Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

«Πώς θα παράγουμε λιγότερους τρομοκράτες στις φυλακές»






Είναι πιθανό ο δράστης του Λονδίνου Χαλίντ Μασούντ να ριζοσπαστικοποιήθηκε στη φυλακή. Είναι μία πολύ κοινή προϋπόθεση για την τρομοκρατία, αλλά ορισμένες χώρες διαχειρίζονται καλύτερα το πρόβλημα - και ως εκ τούτου ελαχιστοποιούνε τα δεινά- από άλλες, γράφει ο Leonid Bershidsky.

Ακόμη και πριν από την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους, η ριζοσπαστικοποίηση στις φυλακές ήταν ένα ζήτημα, αν και δεν είχε οδηγήσει σε υπερβολικό αριθμό θυμάτων. Τώρα όμως αυτό συμβαίνει. Δύο από τους τρεις δράστες στο Charlie Hebdo εκπαιδεύτηκαν στο ριζοσπαστικό Ισλάμ στο γαλλικό σύστημα των φυλακών. Το ίδιο και ο Φαμπιέν Κλεν, ένας από τους σχεδιαστές των μαζικών πυροβολισμών στο Bataclan τον Νοέμβριο του 2015. Ο άνθρωπος πίσω από μια σειρά επιθέσεων στο Παρίσι την ίδια ημέρα, ο Αμπντελχαμίντ Αμπααούντ, έγινε ριζοσπάστης βγαίνοντας από μια βελγική φυλακή. Την ίδια πορεία είχε και ο Ιμπραήμ αλ-Μπακράουι, που από μικροεγκληματίας έγινε βομβιστής αυτοκτονίας στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών την περασμένη χρονιά. Ο Ανίς Αμρί, που "θέρισε" κόσμο με ένα φορτηγό σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά στο Βερολίνο τον περασμένο Δεκέμβριο, προφανώς ριζοσπαστικοποιήθηκε ενώ βρισκόταν σε μια ιταλική φυλακή. Υπήρξαν πολλά μικρότερα περιστατικά που συνδέονται με ανθρώπους με παρόμοιο υπόβαθρο στη φυλακή.

Οι τρομοκράτες συχνά ξεκινούν ως εγκληματίες για μικρό χρονικό διάστημα. Ο Μοχάμεντ Λαουαϊέζ-Μπουλέλ, ο οποίος σκότωσε 86 ανθρώπους με ένα φορτηγό στη Νίκαια, ποτέ δεν εξέτισε ποινή φυλάκισης, αλλά είχε ποινικό μητρώο. Το δέλεαρ του να ανήκουν στην πιο επικίνδυνη συμμορία στη Γη είναι μερικές φορές ακαταμάχητο για αυτούς τους συνήθως ριψοκίνδυνους. Αλλά οι φυλακές είναι ιδανικές περιοχές αναπαραγωγής για τρομοκρατία. Οι κρατούμενοι - συχνά από οικογένειες μεταναστών, πολλοί από αυτούς μελαμψοί- συχνά καταλήγουν στη φυλακή για εγκλήματα που δεν θα έστελναν έναν λευκό στη φυλακή. Επανεξετάζουν τη ζωή τους, αναρωτιούνται πώς έφτασαν μέχρι εκεί, αν η άσκοπη αστική εγκληματικότητα άξιζε τις συνέπειες, αν η ζωή θα μπορούσε ποτέ να είναι δίκαιη για αυτούς μετά την φυλακή. Το Ισλάμ, με την πειθαρχία της συχνής προσευχής, έναν απλό ηθικό κώδικα, και μια τάση να διαιρεί τον κόσμο ανάμεσα σε "εμάς" και τους "άλλους", έλκει ακόμα και εκείνους τους φυλακισμένους οι οποίοι δεν προέρχονται από μουσουλμανικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με τον Μαρκ Χαμ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Ιντιάνα, ο οποίος έχει μελετήσει τη ριζοσπαστικοποίηση στις φυλακές, περίπου 35.000 τρόφιμοι των ΗΠΑ το χρόνο ασπάζονται το Ισλάμ, ή 80 τοις εκατό του συνόλου από όσους αλλάζουν θρησκεία στις φυλακές.

Πολύ λίγοι από τους νέους μουσουλμάνους, ωστόσο, εγκρίνουν τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της θρησκείας. Ακόμα λιγότεροι γίνονται τρομοκράτες. Στις ΗΠΑ, ο πληθυσμός των φυλακών είναι 18 τοις εκατό μουσουλμάνοι -σε σύγκριση με το 1 τοις εκατό του γενικού πληθυσμού- σύμφωνα με τον Χαμ. Αλλά αυτό είναι ακόμα ένα πολύ μικρότερο ποσοστό από ό,τι οι χώρες των οποίων τα σωφρονιστικά συστήματα παρήγαγαν τους δράστες των πρόσφατων αιματηρών τρομοκρατικών επιθέσεων. Στη Γαλλία, είναι περίπου 60 τοις εκατό, στο Βέλγιο περίπου 35 τοις εκατό. Αυτό δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακά υψηλότερο ποσοστό από ό,τι έξω από τα τείχη της φυλακής (ο πληθυσμός του Βελγίου είναι περίπου 6 τοις εκατό μουσουλμάνοι και της Γαλλίας περίπου 8 τοις εκατό). Είναι επίσης ένα κίνητρο για τους κρατούμενους που αναζητούν μια νέα ταυτότητα, να αναζητούν τα πιο φονταμενταλιστικά στοιχεία του Ισλάμ.

