Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Το Bαλκανικό House of Cards: Ο κίνδυνος του κροατικού εθνικισμού και η εκμετάλλευσή του από την Δύση.



Γράφει ο Πολυδεύκης
Ειδικός Συνεργάτης του Geopolitics and Daily News 


Η αντιπαράθεση μεταξύ Κροατίας και Σερβίας υφίσταται πολύ πριν τα δύο αυτά κράτη χαρακτηριστούν μοντέρνα και χρονολογείται εν ολίγοις από την εποχή που ήταν επαρχίες της Αυστροουγγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αντιστοίχως. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο πληθυσμοί διαθέτουν τις ίδιες εθνικές ρίζες, τους χωρίζουν η διάλεκτος και κυρίως η διαφορά στο χριστιανικό δόγμα που ακολουθούν.



Παρά το γεγονός πως υπήρχαν δείγματα βίας μεταξύ των δύο αυτών πληθυσμιακών ομάδων, οι εσωτερικές διαμάχες προέκυψαν αμέσως μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Ναζί στον Β’ ΠΠ. Οι Κροάτες απαιτούσαν ανέκαθεν την αυτοδιάθεσή τους σε ένα εθνοκεντρικό, υποτελές κρατίδιο του βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, κάτι το οποίο πέτυχαν τον Αύγουστο του 1939 με τη Συμφωνία Cvetkovic-Macek η οποία γέννησε την κροατική Banovina. Η Ustase, μία υπερφασιστική κροατική οργάνωση της οποίας ηγείτο ο Ante Pavelic, πίεζε για αυτή τη λύση αρκετό καιρό πριν, προσδοκώντας η αυτοδιάθεση να γίνει το εφαλτήριο για την ολοκληρωτική ανεξαρτησία και την επίτευξη των εθνικιστικών ιδεών για τη δημιουργία μίας Μεγάλης Κροατίας. Το κροατικό φασιστικό κίνημα αποτελούσε τον τέλειο συνεργάτη για τον Hitler, πριν και μετά την εισβολή της Γερμανίας στην Γιουγκοσλαβία, λόγω της φυσικής σύμπνοιας των πολιτικών ιδεολογιών των δύο χώρων.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Pavelic αποτέλεσε ιδανικό συνεργάτη των Ναζί στη γενοκτονία των Σέρβων και τις διώξεις τους, ούτε ότι η ανακήρυξη του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας έγινε, άμα την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στη Γιουγκοσλαβία και μία εβδομάδα πριν την ολοκληρωτική κατάληψη της χώρας από τους Ναζί. Προφανώς, οι υποστηρικτές των Γερμανών αγωνιούσαν για την επίθεση και την τελική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, έστω και αν αυτή ήταν φαινομενική αφού λειτουργούσαν ως ναζιστικό προτεκτοράτο. Ωστόσο γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτό το μανιφέστο που αναγνώριζε τους πιο ενδόμυχους πόθους τους δε θα μπορούσε να έρθει χωρίς αυτή τη συνεργασία και σε εκείνο το σημείο ξεκίνησε για τη χώρα και ο εθνικιστικός εφιάλτης των Κροατών.




Η σχέση αυτής της ιστορικής αναδρομής με το σήμερα έγκειται στο γεγονός ότι το πείραμα Hitler-Pavelic για μία Μεγάλη Κροατία ενσωμάτωνε την επικράτεια της Βοσνίας και δημιούργησε ένα προηγούμενο ηγεσίας για τα Δυτικά Βαλκάνια το οποίο αποτυπώθηκε σε μία μορφή γεωεθνικισμού (γεωπολιτική θεώρηση των σχέσεων μία χώρας με τους γειτόνους της, μέσω εθνικιστικού πρίσματος και ο αυτοπροσδιορισμός της μέσω αυτού) στην ιστορική μνήμη των Κροατών.

Αν και αυτός ο γεωεθνικισμός δεν εκδηλώθηκε αργότερα με την ακραία φασιστική μορφή των προκατόχων τους, παρόλα αυτά αυτό το είδος ριζοσπαστικού κροατικού εθνικισμού επέστρεψε ως παράγοντας κατά την καταστροφική διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Οι κρατικές ένοπλες δυνάμεις όχι μόνο επιχείρησαν να εκδιώξουν τους Σέρβους από τη Δημοκρατία της σερβικής Krajina, την οποία είχαν δημιουργήσει στο τμήμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Κροατίας (που κατείχε το μεγαλύτερο μέρος της πάλαι ποτέ κροατικής Banovina), αλλά επιχείρησαν να προχωρήσουν έτι περαιτέρω με την εθνοκάθαρση των Σέρβων της Βοσνίας, έστω και αν αυτό απέτυχε εν τέλει. Ενδεικτικό, του βαθμού στον οποίο η γενοκτονία των Σέρβων είναι στενά συνυφασμένη με τη κροατική εθνική ταυτότητα των ημερών μας, αποτελεί η Εθνική Εορτή των Κροατών στις 5 Αυγούστου, ημέρα καταστροφής της Krajina, στην οοπία εορτάζεται η «Ημέρα της Νίκης και των Κροατών Αγωνιστών».

