Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

Τα απόνερα της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα.Οι αρθρογράφοι του Geopolitics εκφράζουν τις εκτιμήσεις τους.





17/11/16



Με μια προσεγμένη ομιλία, βασισμένη στην Ελληνική Ιστορία και τη Δημοκρατία και χρησιμοποιώντας λέξεις στα Ελληνικά ολοκληρώθηκε η επίσκεψη του Μπάρακ Ομπάμα στην Αθήνα. Ακούγοντας με προσοχή όσα λέχθηκαν από τον απερχόμενο Αμερικανό πρόεδρο δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε πως ο Μπάρακ Ομπάμα ερχόμενος στην Ελλάδα είχε μέσα στο μυαλό του δυο εικόνες:


Η πρώτη εικόνα ήταν αυτή του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, του 35ου προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος σε ομιλία του στο Βερολίνο στις 26 Ιουνίου του 1963 και ενώ ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν στο απόγειό του φώναξε «Ich bin ein Berliner». Η δεύτερη εικόνα ήταν αυτή του Ρόναλντ Γουίλσον Ρήγκαν, του 40ου προέδρου των ΗΠΑ, στην Πύλη του Βραδεμβούργου (πάλι στο Βερολίνο), στις 12 Ιουνίου 1987,λίγο πριν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου να λέει: «General Secretary Gorbachev, if you seek peace, if you seek prosperity for the Soviet Union and Eastern Europe, if you seek liberalization: Come here to this gate! Mr. Gorbachev, open this gate! Mr. Gorbachev, tear down this wall!»

Οι δυο αυτές εικόνες γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην παγκόσμια Ιστορία και οι δυο αυτοί άνδρες κέρδισαν υστεροφημία. Ουδείς σήμερα θυμάται τα ναρκωτικά, την σχέση με την Μέριλιν και την αδυναμία που είχε στις πόρνες ο Κένεντι. Ουδείς σήμερα ασχολείται με τα Ριγκανόμικς, λογοπαίγνιο για τις ακραία νεοφιλελεύθερες οικονομικές αντιλήψεις της κυβέρνησης Ρήγκαν. Αυτό ο Μπάρακ Ομπάμα, ο 44ος πρόεδρος των ΗΠΑ, το γνωρίζει καλά. Όπως γνωρίζει ότι πρέπει να κάνει κάτι για να αλλάξει την εικόνα του. Και το έκανε!
Μετά την επίσκεψη στην Αθήνα ελάχιστοι θα θυμούνται πως επί της θητείας του είχαμε την έξαρση των Αραβικών Ανοίξεων που οδήγησαν στη γιγάντωση του Ισλαμικού Χαλιφάτου (DAESH), τον πόλεμο στη Συρία, τον θάνατο του Αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη και την ολιγωρία του State Department, τον εμφύλιο στην Ουκρανία, την ουσιαστική αποτυχία του Obamacare και μια Αμερική διχασμένη.


Πλέον όλοι θα θυμούνται τον απολογισμό και την πολιτική του παρακαταθήκη στην χώρα που γέννησε τον πολιτισμό και την Δημοκρατία, στην Ελλάδα. Δεινός ρήτορας και με άριστο επικοινωνιακό στυλ, ο Μπάρακ Ομπάμα επέλεξε την χώρα μας για να υπογράψει το κύκνειο άσμα του. Ήθελε οι επόμενες γενιές να τον θυμούνται σε μια χώρα ιστορικής σημασίας αλλά γεωπολιτική αξίας.


Η κουτσή χήνα (duck lame), όπως αποκαλούν τον απερχόμενο Πρόεδρο παραδοσιακά στις ΗΠΑ, πολύ θα ήθελε να αλλάξει την περιβόητη φράση του Μπιλ Κλίντον «It's the economy, stupid» και να πει «It's the Geopolitics, stupid!». Οι Αμερικάνοι εξάλλου γνωρίζουν την αξία της γεωπολιτικής σε αντίθεση με το ευρωιερατείο των Βρυξελλών και του Βερολίνου που επιμένουν να ακολουθούν πιστά τη ρήση του Μπιλ Κλίντον, που έγινε η αγαπημένη των αγορών και επιβλήθηκε ως η απόλυτη αλήθεια στη γηραιά ήπειρο. Διότι, ας μην γελιόμαστε ο Κλίντον, ο 42ος πρόεδρος των ΗΠΑ, ήταν αυτός που εδραίωσε την υπεροχή των αποφάσεων του χρηματοπιστωτικού συστήματος έναντι της πολιτικής.






Στο Geopolitics and Daily News, σε μια προσπάθεια να κάνουμε έναν συλλογικό απολογισμό της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα συγκεντρώσαμε τις απόψεις και εκτιμήσεις των αρθρογράφων μας προκειμένου να βοηθήσουμε το αναγνωστικό μας κοινό να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα.


Όπως μας ανέφερε ο δημοσιογράφος Πάνος Ιγνατίου από τη Μόσχα: «Η επίσκεψη Ομπάμα στην Ελλάδα δεν ήταν συμβολική, αλλά ήταν επίσκεψη ουσίας καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ λαμβάνει αποφάσεις μέχρι και την τελευταία ημέρα της παράδοσης της εξουσίας στον νέο πρόεδρο. Το πρώτο σημείο που προκύπτει είναι η ισοπεδωτική επικοινωνιακά παρουσία του στην Ελλάδα απέναντι στην επίσκεψη Β Πούτιν και αυτό φαίνεται ότι ήταν επιδίωξη του σε θέματα ουσίας αλλά και η συμβολική επίσκεψη του στον Ιερό βράχο της Ακρόπολης, στο λίκνο της Δημοκρατίας.»

Ο Πάνος Ιγνατίου τόνισε ότι ο Μπάρακ Ομπάμα «μίλησε συγκεκριμένα για την αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους και ζήτησε συνέπεια στις μεταρρυθμίσεις. Είπε με απλά λόγια Βοήθεια έναντι Μεταρρυθμίσεων. Τα ΜΜΕ στην Ελλάδα επικέντρωσαν την προσοχή τους στην αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά αγνόησαν επιδεικτικά το κεφάλαιο Μεταρρυθμίσεις καθώς προκαλεί πονοκέφαλο στην κυβέρνηση Τσίπρα. Μίλησε για το κυπριακό και πάλιν συγκεκριμένα αλλά δεν άνοιξε τα χαρτιά του καθώς στην διπλωματία χρειάζεται αβρότητα και δεν υπάρχουν οι λέξεις πιέσεις ή πειθώ. Ποτέ δεν θα εκφραζόταν με σκληρή ή ακόμα και δεικτική γλώσσα απέναντι στην Τουρκία. Ο Ομπάμα και το επιτελείο του γνωρίζουν πολύ καλά διαφορετικά κανάλια να προωθήσουν τους στόχους της προσπάθειας λύσης του κυπριακού. »

Όπως πιστεύει ο Πάνος Ιγνατίου «φαίνεται ότι πριν αποχωρήσει ο Μ Ομπάμα επιμένει να δεσμεύσει με αποφάσεις τον Τραμπ στο θέμα του Ελληνικού χρέους σε σχέση με την Γερμανία για να αποφύγει κύμα ανατροπών με δεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη. Θέλει να ενθαρρύνει την Μέρκελ να προχωρήσει σε αυτό το θέμα και να χαλαρώσει τα μέτρα λιτότητας. Θέλει να προχωρήσει στη λύση του κυπριακού στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού- προσφυγικού, αλλά θέλει ανταλλάγματα από την Ελλάδα. Να συνεχίσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι θέλει να αναβαθμίσει το το ρόλο της στο ΝΑΤΟ από το Αιγαίο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.»

Και συνεχίζει εξηγώντας μας γιατί ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: «Πριν αποχωρήσει άρχισε επειγόντως την εκστρατεία στη Μοσούλη με αμερικάνικες στρατιωτικές δυνάμεις για να δεσμεύσει τον Τραμπ και να του αφήσει δηλητηριώδη κληρονομία στην Μ Ανατολή. Ο Ομπάμα διαβλέπει κόντρα από τον Τράμπ ανάμεσα στις ΗΠΑ και στη Γερμανία για την οικονομική συμμετοχή των χωρών μελών του ΝΑΤΟ και προσπαθεί να την αποφύγει. Πιθανόν να θέλει να δει και αυτός και ο Τράμπ να εκλιπαρούν τις ΗΠΑ να μην αποσύρει τις δυνάμεις της από την Ευρώπη….Με αυτό τον τρόπο βγάζει από το αδιέξοδο και τις προεκλογικές δεσμεύσεις του Τράμπ για μια σειρά θεμάτων διεθνούς ενδιαφέροντος σε σχέση με την Μ Ανατολή, με την ΕΕ, με την Ελλάδα και με τη Ρωσία. Η μακροσκελής ομιλία του στο ίδρυμα Νιάρχου κατέδειξε ότι πίσω από τη ρητορική του δεινότητα κρύβεται η εξάπλωση και ενίσχυση της παγκοσμιοποίησης της δημοκρατίας αλλά πιο πίσω κρύβεται η συμφωνία διαπλανητικής αγοράς.»







Από την πλευρά του ο Χρίστης Ενωτιάδης, σύμβουλος στρατηγικής ανάπτυξης και επιχειρήσεων, μας είπε: «η επίσκεψη του Προέδρου των ΗΠΑ στην Ελλάδα, έστω και απερχόμενου, έχει το δικό της σημειολογικό ειδικό βάρος και συμβολισμό. Επιτρέψτε μου όμως να μην αναφερθώ στα αυτονόητα που έτσι και αλλιώς έχουν ήδη υπερκαλυφθεί από την Ελληνική δημοσιογραφία αλλά και διεθνώς. Αξίζει βέβαια να αναφερθούμε επιγραμματικά στην έμφαση που ο Πρόεδρος Ομπάμα έδωσε στην ανάγκη απομείωσης του Ελληνικού χρέους, τονίζοντας ότι η λιτότητα δεν φέρνει την ανάπτυξη, αλλά και την ανάγκη στήριξης της Ελλάδας στο θέμα της αντιμετώπισης και διαχείρισης του προσφυγικού ρεύματος. Την ίδια στιγμή θα ήταν λάθος να εμπλακούμε σε μια εικοτολογία ως προς το τι μπορεί κρύβεται πίσω από την επίσκεψη αυτή και κατά πόσο ένας απερχόμενος Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί με τις πράξεις και υποσχέσεις του να δεσμεύει τον εκλελεγμένο Πρόεδρο, ιδιαίτερα όταν αυτός προέρχεται από την αντιπολίτευση και πρόκειται να εγκαθιδρυθεί οσονούπω. Ας ελπίσουμε ότι, τουλάχιστον σε αυτά τα δύο μείζονα θέματα που ταλανίζουν σήμερα την Ελλάδα, η αλλαγή φρουράς στο Λευκό Οίκο δεν θα επηρεάσει τις πιο πάνω εκπεφρασμένες θέσεις του Προέδρου Ομπάμα.»


Ο Χρίστης Ενωτιάδης, ως Κύπριος πολίτης καταγράφει και μια άλλη διάσταση της επίσκεψης: «παρακολουθώντας τα πλάνα από την τηλεόραση εκείνο που πραγματικά διέκρινα και εκτίμησα είναι η οξύνοια του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου. Ομολογώ ότι, παρ’ όλη την πολυσχιδή πολιτική και ακαδημαϊκή σταδιοδρομία του, όταν διετέλεσε Υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις αλλά και Βουλευτής της ΝΔ, δεν είχα την ευκαιρία στο παρελθόν να τον ακούσω με τη δέουσα προσοχή. Χτες, μέσα από τη μεστή αλλά γεμάτη νόημα προσφώνηση του, υποδεχόμενος τον Πρόεδρο Ομπάμα στην Ελλάδα ως ο Πρώτος Πολίτης της Ελληνικής Δημοκρατίας μπόρεσα να εκτιμήσω ορισμένα από τα χαρίσματα του Προκόπη Παυλόπουλου ως πολιτικού άνδρα. Η σεμνότητα στο ύφος του, που σε καμιά περίπτωση δεν μείωνε τη βαρύτητα του λόγου και το περιεχόμενο των όσων απεύθυνε προς το φιλοξενούμενο του, αλλά και η άρτια χρήση της Ελληνικής γλώσσας κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου ακούγοντας τον Πρόεδρο Παυλόπουλο. Πιο σημαντική όμως ήταν η συνοχή στην εκ του προχείρου ομιλία του. Μιλώντας ως ίσος προς ίσο, χωρίς να τον χαρακτηρίζει το σύνδρομο του πολιτικού γιγαντισμού, ο Πρόεδρος Παυλόπουλος υπέδειξε στον Πρόεδρο Ομπάμα με σαφήνεια τα εθνικά θέματα στα οποία η Ελλάδα, δικαιωματικά, αναμένει τη βοήθεια και την αρωγή των ΗΠΑ

