Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

ΝΑΤΟ και αύξηση της Ρωσοφοβίας: Οι δυο παράγοντες του Νέου Ψυχρού Πολέμου



22-10-16






Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική έκδοση Ιουνίου Ιουλίου 2016 του περιοδικού του Geopolitics and Daily News. (περισσότερα γι΄αυτή την έκδοση μπορείτε να διαβάσετε εδώ: http://www.geopolitics.com.gr/2016/06/2016.html )


To δημοσιεύουμε ξανά ως τροφή για σκέψη καθώς το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε αυξανόμενη ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ Ρωσίας .
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------






Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα 



O Ψυχρός Πόλεμος υποτίθεται ότι τελείωσε με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου του 1989 και στη συνέχεια τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Η Δύση ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και το ΝΑΤΟ μπορούσε να εγγυηθεί την τάξη και την ασφάλεια παγκοσμίως. Αλλά μια ματιά στις εξελίξεις των τελευταίων ετών, κυρίως από το ξέσπασμα της Ουκρανικής κρίσης και έπειτα, σε συνδυασμό με τα προβλήματα οικονομικής λιτότητας που αντιμετωπίζει σχεδόν στο σύνολό της η Ευρώπη αλλά και το γεωπολιτικό bing bang της συνεχόμενης μετανάστευσης από τη φλεγόμενη Μέση Ανατολή, αποδεικνύει περίτρανα ότι το μέλλον της ανθρωπότητας απειλείται με ένα νέο Ψυχρότερο Πόλεμο.
 

Η Ρωσία με το πέρασμα του χρόνου και με τον πρώην πράκτορα της KGB, Βλάντιμιρ Πούτιν, στην ηγεσία του Κρεμλίνου, κατόρθωσε να ξεπεράσει τη διάλυση της ΕΣΣΔ και να απαλλαγεί από τη νοοτροπία του ηττημένου. Ο ιδιαίτερα δημοφιλής σε παγκόσμιο επίπεδο Ρώσος πρόεδρος,ο οποίος γνωρίζει πως να ενισχύει τοπροσωπικό προφίλ του μέσα από κατάλληλες δημοσιεύσεις και φωτογραφήσεις, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της χώρας του, κυρίως οικονομικής φύσεως προβλήματα, μέσα από μελετημένες κινήσεις βρέθηκε παρών στο μεγάλο παιχνίδι ελέγχου των ενεργειακών πηγών και δρόμων του πλανήτη.

Τα γεγονότα στην Ουκρανία, η ουκρανική κρίση και η προσάρτηση της Κριμαίας ήταν η απόδειξη πως το δόγμα Brezinski για τον έλεγχο της Ευρασίας αποτελεί ζητούμενο τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ρωσίας. Παρά το γεγονός ότι τα μέτωπα στον πλανήτη είναι πλέον πολλαπλά ( Ουκρανία, Συρία, ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής μέχρι και το Αφγανιστάν αλλά και Αρκτικός Κύκλος) η περιοχή της Ευρώπης παραμένει πάντοτε το κλειδί που καθορίζει τις μελλοντικές εξελίξεις.
 

Ας μη λησμονούμε πως το 1992, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνα Paul Wolfowitz (και μετέπειτα πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας 2005-2007) εκπόνησε το Δόγμα Wolfowitz. Το συγκεκριμένο δόγμα αποτέλεσε τη βάση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής που αποσκοπούσε στον έλεγχο της Γηραιάς Ηπείρου και της ευρύτερης περιοχής της Ευρασίας. Σύμφωνα με το Δόγμα Wolfowitz ο «πρώτος αντικειμενικός σκοπός» της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής είναι « να εμποδίσει την επανεμφάνιση, είτε στα εδάφη της τέως Σοβιετικής ΄Ενωσης είτε αλλού, ενός νέου ανταγωνιστή, ο οποίος αντιπροσωπεύει απειλή [στη μονομερή δράση των ΗΠΑ] της κατηγορίας που έθετε άλλοτε η Σοβιετική ΄Ενωση. Αυτή είναι η κυρίαρχη αντίληψη που διέπει την νέα περιφερειακή αμυντική στρατηγική και μας υπαγορεύει να αγωνισθούμε να εμποδίσουμε οποιαδήποτε εχθρική δύναμη να κυριαρχήσει σε περιοχή της οποίας οι φυσικοί πόροι, υπό σταθερό έλεγχο, θα ήσαν ικανοί να δημιουργήσουν παγκόσμια δύναμη». Καλό είναι εδώ να ορίσουμε πως εχθρική δύναμη για τις ΗΠΑ σημαίνει μια χώρα αρκετά ισχυρή ώστε να έχει εξωτερική πολιτική ανεξάρτητη απ΄αυτή που ορίζει το State Department δια των χωρών αντιπροσώπων του (proxies).



Αρωγός στη συγκεκριμένη πολιτική υπήρξε πάντοτε το ΝΑΤΟ.Ας μην λησμονούμε πως ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου, γνωστός και ως Βορειοατλαντική Συμμαχία, είναι μια στρατιωτική αμυντική συμμαχία χωρών της Δύσης, που έχει σκοπό την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των χωρών-μελών σε διάφορους τομείς (στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, μορφωτικό), την προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων και την αποτροπή της ένοπλης επίθεσης εναντίον κάποιας χώρας-μέλους από άλλες. Η συμμαχία αυτή υπογράφτηκε τον Απρίλιο του 1949 στην Ουάσινγκτον από 12 χώρες της Ευρώπης και της βόρειας Αμερικής (Βέλγιο, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Δανία, ΗΠΑ, Ισλανδία, Ιταλία, Καναδάς, Λουξεμβούργο, Νορβηγία,Ολλανδία, Πορτογαλία). Το 1952 προσχώρησαν στη συμμαχία η Ελλάδα και η Τουρκία και το 1955 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Η προσχώρηση της τελευταίας προκάλεσε ως αντίδραση τη σύναψη του συμφώνου της Βαρσοβίας από τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας (επίσημα Συνθήκη της Φιλίας, Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας), ήταν μια στρατιωτική συμμαχία αμυντικού χαρακτήρα των κομμουνιστικών κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.Όλα τα κομμουνιστικά κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης συμμετείχαν στην συμμαχία εκτός από την Γιουγκοσλαβία όπου ο Τίτο είχε επιλέξει τον δρόμο της ουδετερότητας.Έτσι δημιουργήθκε άτυπα ένας διαχωρισμός του κόσμου σε δυο επικράτιες (το Δυτικό μπλοκ, με ηγέτιδα δύναμη τις ΗΠΑ και το Ανατολικό μπλοκ με ηγέτιδα δύναμη την ΕΣΣΔ) ενώ το ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου ενίσχυσε την αντιρωσική πολιτική του.

Βέβαια, μετά από την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τις πολιτικές αλλαγές στη πρώην Σοβιετική Ένωση το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ακυρώθηκε και πολλά από τα κράτη μέλη του αποχώρησαν, προσχωρώντας στο ΝΑΤΟ, όπως συνέβη με την Ουγγαρία και την Πολωνία το 1999.
 
Στη   Βορειοατλαντική Συμμαχία προσχώρησαν επίσης και αρκετές χώρες, οι οποίες δημιουργήθηκαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, όπως η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουνία. Χώρες οι οποίες διακρίνονται ιδιαίτερα για τα αντιρωσικά τους συναισθήματα.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως αμέσως μετά το ξέσπασμα της Ουκρανικής κρίσης, οι Λιθουανοί διέμειναν στα σχολεία τους εγχειρίδια σχετικά με τη συμπεριφορά που πρέπει να υιοθετήσουν οι πολίτες σε περίπτωση που εισβάλλουν στην χώρα ξένες δυνάμεις. Οι οδηγίες είχαν την έγκριση του Υπουργείου Άμυνας της χώρας, ενώ όπως εξήγησε ο υπουργός Άμυνας Juozas Olekas: «Από τότε που η Ρωσία επιτέθηκε στην Ουκρανία, οι Λιθουανοί άρχισαν να διερωτώνται για το τι θα έπρεπε να κάνουν στην περίπτωση μιας παρόμοιας κατάστασης στην χώρα τους».

