Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

«JAYSH AL MUKHTAR»: η «Ιρακινή HEZBOLLAH».



15-10-16


Γράφει ο Γιώργος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας



Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων εβδομάδων, τα εναπομείναντα 280 μέλη της οργάνωσης «People’s Mujahedin Organization» (MEK), που εδρεύει στο Ιράκ, έχουν μετακινηθεί στην Αλβανία. Τούτο έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα εκεί μέλη της οργάνωσης τα οποία έχουν ξεπεράσει τα 1000, σε μία κίνηση εξυπηρέτησης των ΗΠΑ από τα Τίρανα. Άλλωστε το ΜΕΚ ειχε χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ στην καταπολέμηση του Ιράν και των σιιτικών δυνάμεων που ελέγχονταν από την Τεχεράνη. Ωστόσο με την αναχώρηση τους προέκυψε ένα καίριο ερώτημα! Τι απέγινε η «JAYSH AL MUKHTAR» ή αλλιώς «Στρατός MUKHTAR», δηλαδή η σιιτική αντίπαλη οργάνωση μαχητών που ελέγχονταν από το Ιράν και μάχονταν στην ιρακινή επικράτεια εναντίον του, τότε φίλου των ΗΠΑ, Saddam;


Αναφορά στην οργάνωση «JAYSH AL MUKHTAR» έγινε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2013, όταν ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση με όλμους εναντίον του στρατοπέδου «Liberty» στη Βαγδάτη, στο οποίο ήταν εγκατεστημένα τα μέλη της «ΜΕΚ», 7 εκ των οποίων σκοτώθηκαν κατά την επίθεση. Η «JAYSH AL MUKHTAR» πήρε το όνομά της από τον MUKHTAR AL THAQAFI, ήρωα του 7oυ αιώνα. Επικεφαλής της οργάνωσης είναι ο WATHIQ AL BATTAT, κληρικός από την ιερή ιρακινή πόλη Najaf. H παραπάνω οργάνωση διατείνεται πως έχει σκοπό να βοηθήσει την Κυβέρνηση στην καταπολέμηση της διαφθοράς και στην πάταξη της «AL QAEDA». Τα τελευταία χρόνια ίσως να την έχετε δει να αναφέρεται και ως «Ιρακινή HEZBOLLAH».



O «πεζικάριος» του KHAMENEI

Κάποιοι στο Ιράκ κατηγόρησαν την οργάνωση ότι σχηματίσθηκε στο Ιράν, μια κατηγορία που δεν ήταν αβάσιμη. Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνέντευξης που παραχώρησε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο «ΑΡ», λίγο μετά την επίθεση τον Φεβρουάριο του 2013, ο AL BATTAT περιέγραψε τον εαυτό του ως οπαδό του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, AYATOLLAH KHAMENEI. Επίσης, δήλωσε ότι η οργάνωσή του λάμβανε οπλισμό από το Ιράν και έχαιρε της στήριξης της Τεχεράνης. Σε μια άλλη συνέντευξή του, τον Οκτώβριο του 2013, ο AL BATTAT είχε δηλώσει ότι σε περίπτωση που ξεσπούσε πόλεμος μεταξύ του Ιράν και του Ιράκ, εκείνος θα συντασσόταν στο πλευρό της Τεχεράνης. «Είμαι ένας πεζικάριος του KHAMENEI» είχε δηλώσει με υπερηφάνεια.

Σύμφωνα με αναφορές, οι σχέσεις του AL BATTAT με το Ιράν άρχισαν πριν από δύο δεκαετίες. Το 1998, ο AL BATTAT εισήλθε κρυφά στο Ιράν με πρόθεση να έρθει σε επαφή με τις Υπηρεσίες Ασφαλείας και τις στρατιωτικές Υπηρεσίες της Τεχεράνης. Στη συνέχεια, ταξίδεψε στην ιερή πόλη Qom, όπου γνώρισε το ισλαμικό κόμμα «DAWA», μια ιρακινή οργάνωση που τασσόταν κατά του SADDAM HUSSEIN και δραστηριοποιούνταν στο Ιράν. Το κόμμα τον έστειλε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης που διατηρούσε για τα μέλη του, το οποίο βρίσκεται στη νοτιοδυτική Επαρχία του Khuzestan, στα σύνορα με το Ιράκ, όπου διαβιεί το μεγαλύτερο μέρος της αραβικής εθνοτικής μειονότητας του Ιράν. Απέδειξε ότι μάθαινε γρήγορα και σύντομα διορίστηκε Δκτής Ταξιαρχίας.



Η «People’s Mujahedin Organization» (MEK) είχε παίξει ρόλο στην ανατροπή του Σάχη, αλλά απέτυχε με τον AYATOLLAH KHAMENEI και τους υποστηρικτές του μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Λίγο καιρό αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ Ιράν-Ιράκ, το 1980, η οργάνωση επιβεβαίωσε την εχθρική της στάση, μετακινώντας την έδρα της στο Ιράκ και τασσόμενη στο πλευρό του SADDAM HUSSEIN κατά του Ιράν. Ενώ ο AL BATTAT ήταν στο Ιράν, η ιρακινή Κυβέρνηση συνέλαβε τον αδελφό του. Τότε εκείνος ζήτησε να σταλεί στο Ιράκ προκειμένου να συμμετάσχει στις στρατιωτικές επιχειρήσεις εκεί. Η αποστολή του ήταν να πλήξει τη «ΜΕΚ» στο Ιράκ, αλλά σύντομα οι ιρακινές Μυστικές Υπηρεσίες τον αναγνώρισαν και τον καταδίκασαν, ερήμην, σε θάνατο. Αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Ιράν. Αυτή τη φορά εγκαταστάθηκε στην Τεχεράνη και εγγράφηκε σε ένα πρόγραμμα πτυχίου Master στις στρατιωτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης.

Στην Τεχεράνη άρχισε να συνεργάζεται με την οργάνωση «BADR», τη στρατιωτική πτέρυγα του «Ανώτατου Συμβουλίου της Ισλαμικής Επανάστασης στο Ιράκ» (SCIRI), που εδρεύει στο Ιράν. Είχε σταλεί στο Ιράκ για να δολοφονήσει τον Στγό ALI HASSAN AL MAJID, o οποίος ήταν εξάδελφος του SADDAM HUSSEIN, και έγινε γνωστός ως «Χημικός ALI». Ωστόσο, ο AL BATTAT και δύο σύντροφοί του συνελήφθησαν από τις Αρχές για παράνομη είσοδο στο Ιράκ. Τη στιγμή της σύλληψής τους έφεραν πλαστά έγγραφα και η Αστυνομία δεν αναγνώρισε τον AL BATTAT ως τον άνθρωπο που είχε καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο. Τον εξέλαβαν ως λαθρέμπορο. Καταδικάστηκε σε 20 μήνες φυλάκισης, ποινή την οποία εξέτισε και στη συνέχεια επέστρεψε στο Ιράν.

Μετά την επιστροφή του διορίστηκε ανώτατος Δκτής της οργάνωσης «BADR». To 2002, ίδρυσε τη δική του στρατιωτική οργάνωση, την οποία ονόμασε «SAROLLAH». Στη συνέχεια, ακολούθησε η αμερικανική εισβολή και κατοχή του Ιράκ. Ο AL BATTAT μετακίνησε την οργάνωσή του στο Ιράκ και εντάχθηκε στους κόλπους του «Στρατού Mahdi», του οποίου ηγείται ο αντι-αμερικανός Σιίτης κληρικός MUQTADA AL SADR. To 2006, ο AL BATTAT ταξίδεψε στον Λίβανο όπου εμπνεύστηκε από τη λιβανέζικη «HEZBOLLAH». Με την επιστροφή του στο Ιράκ, ο AL BATTAT και άλλοι ανακοίνωσαν την ίδρυση της «Ιρακινής HEZBOLLAH». Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι εσωτερικές διαφορές οδήγησαν την οργάνωση στη διάσπασή της.

Στη συνέχεια, ήρθε η δημιουργία της οργάνωσης «JAYSH AL MUKHTAR», η οποία ως έμβλημά της υιοθέτησε ένα σύμβολο που έμοιαζε πολύ με αυτό της «HEZBOLLAH» του Λιβάνου. Λίγο αργότερα, η οργάνωση εξαπέλυσε επίθεση κατά του στρατοπέδου Liberty. Εκείνη την εποχή, τα συντηρητικά ιρανικά ΜΜΕ μετέδωσαν ότι η επίθεση αποτελούσε αντίποινα για τη σφαγή Ιρακινών Σιιτών από τις Δυνάμεις του SADDAM HUSSEIN και τα μέλη της «ΜΕΚ», το 1991. Στην πραγματικότητα, η επιχείρηση κατά του στρατοπέδου διεξήχθη από το ιρανικό καθεστώς με τη συνεργασία της ιρακινής Κυβέρνησης. Ο AL BATTAT ήταν μέρος αυτού του τρομοκρατικού μηχανισμού.



