Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Αίγυπτος - Ιράν:Επιβεβλημένη αποκατάσταση σχέσεων λόγω συριακού.

29-10-16




Γράφει ο Γεώργιος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας


Συγκλίνουσες απόψεις αναφορικά με τη Συρία φαίνεται να οδηγούν τις δύο περιφερειακές δυνάμεις, ήτοι Ιράν και Αίγυπτο, πιο κοντά στην αποκατάσταση των μεταξύ τους σχέσεων. Η Τεχεράνη και το Κάιρο ανέκαθεν έδειχναν πρόθυμες για την εξομάλυνση των διμερών σχέσεων, η οποία ωστόσο παρέμενε ένα άπιαστο όνειρο.

Τον Δεκέμβριο του 2003, o τότε Αιγύπτιος Πρόεδρος, Η. MUBARAK, είχε μια πρωτοποριακή συνάντηση με τον Ιρανό ομόλογό του, Μ. KHATAMI, στο περιθώριο μιας Συνόδου Κορυφής για θέματα τεχνολογίας των Η.Ε. στη Γενεύη. Η συνάντηση αυτή, που ήταν η πρώτη μεταξύ ηγετών της Αιγύπτου και του Ιράν από την «Ισλαμική Επανάσταση του 1979», έδωσε το έναυσμα για συζητήσεις περί επαναπροσέγγισης, η οποία ωστόσο δεν ευοδώθηκε.

Πιο πρόσφατα, ο Ιρανός πρώην Πρόεδρος, Μ. AHMADINEJAD, μετέβη τον Φεβρουάριο του 2013 στο Κάιρο, στο πλαίσιο μιας επίσκεψης-ορόσημο, στην οποία τον υποδέχθηκε ο Αιγύπτιος ομόλογός του, Μ. MURSI, αλλά για μια ακόμα φορά δεν οδήγησε στην αναθέρμανση των σχέσεων, γεγονός φυσιολογικό αν αναλογιστούμε τις διαφορές της θεοκρατικής ιδεολογίας των δύο αξιωματούχων.

Σήμερα, η συριακή κρίση μπορεί να βοηθήσει στην επαναπροσέγγιση των δύο αυτών χωρών. Η εξομάλυνση παρεμποδίζεται από τρεις βασικούς παράγοντες που περιλαμβάνουν: την αμερικανική πολιτική που αποσκοπεί στην απομόνωση του Ιράν, η οποία ωστόσο έχει αποδυναμωθεί από την επίτευξη της πυρηνικής συμφωνίας, την ισραηλινή πολιτική για το Ιράν που έχει ενισχυθεί μετά την πυρηνική συμφωνία, τη στιγμή που το Ισραήλ έχει επιτύχει να αναπτύξει τους δεσμούς με την Αίγυπτο και τέλος την πολιτική της Σαουδικής Αραβίας για περιορισμό της ιρανικής επιρροής που έχει ενισχυθεί μετά την «Αραβική Άνοιξη» και την πυρηνική συμφωνία.

Η στάση της Αιγύπτου στη συριακή κρίση ήταν πιο κοντά σε αυτή της Σαουδικής Αραβίας κατά τη θητεία του Μ. MURSI, καθώς το συριακό παρακλάδι της «ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ» είχε ταχθεί κατά του Σύριου Προέδρου, Β. AL ASAD, υποστηρίζοντας την πιο φίλια, προς αυτό, πλευρά των αντικαθεστωτικών. Σε ομιλία του, που πραγματοποίησε τον Αύγουστο του 2012 σε Σύνοδο Κορυφής του «NON-ALIGNED MOVEMENT» στην Τεχεράνη, ο MURSI είχε εξαγριώσει τους Ιρανούς με την κριτική που άσκησε στη συριακή Κυβέρνηση, ενώ είχε ταχθεί υπέρ των ΗΑΕ και κατά του Ιράν στο ζήτημα των διαφιλονικούμενων νησιών στον Περσικό Κόλπο. Ο ΜURSI είχε επισημάνει ότι θα πήγαινε στην Τεχεράνη μόνο για λίγες ώρες, δεν θα διανυκτέρευε και δεν θα συναντούσε τον ανώτατο ηγέτη της χώρας. Όλα αυτά αποτελούν μείζονα διπλωματικά λάθη στο χώρο της Μέσης Ανατολής.

Αντίθετα, από τότε που ο Α. EL SISI ανέλαβε την εξουσία τον Ιούλιο του 2013, η Αίγυπτος άλλαξε στάση όσον αφορά τη συριακή κρίση. Ταυτόχρονα, ο SISI προσπάθησε να προσεγγίσει τη Ρωσία, μια κίνηση που έτυχε θερμής υποδοχής από τη Μόσχα, καθώς το Κρεμλίνο διαπραγματεύεται σήμερα το ενδεχόμενο χρήσης στρατιωτικών βάσεων στην Αίγυπτο. Νέα εξέλιξη σημειώθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου όταν ο Ιρανός ΥΠΕΞ, Μ. J. ZARIF, συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο ομόλογό του, S. SHOUKRY, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Η.Ε. στη Ν. Υόρκη. Η συριακή κρίση φαίνεται ότι ήταν το κύριο θέμα της συνάντησης αυτής. Ο SHOUKRY εστίασε στις διαφορές μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου για τη συριακή κρίση σε διάφορες συνεντεύξεις που παραχώρησε σε αιγυπτιακά MME, τονίζοντας πως ο συνασπισμός που μάχεται στη Συρία ενδέχεται να επιθυμεί αλλαγή καθεστώτος στη χώρα, αλλά αυτή δεν είναι η θέση της Αιγύπτου, ενώ ταυτόχρονα χρύσωνε το χάπι προς το Riyadh δήλωσε πως αυτό δεν σημαίνει ότι το Κάιρο έχει πρόβλημα με τις διπλωματικές θέσεις των χωρών της Μέσης Ανατολής, απλώς πρόκειται για διάσταση απόψεων.

Η πρόσφατη αύξηση των επαφών μεταξύ Ιράν και Αιγύπτου έχει ενοχλήσει τη Σαουδική Αραβία, η οποία βρίσκεται σε έντονη αντιπαράθεση με την Τεχεράνη σε θέματα που άπτονται της ευρύτερης περιφέρειας της Μέσης Ανατολής. Μετά τη συνάντηση ZARIF-SHOUKRY Σαουδάραβας ανώτατος αξιωματούχος επικοινώνησε με τον Αιγύπτιο Πρόεδρο προκειμένου να του εκφράσει τη δυσαρέσκεια του Riyadh, ενώ ο αξιωματούχος φέρεται ότι απείλησε με διακοπή της βοήθειας προς το Κάιρο. Στις 10 Οκτωβρίου, οι απειλές αυτές μετουσιώθηκαν από την κρατική «SAUDI ARAMCO» η οποία ενημέρωσε την αιγυπτιακή κρατική πετρελαϊκή εταιρεία «EGYPTIAN GENERAL PETROLEUM CORPORATION» πως θα σταματήσει την προμήθεια προϊόντων διύλισης πετρελαίου. Ωστόσο, μια ημέρα μετά, αξιωματούχος της «EGYPTIAN GENERAL PETROLEUM CORPORATION» ανακοίνωσε ότι η παροχή των εν λόγω προϊόντων θα ξεκινήσει εκ νέου, ίσως επιχειρώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις στο εσωτερικό της χώρας, είτε επειδή η Σαουδική Αραβία επιθυμούσε περισσότερο να δείξει στον Αιγύπτιο Πρόεδρο που βρίσκονται επί της ουσίας τα συμφέροντά του.

Οι πρόσφατες συναντήσεις μεταξύ υψηλόβαθμων Ιρανών και Αιγυπτίων αξιωματούχων ενδέχεται να σηματοδοτούν την έναρξη μιας πρωτοφανούς συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Η αναθέρμανση των σχέσεων μπορεί να οδηγήσει στην τελική εξομάλυνση των σχέσεων και ενδεχομένως σε μια συντονισμένη δράση σχετικά με τη συριακή κρίση. Στο πλαίσιο αυτό, η σύγχυση που περιέβαλλε τη συμμετοχή του Ιράν στις συνομιλίες της 15ης Οκτωβρίου για τη Συρία στην Ελβετία τυγχάνει ιδιαίτερης προσοχής.

Η Τεχεράνη αρχικά είχε αρνηθεί να συμμετάσχει στις εν λόγω συνομιλίες και ανακοίνωσε ότι θα δεχόταν μόνον υπό την προϋπόθεση ότι το Ιράκ και η Αίγυπτος θα συμμετείχαν επίσης. Πράγματι, στις 14 Οκτωβρίου, μία ημέρα πριν από την έναρξη των συνομιλιών, ο Ιρανός Αναπληρωτής ΥΠΕΞ, Η. J. ANSARI, ανακοίνωσε ότι το Ιράν, η Αίγυπτος και το Ιράκ θα συμμετάσχουν εν τέλει στις συνομιλίες. O ελιγμός αυτός δεν αποτελεί καλή είδηση για τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία, καθώς αφήνει να εννοηθεί ότι η επιρροή του άξονα Ιράν-Ρωσίας στο συριακό ζήτημα ενδέχεται να ενισχύεται. Αν και η συριακή κρίση μπορεί να αποτελεί καταλύτη στην αλλαγή των σχέσεων Ιράν-Αιγύπτου, θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν η Αίγυπτος θα συνταχθεί πλήρως στο πλευρό του εν λόγω άξονα και θα αντέξει το βάρος των πιέσεων που θα της ασκήσουν η Σαουδική Αραβία και οι ΗΠΑ, οι οποίες χρηματοδοτούν τον αμυντικό της προϋπολογισμό με άνω των $ 12 δις.

Η μερική άρση των σημαντικότερων κυρώσεων προς την Τεχεράνη δείχνει πως έχει περιπλέξει τα δεδομένα στη Μέση Ανατολή, αλλά και παγκοσμίως, επί θεμάτων που άπτονται από την παραγωγή και τη διατίμηση πετρελαίου, έως την περιφερειακή ασφάλεια και τις διπλωματικές εξελίξεις. Οι σχέσεις μεταξύ των κρατών της εν λόγω περιφέρειας δείχνουν εξαιρετικά ρευστές και το θολό τοπίο δίνει την ευκαιρία στους ισχυρούς ενεργειακούς παίχτες να αναζητήσουν την υπονόμευση των αντιπάλων και των συμμαχιών τους με οιοδήποτε τρόπο. Τούτο σημαίνει ότι ακόμα και η τρομοκρατία και ο εξτρεμισμός αποτελούν όπλα στα χέρια τους, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη του τελικού σκοπού.

Σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι τυχαίο ότι διάφορες χώρες βρίσκονται υπό τον φόβο της εσωτερικής αποσταθεροποίησης και μία νέας «Άνοιξης», ενώ άλλες βρίσκονται ανάμεσα σε αντικρουόμενα συμφέροντα και στο δίλημμα της επιλογής ανάμεσα στους δύο πόλους της Μέσης Ανατολής, οι οποίοι όμως μοιάζουν το ίδιο εχθρικοί προς τους δικούς τους αντικειμενικούς σκοπούς. Τίποτα δε μπορεί να προβλεφθεί για την εξωτερική πολιτική Ισραήλ, Αιγύπτου, Τουρκίας, αλλά ακόμα και αφρικανικών χωρών, όπως το Σουδάν, η Αιθιοπία και η Ερυθραία, αφού οι διαφορές Ιράν και Σαουδικής Αραβίας μεταφέρονται οπουδήποτε ο μουσουλμανισμός αποτελεί ισχυρό στοιχείο για τον κρατικό μηχανισμό. Υπό αυτές τις συνθήκες μπορούμε να πούμε ότι το Ισλάμ αποτελεί το Νο1 κίνδυνο για την ασφάλεια της ευρύτερης περιφέρειας ΜΕΝΑ (Middle East North Africa) και ως εκ τούτου κίνδυνο για όλο τον κόσμο.

Στην γειτονική μας Αίγυπτο υφίστανται τα Κινήματα «HASAM» (ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΗ), «LEWA‘A Al THAWRA» (ΥΠΤΓΟΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ) και «AL MUQAWAMA AL- SHA’BIYA» (ΛΑΪKH ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ), τα οποία ανήκουν στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων και έχουν διαπράξει δολοφονίες και αποτυχημένες απόπειρες δολοφονιών. Ουσιαστικά αποτελούσαν πυρήνες εν υπνώσει με σκοπό τη δημιουργία διάδοχης κατάστασης για τη «ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ», η οποία έχει συγκρουστεί με το μεγαλύτερο υποστηρικτή της, τη Σ. Αραβία, αλλά και καταπολεμάται σφοδρά από το Κάιρο.