Στη σελίδα 98 του εγχειριδίου περιλαμβάνονται πρακτικές πληροφορίες για τον τρόπο που πρέπει οι πολίτες να αντιδράσουν σε έκτακτες περιπτώσεις ή σε συνθήκες πολέμου, για παράδειγμα πώς να προφυλαχθεί κανείς σε υπόγεια καταφύγια ή να απομακρυνθεί από την εμπόλεμη ζώνη.«Εάν δεν καταφέρετε να απομακρυνθείτε, πρέπει να έχετε μαζί σας ένα όπλο προκειμένου να προστατευτείτε από τους άρπαγες» επισημαίνεται σε αυτό το εγχειρίδιο.Οι οδηγίες είχαν αναρτηθεί και στον ιστότοπο του υπουργείου και προειδοποιούσαν για το ειδικό καθεστώς των αμάχων σε περίπτωση που ξεσπάσει πόλεμος. «Εάν τους δείξετε ξεκάθαρα ότι είστε άμαχοι, είναι σχεδόν απίθανο να θελήσουν να σας σκοτώσουν» εξηγεί.Στην περίπτωση κατοχής της χώρας, το εγχειρίδιο επιβίωσης πρότεινε στους Λιθουανούς να απεργούν ή συνειδητά να μην αντεπεξέρχονται στα επαγγελματικά τους καθήκοντα.

Ανάλογα είναι τα συναισθήματα και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Χαρακτηριστική υπήρξε η δήλωση του επικεφαλής της πολωνικής διπλωματίας Witold Waszczykowski,, ο οποίος τον Απρίλιο είχε διατυπώσει την εκτίμηση η Ρωσία συνιστά μια μεγαλύτερη απειλή για την Ευρώπη σε σύγκριση με την τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Χαλιφάτο, που είναι «μια πολύ σοβαρή απειλή», όχι όμως μια απειλή κατά της ύπαρξης της Ευρώπης.«Προφανώς, οι ενέργειες της Ρωσίας συνιστούν ενός είδους απειλή που είναι υπαρξιακή διότι αυτές οι δραστηριότητες μπορούν να καταστρέψουν χώρες» δήλωσε ο Πολωνός ΥΠΕΞ κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για το μέλλον του ΝΑΤΟ στην ετήσια σύνοδο για την ασφάλεια Globsec.Ο ίδιος δήλωσε ότι ελπίζει να δει κατά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ που έχει προγραμματιστεί για τον Ιούλιο στη Βαρσοβία να ενισχύει την παρουσία των δυνάμεων από διαφορετικά κράτη μέλη του Συμφώνου στα ανατολικά σύνορά του.«Αυτό θα ήταν ένα σύμβολο της αποφασιστικότητας να υπερασπιστούμε τα ανατολικά σύνορά μας. Μπορούμε να συζητήσουμε για την κλίμακα» αυτής της ανάπτυξης δυνάμεων, τόνισε ο Witold Waszczykowski,

Όντως, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στη Βαρσοβία 8-9 Ιουλίου,επρόκειτο να υιοθετηθεί μια πολύ πιο σκληρή γραμμή για την αντιμετώπιση της Ρωσίας.Ήδη σε άρθρο μας έχουμε αναφέρει πως το ΝΑΤΟ ετοιμάζεται να αναπτύξει τέσσερα τάγματα στην Πολωνία και στα τρία κράτη της Βαλτικής ως μέρος της ευρύτερης αντιδράσης απέναντι στην παρέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία, δήλωσε ο Jens Stoltenberg επικεφαλής της συμμαχίας. 

Τα παραπάνω έρχεται να επιδεινώσει η πεποίθηση ενός πρώην στρατηγού του ΝΑΤΟ και υποδιοικητή των δυνάμεων της Συμμαχίας, του Sir Alexander Richard Shirreff - πρώην ΓΕΕΘΑ επίσης της Μεγάλης Βρετανίας, ο οποίος δεν αποκλείει την περίπτωση ενός πυρηνικού πολέμου.
Ο Sir Alexander Richard Shirreff  υπηρέτησε σαν υποδιοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη από το 2011 έως το 2014 και αναφέρει ότι το βιβλίο του, μία φανταστική ιστορία η οποία περιγράφει έναν πυρηνικό πόλεμο με την Ρωσία στις χώρες της Βαλτικής το 2017, βασίζεται σε ένα «άκρως αληθοφανές» σενάριο, το οποίο εμπνεύστηκε από την μοντελοποίηση μελλοντικών συγκρούσεων. Σύμφωνα με την υπόθεση του βιβλίου, στην αρχή του επόμενου έτους,δηλαδή το 2017, η Ρωσία πρώτα καταλαμβάνει την Ουκρανία, ώστε να εξασφαλίσει σίγουρη χερσαία δίοδο προς την Κριμαία και στην συνέχεια, εισβάλλει στις τρεις Βαλτικές χώρες-και μέλη του ΝΑΤΟ.




Το βιβλίο με τίτλο: «2017: Ο πόλεμος με τη Ρωσία» κυκλοφόρησε πρόσφατα και έρχεται να προστεθεί στηνένταση των σχέσεων Ρωσίας- Δύσης. Όπως αποκάλυψε ο Shirreff μιλώντας στο ραδιόφωνο του BBC τα γεγονότα που περιγράφει είναι αρκετά πιθανά. «Το γεγονός πως επειδή η Ρωσία συνδέει το σκεπτικό του πυρηνικού πολέμου με κάθε τομέα της αμυντικής τους δυνατότητας, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει πυρηνικό πόλεμο» τόνισε χαρακτηριστικά. «Πρέπει να κρίνουμε τον πρόεδρο Πούτιν από τις πράξεις του και όχι από τα λεγόμενά του» προσέθεσε. «Εισέβαλε στη Γεωργία, εισέβαλε στην Κριμέα, εισέβαλε στην Ουκρανία. Χρησιμοποίησε δύναμη, χωρίς να έχει επίπτωση σε αυτόν. Σε περίοδο τέτοιας έντασης, μια επίθεση στα κράτη της Βαλτικής είναι απολύτως πιθανή». Σύμφωνα με το άρθρο 5, της ιδρυτικής διακήρυξης του ΝΑΤΟ, σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο τα υπόλοιπα κράτη θα πρέπει να σπεύσουν σε βοήθεια, του κράτους-μέλους που δέχεται την επίθεση.Σύμφωνα με τον στρατηγό Shirreff, ο Πούτιν μπορεί να επιχειρούσε επίθεση στη Βαλτική, αν εξελάμβανε υπάρχουσα αδυναμία στις τάξεις του ΝΑΤΟ και, λαμβάνοντας υπ' όψιν, ότι, όπως και στην περίπτωση της Κριμέας, ο πρόεδρος Πούτιν θα παρουσιάσει τις πράξεις του ως κίνηση προστασίας των ρωσόφωνων μειονοτήτων των χωρών που πλήττει.Η άμυνα των χωρών της Βαλτικής έχει ήδη ενισχυθεί από πλευρά ΝΑΤΟϊκών, όμως ο Shirreff κρίνει πως χρειάζεται κι άλλη ενίσχυση ωστε «κάθε σκέψη πως μια επίθεση αξίζει το ρίσκο, να καταστεί τρελή». «Θα έλεγα πως ο πήχης δεν είναι αρκετά ψηλά ακόμα» συμπλήρωσε.




Η Δύση πάσχει από Ρωσοφοβία;


Σαν εκδοχή το παραπάνω θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ειδικά τη στιγμή που Ρωσία και ΗΠΑ τα έχουν βρει στη Συριακή κρίση και φαίνεται πως οι ΗΠΑ μεσολαβούν ώστε να επιτευχθεί και ομαλοποίηση των σχέσεων Ρωσίας Τουρκίας.τουλάχιστον αυτό λένε οι πληροφορίες που έχουμε αυτή τη στιγμή στο Geopolitics and Daily News. 

Το βιβλίο του Shirreff φαίνεται πως εξυπηρετεί την ρωσοφοβία που έχει αναπτυχθεί στη Δύση ως μια προσπάθεια δημιουργίας συγκεκριμένου κλίματος.«Η Ευρώπη έχει κατασκευάσει ένα τεχνητό εχθρό προκειμένου να δημιουργηθεί μια τεχνητή ευρωπαϊκή ταυτότητα» τόνισε πριν ένα χρόνο  ο δημοσιογράφος, πολιτικός και συγγραφέας Guy Mettan με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου: «Ρωσία-Δύση: Χίλια χρόνια πολέμου» ( Russia-West: A Thousand Years Of War) προσπαθώντας να δώσει εξήγηση για τη δυτική εχθρότητα. «Όταν η ουκρανική κρίση ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2014 ήμουν πραγματικά σοκαρισμένος από τον τρόπο που οι συνάδελφοί μου κάλυπταν τα γεγονότα με μια συνεπή αντι-ρωσική προκατάληψη» τόνισε. Τα αντι-ρωσική συναισθήματα κυριάρχησαν στη Δύση, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, είπε ο Mettan προσθέτοντας πως δεν υπάρχει τέτοιο φαινόμενο στην Κίνα και την Ιαπωνία.«Για μένα είναι μια μορφή ρατσισμού. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος να το εξηγήσω», είπε ο συγγραφέας ο οποίος πιστεύει πως οι ρίζες αυτής της κατάστασης προέκυψαν από τη διάσπαση μεταξύ της Ορθοδοξίας και του Καθολικισμού. «Αυτός είναι ο λόγος που το βιβλίο μου ονομάζεται Χίλια Χρόνια Πολέμου», σημείωσε.Η σύγχρονη ρωσοφοβία δημιουργήθηκε στη δυτική Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα σύμφωνα με τον Mettan λέγοντας πως η Δύση έγινε εχθρική προς τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της αποικιακής εξάπλωσης της Ευρώπης όταν οι δυτικές ευρωπαϊκές χώρες συνειδητοποίησαν ότι η Ρωσία ήταν μια "μεγάλη δύναμη" για τη γηραιά ήπειρο.
 