Τελειώνοντας την εκτίμηση του για την επίσκεψη Ομπάμα ο Χρίστης Ενωτιάδης μας είπε πως « η επίσκεψη αυτή ανέδειξε τις άριστες γνώσεις του Πρόεδρου Ομπάμα στην Ελληνική ιστορία και γλώσσα ενώ την ίδια στιγμή ανέδειξε και την ηγετική φυσιογνωμία του Προέδρου Παυλόπουλου.»







O Aθανάσιος Πίτατζης χαρακτηρίζει την επίσκεψη Ομπάμα ενεργειακά ουδέτερη. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Γεωπολιτικά και οικονομικά ίσως μπορέσει να ασκήσει μια έμμεση πίεση στους Ευρωπαίους για κάποια προσωρινή διευθέτηση του ελληνικού χρέους αλλά πιστεύω ότι οι Ευρωπαίοι θα περιμένουν να συνομιλήσουν με τον καινούργιο πλανητάρχη. Τέλος την επίσκεψη Ομπάμα θα την χαρακτήριζα ιδιαίτερα θετική σε θέματα διαφήμισης της χώρας μας και εντελώς ανούσια σε πρακτικά θέματα όσον αφορά για το πως οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Ελλάδα!»

Το δικό του στίγμα για την επίσκεψη δίνει ο ιστορικός και συγγραφέας Νίκος Τοπούζης.
«Η επίσκεψη ενός Προέδρου των ΗΠΑ σε οποιαδήποτε χώρα είναι πάντα κρίσιμης σημασίας. Όταν ο Ομπάμα συμπεριέλαβε την Ελλάδα στον τελευταίο γύρο του επισκέψεων στο εξωτερικό, ως απερχόμενος πρόεδρος, έχει και ιδιαίτερη συμβολική σημασία. Ο POTUS επανέλαβε αρκετές φορές στην χθεσινή, πρώτη μέρα της επίσκεψης, την πάγια θέση του για «ελάφρυνση χρέους» ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη της Ελληνικής οικονομίας. Μία θέση που ήταν αντικείμενο έντονης διαφωνίας με τον ισχυρότερο σύμμαχο των ΗΠΑ, την Γερμανία. »

Ο Νίκος Τοπούζης απαντά και σ εκείνους που λένε πως το μόνο που μπορεί να κάνει ο Ομπάμα είναι μια συμβολική κίνηση και τίποτε άλλο.« Άλλοι λένε (χλευαστικά μάλιστα) πως οι ΗΠΑ δεν βάζουν το χέρι στην τσέπη. Η αναφορά του Υψηλού Επισκέπτη και ο έπαινος στην Ελλάδα πως η χώρα μας, παρά την οικονομική κρίση, ξοδεύει πάνω από το 2% του ΑΕΠ για αμυντικούς εξοπλισμούς στρώνει το έδαφος για τον επόμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Τραμπ. Οι Αμερικανοί στρατηγικοί αναλυτές γκρινιάζουν εδώ και μια δεκαετία για τις μειώσεις εξοπλισμών των Ευρωπαϊκών χωρών, χαρακτηρίζοντας τους μάλιστα «free riders». Παίρνοντας ως δεδομένο το Pivot to Asia, αλλά και τις τάσεις απομονωτισμού του επόμενου Προέδρου, αν οι ΗΠΑ ξεκινήσουν (ήδη έχει ξεκινήσει βέβαια) σταδιακή αλλά σταθερή απαγκίστρωση από την άμυνα (στο πεδίο strategic defense περισσότερο), τότε η Ευρώπη και κυρίως η Γερμανία θα χρειαστούν πολλά τρισεκατομμύρια ευρώ και πολλά χρόνια για να αναπληρώσουν το κενό που θα αφήσουν οι ΗΠΑ. Και είναι μάλιστα αμφίβολο αν θα το καταφέρουν. Οι ΗΠΑ είναι η ισχυρότερη χώρα του πλανήτη και θα παραμείνει εκεί τουλάχιστον μέχρι το 2035. Οποιαδήποτε δήλωση κάποιου αξιωματούχου μετράει. Πόσο μάλλον ενός Προέδρου που σίγουρα θα λείψει από πολλούς και που σίγουρα θα είναι πρωταγωνιστής, έστω και από τα παρασκήνια, στις διεργασίες του Δημοκρατικού κόμματος.»

Ο σύμβουλος θεμάτων ασφαλείας Αλέξανδρος Νίκλαν θεωρεί πως η επίσκεψη ήταν το κύκνειο άσμα του Μπάρακ Ομπάμα. «Οι συμβολισμοί και επικοινωνιακά τεχνάσματα του πλέον "κοσμικού" προέδρου των ΗΠΑ, ήταν μεγάλο κέρδος για τον ίδιο» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

Τι κέρδισε η χώρα μας όμως; Ο Αλέξανδρος Νίκλαν επιγραμματικά αναφέρει: « Η Ελλάδα προβλήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο , έστω και αν η παρουσία των πολιτικών ηγετών της ήταν μέτρια ως ανύπαρκτη. Εξαίρεση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.Θέματα όπως το Κυπριακό, το Αιγαίο και η συνθήκη της Λωζάνης, η οικονομική κατάσταση πήραν τα 15 λεπτά παγκόσμιας διασημότητας που χρειαζόταν η χώρα μας.Η αναφορά του B. Obama στην Ελλάδα ως μια χώρα σύμμαχο και φίλο, δίνει πόντους για την εικόνα της χώρας μας γεωπολιτικά. Η Ελλάδα έγινε αντικείμενο θαυμασμού και πάλι όσον αφορά την αρχαία ιστορία της.»

Σύμφωνα με τον ίδιον υπάρχουν και αυτά που δεν πήραμε από την επίσκεψη Ομπάμα. Τα οποία συνοψίζονται ως εξής: «Καμία δέσμευση απολύτως σε εθνικά θέματα και σε χρέος. Απολύτως καμία δέσμευση. Μόνο μια εικονική και συμβολική στήριξη. Καμία υπόσχεση για πολύ σημαντικά θέματα όπως αυτό με Κύπρο και καμία δέσμευση για συνέχεια της πολιτικής των ΗΠΑ έναντι της Ελλάδος αφού ήδη ο B.Obama είπε πως δεν νιώθει οτι πρέπει να απολογηθεί για επιλογές και πράξεις του Trump. Μια θέση που να αντικατοπτρίζει το τι μπορεί να κερδίσει η Ελλάδα με συγκεκριμένα στοιχεία και χωρίς αόριστες τοποθετήσεις (εύχομαι, θα πρέπει να κάνουν, κτλ.. )».

Ο Αλέξανδρος Νίκλαν πιστεύει πως πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και θα πρέπει να αναμένουμε την εκδήλωση πολιτικής του Trump. «Κανείς δεν γνωρίζει τι συμβαίνει επί της ουσίας στις επιλογές του. Άλλωστε και ο ίδιος είπε δημόσια χθες πώς μόνο αυτός γνωρίζει το πώς θα πράξει.» Επίσης όπως σχολιάζει θα πρέπει να αναμένουμε: «Τις επιπτώσεις από την τελική συνομιλία μεταξύ A. Merkel και B. Obama καθώς θεωρείται ήδη δεδομένη η αλλαγή στάσης από τον νέο Πρόεδρο με Ρωσία και V. Putin ( μιλήσαν τηλεφωνικά) που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε άρση οικονομικών μέτρων. Παράλληλα θα υπάρξει προσπάθεια κατευνασμού από Obama στους Γάλλους και Βρετανούς ηγέτες που θα παραβρεθούν αργότερα μαζί του, ιδιαίτερα στο θέμα του ΝΑΤΟ και της συμφωνίας ΤΤΙΡ. Μια πιθανή επικοινωνία Trump - Putin θα αποκλιμακώσει μεν την κατάσταση σε ΕΜΕΑ, αλλά θα οδηγήσει σε εντάσεις με Τουρκία καθώς θα νιώσει απώλεια ισχύος, ειδικά αν οι Κούρδοι όντως λάβουν ενισχύσεις από D. Trump που τους έχει αποκαλέσει "Λεοντόκαρδους της Ανατολής".»

Όπως επισημαίνει 
«πρέπει να περιμένουμε και κλιμακώσεις από πλευράς ΕΕ που ήδη βιώνει αναταράξεις με διαστάσεις απόψεων σε εξωτερική πολιτική αλλά και στον τρόπο αντίδρασης στην οικονομική κρίση με την Γερμανία να οδηγείται στην γωνία με μια σύμπραξη ΜΒ, Γαλλίας και ΗΠΑ..Μια σύμπραξη που εκδηλώθηκε με μια πρώτη δήλωση στήριξης προς τον Trump αλλά και την ηχηρή απουσία σε πρόσκληση για χάραξη εξωτερικής πολιτικής από τη Γερμανία για το μέτωπο κατά του επερχόμενου POTUS χαρακτηρίζοντας μάλιστα την όλη προσπάθεια "ακραία και υπερβολική".»


Μάλιστα τόνισε ότι από την επίσκεψη Ομπάμα αναδείχθηκε η τεράστια επιρροή της Ελληνο-Αμερικάνικης κοινότητας. 
«Είναι φανερό πώς σημαντικές θέσεις στις ΗΠΑ έχουν ήδη χρώμα Ελληνικό. Ακόμα και στελέχη που θα είναι δίπλα στον Trump έχουν μια αφανή ρίζα στην Ελλάδα» είπε ο Αλέξανδρος Νίκλαν και συνέχισε: «Είναι στο χέρι της ελληνικής  πολιτικής σκηνής να δημιουργήσουν ένα ελκυστικό πλαίσιο συνεργασίας (όχι να δώσουν γη και ύδωρ, αλλά συνεργασία με συμφέρουσα εικόνα). Ένα πλαίσιο που θα οδηγήσει αναγκαστικά λόγω συμφέροντος τα όποια στελέχη να στηρίξουν την χώρα μας, διότι θα συμφέρει και τις ΗΠΑ. Η ομογένεια που θυμίζω έχει πλέον καταφέρει να πείσει για την δυναμική της αφού ακόμα και ο απερχόμενος Ομπάμα έκανε ειδική αναφορά για αυτήν.»


Ρισκάροντας μια παρακινδυνευμένη πρόβλεψη ανέφερε ότι 
«ουδείς  μπορεί να τοποθετηθεί ακριβώς και απόλυτα στο θέμα της Ελλάδος. Το μόνο που μπορεί να σχολιάσει κάποιος είναι το σήμερα.. και αυτό έχει να κάνει με την απώλεια εθνικού σχεδίου, ικανής πολιτικής ηγεσίας αλλά και της απουσίας ικανής πολιτικής παιδείας για τον μέσο Έλληνα που ακόμα και σήμερα θεωρεί πώς η στάση "Αντι-Αμερικανισμού" είναι "μοδάτη" και δηλώνει αντίσταση. Την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ αποτελούν το κύριο σημείο αναφοράς στον κόσμο ακόμα και για τις πολύ ισχυρές Κίνα και Ρωσία που επιζητούν και αυτές συνεργασία , σε άλλο επίπεδο όρων και συμφωνιών βέβαια. Η Ελλάδα λοιπόν οφείλει να έρθει στον 21ο αιώνα και να συνειδητοποιήσει πώς αν θέλει να παραμείνει στον σύγχρονο κόσμο πρέπει να αναβαθμίσει και την πολιτική της παιδεία.»


Όπως και να έχει η επίσκεψη Ομπάμα ολοκληρώθηκε, οι προθέσεις υπάρχουν. Μένει να δούμε αν θα υλοποιηθούν σε πράξεις ή ήταν απλά λόγια για ένα εφιαλτικό σενάριο που έρχεται. Η τελευταία πράξη του δράματος θα παιχτεί στη συνάντηση Ομπάμα Μέρκελ. 


Γιώτα Χουλιάρα για το Geopolitics and Daily News



geopolitics