Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Οι ρίζες του εθίμου της Πρωταπριλιάς από την Αρχαία Ελλάδα, τους Ρωμαίους και τους Κέλτες μέχρι τους γελωτοποιούς του Μεσαίωνα.



Κάθε χρόνο την 1η Απριλίου αναβιώνει το έθιμο με τα αθώα ψέματα. Πρόκειται για μία παιγνιώδη συνήθεια των ανθρώπων, με παγκόσμια διάσταση. Η Πρωταπριλιά των Ελλήνων, η April Fools' Day των Βρετανών, το Poisson D’Avril (το ψάρι του Απριλίου δηλαδή) των Γάλλων και το Aprilscherz των Γερμανών είναι ένα από τα ελάχιστα έθιμα που τηρούνται σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Τι σημαίνει η εγκατάλειψη του στόχου της "αλλαγής καθεστώτος" στη Συρία



Του Κώστα Ράπτη


Χωρίς τυμπανοκρουσίες, η αμερικανική εξωτερική πολιτική μόλις πραγματοποίησε μία μεγάλη στροφή σε σχέση με τη συριακή κρίση, η οποία εισήλθε στον έβδομο χρόνο αιματοχυσίας.

"Το status του προέδρου Assad μακροπρόθεσμα θα αποφασιστεί από τον συριακό λαό” δήλωσε την Πέμπτη κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Άγκυρα ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson. Περίπου ταυτόχρονα η εκπρόσωπος ων ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ Nikki Haley περιέγραψε ως εξής τις αντιλήψεις της νέας αμερικανικής κυβέρνησης για τον Assad:

Γιατί η Αραβική Άνοιξη δεν «γκρέμισε» τις Αραβικές Μοναρχίες;





Καμία Αραβική μοναρχία δεν «έπεσε» κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης- και μόνο μία αντιμετώπισε «κρίση καθεστώτος», το Μπαχρέιν. Αυτά τα καθεστώτα, που επί δεκαετίες χαρακτηρίζονται ως αναχρονιστικά, αντιμετώπισαν την πολιτική καταιγίδα που ξέσπασε στην περιοχή, πολύ καλύτερα από τους «δημοκράτες γείτονές τους». Παρόλο που πολλοί εξέφρασαν απόψεις, από το ότι η διαδοχή είναι ισχυρότερη από τη δημοκρατία, μέχρι την άποψη ότι δεν απέχουν πολύ από την πτώση τους, τα καθεστώτα αυτά, απέδειξαν μία αντοχή, που κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει επαρκώς. Για κάποιους λόγους, οι Αραβικές μοναρχίες υπάρχουν και παραμένουν.

Η ιστορική 31η Μαρτίου και τα κορυφαία διδάγματά της



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δύο μείζονα ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης Ελλάδας που φέρουν και δύο αντίστοιχα πολύ μεγάλους συμβολισμούς για το σήμερα κουβαλάει πάνω της η διπλά ιστορική σημερινή ημέρα. Και τα δύο, αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο:

Το πρώτο, διπλό μάλιστα το ίδιο, είναι οι εκλογές της αποχής του 1946 και η ταυτόχρονη επίθεση στο Σταθμό Χωροφυλακής του Λιτόχωρου. Είναι η ημέρα που ξεκινά ο Εμφύλιος Πόλεμος, η μεγαλύτερη πληγή της Ελλάδας, που στοίχισε ανυπολόγιστα στην πορεία της χώρας σε όλα τα επίπεδα και που οι καθολικές στη ζωή της χώρας επιπτώσεις του κράτησαν για πολλές δεκαετίες μετά την ίδια του τη λήξη. Είναι το πιο πικρό κεφάλαιο απ’ όλα όσα έζησε αυτός ο τόπος.

Οι επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική από τις εκλογές στη Βουλγαρία



της Vessela Tcherneva
European Council On Foreign Relations


Η ΕΕ έχει αποφύγει τα χειρότερα στις βουλγαρικές εκλογές, με την νίκη του πρώην πρωθυπουργού Book Borrissov και του κόμματός του GERB. Για το μεγαλύτερο μέρος της εκστρατείας, φαινόταν ότι η μικρή χώρα στο νότιο άκρο της Ευρώπης θα μπορούσε να γίνει άλλη μία διασπαστική δύναμη σε μια ΕΕ που μεταμορφώνεται.

Νίκος Λυγερός : Χωρίς ΑΟΖ , στον «αέρα» Γεωπολιτική και Ενέργεια






Είναι θετικό, που η ΕΔΥΕ προχωρά σε νέο γύρο σεισμικών μετρήσεων νοτίως της Κρήτης, γεγονός που ενισχύει την προσέλκυση μεγάλων πολυεθνικών κολοσσών για επενδύσεις, όμως χωρίς την ανακήρυξη της ΑΟΖ που είναι μονομερής ενέργεια μίας χώρας και κυρίως χωρίς την οριοθέτηση της με την Λιβύη, τίποτα δεν θα έχει καμία σημασία, ιδίως ο ρόλος της Γαύδου, στον διπλασιασμό της έκτασης της ΑΟΖ νότια της Κρήτης, είπε στον 9.84 ο στρατηγικός σύμβουλος, Νίκος Λυγερός.


DW: 800 Τούρκοι πράκτορες δρουν στην Ευρώπη



Οι δημοσιογραφικές αποκαλύψεις για δράσεις κατασκοπείας της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας στη Γερμανία είναι συνταρακτικές. Ο κούρδος ακτιβιστής Γιουκσέλ Κοτς μένει στη Βρέμη και, όπως λέει, ζει κάθε μέρα μέσα στον φόβο.

Γιώργος Κασιμάτης : Θέλουν αναθεώρηση για νομιμοποίηση εκτροπών






Την άποψη ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος σε μία χώρα που η εθνικής της κυριαρχία έχει κουρελιαστεί από τις επιβολές των δανειστών, είναι άνευ νοήματος , διατύπωσε ο Συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης , μιλώντας στον 9.84.

Τι μπορεί να κάνει η ΕΕ για τη Λευκορωσία και τη Ρωσία






της Judy Dempsey

Carnegie Europe


Οι διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στη Ρωσία στις 26 Μαρτίου και άλλες που ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα μήνα στη γειτονική Λευκορωσία, είναι μια χρήσιμη υπενθύμιση στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και στην ΕΕ: δεν μπορούν να παραμείνουν στο περιθώριο εκδίδοντας ανώδυνες ανακοινώσεις που καταδικάζουν τη βία που επιδεικνύουν οι δυνάμεις ασφαλείας και δύο χωρών.