Η ριζοσπαστικοποίηση φαίνεται επίσης να έχει μεγάλη σχέση με τις συνθήκες στις φυλακές. Το Συμβούλιο της Ευρώπης δημοσιοποίησε πρόσφατα στοιχεία του 2015 για τον πληθυσμό των φυλακισμένων της ηπείρου, λέγοντας ότι ο συνωστισμός ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα. Το Βέλγιο, η Γαλλία και η Ιταλία είναι μεταξύ των χωρών με τις πιο υπερπλήρεις φυλακές, με περισσότερα από 100 κρατούμενους ανά 100 διαθέσιμες θέσεις για να τους στεγάσουν. Το Βέλγιο έχει 127.

Σε αυτά τα δύσκολα ποινικά συστήματα, η ταλαιπωρία και η αντιληπτή αδικία γίνονται αισθητά ιδιαίτερα έντονα. Την ίδια στιγμή, οι διοικήσεις των φυλακών και των υπηρεσιών πληροφοριών έχουν μειωμένη ικανότητα να παρακολουθούν τους κρατούμενους ώστε να παρατηρήσουν ότι ορισμένοι από αυτούς έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί.

Μέχρι στιγμής, καμία από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές επιθέσεις που ήταν εμπνευσμένη από το ISIS δεν διαπράχθηκε από κάποιον που ριζοσπαστικοποιήθηκε στη φυλακή στην Ολλανδία, στη Γερμανία, ή σε κάποια σκανδιναβική χώρα. Οι τιμές πυκνότητας ανά 100 θέσεις είναι πολύ χαμηλότερες εκεί - 77 στην Ολλανδία, 85 στη Γερμανία και τη Δανία, 90 στη Σουηδία και τη Νορβηγία, 99 στη Φινλανδία. Υπάρχουν πολύ περισσότερες ευκαιρίες για το τι σκαρώνουν οι τρόφιμοι.

Στη Γερμανία, όπου περίπου το 20 τοις εκατό του πληθυσμού των φυλακών στα δυτικά κρατίδια και στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο, είναι μουσουλμάνοι, τα κρατικά σωφρονιστικά συστήματα φροντίζουν να διαχωρίζουν τους τροφίμους που εμφανίζουν συμπτώματα ριζοσπαστικοποίησης (ορισμένες συμπεριφορές, ένα συγκεκριμένο κώδικα ντυσίματος) από τους άλλους. Φέρνουν μετριοπαθείς ιμάμηδες για να κάνουν κήρυγμα σε φυλακισμένους μουσουλμάνους. Υπάρχουν εκτεταμένα προγράμματα επανένταξης μετά την απελευθέρωση, με ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των πρώην τροφίμων από τα νύχια των φονταμενταλιστικών ομάδων.

Οι προσπάθειες αυτές δεν είναι κεντρικές και εθελοντικές οργανώσεις αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο σε πολλές από αυτές, αλλά φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικές από παρόμοιες προσπάθειες στη Γαλλία και το Βέλγιο, εν μέρει επειδή οι βόρειες ευρωπαϊκές χώρες έχουν λιγότερους φυλακισμένους από ό,τι η Γαλλία, το Βέλγιο και η Ιταλία. Στη Δανία, υπάρχουν 56 κρατούμενοι ανά 100.000 πληθυσμού, σε σύγκριση με 98 στη Γαλλία.

Επίσης, στη Βόρεια Ευρώπη, οι κρατούμενοι εκτίουν συνήθως μικρότερες ποινές από ό,τι στις χώρες όπου οι πρόσφατα ριζοσπαστικοποιημένοι στη φυλακή τρομοκράτες αντιμετωπίζουν φυλάκιση. Στη Γερμανία, 45,5 τοις εκατό των κρατουμένων είναι πίσω από τα κάγκελα για ένα έτος ή λιγότερο. Στην Ιταλία, είναι μόνο 5,4 τοις εκατό. Ο Αμρί πέρασε τέσσερα χρόνια σε ιταλικές φυλακές επειδή έβαλε φωτιά σε ένα κέντρο προσφύγων. Οι άνθρωποι που ξέρουν ότι θα είναι έξω σε λίγους μήνες είναι λιγότερο ευάλωτοι στη ριζοσπαστικοποίηση.

Οι βρετανικές φυλακές δεν είναι υπερπλήρεις και το ποσοστό των μουσουλμάνων στο ποινικό σύστημα, στο 15 τοις εκατό σε σύγκριση με το 4 τοις εκατό του γενικού πληθυσμού, δεν είναι υψηλό. Όμως η χώρα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φυλάκισης στη Δυτική Ευρώπη -διπλάσιο από αυτό της Γερμανίας- και στην Αγγλία και την Ουαλία, μόνο 8,5 τοις εκατό των κρατουμένων μένουν στη φυλακή για ένα χρόνο ή και λιγότερο. Η πρώτη ποινή φυλάκισης του Μασούντ ήταν δύο χρόνια.

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για τις διασυνδέσεις μεταξύ μετανάστευσης και τρομοκρατίας και για την αδιάλλακτη και βίαιη φύση του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Ωστόσο, η σύγχρονη τρομοκρατία μπορεί να έχει εξίσου να κάνει με το πώς λειτουργούν τα ποινικά συστήματα. Ο περισσότερος χώρος, τα χαμηλότερα ποσοστά φυλάκισης και η μείωση του χρόνου φυλακής φαίνεται να είναι χαρακτηριστικά των χωρών, όπου πρώην κατάδικοι δεν οργανώνουν μεγάλες τρομοκρατικές επιθέσεις. Θα πρέπει να είναι πιο εύκολο να το διορθώσουν αυτό από το να αλλάξουν τα πρότυπα της παγκόσμιας μετανάστευσης.

bloomberg.com


http://www.antinews.gr/

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας