Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

O Economist, η Μέρκελ,το δαχτυλίδι της δύναμης, ο Τραμπ και τα προφητικά πρωτοσέλιδα





20/11/16


Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα 


Με ένα εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο με τίτλο:«The new nationalism», βο νέος εθνικισμός, το βρετανικό οικονομικό εβδομαδιαίο περιοδικό παρουσιάζει την κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη μετά την εκλογή Τραμπ ενώ έχει προηγηθεί το BREXIT και αναμένονται οι προεδρικές εκλογές στη Γαλλία.

«Με το κάλεσμα του να βάλει "την Αμερική πρώτα" ο Ντόναλντ Τραμπ έγινε ο τελευταίος που στρατολογήθηκε σε έναν επικίνδυνο εθνικισμό» γράφει ο Economist και σημειώνει πως όταν "φώναζε" πως θα κάνει την Αμερική σπουδαία ξανά (σ.σ. προεκλογικό σύνθημα του Τραμπ), ουσιαστικά επαναλάμβανε την καμπάνια του Ρόναλντ Ρίγκαν το 1980. Αλλά μεταξύ άλλων, περιγράφει ο συντάκτης, η Αμερική του Ρίγκαν ήταν αισιόδοξη, του Τραμπ είναι θυμωμένη.

«Καλωσήρθατε στον νέο εθνικισμό. Για πρώτη φορά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μεγάλες και αναδυόμενες δυνάμεις είναι ταυτόχρονα δέσμιες διάφορων ειδών σωβινισμού. Όπως ο Τραμπ, οι χωρών όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Τουρκία υιοθετούν απαισιόδοξες απόψεις πως οι εξωτερικές υποθέσεις είναι παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, όπου τα παγκόσμια συμφέροντα ανταγωνίζονται τα εθνικά. Είναι μια μεγάλη αλλαγή που κάνει ακόμη πιο επικίνδυνο τον κόσμο» σημειώνεται στο άρθρο.



Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Νάιτζελ Φάρατζ και η Μαρίν Λε Πεν φαίνεται πως είναι οι ηγέτες που σύμφωνα με το περιοδικό θα παίξουν πρωταρχικό ρόλο στις εξελίξεις παγκοσμίως από δω και στο εξής. Άραγε πρόκειται για προφητικό εξώφυλλο ή απλά για μια παρουσίαση της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας; 

Η αλήθεια είναι πως το περιοδικό μας έχει συνηθίσει σε πληθώρα προφητικών εξωφύλλων. 

Χαρακτηριστικό ήταν το εξώφυλλο της έκδοσης του περιοδικού, 
«Ο κόσμος το 2016»
Παρατηρώντας το, θα δούμε πως τοποθετεί την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στο κέντρο και ως alter ego της υποψήφιας των Δημοκρατικών Χίλαρι Κλίντον (η μεγάλη χαμένη των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ) και της Τζάνετ Γέλεν, της ισχυρής γυναίκας της FED.

Ίσως μέχρι πρόσφατα να μην είχαμε καταφέρει να εξηγήσουμε γιατί στο συγκεκριμένο εξώφυλλο, το οποίο είναι γεμάτο από  κρυμμένα μηνύματα, η Άνγκελα Μέρκελ κατέχει κεντρική θέση. Όμως, μετά το πρόσφατο ταξίδι του απερχόμενου Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Ομπάμα στο Βερολίνο και την σημερινή επίσημη ανακοίνωση της Μέρκελ,πως διεκδικεί για ακόμη μια φορά την Καγκελαρία, όλα είναι ολοφάνερα. Η Μέρκελ προοριζόταν να πάρει το δαχτυλίδι σε περίπτωση αποτυχίας της Κλίντον. 

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι στον αντίποδα της Μέρκελ συναντάμε (αν δούμε το εξώφυλλο ολόκληρο) τον Μπιλ Κλίντον, πρώην Αμερικανό πρόεδρο και πρόεδρο του ιδρύματος Βill, Hillary & Chelsea Clinton Foundation.


Όπως έγραψε στο editorial της συγκεκριμένης έκδοσης ο αρχισυντάκτης Daniel Franklin: «Το 2016 μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις λέξεις: δεινά, γυναίκες και νίκες».

Αυτό βέβαια που δεν εξηγεί είναι γιατί στο συγκεκριμένο εξώφυλλο, αυτής την έκδοσης, επέλεξε να βάλει τη σημαία της Αλβανίας και λίγο πιο μπροστά το πανό με την λέξη Freedom

Ένα πονηρό μυαλό θα μπορούσε να πιστέψει ότι έγινε εσκεμμένα. Ας μην ξεχνάμε πως η πολιτική ηγεσία της Αλβανίας στήριζε πολλά στην εκλογή Κλίντον στο Λευκό Οίκο και απογοητεύτηκε σφόδρα όταν στο νήμα την νίκη πήρε ο Τραμπ. 

Μια στήριξη διόλου τυχαία, ειδικά αν τονίσουμε πως ο μεγαλοεπενδυτής και κερδοσκόπος Τζωρτζ Σόρος, γνωστός για την εμπλοκή του σε χρωματιστές επαναστάσεις στην περιοχή των Βαλκανίων (και όχι μόνο) υπήρξε από τους μεγαλύτερους χορηγούς της πολιτικής εκστρατείας της Κλίντον αλλά και του ιδρύματος που διατηρεί η οικογένεια. 


 

                               Τα γραφεία του Economist στο Λονδίνο.


Economist: δημοσιογραφικός κολοσσός των Rothschild και Agnelli.

Το περιοδικό The Economist δεν είναι ένα τυχαίο οικονομικό περιοδικό στον χώρο των ΜΜΕ. Πρόκειται για ένα εβδομαδιαίο περιοδικό που εκδίδεται στη Μεγάλη Βρετανία. Περιέχει διεθνείς ειδήσεις, από τη Μεγάλη Βρετανία και, όπως φαίνεται και στον τίτλο του, οικονομικά νέα.Εκδίδεται συνεχώς από το 1843, και από το 2006 τυπώνεται σε ένα εκατομμύριο αντίτυπα την εβδομάδα, από τα οποία τα μισά κυκλοφορούν στη Βόρεια Αμερική.Εμφανίζει ισχυρή άποψη για πολλά θέματα, ιδιαίτερα στα οικονομικά, στα οποία υποστηρίζει το ελεύθερο εμπόριο και τις φιλελεύθερες οικονομικές θεωρίες.

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1843. Ιδρυτής του ήταν ο James Wilson, Σκωτσέζος επιχειρηματίας, οικονομολόγος και φιλελεύθερος πολιτικός, ο οποίος είχε ιδρύσει και την Chartered Bank of India, Australia and China, μια τράπεζα που είχε τις ευλογίες της Βασίλισσας (εκδόθηκε με διάταγμα της Queen Victoria) και έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στην ανάπτυξη της βρετανικής αποικιοκρατίας.

Σήμερα, το περιοδικό ανήκει στο Economist Group που εδεύει στο Λονδίνο.
Το 50% του ομίλου μοιράζονται η οικογένεια Rothschild και η οικογένεια Agnelli, ενώ το υπόλοιπο 50% κατέχουν ιδιώτες επενδυτές όπως και οι συντάκτες του περιοδικού.


Η ιστορία της οικογένειας Rothschild αρχίζει από την εποχή των Ναπολεόντιων πολέμων, τότε που χρηματοδότησε το Ναπολέοντα, αλλά και τους αντιπάλους του τη Βρετανία-Γερμανία, γεγονός που τους καθιστούσε επικυρίαρχους και εξουσιαστές της Ευρώπης, ασχέτως της έκβασης των πολέμων. Πρόκειται για μια οικογένεια Γερμανο- Εβραίων τραπεζιτών, με σημαντική επιρροή στην οικονομική και πολιτική ιστορία της Ευρώπης. Γενάρχης της δυναστείας θεωρείται ο Mayer Amschel, ο οποίος πήρε το επίθετο Rothschild, που στα Γερμανικά σημαίνει «κόκκινη ασπίδα».

Συμμετείχαν επίσης σε κονσόρτσιουμ που χορήγησε τα δύο δάνεια στην επαναστατημένη Ελλάδα το 1824, ενώ ήταν και από τους ιδρυτικούς μετόχους της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ) το 1841.Πραγματοποίησαν σημαντικές επενδύσεις στη Βιομηχανική επανάσταση στην Ευρώπη, στους σιδηροδρόμους, σε ανθρακωρυχεία, σιδηρουργία, μεταλλουργία, ενώ κατέκτησαν σημαντική θέση στο εμπόριο πετρελαίου. Μέχρι σήμερα παραμένουν από τους μεγαλύτερους παίκτες στη παγκόσμια τραπεζική αγορά ενώ συνεργάζονται και με τηνάλλη μεγάλη οικογένεια της οικονομικής σκακιέρας, τους Rockefeller.

Η οικογένεια Agnelli, σε αντίθεση με την οικογένεια Rothschild που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πολυευρωπαϊκή καθώς μέλη της συναντάμε σε οικογένειες σε όλη την Ευρώπη, είναι μια καθαρά ιταλική οικογένεια. Πρόκειται για μια επιχειρηματική δυναστεία η οποία κατάγεται από τον Οίκο των Μεδίκων μια πολύ πλούσια οικογένεια της Φλωρεντίας, που από το 15ο ως τον 18ο αιώνα κυριάρχησε στην οικονομική, πολιτική αλλά και καλλιτεχνική ζωή της πόλης, παίζοντας έτσι ένα καθοριστικό ρόλο στην ιταλική και ευρωπαϊκή ιστορία. Δραστηριοποιείται κυρίως στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας ως ιδιοκτητρία των Ferrari από το 1969, Lancia (1984), Alfa Romeo (1986) και Jeep (2012) μέσω των δικών τους πολυεθνικών εταιριών. Συχνά περιγράφεται στο αγγλόφωνο κόσμο ως «οι Kennedys της Ιταλίας».

Ανάλογο των ιδοκτητών είναι και το αναγνωστικό κοινό του Economist.  Tο περιοδικό απευθύνεται σε αναγνώστες υψηλού μορφωτικού επιπέδου ανάμεσά τους πολιτικούς, γόνους πλουσίων οικογενειών, επιχειρηματίες, διεθυντικά στελέχη τραπεζών και σύμβουλους επιχειρήσεων. Οι εκδότες του αρνούνται πως είναι ένα αμειγώς οικονομικό περιοδικό ενώ πυκνά συχνά οι συντάκτες του παίρνουν θέση στηρίζοντας το ελεύθερο εμπόριο, την παγκοσμιοποίηση, την ελεύθερη μετανάστευση και τον πολιτιστικό φιλελευθερισμό (όπως για παράδειγμα υποστηρίζουν τη νομική αναγνώριση για το γάμο ατόμων του ιδίου φύλου ή την απελευθέρωση των ναρκωτικών). Περιγράφουν δε το περιοδικό τους ως ένα προϊόν φιλελευθερισμού ανάμεσα στον Άνταμ Σμιθ και τον Ντέιβιντ Χιουμ. Ο όμιλος ανήκει στα εταιρικά μέλη του αμερικάνικου CFR/ Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων, ένα αμερικάνικο think tank (δεξαμενή σκέψης) που ειδικεύεται στην αμερικάνικη εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Θεωρείται ότι είναι ένα από τα πιο σημαντικά think tank παγκοσμίως σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας.



To δαχτυλίδι στην Μέρκελ - One woman to rule them all




Χρησιμοποιώντας μια παράφραση από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών (One Ring to rule them all, One Ring to find them, One Ring to bring them all and in the darkness bind them ) στις 14 Σεπτεμβρίου του 2013, λίγο πριν από τις τότε γερμανικές εκλογές, το περιοδικό προέβλεπε (ή μήπως επέβαλλε) την κυριαρχία της Μέρκελ στην Ευρώπη.
Έχοντας λοιπόν υπόψιν μας όλα τα παραπάνω, ίσως θα πρέπει να αναμένουμε με ιδιαίτερη προσοχή το εξώφυλλο της φετινής έκδοσης World 2017 με τις προβλέψεις των Rothschild και Agnelli. 


--------------------------------------------------------------------
Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2016.

Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας.


geopolitics