Το Κίνημα «LEWA‘A AL THAWRA» διέπραξε περισσότερες από μία δολοφονίες με τελευταία τη δολοφονία του Τξχου, ADEL RAJAI, αρχηγού του πεζοπόρου τμήματος του Στρατού και κορυφαίου αξιωματικού του αιγυπτιακού Στρατού, κατά την έξοδό του από την οικία του (23/10/16) στην πόλη El Obour και ενώ κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητό του προκειμένου να μεταβεί στην Υπηρεσία του.

To ίδιο Κίνημα τον περασμένο Αύγουστο δημοσιοποίησε βίντεο στο οποίο καταγράφεται η στιγμή της επίθεσης στο αυτοκίνητο του AL AGIZI στην Επαρχία Menoufia, στην οποία σκοτώθηκαν 2 αστυνομικοί και τραυματίσθηκαν 4 άτομα, μεταξύ αυτών και πολίτες.

Πριν από έναν μήνα, το αυτοαποκαλούμενο Κίνημα «AL HASAM» αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να δολοφονήσει τον Αντιεισαγγελέα, Ζ. ABDEL AZIZ, με παγιδευμένο αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο πλησίον της οικίας του στη συνοικία ΑΙ Yasmin στη νέα πόλη του Καΐρου. Από την επίθεση τραυματίσθηκαν οι 2 φρουροί ασφαλείας του Αντιεισαγγελέα και 1 διερχόμενος πολίτης. Επίσης, απείλησε και με άλλες επιθέσεις κατά του Στρατού, δικαστικών λειτουργών και των Υπηρεσιών Ασφαλείας, ως αντίποινα για τις καταδικαστικές αποφάσεις -θανατική ποινή και ποινή ισόβιaς κάθειρξης- που επιβλήθηκαν σε εκατοντάδες μέλη της «ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ».

Άλλη μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Κινήματος «AL HASAM» ήταν εκείνη κατά του πρώην Μουφτή Α. GOMAA, τον περασμένο Αύγουστο στο προάστιο «October 6», ενώ αυτός κατευθυνόταν προς το τέμενος του προαστίου, συνοδευόμενος από φρουρούς, οι οποίοι του έσωσαν τη ζωή ωθώντας τον στο εσωτερικό του τεμένους. Τον ίδιο μήνα το εν λόγω Κίνημα πραγματοποίησε επίθεση κατά αστυνομικού οχήματος που πραγματοποιούσε περιπολία στην πόλη Helwon, κατά την οποία σκοτώθηκαν 8 αστυνομικοί.

Το σημαντικότερο πλήγμα του ίδιου του Κινήματος ήταν η επίθεση κατά του Γενικού Εισαγγελέα, Η. BARAKAT, Τον περασμένο Ιούλιο στο προάστιο του Καΐρου «Misr AI Gedido» ο BARAKAT υπέκυψε στα τραύματά του στο νοσοκομείο όπου διακομίσθηκε.

Σύμφωνα με αρμόδιους σε θέματα τρομοκρατίας, τα 3 προαναφερόμενα τρομοκρατικά Κινήματα ακολουθούν κοινή γραμμή δράσης και πλήττουν στόχους που αφορούν τον Στρατό, την Αστυνομία και τους δικαστικούς λειτουργούς της χώρας. O αξιωματούχος ασφαλείας, Τξχος, Μ. AL SAYED AL QATARI, ανέφερε ότι με τη δολοφονία του Τξχου, Α. RAJAI, δεν αρχίζει νέος κύκλος δολοφονιών αλλά ολοκληρώνεται o κύκλος που ξεκίνησε πριν από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, με στόχο σημαίνουσες προσωπικότητες, οι οποίες επηρεάζουν την αιγυπτιακή κοινωνία.

Οι Υπηρεσίες Ασφαλείας απέτυχαν στον τομέα της προστασίας δημόσιων προσώπων εξαιτίας του κενού που υπάρχει στον τομέα της συλλογής και της αξιολόγησης πληροφοριών, αναφορικά με τη δραστηριότητα που προηγείται της διεξαγωγής τρομοκρατικών επιθέσεων. Η επιτυχία των προαναφερόμενων τρομοκρατικών επιθέσεων οφείλεται στην αδυναμία παροχής επαρκούς προστασίας κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων των υπόψη αξιωματούχων, παρά το γεγονός πως ήταν γνωστό πως διέτρεχαν σοβαρό κίνδυνο.

Ο Υπτγος, Η. ΑΙ. ΖΙΥΑΤ, ανέφερε ότι: «Η δολοφονία του Α. RAJAI, δεν σχετίζεται με την ιδιότητά του ούτε με την αποστολή του στο βόρειο Σινά. Στόχος της δολοφονίας εκτιμώ πως είναι η αποσταθεροποίηση της χώρας και η εξέγερση των πολιτών κατά του Προέδρου». Αυτές οι δηλώσει πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη, δεδομένου ότι ο εν λόγω Υπτγος διαχωρίζει τη δράση των εξτρεμιστών της Αιγύπτου, από το Ισλαμικό Κράτος που δρα στη Χερσόνησο του Σινά. Ως εκ τούτου στοχοποιεί περισσότερο εξωτερικούς παράγοντες οι οποίοι ενδιαφέρονται για την αποδυνάμωση του αιγύπτιου Προέδρου και την υπονόμευση της πολιτικής του.

Τούτο δε σημαίνει ότι η Αίγυπτος δεν διατρέχει κίνδυνο από το παρακλάδι της IS Ansar Bait al-Maqdis ("Supporters of the Holy House"), ή Ansar Jerusalem ("Supporters of Jerusalem"), το οποίο δρα στη Χερσόνησο του Σινά. Οι στόχοι της τρομοκρατικής οργάνωσης είναι επίσης μέλη των ΕΔ και της αστυνομίας, μόνιμες εγκαταστάσεις του ΥΠΑΜ και του ΥΠΕΣ καθώς και ξένες αντιπροσωπείες, όπως η περίπτωση της ιταλικής πρεσβείας στις 11 Ιουλίου του 2015. Μία από τις εντυπωσιακότερες επιθέσεις ήταν αυτή εναντίον του Εθνικού Μεγάρου στις 20 Αυγούστου του 2015 όπου τραυματίστηκαν 31 άτομα από έκρηξη βόμβας σε παγιδευμένο όχημα με 400 κιλά ΤΝΤ.

Οι επιθέσεις αυτές δείχνουν ακριβώς αυτό το οποίο προαναφέρθηκε, δηλαδή ότι οι αντιπαραθέσεις μεταξύ Ιράν και Σ. Αραβίας επεκτείνονται προς όλο το μουσουλμανικό κόσμο με απρόβλεπτες συνέπειες. Μία κατάρρευση της Αιγύπτου θα δημιουργούσε νέα δεδομένα και επιπτώσεις, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μία «νέα Λιβύη», ακόμα κοντύτερα στα σύνορά μας. Διαφαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα πως ο εξτρεμισμός δεν είναι μία αποκλειστική υπόθεση της Συρίας ή του Ιράκ, αλλά μία γάγγραινα που έχει ήδη επηρεάσει αρκετούς υγιείς οργανισμούς της Υφηλίου.

Σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης ο κόσμος δείχνει πολύ μικρός για να χωρέσει περισσότερες από μία Υπερδύναμη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις δείχνουν να αποτελούν τους πυρομανείς πυροσβέστες αυτού του κόσμου, δημιουργώντας προβλήματα εκ του μηδενός, που εν συνεχεία αυτοπροσκαλούνται ως ειρηνευτικές δυνάμεις για να τα επιλύσουν, αναλαμβάνοντας τον έλεγχο των πληγεισών περιοχών. Η Αίγυπτος αποτελεί άλλο ένα τρόπαιο στον ανηλεή αγώνα εξουσίας που έχουν επιδοθεί. Ο λαός της αποτελεί απλά έναν αριθμό θυμάτων, παράπλευρες απώλειες, στα πολύ ψιλά γράμματα των σχεδίων τους.



Διαβάστε επίσης: Υβριδικός πόλεμος στη χερσόνησο της Ανατολικής 


-------------------------------------



Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.



geopolitics