Ο Ερντογάν βρίσκεται σε πανικό από την πλήρη απομόνωσή του




Όταν ο λαός συναισθάνεται κίνδυνο δεν θα αποδώσει ευθύνες εκείνη την ώρα, αλλά θα συσπειρωθεί γύρω από τον υπάρχοντα ηγέτη

Στα όσα παρανοϊκά συμβαίνουν στην τουρκική πολιτική ζωή, ίσως υπάρχει ενδεχόμενο να μας λησμονήσει ο νέο-σουλτάνος μέχρι το δημοψήφισμα, λόγω του ότι ανεφύη σημαντικότερος εχθρός για να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους. Η ίδια η Ευρώπη - πλην Ουγγαρίας.

Ασαφής η κατάσταση μετά τις πρόωρες εκλογές στη Βουλγαρία




H προοπτική συγκυβέρνησης μεταξύ των δύο κομμάτων που πρώτευσαν μάλλον είναι αδύνατη, από την στιγμή που αυτά έχουν διαφορετικό προσανατολισμό

Τα δύο κόμματα που πρώτευσαν στις βουλγαρικές εκλογές έχουν λόγο -το καθένα για διαφορετικούς λόγους- να είναι ικανοποιημένα από το αποτέλεσμα, αλλά συγχρόνως και προβληματισμένα για την επόμενη μέρα. Δεδομένο είναι πως η προοπτική συγκυβέρνησης, μάλλον είναι αδύνατη, από την στιγμή που έχουν διαφορετικό προσανατολισμό.

Η Ευρώπη στρώνει "κόκκινο χαλί" στην Ιαπωνία



της Judy Dempsey
Carnegie Europe 

Οι Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και ΕΕ έστρωσαν το κόκκινο χαλί για τον Shinzo Abe. Στη διάρκεια της περιοδείας του σε κάποιες από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης και σε θεσμικά όργανα των Βρυξελλών στις 19-22 Μαρτίου, ο Ιάπωνας πρωθυπουργός δέχθηκε βασιλική μεταχείριση. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δήλωσαν πως ήθελαν μια εμπορική συμφωνία με την Ιαπωνία, πολύ δε περισσότερο λόγω των προστατευτικών πολιτικών της κυβέρνησης του Αμερικανού προέδρου Donald Trump.

Dark Net- Deep Web: Ένα παράλληλο on line σκοτεινό σύμπαν.



« Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία. Τα μεγάλα προστατεύονται από τη δημόσια δυσπιστία»

Marshal McLuhan

Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα
giota.houliara@gmail.com


Στη δεύτερη σεζόν της επιτυχημένης αμερικάνικης τηλεοπτικής σειράς House of Cards, ο δημοσιογράφος Lucas Goodwin προκειμένου να συγκεντρώσει τις πιο μυστικές και σκοτεινές πληροφορίες για τον πρωταγωνιστή της σειράς και αντιπρόεδρο Frank Underwood, προσπαθεί να έρθει σε επαφή με τον κόσμο των hackers που δρουν ανενόχλητοι σε ένα παράλληλο διαδίκτυο, για το οποίο και γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη σειρά, καθ΄όλη τη διάρκεια της σεζόν.

Politico: Τι επιφυλάσσει το Brexit για κάθε χώρα της ΕΕ





Η πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι ενεργοποίησε το άρθρο 50 για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Το Politico μίλησε με αξιωματούχους από κάθε χώρα, που γνωρίζουν τις προετοιμασίες της κυβέρνησής τους για το Brexit. Υπάρχει μια αξιοσημείωτη συναίνεση σχετικά με τη σημασία της διασφάλισης των δικαιωμάτων των πολιτών και της εκπλήρωσης των υφιστάμενων υποχρεώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ωστόσο, υπάρχει επίσης ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων και εθνικών κόκκινων γραμμών που θα μπορούσαν να περιπλέξουν τις τρομερά πολύπλοκες συνομιλίες. Ιδού τα συμπεράσματα:

Ολοταχώς προς την ίδρυση του κουρδικού κράτους!



«Τρέμει» η Αγκυρα ότι η δημιουργία κυβέρνησης στο Β. Ιράκ θα οδηγήσει στη διχοτόμησή της!

Από τη Θεανώ Καρούτα


Aκόμη ένα βήμα μπροστά έκαναν οι Κούρδοι, εδραιώνοντας τον έλεγχό τους στο Κιρκούκ του βόρειου Ιράκ, το οποίο όμως στάθηκε ικανό να κάνει την Τουρκία να τρέμει από φόβο για τη μελλοντική πιθανότητα δημιουργίας κράτους του Κουρδιστάν στο νότιο μαλακό υπογάστριό της.

Σχέσεις Ρωσίας Τουρκίας. Σχέσεις αγάπης και μίσους.



Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών απευθύνει σύσταση προς Ρώσους πολίτες να αποφεύγουν να πηγαίνουν στην Τουρκία κάνοντας αναφορά και στο δημοψήφισμα.

Κανείς δεν αμφέβαλε, πως τα μηνύματα φιλίας που εξέπεμπαν οι ηγέτες των δύο χωρών δεν ήσαν τίποτε άλλο από έκφραση λυκοφιλίας, γνωρίζοντας και οι δύο πως για υποκειμενικούς και αντικειμενικούς λόγους, συνύπαρξη Ρώσων και Τούρκων δεν μπορεί να επιτευχθεί.

Δεδομένη η νίκη του Ερντογάν σύμφωνα με αναλυτές στην Ουάσινγκτον



Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Δημοσιογράφος που διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με διάφορους κύκλους στην αμερικανική πρωτεύουσα και εδώ και καιρό βρίσκεται στο στόχαστρο της Άγκυρας, σε νέο άρθρο γνώμης της φέρνει στο προσκήνιο μια σημαντική πληροφορία. Η ΑμπερίνΖαμάν στην στήλη της στην τουρκική ενημερωτική ιστοσελίδα Diken αφήνει να εννοηθεί ότι σύμφωνα με την αμερικανική πλευρά το τουρκικό δημοψήφισμα είναι μια «τελειωμένη υπόθεση».

Quo vadis NATO?


Κων/νος Θ. Λαμπρόπουλος*


Η πρόσφατη κορυφαία διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια –πραγματοποιείται ετησίως κάθε Φεβρουάριο από το 1963– επιβεβαίωσε την πρότερη εκπεφρασμένη δέσμευση των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ στη Σύνοδο Κορυφής της Ουαλλίας το 2014, να προχωρήσουν σταδιακά σε αύξηση των αμυντικών δαπανών τους καταλήγοντας στον στόχο-ορόσημο του 2% του ΑΕΠ έως το 2024. Η προαναφερθείσα δέσμευση για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο ύψος του 2% αποτελεί το επιστέγασμα των αμερικανικών προσπαθειών και πιέσεων προς τα ευρωπαϊκά κράτη να επωμιστούν το βάρος που τους αναλογεί, αναφορικά με την ασφάλεια της ευρωπαϊκής ηπείρου και την υποστήριξη μελλοντικών στρατιωτικών δράσεων της Συμμαχίας με αυξημένα μέσα και δυνατότητες.