Σύμφωνα με τον Mettan οι ΗΠΑ ενέκριναν τη Ρωσοφοβία αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. «Μόλις ο ναζισμός νικήθηκε το 1945, οι Αμερικανοί στράφηκαν εναντίον των Ρώσων συμμάχων τους, παρόμοια περίπτωση με τους Βρετανούς το 1815, αμέσως μετά τη νίκη τους επί του Ναπολέοντα». Σε πρώτη φάση η Ρωσοφοβία συνδέθηκε με την πάλη ενάντια στον κομμουνισμό όπως εξήγησε ο Mettan αλλά «συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό», ακόμη και μετά την πτώση του κομμουνισμού και το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.«Αποτελείται από δύο μορφές: μια ιδεολογική μορφή γύρω από τον υποτιθέμενο αγώνα για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα και μια γεωπολιτική αντιπαλότητα, επειδή οι ΗΠΑ θέλει η αμερικανική ηγεμονία να επικρατήσει ». Μιλώντας για την Ευρωπαϊκή Ένωση ο Mettan δήλωσε ότι το ευρωπαϊκό μπλοκ δεν έχει ταυτότητα και αγωνίζεται να διατηρηθεί, ιδιαίτερα μετά την ένταξη των νέων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Τα νέα μέλη της ΕΕ, όπως η Πολωνία, η Ρουμανία και άλλες χώρες της Βαλτικής, από τη στιγμή που συνδέονταν στο παρελθόν με τη Σοβιετική Ρωσία, αισθάνθηκαν την ανάγκη να δημιουργήσουν μια νέα ευρωπαϊκή ταυτότητα.«Και τι θα μπορούσε να είναι ευκολότερο από το να εφεύρουμε έναν εχθρό, έναν αντίπαλο» είπε ο δημοσιογράφος προσθέτοντας ότι για αυτά τα μέλη της ΕΕ «η Ρωσία ενεργεί ως ο ιδανικός εχθρός» και τους επιτρέπει να λάβουν υποστήριξη από τις ΗΠΑ.
 

Παρόμοιες ήταν και οι καταγγελίες του Yevgeny Fedorov, μέλος της ρωσικής Δούμας, ο οποίος τονίζει πως οι Ρώσοι ολιγάρχες έχουν συνωμοτήσει με τις ΗΠΑ και το Λευκό Οίκο προκειμένου να υποδαυλίσουν την εξουσία του Πούτιν για να τον ανατρέψουν. «Ξέρουμε ότι ο στόχος είναι η καταστροφή της Ρωσικής Ομοσπονδίας», δήλωσε ο Fedorov, ο οποίος πιστεύει ότι κυρώσεις και δημοσιεύματα εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό και δεν θα σταματησουν μέχρι την ανατροπή του Πούτιν.
 

Η αντίδραση της Ρωσίας

Όσα αναφέραμε φαίνεται πως είναι εις γνώση του Ρώσου Προέδρου αλλά και του Ρώσου Υπουργού Άμυνας Sergei Shoigu, που θεωρείται και διάδοχός του (μπορείτε να διαβάσετε το προφίλ του στο τεύχος Ιανουαρίου Φεβρουαρίου 2016 ), ο οποίος ανέφερε πρόσφατα πως οι ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις αύξησαν τις πολεμικές τους ικανότητες κατά 32% τα τελευταία τρία χρόνια. 

Την ίδια στιγμή ο Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα σημαντική χρονική στιγμή για την πολιτική του καριέρα. Αρχικά αναμένει με ενδιαφέρον να δει ποιος θα είναι ο νέος POTUS και ποια πολιτική θα χαράξει (σίγουρα όχι αυτή του Barack Obama) ενώ θα πρέπει να αποφασίσει και τα επόμενα πολιτικά του βήματα. 

------------------------------------------------------------------------------------------------



Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.

geopolitics