Το αποτέλεσμα των ανωτέρω είναι το στρατιωτικό και πολιτικό καθεστώς της Κροατίας να είναι βαθιά αντισερβικό και η γεωεθνικιστική ιστορική μνήμη, η οποία μετρά χρόνους από τον Β’ ΠΠ, να μπορεί να χειραγωγηθεί εύκολα έτσι ώστε να ξεσηκώσει το λαό για μία νέα σταυροφορία. Το επίκεντρο για οποιαδήποτε μελλοντική διαμάχη, έτσι ώστε να γεννηθεί η Μεγάλη Κροατία, είναι αναμφισβήτητα η Βοσνία και η προβοκάτσιες που το Σεράγεβο έχει προκαλέσει τελευταία εναντίον της Δημοκρατίας Republika Srpska (RS). Αυτές οι προβοκάτσιες προμηνύουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την σταθερότητα του εν λόγω κρατιδίου. Εν ολίγοις, το βαθύ κράτος της Κροατίας, ήτοι στρατιωτικό, διπλωματικό και πληροφοριακό καθεστώς, ενδιαφέρεται για την αποσταθεροποίηση της Βοσνίας και την εξάλειψη του RS έτσι ώστε η Βοσνία να μετατραπεί σε ξεκάθαρο κροατικό προτεκτοράτο, δημιουργώντας έτσι ξανά τη Μεγάλη Κροατία των Hitler-Pavelic.

Οδόντα αντί οδόντος

Αυτό εξηγεί σταδιακά και τον αγώνα πυραυλικών εξοπλισμών στον οποίο έχουν επιδοθεί Κροατία και Σερβία. Στα μέσα Οκτωβρίου του 2015 η Κροατία ξεκίνησε διερευνητικές επαφές με τις ΗΠΑ για την αγορά 16 συστοιχιών πολλαπλών εκτοξευτών (MLRS). Η πλευρά της Κροατίας αναδεικνύει πως η αγορά ενός τέτοιου, ξεκάθαρα επιθετικού, οπλικού συστήματος δεν αποτελεί κίνδυνο για κανέναν γείτονα και ότι αποσκοπεί για την εξυπηρέτηση της άμυνάς της μόνο. Αυτό από μόνο του εξηγεί και το λόγο που λίγες ημέρες αργότερα ο σέρβος Πρωθυπουργός, Vucic, επισκέφτηκε τη Μόσχα και εξέφρασε το ενδιαφέρον του για αγορά αντιβαλιστικών οπλικών συστημάτων, αφού η Σερβία οφείλει να βρει μέσα για να εξουδετερώσει αυτή την απειλή.

Αν αυτές οι αγορές οπλικών συστημάτων ολοκληρωθούν, τότε η Δύση απλά θα πιέσει την Κροατία για αγορά περαιτέρω συστημάτων, έτσι ώστε να ανατρέψουν την γεωστρατηγική ισορροπία των δύο χωρών. Φυσικά αυτό θα ξεκινήσει ένα νέο γύρο αγοράς όπλων με αποτέλεσμα να γίνουμε μάρτυρες ενός εξοπλιστικού αγώνα, τον οποίο καμία από τις δύο χώρες δε μπορεί να συντηρήσει οικονομικά.

Φυσικά υπάρχει πάντα η λύση της χρήσης της νατοϊκής ταυτότητας της Κροατίας, έτσι ώστε να αποκτήσει μεταχειρισμένο ή χρηματοδοτούμενο αμυντικό εξοπλισμό, για να επιτευχθεί το γεωστρατηγικό πλεονέκτημα, από τη στιγμή που η Σερβία δε διαθέτει μία ανάλογη συμφωνία με τη Ρωσία. Η μόνη λύση θα είναι η απομάκρυνση της Σερβίας από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ και ο γεωπολιτικός εναγκαλισμός της από τη Μόσχα, η οποία θα κηδεμονεύει την ύπαρξή της και τα συμφέροντά της. Κατά αυτό τον τρόπο τα Δυτικά και Κεντρικά Βαλκάνια θα έχουν εισέλθει σε έναν αγώνα εξοπλισμών επιπέδου Ψυχρού Πολέμου, ο οποίος θα ενισχύσει τις διαφορές μεταξύ Ρωσίας και Δύσης (του νεοφιλελεύθερου μπλοκ αυτής) και θα τους φέρει πιο κοντά σε ένα πόλεμο δορυφόρων (proxy war) ίδιο με αυτόν στην Κορέα και το Βιετνάμ.