Κατακτώντας τη Σαουδική Αραβία



Ο AL BATTAT, ωστόσο, δεν ήταν ικανοποιημένος από το γεγονός ότι διαδραμάτιζε ελάσσονα ρόλο στις εξελίξεις. Σε συνεντεύξεις που παραχώρησε μετά την επίθεση, ο ίδιος έκανε αναφορά για «έναν Στρατό που αποτελείται από 1 εκατ. Σιίτες», στον οποίο, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είχαν ενταχθεί και κάποια μέλη του «Στρατού MAHDI» του MUQTADA AL SADR. O εν λόγω ισχυρισμός, ωστόσο, διαψεύστηκε από τον «Στρατό MAHDI». Επιπλέον, ο AL BATTAT κόμπαζε ότι ο Στρατός του επρόκειτο να κατακτήσει τη Σαουδική Αραβία.

Ο AL BATTAT απείλησε τους αντιπάλους του, τότε, Ιρακινού Πρωθυπουργού, NURI AL MALIKI, δηλώνοντας στο ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «FARS» ότι διέθετε 23.000 εκπαιδευμένους στρατιώτες, που ήταν «έτοιμοι να πλήξουν αμερικανικά συμφέροντα σε οποιαδήποτε περιοχή στον Περσικό Κόλπο».

Αυτές ήταν μεγάλες αξιώσεις, συνήθεις για την κουλτούρα των υπερφίαλων παραγόντων της Μ. Ανατολής, αλλά είναι αλήθεια ότι ο AL BATTAT κατέβαλλε προσπάθειες προκειμένου να πραγματοποιήσει όσες επιχειρήσεις μπορούσε. Τον Νοέμβριο του 2013, o «Στρατός MUKHTAR» πραγματοποίησε ένοπλη επίθεση εναντίον ενός σαουδαραβικού συνοριακού φυλακίου, κοντά στα ιρακινά σύνορα, χωρίς ωστόσο να προκαλέσει ζημιές. Στόχος ήταν να στείλουν στους Σαουδάραδες ένα μήνυμα προειδοποίησης, ότι οι μεθοριακοί τους σταθμοί και οι περίπολοί τους βρίσκονται εντός της εμβέλειας των πυρών της σιιτικής οργάνωσης.

O AL BATTAT είχε προσθέσει ότι επιθυμία της πολιτοφυλακής του ήταν να σταματήσει το Riyadh από τις παρεμβάσεις στις υποθέσεις του Ιράκ, δηλώνοντας επιπλέον ότι ήταν εξοργισμένος με τους Σαουδάραβες και τους κατοίκους του Κουβέιτ, οι οποίοι είχαν προσβάλει την κόρη του Προφήτη Μωάμεθ. Στο σημείο αυτό πλέον διαφαίνεται και ο απαραίτητος γεωθρησκευτικός παράγοντας που ισχύει στην περιοχή της Μ. Ανατολής.

H επίθεση κατά σαουδαραβικού εδάφους ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Η ιρακινή Κυβέρνηση έδωσε εντολή για τη σύλληψη του AL BATTAT, ο οποίος φυλακίσθηκε μεν, αλλά όχι για πολύ. Προφανώς και η, φερόμενη από σιιτικά συμφέροντα, ιρακινή κυβέρνηση επιχείρησε να κατευνάσει τις αντιδράσεις της Διεθνούς Κοινότητας, η οποία με τη σειρά της ήθελε να εξυπηρετήσει το κοινό αίσθημα του Οίκου των Saud.



Θάνατος και Ανάσταση




Στη συνέχεια, υπήρξαν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με τον AL BATTAT. Τον Δεκέμβριο του 2014, ιρανικά ΜΜΕ άρχισαν να μεταδίδουν ότι είχε σκοτωθεί. Αρχικά, ο θάνατός του αποδόθηκε σε ένοπλη σύγκρουση με «τρομοκράτες», αλλά μετέπειτα υπήρξαν ισχυρισμοί ότι είχε σκοτωθεί από έναν αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό που είχε τοποθετηθεί στο κράσπεδο δρόμου από πράκτορες της Σαουδικής Αραβίας. O ιστότοπος «MASHREGH NEWS» ανάρτησε ακόμη και μια φωτογραφία στην οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, απεικονιζόταν η σορός του AL BATTAT.

Μία ημέρα αργότερα, τα δελτία ειδήσεων μετέδωσαν ότι οι φήμες για τον θάνατο του AL BATTAT ήταν τελείως αβάσιμες. Ένας ιρανικός ιστότοπος μάλιστα ισχυρίστηκε ότι ο AL BATTAT δεν βρισκόταν καν στο Ιράκ τη στιγμή που υποτίθεται ότι σκοτώθηκε. Στις 5 Ιουλίου 2015, το επίσημο ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «FARS», το οποίο νωρίτερα είχε αναφέρει ότι ο AL BATTAT είχε γίνει «μάρτυρας», δημοσίευσε άρθρο στο οποίο αποκαλυπτόταν ότι ο AL BATTAT είχε θεαθεί σε παρέλαση για τον εορτασμό της «Ημέρας Quds» στην πόλη Mashhad και ότι είχε συμμετάσχει στην προσευχή της Παρασκευής, μετά την εν λόγω παρέλαση.

Λίγο μετά την επανεμφάνιση του AL BATTAT, ο «Στρατός MUKHTAR» οργάνωσε άλλη μία επίθεση κατά του στρατοπέδου Liberty, τον Οκτώβριο του 2015. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησε ρουκέτες, αντί για όλμους, γεγονός που αποδεικνύει ότι η οργάνωση είχε προμηθευτεί καλύτερο εξοπλισμό. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 25 μέλη της «ΜΕΚ» και τραυματίσθηκαν 200. «Είχαμε προειδοποιήσει τα μέλη αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης να εγκαταλείψουν το Ιράκ το συντομότερο δυνατόν. Αν δεν το πράξουν, θα υπάρξουν περισσότερες ανάλογες επιθέσεις» δήλωσε ο AL BATTAT, σύμφωνα με το ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «FARS». Σε αυτό το σημείο ήρθε και η εμπλοκή των ΗΠΑ, που εξασφάλισαν την αποχώρηση των μελών της ΜΕΚ, προκειμένου η ιρακινή HEZBOLLAH να συνεχίσει απρόσκοπτα την προώθηση προς τη Μοσσούλη.

Ωστόσο, λίγο αργότερα, τα συντηρητικά ΜΜΕ στο Ιράν σιώπησαν επί του θέματος και μόλις και μετά βίας αναφέρονταν στον AL BATTAT ή τον «Στρατό MUKHTAR». Tov Ιούνιο του 2016, το ιρανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο «MEHR» δημοσίευσε ένα άρθρο σχετικά με τις «Λαϊκές Δυνάμεις Κινητοποίησης» στο Ιράκ, μια συμμαχία σιιτικών παραστρατιωτικών Δυνάμεων που αγωνίζονταν κατά της «IS». Στο εν λόγω άρθρο, ο «Στρατός MUKHTAR» αναφερόταν ως μια μικρή οργάνωση, όταν λίγα χρόνια νωρίτερα, ο AL BATTAT κόμπαζε για τον Στρατό «του ενός εκατομμυρίου ανδρών».

Γιατί, λοιπόν, το ιρανικό καθεστώς υποβαθμίζει τον «Στρατό MUKHTAR»; H πιο πιθανή απάντηση είναι ότι η οργάνωση αρχικά δημιουργήθηκε για να βλάψει τη «ΜΕΚ», και τώρα που όλα της τα μέλη έχουν εγκαταλείψει το Ιράκ, ο AL BATTAT και η οργάνωσή του δεν είναι πλέον χρήσιμοι. Δεδομένου ότι ο AL BATTAT έχει αποδείξει πως συμπεριφέρεται απρόβλεπτα, φέρνοντας σε δύσκολη θέση ακόμα και τους Σιίτες συμμάχους του Ιράν, στο Ιράκ, ίσως έχει φθάσει η κατάλληλη στιγμή για τα ισχυρά άτομα και ιδρύματα στην Τεχεράνη να αποστασιοποιηθούν από τον AL BATTAT και τον «Στρατό» του. Από την άλλη δε θα πρέπει να διαφεύγει από την προσοχή μας ότι το Ιράν, το τελευταίο χρονικό διάστημα, επιχειρεί να δείξει ένα πιο κοσμικό και αποδεκτό, από τη Δύση, πρόσωπο, προκειμένου να μην επιστρέψουν οι κυρώσεις, να υπογραφούν εμπορικές συμφωνίες δισεκατομμυρίων, να ολοκληρωθεί η αναδόμηση και εκσυγχρονισμός υποδομών και στρατού και να απομονώσει διπλωματικά το αντίπαλο δέος του Riyadh το οποίο εμμένει στην πυρινη ρητορική του εναντίον της Τεχεράνης.

Από την άλλη πλευρά, τα ανωτέρω δε σημαίνουν ότι το Ιράν άλλαξε και έφτασε στο άλλο άκρο. Παραμένει ένα θεοκρατικό κράτος, το οποίο δείχνει ένα ανθρώπινο προσωπείο προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του. Οι εντάσεις μεταξύ του Ιράν και της Σαουδικής Αραβίας δεν παύουν να κλιμακώνονται. Έτσι, δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν στο εγγύς μέλλον ο «Στρατός MUKHTAR» -ή κάτι παρόμοιο- «αναστηθεί» και αναλάβει το έργο της αντιμετώπισης των Σαουδαράβων και των σουνιτικών συμμάχων τους στο Ιράκ.





---------------------------------------------------------------------------------------------------



Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.

geopolitics