Η Γεωπολιτική της Γλώσσας Μέρος Τέταρτο.




Γράφει ο Γεώργιος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας

Μπορείτε να διαβάσετε το Α΄Μέρος ΕΔΩ
Το Β΄Μέρος ΕΔΩ 

Και το Γ' Μέρος ΕΔΩ 



Επί των θεωριών που είδαμε σε προηγούμενα μέρη προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα:

1) Αναφέρονται μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων. Ωστόσο δεν αναφέρεται ο λόγος για τον οποίο αναγκάστηκαν οι εν λόγω ομάδες να μετακινηθούν. Κανένας ποτέ δεν αποφάσισε να φύγει από τα εδάφη, που έχει εγκατασταθεί, χωρίς λόγο και μάλιστα προφανή, που να έχει αφήσει και σημάδια για τους ερευνητές. Οι Μάγιας μπορεί να εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνος, αλλά εξαφανίστηκαν, δε μετακινήθηκαν. Αν μετακινούντο, θα είχαμε στοιχεία, για τους λόγους που τους εξανάγκασαν και τις διαδρομές που ακολούθησαν. Πως μετακινήθηκαν αυτές οι ομάδες και ειδικότερα πως πέρασαν τεράστια φυσικά εμπόδια (π.χ. τα Ουράλια); Μην ξεχνάμε ότι τα συγκεκριμένα όρη έχουν τεράστιες χιονοπτώσεις και κυρίως μιλάμε για μία εποχή, πολύ κοντινή στον τελευταίο παγετώνα. Επίσης δε θα πρέπει να λησμονούμε πως μιλάμε για μετακίνηση ενός ολόκληρου λαού, όχι ενός στρατού, δηλαδή στη μετακινούμενη ομάδα περιλαμβάνονται μωρά, γυναίκες και ηλικιωμένοι. Δεν αναφέρεται η ύπαρξη πλοίων, ούτε ο λόγος για τον οποίο ένα ολόκληρο φύλο αποφάσισε να κινηθεί στα τυφλά προς τελείως άγνωστες περιοχές.

Αβέβαιο το μέλλον της Αν. Ευρώπης μεταξύ Ρωσίας και ΕΕ






Του Ian Bond
Centre For European Reform 

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία και την έναρξη της συγκεκαλυμμένης εισβολής στην Ανατολική Ουκρανία. Εκείνη την περίοδο, φαινόταν σαν η έναρξη μιας πιο φιλόδοξης αρπαγής γης.

Ο πρόεδρος Vladimir Putin άφησε να εννοηθεί ότι η ουκρανική ανεξαρτησία και αυτή της Λευκορωσίας ήταν μόνο μια ιστορική ανωμαλία. Όταν περιέγραψε τους Ρώσους σαν "μία εκ τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στον κόσμο που χωρίζεται από σύνορα", οι γείτονες της Ρωσίας –ορισμένοι εκ των οποίων με μεγάλες ρωσικές μειονότητες- αναρωτήθηκαν εάν εννοούσε ότι θα διαγράψει αυτά τα σύνορα.

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Δεν απάντησε για Κούρδους και Γκιουλέν, στις τουρκικές αιτιάσεις ο Τίλερσον: Επιμένει η Άγκυρα





Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον δήλωσε ότι οι συνομιλίες του στη διάρκεια της επίσκεψής του στην Τουρκία επικεντρώθηκαν στη δημιουργία ζωνών ασφαλείας στη Συρία και ότι διερευνήθηκε αριθμός επιλογών για το πώς θα διασφαλισθεί η ασφάλεια σε τέτοιες περιοχές.

Ο Τίλερσον δήλωσε σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου πως η Τουρκία είναι ένας εταίρος κλειδί στη μάχη εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Δήλωσε επίσης πως οι δύο χώρες συμμερίζονται τον στόχο να μειώσουν τη δυνατότητα που έχει το Ιράν να αναστατώνει την περιοχή.

Τι επέτυχε η Τουρκία με την στρατιωτική της εμπλοκή στη Συρία



Γράφει ο Ανδρέας Ματζάκος

Όπως είναι γνωστό, από τις 24 Αυγούστου του 2016, η Τουρκία συμμετέχει μαζί με δυνάμεις Σουνιτών αντιφρονούντων στο καθεστώς Άσαντ, στην επιχείρηση ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ, μέσα στο έδαφος της Συρίας.

Πολλοί σχολιαστές βλέποντας την επί τρίμηνο σχεδόν πολιορκία της πόλεως Al-Bab (Χάρτης 1) και τις απώλειες του τουρκικού στρατού, εξέφρασαν τη γνώμη ότι η επιχείρηση αποτελεί αποτυχία του τουρκικού στρατού. Είναι όμως έτσι;

Χάνει η Τουρκία από τη μέχρι τώρα εμπλοκή της στη Συρία;

Η αλήθεια για τις αμυντικές δαπάνες της Ρωσίας






του Mark Galeotti
Εuropean Council on Foreign Relations 

Τα στερεότυπα για τις στρατιωτικές φιλοδοξίες της Μόσχας ξαφνικά φαίνεται να αμφισβητούνται όταν αξιόπιστες πηγές αμυντικών ειδήσεων, το HIS του Jane, έφερε τον τίτλο "Η Ρωσία ανακοινώνει τις βαθύτερες περικοπές στον αμυντικό προϋπολογισμό από τη δεκαετία του 1990”. Βασισμένος στην ανάλυση των αποδόσεων από το Ρωσικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο, αυτός ο ισχυρισμός ήταν πως ο αμυντικός προϋπολογισμός μειώθηκε κατά 25,5% συνολικά από τα 3,8 τρισ. ρούβλια (65,4 δισ. δολάρια) στα 2,8 τρισ. ρούβλια (48 δισ. δολάρια). Εάν είναι αλήθεια, αυτό θα είναι μια τεράστια συμφωνία, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει όχι μόνο τα φιλόδοξα σχέδια του Putin για τον στρατιωτικό εκσυγχρονισμό, αλλά επίσης και την οικονομική σταθερότητα της χώρας, ακόμη και την ίδια την πολιτική του θέση.

Ρετζέπ Ερντογάν, ο “διωκόμενος διώκτης”. Ποιος θα σώσει τη Δημοκρατία στην Τουρκία;





Tου Νεντίμ Γκιουρσέλ (*)


Βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 15 χρόνια, πανταχού παρών και παντοδύναμος. Μπαίνει στα σπίτια όλη την ημέρα μέσα από τις τηλεοπτικές οθόνες. Άλλοτε, μας έλεγε τι έπρεπε να τρώμε και να πίνουμε, μας συμβούλευε να πίνουμε χυμό σταφυλιού αντί για κρασί, να κάνουμε τρία παιδιά και όχι δύο και να είμαστε υπερήφανοι για τους Οθωμανούς προγόνους μας που δεν κατέβαιναν ποτέ από το άλογο και είχαν πολιορκήσει δύο φορές τη Βιέννη.

ΓΡΙΒΑΣ: Η ΤΟΥΡΚΙΑ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ




Τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό έχει επανειλημμένως υποστηριχθεί η άποψη ότι η Χίλαρι Κλίντον αντιπροσώπευε την πιο «εξωστρεφή» πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών, που έδινε έμφαση στον παρεμβατισμό ανά τον πλανήτη, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ την πιο «εσωστρεφή», που επικεντρώνεται στα εσωτερικά ζητήματα.


Η άποψη αυτή είναι εν μέρει σωστή. Όμως, αν εξετάσουμε σε βάθος χρόνου τις πολιτικές των δύο υποψηφίων θα δούμε ότι είναι απλώς δύο διαφορετικές αντιλήψεις όσον αφορά τη βέλτιστη στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για να παραμείνουν κυρίαρχη πλανητική δύναμη.

Τι θα αλλάξει στην Ευρώπη με Σουλτς και Μακρόν;



Wolfgang Munchau // Financial Times
Τι διαφορά μπορεί να κάνει ο Μάρτιν Σουλτς αν εκλεγεί καγκελάριος; Τι θα αλλάξει ο Εμμανουέλ Μακρόν ως Πρόεδρος της Γαλλίας; Αυτές είναι δυο από τις πιο κοινές ερωτήσεις στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή. Τις βρίσκω αμφότερες μάλλον βαρετές. Μια περισσότερο ενδιαφέρουσα είναι αυτή: τι επίδραση θα έχουν, αν εκλεγούν και οι δύο, στην Ευρωπαϊκή Ενωση ευρύτερα και στην Ευρωζώνη ειδικότερα;

Στ. Χριστακόπουλος : Τα «ορφανά του εκσυγχρονισμού» στη αγκαλιά του Κυριάκου



Για το πώς μεθοδεύεται η σύγκλιση και ο ενδεχόμενος ρόλος που θα ήθελαν τα «ορφανά πολιτικά πρόσωπα» πέριξ του Σημίτη να παίξουν σε μία κεντροδεξιά εκδοχή της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, μίλησε στον 9.84 ο διευθυντής σύνταξης στο «Ποντίκι» Στ. Χριστακόπουλος, με αφορμή το σημερινό κύριο θέμα της εφημερίδας του.

Μ.Δεναξά : Το «βρώμικο παρασκήνιο» των Γαλλικών Εκλογών



Σε πολιτικούς που θα ήθελαν οι ΗΠΑ και η Γερμανία νικητές των Προεδρικών εκλογών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και του ρόλου της Ε.Ε. και υποψηφίους αρεστούς στη Ρωσία, έχει μετατραπεί η μάχη των Προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Οι περισσότεροι εξ αυτών δεν μιλούν για τα σοβαρά προβλήματα της Γαλλικής κοινωνίας, αλλά επιδίδονται σε ένα «βρώμικο πόλεμο» σκανδάλων για να εξοντώσουν τον αντίπαλό, με τον Μακρόν να φιγουράρει ως το «αγαπημένο» παιδί του χρηματοπιστωτικού και μηντιακού συστήματος αλλά τον Φιγιόν να μην έχει πει την τελευταία ακόμη κουβέντα του, περιγράφει το παρασκήνιο των Γαλλικών Προεδρικών εκλογών , στον 9.84 η ελληνίδα δημοσιογράφος στο Παρίσι Μαρία Δεναξά.

Κοιτάζοντας πέρα από το συνταγματικό δημοψήφισμα στην Τουρκία




του Marc Pierini
Carnegie Europe

Στις 16 Απριλίου, οι πολίτες της Τουρκίας θα ψηφίσουν σε ένα κρίσιμο δημοψήφισμα για ένα νέο σύνταγμα, πιθανώς εγκαινιάζοντας ένα σύστημα διακυβέρνησης του ενός, με ελάχιστους ελέγχους και ισορροπίες. Το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο, και ο κίνδυνος ήττας για την τουρκική ηγεσία είναι αληθινός. Αλλά όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, οι Τούρκοι ηγέτες ίσως θελήσουν να αναθεωρήσουν σημαντικά τους δεσμούς τους με την ΕΕ, διότι η σχέση έχει τώρα φτάσει σε ένα ορόσημο. ΤΟ κυρίαρχο συναίσθημα στην Άγκυρα είναι πως οι πολιτικοί δεσμοί με τις Βρυξέλλες δεν χρειάζονται πλέον για να εδραιωθεί η εξουσία και να σημειωθεί πρόοδος στην χώρα. Η μόνη προφύλαξη είναι μια ρητή επιθυμία να διατηρηθούν οι οικονομικές σχέσεις.

Η τουρκική ηγεσία έχει πολλά προβλήματα. Το προτεινόμενο σύνταγμα διχάζει τόσο το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη (ΑΚΡ) όσο και το σύμμαχό του, το Κόμμα Εθνικιστικού κινήματος (ΜΗΡ). Οι τουρκικές δυνάμεις ασφάλειας ανακάμπτουν ακόμη από τις ψυχολογικές επιδράσεις της απόπειρας πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016 και την μαζική εκκαθάριση που ακολούθησε. Η επιχείρηση της Άγκυρας με ονομασία "Ασπίδα του Ευφράτη” στη Συρία, περιορίζεται πλέον στα αυστηρά γεωγραφικά όρια που θέτουν οι Ρωσία, Ιράν, και οι ΗΠΑ. Η πολυσυζητημένη συμμετοχή της Τουρκίας στην μάχη για τη Ράκκα, κάθε άλλο παρά αποδεκτή έχει γίνει από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Και η διπλωματική απομόνωση της Τουρκίας είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων 15 ετών.

Σε ένα τέτοιο θερμό πολιτικό πλαίσιο, ο αντίκτυπος των λόγων μπορεί εύκολα να υποτιμηθεί ή να αγνοηθεί, και το νόημα της ιστορίας μπορεί γρήγορα να χαθεί. Μια διπλωματική έριδα με τη Γερμανία και την Ολλανδία έχει αφήσει και τις δύο πλευρές να αισθάνονται βαθιά πληγωμένες και προκάλεσε μια μεγαλύτερη αποξένωση μεταξύ της Τουρκίας και της ΕΕ από ό,τι οποιαδήποτε φορά από το 2002, όταν το ΑΚΡ ήρθε στην εξουσία.

