία μυστικών υπηρεσιών.



-----------------------------------------------------------------------------------------------------


Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.

geopolitics