Το πεδίο Μάχης της Βοσνίας:

Λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό προηγούμενο και την γεωεθνικιστική θεώρηση της Κροατίας αντιλαμβανόμαστε ότι, το Ζάγκρεμπ και οι δυτικοί σύμμαχοί του ενεργούν σε στενή συνεργασία με το Σεράγεβο για να διαμορφώσουν τα προσχήματα (νομικά, στρατιωτικά και κοινωνικά μέσω μία Έγχρωμης Επανάστασης), προκειμένου να καταλύσουν την Republika Srpska. Φυσικά δεν είναι ένα εύκολο σενάριο, καθώς οι Σέρβοι θα προβάλουν συμμετρικά αντίστοιχες απαντήσεις στην παραβίαση της εθνικής τους κυριαρχίας. Ο αγώνας εξοπλισμού που εντοπίζεται αυτή τη στιγμή εξηγείται ως «ανάληψη της πρωτοβουλίας των κινήσεων» από το Ζάγκρεμπ και προετοιμασίας του για μία ενδεχόμενη επιχείρηση εναντίον της RS, είτε με έμμεση είτε με άμεση εμπλοκή.

Οι ΕΔ της Βοσνίας δε διαθέτουν την δέουσα αποτρεπτική ισχύ εναντίον των Σέρβων, λαμβάνοντας υπόψη πως η RS θα επαναστατήσει και θα αγωνιστεί για τη διατήρηση της Δημοκρατίας της, εναντίον της ομόσπονδης κεντρικής εξουσίας η οποία σταδιακά επιχειρεί να την αφομοιώσει, μέσω της συνεργασίας Κροατών και Μουσουλμάνων. Ως εκ τούτου, λαμβάνοντας υπόψη την γενική αμερικανική στρατηγική, η Σερβία δύναται να παρασυρθεί σε μία παγίδα του δόγματος Reverse Brzezinski, με βιτρίνα τον αμερικανικό γεωπολιτικό δορυφόρο της Κροατίας, έτσι ώστε να απομακρυνθεί ο έλεγχος της περιοχής από τη Μόσχα (θεωρία ορθόδοξου τόξου).

Ο πυραυλικός εξοπλισμός της Κροατίας επιτρέπει σε αυτή την προβολή ισχύος προς τη Σερβία, έτσι ώστε να αποτρέψει την τελευταία από την παροχή βοήθειας προς την RS. Αυτό δε σημαίνει ότι η Κροατία σχεδιάζει μία απευθείας αντιπαράθεση με τη Σερβία (εκτός και αν η Δύση το επιθυμεί), αλλά το ενδεχόμενο οι αμερικανικοί πύραυλοι να ισοπεδώσουν εκ νέου σερβικές πόλεις θα επηρεάσει αδιαμφισβήτητα την εξωτερική πολιτική του Βελιγραδίου. Κατά αυτό τον τρόπο, αν δεν βρεθεί μία αμυντική λύση στην εξουδετέρωση των μέσων της Κροατίας, το Ζάγρκεμπ θα δύναται να απειλήσει ευθέως ή εμμέσως της Σερβία για την μη εμπλοκή της στην υπόθεση της RS.

Η Κροατία, στην περίπτωση που οι Σέρβοι εξοπλιστούν με τα ανάλογα μέσα, θα διαθέτει ως μόνη οδό την απευθείας επίθεση εναντίον της Σερβίας, είτε στο ενδιάμεσο πεδίο μάχης της Βοσνίας, είτε και στην ίδια τη σερβική επικράτεια, ρισκάροντας να ανεβάσει τους κινδύνους ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης στα ύψη. Ωστόσο, επειδή δεν είναι σίγουρο πως το ΝΑΤΟ και η Δύση θα προστρέξουν άμεσα προς βοήθεια του Ζάγκρεμπ, διαφαίνεται πως η απευθείας αντιπαράθεση των δύο χωρών σε σερβικό έδαφος δε λαμβάνει υψηλές πιθανότητες υλοποίησης. Ως εκ τούτου, τα κροατικά κέντρα λήψης αποφάσεων αναμένεται να περιορίσουν την εμπλοκή τους στο βοσνιακό θέατρο επιχειρήσεων. Η κατάσταση, εν πολλοίς, θα θυμίζει την εμπλοκή της Ρωσίας στην Ουκρανία και την μορφή υποστήριξης που παρείχε προς τους ρωσόφωνους αυτονομιστές, χωρίς να απαιτείται η απευθείας εμπλοκή της Μόσχας που θα την καθιστούσε εύκολο στόχο για τη διπλωματική της δίωξη από το παγκόσμιο μονοπωλικό σύστημα. Αυτό είναι και το παιχνίδι εξουσίας που παίζεται μεταξύ Κροατίας και Σερβίας για την RS.

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας