Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Άγιος Πατρίκιος: ο επίσκοπος που εκχριστιάνισε τους Ιρλανδούς.







Η 17η Μαρτίου αποτελεί εθνική εορτή για την Ιρλανδία. Οι Ιρλανδοί, εντός και εκτός χώρας, γιορτάζουν, με διάφορες εκδηλώσεις, την Hμέρα του Αγίου Πατρίκιου γιορτή κατά την οποία όλα βάφονται πράσινα. Κυριαρχούν τα τριφύλλια, τα ξωτικά, οι χοροί, οι παρελάσεις, οι αθλητικοί αγώνες, η μουσική και η άφθονη μπύρα.Η γιορτή καθιερώθηκε κατά τον 17ο αιώνα, για να τιμήσει τον άγιο προστάτη της Ιρλανδίας Άγιο Πατρίκιο, αλλά και την άφιξη του χριστιανισμού στη χώρα.

Aν και εθνική γιορτή των Ιρλανδών, η πρώτη παρέλαση δεν έγινε στην Ιρλανδία, αλλά στις ΗΠΑ, το 1762, από Ιρλανδούς στρατιώτες που υπηρετούσαν στον αγγλικό στρατό, οι οποίοι διέσχισαν την πόλη της Νέας Υόρκης.Τα επόμενα 35 χρόνια, ο πατριωτισμός μεταξύ των Ιρλανδών μεταναστών στις ΗΠΑ εντάθηκε με αφορμή την γιορτή αυτή. Την ένταση αυτή, η οποία επικρατούσε ανάμεσα στους Ιρλανδούς (καθολικούς στο θρήσκευμα) και στους ντόπιους (γεννημένοι στην Αμερική απόγονοι Άγγλων προτεσταντών μεταναστών) παρουσιάζει με ρεαλιστικό τρόπο η ταινία του 2002 σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε "Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης" ( Gangs of New York). Το 1848, δεκάδες οργανώσεις Ιρλανδών συνένωσαν τις παρελάσεις τους σε μία μεγαλειώδη, με τις γκάιντες και τα τύμπανα. Έκτοτε καθιερώθηκε η παρέλαση την ημέρα της εορτής του Αγίου Πατρικίου η οποία είναι σήμερα η μεγαλύτερη μη στρατιωτική παρέλαση που γίνεται παγκοσμίως, με περισσότερους από 150.000 συμμετέχοντες στο σώμα της.










Ο Άγιος Πατρίκιος ήταν ένας Κέλτης Βρετανός και χριστιανός ιεραπόστολος, ο οποίος είναι γενικώς αποδεκτός ως ο προστάτης άγιος της Ιρλανδίας (παρόλο που η Μπρίγκιτ του Κίλνταρε και ο Κολούμπα είναι επισήμως επίσης προστάτες άγιοι). Η καταγωγή του ήταν ρωμαιοβρετανική. Πιθανόν γεννήθηκε το 390 στη σημερινή βορειοδυτική ακτή της Βρετανίας, σε ένα σήμερα άγνωστο μέρος ονόματι Bannavem Taburniae. Ήταν γιος ενός δημοτικού συμβούλου και ο παππούς του ήταν ιερέας. Έχοντας το ρωμαϊκό όνομα Patricius, που σημαίνει ευγενής, μεγάλωσε μιλώντας λατινικά αλλά δεν έδινε καμία σημασία στις αρχές του Χριστιανισμού.

Όταν ήταν περίπου 15 χρονών απήχθη από Ιρλανδούς πειρατές. Όντας σκλαβωμένος εργάστηκε ως βοσκός για έξι χρόνια. Σαν βοσκός προσευχόταν συχνά και έτσι γνώρισε το Θεό. Μετά απ' αυτά τα έξι χρόνια είδε ένα όνειρο που τον πληροφορούσε ότι θα γυρνούσε στην πατρίδα του. Πιο συγκεκριμένα, στο όνειρο είδε κάποιον να τον πλησιάζει και να του δίνει ένα γράμμα από τα πολλά που κρατούσε. Το γράμμα είχε σαν τίτλο "Η φωνή των Ιρλανδών" (The Voice of the Irish), το οποίο καθώς το διάβαζε άκουγε τις φωνές των Ιρλανδών να τον καλούν κοντά τους για να τους σώσει.