Σε διεθνές επίπεδο, η Άγκυρα θα μπορούσε κάλλιστα να μπει στον πειρασμό τα επόμενα χρόνια να υιοθετήσει μια μόνιμα συγκρουσιακή στάση με όλους τους μεγάλους εταίρους -την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία- χωρίς μεγάλη προσοχή στις διεθνείς συνέπειες και στις διχαστικές επιπτώσεις στην κοινωνία. Εσωτερικά, ενώ το ΑΚΡ θεωρεί ως χρήσιμη μια έντονα εθνικιστική, εναντίον των ξένων ρητορική, δεν είναι βέβαιο ότι η πάρα πολύ ανθεκτική και διαφοροποιημένη κοινωνία της χώρας θα συμπλεύσει με μια ριζοσπαστική μεταμόρφωση γύρω από θρησκευτικά συντηρητικά πρότυπα.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου δεν θα αλλάξει πολύ τα πράγματα. Εάν επικρατήσει το "ναι”, η ηγεσία της Τουρκίας θα ανακουφιστεί, και η αρχιτεκτονική του κράτους δικαίου της χώρας θα παραμείνει στο τωρινό πολύ χαμηλό επίπεδο, για πολλά χρόνια. Εάν επικρατήσει η πλευρά του "οχι”, τα διατάγματα για έκτακτη ανάγκη θα παραμείνουν ως έχουν, και μια de facto εκτελεστική προεδρία θα παραμείνει ο κανόνας. Επιπλέον, η κυβέρνηση θα μπορούσε να προκηρύξει πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές με την ελπίδα ότι θα ενισχύσει την πλειοψηφία της. Σε κάθε περίπτωση, η θρησκευτική -συντηρητική κοινωνική αντίληψη της Τουρκίας θα επικρατήσει, και οι δημοκράτες της χώρας θα υποφέρουν.

Κοιτάζοντας πέρα από τον ορίζοντα, μπορεί κανείς να δει τέσσερις διαφορετικές τάσεις που έχουν ανακύψει από τον Ιούλιο του 2016 και τώρα έρχονται μαζί.

Πρώτον, οι οικονομικές επιτυχίες της Τουρκίας αμφισβητούνται καθώς παίρνει τη θέση της η αυθαίρετη εξουσία, και ο λαός αισθάνεται όλο και περισσότερο τις εγχώριες συνέπειες.

Δεύτερον, η πρόσφατη εξέλιξη της εξωτερικής πολιτικής της χώρας κινδυνεύει να καταστήσει την Τουρκία ένα πιόνι στη σκακιέρα της Ρωσίας, όπου το παιχνίδι της Μόσχας είναι σαφώς εναντίον της ΕΕ και εναντίον του ΝΑΤΟ.

Τρίτον, οι τακτικές εκφοβισμού της ΕΕ, ενός μεγάλου πολιτικού, οικονομικού και κοινωνικού εταίρου, για εσωτερικούς πολιτικούς σκοπούς, έχουν τώρα φθάσει στα όριά τους, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των ηγετών της Τουρκίας και της ΕΕ.

Τέταρτον, το επερχόμενο δημοψήφισμα δεν αφορά μόνο μια αυταρχικά δομή εξουσίας, αλλά επίσης έναν κοινωνικό μετασχηματισμό των ιστορικών αναλογιών.

Αυτές οι εξελίξεις αφήνουν τους ηγέτες της ΕΕ με μια απόφαση να δημιουργήσουν τόσο το στυλ όσο και τη σημασία των μελλοντικών σχέσεων με την Τουρκία.

Σε προσωπικό επίπεδο, μια γέφυρα έχει καεί. Δανειζόμενοι μια έκφραση από την πρώην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Michelle Obama, οι ηγέτες της ΕΕ -και κυρίως, οι πολίτες της ΕΕ- έχουν ταρακουνηθεί με έναν τρόπο που δεν θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει, από τα λόγια του Τούρκου προέδρου Erdogan που συνέκρινε τους Ευρωπαίους με Ναζί. Καμία διπλωματία δεν μπορεί να εξομαλύνει αυτά τα συναισθήματα, και θα ήταν μη ρεαλιστικό να αναμένουμε από τους Τούρκους ηγέτες να κάνουν πίσω στις δηλώσεις τους. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ ίσως να μην θέλουν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με τον Τούρκο πρόεδρο σύντομα. Εκτός απο τις συνόδους της G20, οι μελλοντικές πολιτικές συζητήσεις πιθανώς θα λάβουν χώρα σε κατώτερο επίπεδο.

Επι της ουσίας, μια προεδρική δήλωση στις 23 Μαρτίου ανέφερε ότι "Η Τουρκία θα επανεξετάσει όλους τους πολιτικούς και διοικητικούς δεσμούς με την ΕΕ μετά το δημοψήφισμα του Απριλίου, αλλά θα διατηρήσει τις οικονομικές σχέσεις”. Αυτό είναι μια σαφής ένδειξη ότι οι πολιτικές και τεχνικές προϋποθέσεις για την πρόσβαση στην ΕΕ και για την απελευθέρωση της βίζας -και τα δύο έχουν θεσπιστεί και έχουν γίνει αποδεκτά από την Τουρκία- έχουν γίνει αντιφατικές με την έννοιας της εξουσίας της τουρκικής ηγεσίας. όσο οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκλαμβάνονται ως "επιβολή” από την Τουρκία, δεν μπορεί να αναμένεται καμία πρόοδος, και οι διαπραγματεύσεις θα παραμείνουν στο κενό. Αυτό μπορεί να βολεύει την Άγκυρα, προς το παρόν.

Ωστόσο, εάν η Τουρκία επιλέξει να διακόψει τους πολιτικούς δεσμούς με την ΕΕ, μπορεί να το κάνει με δύο τρόπους. Είτε θα μπορούσε να βάλει το τουρκικό κοινοβούλιο να επαναφέρει την θανατική ποινή και ο πρόεδρος να επιβεβαιώσει την κίνηση, η οποία θα διέκοπτε αμέσως τις συνομιλίες ένταξης με την ΕΕ. Ή, όπως σημείωσε ο πρόεδρος στις 25 Μαρτίου, η κυβέρνηση θα μπορούσε να διεξάγει ένα δημοψήφισμα για την ένταξη στην ΕΕ -και να ξεκινήσει εκστρατεία με έντονη αντιευρωπαϊκή ρητορική.

Για να διατηρηθεί μία ενεργή σχέση, οι ηγέτες της Τουρκίας και της ΕΕ θα μπορούσαν να συμφωνήσουν σε ένα σύνολο πολιτικών: στον εκσυγχρονισμό της τελωνειακής ένωσης μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας, που έχει φέρει οφέλη και στις δύο πλευρές και για την οποία η Κομισιόν έχει υποβάλει μια πρόταση εκσυγχρονισμού στο Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ. Στη συνεργασία κατά της τρομοκρατίας, και στην εφαρμογή της συμφωνίας προσφυγικής βοήθειας την οποία συμφώνησαν Βρυξέλλες και Άγκυρα τον Μάρτιο του 2016. Ένα τέτοιο πακέτο μπορεί να φαίνεται αρκετά μικρό, αλλά εάν γίνει αποδεκτό από τις κυβερνήσεις της ΕΕ, θα μπορούσε να προσφέρει μια ρεαλιστική πορεία προς τα εμπρός.

Οι ηγέτες της ΕΕ δεν έχουν διάθεση να διακόψουν όλες τις σχέσεις με την Τουρκία και να αγνοήσουν τις προσδοκίες των φιλελεύθερων Τούρκων. Αλλά η επέμβαση της Τουρκίας στην πολιτική ζωή της Ευρώπη έχει φτάσει κάποια όρια. Από την μία πλευρά, η εξίσωση των συμπλοκών στο Ρότερνταμ με το Ολοκαύτωμα, ξεπερνάει καθετί τι αποδεκτό διότι αντιστοιχεί σε υποβάθμιση μιας εκ των χειρότερων γενοκτονιών που έχει σημειωθεί ποτέ, σε μια δυσάρεστη διαδήλωση. Από την άλλη πλευρά, η εκτίμηση της ΕΕ είναι πως η σκληρή ρητορική της Άγκυρας στο μέλλον της Ευρώπης και οι διαλέξεις για την ελευθερία της έκφρασης, τροφοδοτούν την ρητορική των λαϊκιστών της ίδιας της Ευρώπης.






http://www.capital.gr/


=========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.


 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας

Η εποχή του Minority Report έφτασε. Καταπολέμηση του εγκλήματος μέσω πρόβλεψης των εγκληματικών συμπεριφορών ή ακόμη μια προσπάθεια καταπάτησης των ανθρώπινων ελευθεριών;









«Κανείς δεν γλίτωνε ποτέ από την παρακολούθηση, και δεν υπήρχε κανείς που να μην ομολογούσε στο τέλος. Αφού είχες διαπράξει έγκλημα σκέψης, ήταν σίγουρο πως μια μέρα θα βρισκόσουν νεκρός.»
1984-George Orwell


Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα
Πολιτικός Συντάκτης
giota.houliara@gmail.com



Ήταν Ιούνιος του 2002 όταν έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ η ταινία Minority Report, ένα νεο-νουάρ φιλμ επιστημονικής φαντασίας με έντονα τα στοιχεία θρίλερ και μυστηρίου. Έχοντας ως πρωταγωνιστή το γνωστό ηθοποιό Τom Cruise και σκηνοθέτη τον εγγυητή της κινηματογραφικής της επιτυχίας Steven Spielberg, η ταινία μας μεταφέρει στο έτος 2054 και στο αστυνομικό τμήμα της Ουάσιγκτον όπου έχει δημιουργηθεί μια ειδική προ-εγκληματική αστυνομική ομάδα, Pre Crime, που έχει ως σκοπό της να συλλαμβάνει τους υπόπτους πριν ακόμη διαπράξουν το έγκλημα.

Η Προέλευση και οι Αρχές του Ισλαμικού Εξτρεμισμού



Γράφει ο Γεώργιος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας


Ο Ισλαμικός Εξτρεμισμός είναι μία επαναστατική θεοκρατική ιδεολογία.
Σκοπός της είναι η απομάκρυνση κάθε υπάρχοντος κοινωνικού και πολιτικού συστήματος και η επιβολή, επί της ανθρωπότητας, ενός και μοναδικού συστήματος βασισμένου στην κατά γράμμα μετάφραση του Κορανίου και της Σαρία. Αυτό επιχειρείται να επιτευχθεί, μέσω της δημιουργίας ενός παγκόσμιου σουνιτικού χαλιφάτου. Μία βασική αρχή της ιδεολογίας αυτής είναι πως η βία δεν είναι απλά νόμιμο δικαίωμα, αλλά άρρητο εργαλείο σε αυτό τον επαναστατικό αγώνα.

Δήλωση εφ'όλης της ύλης από Νταβούτογλου σε επιτροπή για το πραξικόπημα σε Τουρκία.

πηγή φωτογραφίας ocakmedya.com




Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η κατάθεση από τον Αχμέντ Νταβούτογλου σε επιτροπή στην Τουρκία. Η κατάθεση πραγματοποιήθηκε μέσω γραπτής επιστολής που απέστειλε ο ίδιος στις 21.3.2017

Ασκήσεις επί χάρτου





Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος


Την ώρα που κατέρρεε η Γαλλία, τον Ιούνιο του 1940, ο Τσόρτσιλ σε μια απελπισμένη προσπάθεια να εμποδίσει την παράδοση πρότεινε τη συγχώνευσή της με τη Βρετανία με κοινό στρατό κυβέρνηση και υπηκοότητα, μια πρόταση που ξεχάσθηκε, καθώς δύο μέρες μετά ο Πετέν υπόγραψε ανακωχή με τη Γερμανία.

Ο Ερντογάν βρίζει χυδαία, εκβιάζει ασύστολα και απειλεί ευθέως…





Φοβούνται ένα γενοκτόνο;



Του Μάριου Ευρυβιάδη


Είναι ενδεικτικό της κατάντιας των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ότι καμιά κυβέρνηση και ούτε βέβαια η Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν απαντούν αποτελεσματικά στα όσα πολιτικά χυδαία τους καταλογίζει ο Ταγίπ Ερντογάν, και κυρίως στις κατηγορίες περί ναζισμού, τρομοκρατίας, και ρατσισμού.

Η Ευρώπη στα 60 της



Του Josef Janning
Εuropean Council Of Foreign Relations



Η ΕΕ ήταν πάντα ένα project ειρήνης. Ξεκίνησε ως ένα που γεννήθηκε από τις στάχτες του πολέμου στην ήπειρο, και ο υπέρτατος στόχος εξακολουθεί να είναι να αποτραπεί η έναρξη των εχθροπραξιών μεταξύ και εναντίον των Ευρωπαίων. Η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση ίσως φαίνεται σαν μία αγορά, σαν ένας φορέας επιδοτήσεων και ένα πείραμα διακυβέρνησης. Αλλά στον πυρήνα της η Ευρώπη είναι ακόμη σε αναζήτηση για την ειρήνη –απλώς της πήρε 60 χρόνια για μια παράκαμψη.

Γιατί ο Erdogan θέλει να προκαλεί τους ηγέτες της Ευρώπης;



Του Leonid Bershidsky

"Πηγαίνετε να ζήσετε σε καλύτερες γειτονιές. Οδηγήστε τα καλύτερα αυτοκίνητα. Ζήστε στα καλύτερα σπίτια", είπε ο Erdogan σε συγκέντρωση στο Εσκισεχίρ την περασμένη εβδομάδα, απευθυνόμενος, όχι στο κοινό που είχε μπροστά του, αλλά στην ισχυρή τουρκική διασπορά της Δυτικής Ευρώπης. "Κάντε, όχι τρία, αλλά πέντε παιδιά. Επειδή είστε το μέλλον της Ευρώπης. Αυτή θα είναι η καλύτερη απάντηση στις αδικίες εις βάρος σας".

Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει προσφέρει τελευταία μπόλικη τροφή σε αυτές τις περιθωριακές ομάδες που πιστεύουν πως η Ευρώπη κινδυνεύει με ισλαμοποίηση. Η απειλή είναι "παραφουσκωμένη", αλλά εξυπηρετεί την πολιτική ατζέντα του Τούρκου προέδρου ο οποίος προκαλεί τους Ευρωπαίους ηγέτες ωθώντας τους σε παροξυσμό.

ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ (Το μήνυμα της ημέρας)



Γράφει ο Ανδρέας Μ. Φουρναράκος
Νομικός



Γεννήθηκα στην Ελλάδα, στη Θεσσαλονίκη και είμαι Μανιάτης. Ποτέ δεν διανοήθηκα να θεωρήσω τον εαυτό μου κάτι άλλο εκτός από Έλληνα. Η καλή μου φίλη Γεωργία γεννήθηκε στο Βούπερταλ της τότε Δ. Γερμανίας και είναι παιδί μεταναστών, όμως ποτέ δεν διανοήθηκε να θεωρήσει τον εαυτό της τίποτε άλλο εκτός από Ελληνίδα. Η ανηψιά μου η Μισέλ, κόρη του μεγάλου μου αδελφού γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από μητέρα Αμερικανίδα, όμως ποτέ δεν διανοήθηκε να μην είναι Ελληνίδα.

Το «δύσκολο» τουρκικό δημοψήφισμα και η ετοιμότητα της Ελλάδος για τα «απόνερά του»


Του Δημήτρη Τσαϊλά Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.


Είναι πλέον σαφές ότι ο Ερντογάν προτίθεται να οικειοποιηθεί “δικτατορικές” εξουσίες για τον εαυτό του, που να έχουν επικυρωθεί από μια υποταγμένη πολιτική τάξη, και να παραμείνει στην εξουσία για τα επόμενα χρόνια. Αυτό δεν φαινόταν δυνατό μόλις το πριν από τρία περίπου χρόνια. Στα τέλη του 2013, ο Ερντογάν φάνηκε να στριμώχνεται για μια στιγμή στα σχοινιά του πολιτικού ρινγκ, καθώς είχε εμπλακεί σε ένα σκάνδαλο τόσο ο ίδιος όσο και ο γιος του ο Μπιλάλ. Κινούμενος πονηρά κατάφερε να αποφύγει τις κατηγορίες και μάλιστα να αντιστρέψει αυτές κατά των κατηγόρων του. Στη συνέχεια, τον περασμένο Ιούλιο, του ήρθε ως ένα πολιτικό θεόσταλτο δώρο από τον ουρανό, η προσπάθεια του τουρκικού στρατού να ανατρέψουν την κυβέρνησή του με πραξικόπημα. Ο Ερντογάν χωρίς κάποια στοιχεία, κατηγόρησε αμέσως για την απόπειρα πραξικοπήματος το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, ενός μουσουλμάνου ιεροκήρυκα ο οποίος ζει εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η μάχη της Καλλίπολης και η Ελλάδα



του Βλάση Αγτζίδη



Η εκστρατεία της Καλλίπολης αποτέλεσε ένα από τα μείζονα γεγονότα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εκτός των δύο «κύριων» μετώπων, του Δυτικού και του Ανατολικού

Η βία που άσκησαν οι Νεότουρκοι κατά των ελληνικών πληθυσμών της Ανατολικής Θράκης και της Δυτικής Μικράς Ασίας, από τον Απρίλιο του 1914, ανάγκασε την ελληνική κυβέρνηση να απειλήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία με νέο πόλεμο. Ο Ιωάννης Μεταξάς, ως υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, υπέβαλε Υπόμνημα προς τον Βενιζέλο, τον Μάιο του 1914, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να γίνει άμεση πολεμική ενέργεια με την κατάληψη της χερσονήσου της Καλλίπολης: «…να καταληφθεί η περιοχή αυτή της οποίας η κατοχή θα ήτο απειλή κατά της Κωνσταντινουπόλεως». Ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Στρέιτ, σε εντολή προς τον Ελληνα πρεσβευτή στην Πόλη, έγραφε στις 19 Ιουνίου 1914: «Ενώπιον αφορήτου καταστάσεως, γενικού συστηματικού διωγμού ομογενούς στοιχείου, αγόμεθα μοιραίως εις σύρραξιν προς Τουρκίαν…». Στο σημαντικό αυτό έγγραφο αναφέρεται ότι η ελληνική κυβέρνηση γνώριζε τους νεοτουρκικούς σχεδιασμούς και ότι «…βεβαίας ούσης της προθέσεως προς εξόντωσιν του εν Τουρκία ελληνισμού».

FT: Πώς θα πετύχει η τραγωδία του Brexit






Το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να κάνει παραχωρήσεις για να τα βρει με την ΕΕ, σχολιάζει ο Martin Wolf.

Σήμερα η βρετανική κυβέρνηση ενημέρωσε την Ευρωπαϊκή Ένωση για την πρόθεσή της να αποχωρήσει. Θα είναι μια μεγάλη στιγμή μιας τραγωδίας. Θα είναι μια τραγωδία για το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά θα είναι τραγωδία και για την Ευρώπη. Είναι ένας δυσάρεστος τρόπος να εορταστεί η 60ή επέτειος της ΕΕ.

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

MILITARY (?) EUROPEAN UNION





Written by S. Christofyllidis

A militarization of the European Union has become reality after the announcement of European Commission’s President, Jean-Claude Juncker, about the activation of the collective defence system  on 30 November 2016. This system known as  the EU Defence Action Plan has finally taken shape  and the Union is now establishing its brand new European Defence Fund based on the contribution of all Member States in order for the European Union to guarantee the security of its people.

Ραντεβού τέλη Μαρτίου 2019



Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος 


Για τον Χριστόφορο Κολόμβο που αναζητούσε συντομότερη διαδρομή για την Ινδία αλλά τελικά ανακάλυψε την Αμερική λέγεται ότι όταν ξεκίνησε δεν ήξερε πού πήγαινε και όταν έφθασε δεν κατάλαβε πού έχει φθάσει. Κάπως έτσι μοιάζει και η δίχρονη διαπραγμάτευση για το Brexit που ξεκινά σήμερα η πρωθυπουργός της Βρετανίας Μέι, καθώς η αβεβαιότητα σκιάζει και τις δύο πλευρές και το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ε.Ε. των «27».

Κονοφάγος : Πλαίσιο Ερευνών και σταθερότητας για Ενεργειακές Επενδύσεις



Για το δεύτερο Παγκρήτιο Ενεργειακό Συνέδριο για τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και το στόχο ανάδειξής γρήγορων επενδύσεων νοτίως στην ΑΟΖ της Κρήτης και την άμεση θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ, μίλησε στον 9.84 ο Ηλίας Κονοφάγος - Μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών.Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος Ανάπτυξης Υδρογονανθράκων της Flow Energy S.A.Παράλληλα εξήγησε και την πρωτοποριακή μέθοδο του «Ηλεκτρομαγνητικού Εντοπισμού Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων».

Ρωσία: Η νέα γενιά πιέζει τον Πούτιν






Όσον αφορά τους σύγχρονους αυταρχικούς ηγέτες, ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν βρίσκεται σε υψηλή θέση για την σκληρότητα και την καταστολή του. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε από τις διαδηλώσεις στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις την Κυριακή, ο Πούτιν δεν κατάφερε να συντρίψει το πνεύμα και το θάρρος των ρώσων πολιτών που είναι πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν την τιμωρία για να αντισταθούν στις υπερβολές του καθεστώτος του.

«Πώς θα παράγουμε λιγότερους τρομοκράτες στις φυλακές»






Είναι πιθανό ο δράστης του Λονδίνου Χαλίντ Μασούντ να ριζοσπαστικοποιήθηκε στη φυλακή. Είναι μία πολύ κοινή προϋπόθεση για την τρομοκρατία, αλλά ορισμένες χώρες διαχειρίζονται καλύτερα το πρόβλημα - και ως εκ τούτου ελαχιστοποιούνε τα δεινά- από άλλες, γράφει ο Leonid Bershidsky.

Βαρουφάκης : Το θρίλερ του «εικονικού πνιγμού» και η χρεοκοπία εντός Ευρώ.






Δεν υπάρχει καμία διαδικασία αξιολόγησης , αλλά κατάσταση δουλοπαροικίας , όπου οι δανειστές μας εφαρμόζοντας τον «εικονικό πνιγμό» της χώρας, απαιτούν από μία κυβέρνηση που έχει παραδοθεί πλήρως να περάσει όλα τα επώδυνα μέτρα σε βάρος του λαού της. Αυτό υποστήριξε στον 9.84 ο Γιάνης Βαρουφάκης , προσθέτοντας ότι το σενάριο Σόιμπλε για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, είναι το απώτερο σχέδιο του στο οποίο επιμένει. Μάλιστα για τον Γ.Βαρουφάκη, οι εκλογές στη Γερμανία θα κρίνουν αν θα ενεργοποιηθεί αυτό το σχέδιο ή όχι .

29 Μαρτίου 2017: Το Ηνωμένο Βασίλειο γύρισε την κλεψύδρα του Brexit



Το ρολόι χτύπησε μεσάνυχτα, η 29 Μαρτίου 2017 ξεκινούσε. Και η Ντάουνινγκ Στριτ έδινε στη δημοσιότητα τη φωτογραφία της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι να υπογράφει την επιστολή που θα λάβουν στις Βρυξέλλες για την ενεργοποίηση του Άρθρου 50. Η ΕΕ των «28» προσεχώς θα έχει 27 μέλη.

Καπόπουλος : Συμφωνία πριν τις Γαλλικές εκλογές




Κανείς και πολύ περισσότερο η Γερμανία, σε αυτή τη φάση δεν θα ρίσκαραν ένα «ατύχημα» με την Ελλάδα για την ευρωζώνη , σε αυτή τη φάση λέει ο δημοσιογράφος στο «'Έθνος» και αναλυτής διεθνών γεγονότων Γιώργος Καπόπουλος, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική αβεβαιότητα των εκλογών στην Ευρώπη, οδηγεί το πιθανότερο σε κλείσιμο της αξιολόγησης πριν το πρώτο γύρο των Γαλλικών εκλογών.

Η συμμαχία Τραμπ, Πούτιν, Λεπέν ο τρόμος της Γερμανίας που την δημιούργησε!






Της Σιλβί Κοφμάν (*)

Ας ονειρευτούμε λίγο. Με δεδομένη την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει στα 60 της ένα λαμπρό μέλλον μπροστά της. Αρκεί βέβαια οι πλανήτες να είναι σωστά ευθυγραμμισμένοι. Γιατί μια ευθυγράμμιση των πλανητών στην κατεύθυνση Τραμπ-Πούτιν-Λεπέν, για παράδειγμα, θα σήμαινε τον απότομο θάνατο της ευρωπαϊκής ενότητας. Στους υπόλοιπους συνδυασμούς όμως που επιτρέπει η περιβάλλουσα αβεβαιότητα, το όνειρο είναι δυνατό. Και στο όνειρο αυτό, βρίσκουμε πάντα ένα ακαταμάχητο ζευγάρι, ένα ζευγάρι που ξαναπαίρνει χρώμα αφού ξεπέρασε τις αδυναμίες του: το περίφημο γαλλογερμανικό ζευγάρι.

Τουρκικά παιχνίδια κατασκοπείας στην Ευρώπη



Γράφει ο Πολυδεύκης

Στην ετήσια Έκθεση δραστηριοτήτων του ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου υπάρχει ένα ενδιαφέρον κομμάτι το οποίο αναφέρεται σε ομάδες εξόριστων ατόμων που έχουν τεθεί στο στόχαστρο των Υπηρεσιών Πληροφοριών των χωρών τους. Χαρακτηριστικά αναφέρεται η περίπτωση της Τουρκίας, η οποία μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον περασμένο Ιούλιο επιδίδεται σε δίωξη αντιφρονούντων που βρίσκονται στο εξωτερικό και για αυτόν τον σκοπό φέρεται ότι χρησιμοποιεί τις Υπηρεσίες Πληροφοριών. Με αυτή την αναφορά του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου θίγονται τα δρώμενα στην οδό Lombachweg 33 στη Βέρνη, όπου στεγάζεται η καλά φυλασσόμενη τουρκική Πρεσβεία.