Είναι άγνωστο εάν δραπέτευσε ή τον ελευθέρωσαν, πάντως τελικά κατάφερε να επιστρέψει στην οικογένειά του. Εκεί εκπαιδεύτηκε για να γίνει ιερέας και ταξίδεψε σε μοναστήρια στη Γαλατία, όπου έμεινε για κάποιο καιρό. Ίσως σ' αυτά τα μοναστήρια συγκαταλέγεται και αυτό του Λερίν στα νότια της Γαλλίας, ένα φημισμένο μοναστήρι που ιδρύθηκε επηρεασμένο από τους μεγάλους Αιγύπτιους μοναχούς, όπως ο άγιος Αντώνιος ο Μέγας.


Περίπου το 435 ο Πατρίκιος επέστρεψε στην Ιρλανδία από την Γαλατία σαν επίσκοπος.
Εκεί λέγεται ότι ο λαός το δέχτηκε σαν σωτήρα, για να τους λυτρώσει από τον Παγανισμό, ενώ οι Δρυίδες ήταν εναντίον του καθώς δεν έβλεπαν με καλό μάτι τον ερχομό του.
Το Άρμαγκ (Armagh) στα βόρεια της Ιρλανδίας έγινε έδρα της επισκοπής και ενθάρρυνε την μοναστική ζωή εκεί. Στο Άρμαγκ ίδρυσε και ένα σχολείο. Από εκεί έκανε πολλά ιεραποστολικά ταξίδια, κηρύγματα, διδασκαλίες, βαπτίσεις και ίδρυσε εκκλησίες και μοναστήρια. Επίσης δίδαξε το μυστήριο της μίας και ομοουσίου Αγίας Τριάδος χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το τριφύλλι, το εθνικό σύμβολο της Ιρλανδίας του οποίου τα φύλλα αποτελούνται από τρία κομμάτια αλλά στην ουσία είναι ένα. Το τριφύλι συμβολίζει την ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα την ψυχή και το σώμα. Επίσης, συμβολίζει την καλοτυχία, τη γονιμότητα, την αναγέννηση και την αιώνια ζωή.

Έχουν διασωθεί δυο επιστολές του. Σώζεται η Ομολογία του, η αυτοβιογραφία του, ένα γράμμα που καταδικάζει τη δουλεία και ο αξιοσημείωτος ύμνος του (breastplate), όπου ομολογεί την απόλυτη πίστη του στο Χριστό.

Αν και δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για το χρόνο της δράσης του, σύμφωνα με κάποιες πηγές ο Άγιος Πατρίκιος έζησε μεταξύ των ετών 373 και 493, ενώ κατ΄ άλλες δίδαξε το Χριστιανισμό στη Βόρειο Ιρλανδία από το 433 μέχρι και το θάνατό του, πιθανώς το 460.

Σύμφωνα με την παράδοση έδιωξε όλους τους δαίμονες και όλα τα φίδια από την Ιρλανδία. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί δηλητηριώδη φίδια στην Ιρλανδία. Βέβαια, οι επιστήμονες λένε ότι ποτέ δεν υπήρχαν φίδια στην Ιρλανδία. Το πιθανότερο είναι να πρόκειται για μύθο ή για παραβολή που χρησιμοποιήθηκε για να δείξει ότι ο Άγιος Πατρίκιος έδιωξε τον παγανισμό και εκχριστιάνισε την χώρα. 

Το φίδι στον χριστιανισμό (σε αντίθεση με τον αρχαίο κόσμο όπου συμβόλιζε την σοφία) έχει αρνητική ιδιότητα καθώς συνδέεται με τον κάτω κόσμο και το προπατορικό αμάρτημα.



Οι Κέλτες της Ιρλανδίας είχαν αναπτύξει έναν αξιόλογο πολιτισμό, τον οποίο βρήκε και ο Άγιος Πατρίκιος όταν πήγε να διαδώσει το χριστιανισμό στους Κέλτες.

Στα πέντε κελτικά βασίλεια – το Όλστερ (Ulster), το Μιθ (Meath), το Λένστερ (Leinster), το Μάνστερ (Munster) και το Κώνοτ (Connacht) – πέντε ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο βασιλιάδες διοικούσαν την Ιρλανδία, που διοικούνταν από το σύστημα των φυλών αλλά όλες οι αναγνώριζαν την πόλη της Τάρα (Tara) σαν το κέντρο –τη πρωτεύουσα τους. Εκεί στέφονταν οι βασιλιάδες της κάθε φυλής, εκεί συγκροτούσαν τη συνέλευση των προκρίτων ολόκληρης της Ιρλανδίας, όταν έπρεπε να συζητήσουν για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, για να εγκρίνουν τους υποχρεωτικούς για όλους νόμους, κ.α. Αλλά και κάθε πρωτεύουσα των χωριστών βασιλείων είχε το δικό της επαρχιακό συμβούλιο, στο οποίο συζητούσαν τα τοπικά θέματα. Μετά τις συγκεντρώσεις του συμβουλίου αυτού,

Στις γιορτές τραγουδιστές, παραμυθάδες, ποιητές, μίμοι, ακροβάτες, γελωτοποιοί διασκέδαζαν το κοινό ενώ συγχρόνως γίνονταν αθλητικοί και παλαιστικοί αγώνες. Οι Ιρλανδοί είχαν αλφάβητο, είχαν εκτενή ποιητική και μυθολογική φιλολογία.

Η θρησκεία τους ήταν ένας ανιμιστικός πολυθεϊσμός, στον οποίο τις ιεροπραξίες τις έκαναν οι λευκοντυμένοι Δρυίδες τους, που σαν όλες τις ιερατικές τάξεις παντού, είχαν αυξημένες δραστηριότητες και συντόνιζαν σχεδόν τα πάντα, δίπλα στους βασιλιάδες.

Η κοινωνική οργάνωση στηριζόταν στην οικογένεια. Πολλές οικογένειες αποτελούσαν τη φατρία, πολλές φατρίες το γένος και πολλά γένη τη φυλή. Όλα τα μέλη μιας φυλής –θεωρητικά τουλάχιστον- κατάγονταν από έναν κοινό πρόγονο. Τον 7ο αιώνα, το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους ήταν κοινή ιδιοκτησία των γενών ενώ η ατομική ιδιοκτησία περιορίζονταν στα είδη ατομικής χρήσης. Από τότε και μετά, σιγά- σιγά αναπτύχθηκε η τοπική αριστοκρατία που κατείχε μεγάλες εκτάσεις γης ενώ απέναντι της είχε τη τάξη των ελεύθερων χωρικών, των εκμισθωτών των αγρών και των δούλων.

Παρόλο που ούτε ο βασιλιάς, ούτε και οι δρυΐδες προσηλυτίστηκαν, ωστόσο του επέτρεψαν να κηρύξει, και ο λαός τον ακολούθησε με μεγάλο ζήλο.






Συγκεκριμένα αναφέρεται πως  το 433 ο παγανιστής βασιλιά Lóegaire επειδή θα άναβε μια φωτιά για μια κέλτικη παγανιστική εορτή είχε διατάξει κανείς να μην ανάψει φωτιά ή κερί πριν από αυτόν. Ο άγιος Πατρίκιος αψήφησε την διαταγή του και άναψε μια λαμπάδα για να υμνήσει τον Κύριο  Ιησού Χριστό καθώς ήταν παραμονή της εορτής της Ανάστασης του Χριστού. Ο Βασιλιάς το έμαθε. Εντυπωσιάστηκε απ' την γενναιότητά του και του επέτρεψε να συνεχίσει το ιεραποστολικό του έργο.

Σε πολλές αγιογραφίες ο βασιλιάς Lóegaire εμφανίζεται ως αντίπαλος του Αγίου Πατρικίου. Μάλιστα περιγράφεται ως  «μεγάλος βασιλιάς, άγριος και παγανιστής, αυτοκράτορας των βαρβάρων που ήθελε να σκοτώσει τον Άγιο Πατρίκιο.


Ο Άγιος Πατρίκιος θεωρείται άγιος από την Ορθόδοξη, την Καθολική, την Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία, ενώ η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Μαρτίου, όπου ιδιαίτερα στην Ιρλανδία πραγματοποιούνται πάνδημες και μεγαλοπρεπείς τελετές. Η ημέρα του Αγίου Πατρίκιου είναι κατάσταση αργίας στη Βόρεια Ιρλανδία, στην Καναδική επαρχία της Νέας Γης και Λαμπραντόρ. Γιορτάζεται γενικά στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε πολλές άλλες χώρες.οι Ιρλανδοί γιορτάζουν πίνοντας μπόλικη μπίρα και τρώγοντας το παραδοσιακό μοσχαρίσιο κρέας με λαχανικά.


Γιώτα Χουλιάρα για το Geopolitics & Daily News
==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας