17/3/17

H συριακή κινούμενη άμμος πνίγει τις προσδοκίες Ερντογάν



Γράφει ο Πολυδεύκης
Ειδικός Συνεργάτης του Geopolitics & Daily News



Η μάχη για την ανακατάληψη της πρωτεύουσας της «IS» στη Συρία ενέχει τον κίνδυνο να σύρει τις παγκόσμιες Δυνάμεις βαθύτερα στον μακρύ πόλεμο της Συρίας. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη RAQQAH, σε έναν μακροχρόνιο πόλεμο ανταγωνισμού δυνάμεων, με τους τζιχαντιστές να έχουν συγκεντρωθεί στην πόλη για την υπέρτατη μάχη τους, πριν την απώλεια του «Χαλιφάτου». Το αποτέλεσμα του ανταγωνισμού για την de facto πρωτεύουσα της «IS» θα διαμορφώσει την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.

Με το αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο να συρρικνώνεται με ταχείς ρυθμούς στο Ιράκ, η πτώση της RAQQAH και των εναπομεινασών επικρατειών της «IS» στην Συρία έχουν καταστεί, απλώς, θέμα χρόνου. Ο ανταγωνισμός για το ποιος θα πάρει αυτά τα λάφυρα, απειλεί ωστόσο να απελευθερώσει μία νέα σπείρα βίας, που ενδέχεται να σύρει τις μεγάλες Δυνάμεις βαθύτερα στη σύγκρουση.

Οι τρεις δυνάμεις που έχουν στόχο τη RAQQAH -Σουνίτες αντικαθεστωτικοί, το συριακό καθεστώς και Κούρδοι- βλέπουν τον έλεγχο επί της περιοχής ως το μέσο που θα τους δώσει κρίσιμης σημασίας μόχλευση, σε οποιαδήποτε πολιτική διευθέτηση του πολέμου. Οι περίπλοκες δυναμικές μπερδεύονται περαιτέρω από τους στρατηγικούς υπολογισμούς των κύριων υποστηρικτών τους, τα συμφέροντα των οποίων επεκτείνονται πολύ πέραν του ανταγωνισμού εξουσίας εντός της Συρίας.

Η συριακή τρικυμία παρασέρνει το καρυδότσουφλο της τουρκικής διπλωματίας

Η Τουρκία, ο κύριος υποοτηρικτής τους αντικαθεοτωτικού «FREE SYRIAN ARMY», ενδιαφέρεται περισσότερο να αποδυναμώσει το «ΡΚΚ» και τους συνεργαζόμενους με αυτό Κούρδους της Συρίας. Για τον Τούρκο Πρόεδρο, R.T. ERDOGAN, o οποίος έστειλε στρατεύματα να πολεμήσουν στο πλευρό του «FSA», στη βόρεια Συρία τον περασμένο Αύγουστο, το δημοψήφισμα στις 16 Απριλίου αποτελεί μία πολύ σημαντικότερη προτεραιότητα.

Τα οφέλη από μία δραματική κλιμάκωση στη συριακή σύγκρουση είναι ελάχιστα για την πολιτική εκστρατεία του για το δημοψήφισμα, δεδομένων των κινδύνων που διατρέχουν οι ΤΕΔ σε μία επιχείρηση έτι δυσκολότερη και πιο ριψοκίνδυνη, από την «παρέλαση» που πέτυχαν με την αποχώρηση τακτικής των τζιχαντιστών από τη Β. Συρία. Άλλωστε η μάχη της ΑΙ Bab έδωσε στον Τούρκο Πρόεδρο μία μικρή γεύση της ερμηνείας του πολέμου εναντίον των τζιχαντιστών.

Εφόσον η Τουρκία επιθυμεί κατά κύριο λόγο την αποφυγή σκληρών εμπλοκών και ταυτόχρονα την φραγή αποκόμισης επιπλέον κερδών από τους Κούρδους του «PYD» η συνεργασία με το συριακό καθεστώς είναι μονόδρομος. Τη στιγμή που η Μ. Βρετανία κάνει αγώνα μαζί με το Κατάρ για την καταδίκη του Προέδρου ASAD για εγκλήματα πολέμου, ο ERDOGAN, έτι μία φορά βαίνει κόντρα προς τη διπλωματία των συμμάχων του.

Αν οι Σουνίτες Άραβες εντολοδόχοι τους στον « FSA» δεν μπορούν να προωθηθούν μέσω της Manbij, o ERDOGAN έχει σηματοδοτήσει ότι μάλλον θα συνταχθεί με τον Σύριο Πρόεδρο, B. AL ASAD, τον άνθρωπο που προσπάθησε επί χρόνια να ανατρέψει, παρά με τους υποστηριζόμενους από τις ΗΠΑ Κούρδους. O ASAD μαζί με τους Ρώσους και τους Σιίτες υποστηρικτές του κρατάει το νότιο μέτωπο της ΑΙ Bab και είναι ο μόνος που μπορεί να διευκολύνει την Τουρκία να φτάσει στη RAQQAH, εφόσον αυτή συνταχθεί μαζί του.

Ωστόσο σε αυτό το σημείο τα πράγματα περιπλέκονται για άλλη μία φορά. Ο εχθρός της Τουρκίας είναι το « PYD», το οποίο έχει προσεγγίσει η Ρωσία. O εχθρός του καθεστώτος είναι ο «FSΑ», τον οποίο υποστηρίζει η Τουρκία. O ASAD θα πρέπει να λάβει σοβαρά ανταλλάγματα για το καθεστώς του, προκειμένου να έρθει σε συμφωνία με την Άγκυρα, ήτοι την καταδίκη του «FSA» από τον ERDOGAN.

H επιμονή στη διπλωματία ASAD και η εμμονή για το «στρατηγικό αδύνατο»


O Σύριος Πρόεδρος έχει επανειλημμένως αναφέρει ότι επιδιώκει να ανακτήσει κάθε σπιθαμή της Συρίας, ωστόσο η δυνατότητά του να προωθηθεί στη RAQQAH και σε άλλα τμήματα της ανατολικής Συρίας, περιορίζεται με την αποτροπή μεγάλης εισροής σιιτικών πολιτοφυλακών από το Ιράκ και αλλού. Το καθεστώς έχει σπανίως εμπλακεί κατά της «IS» και όταν το έχει πράξει, δεν ήταν σε θέση να κρατήσει εδάφη επί μακρόν. Αυτό σημαίνει ότι μετά από έξι χρόνια φθοράς ο συριακός στρατός χρειάζεται ενίσχυση σε ανθρώπινους πόρους και αυτοί μπορούν να προέρθουν άμεσα μόνο μέσω των σιιτικών πολιτοφυλακών. Αυτό θα μετέτρεπε τη Συρία σε έναν νέο Λίβανο και ως εκ τούτου η νίκη του καθεστώτος θα ήταν απλά μία πύρρειος νίκη.

Τώρα που ο «FSA» δεν μπορεί να προωθηθεί περαιτέρω προς την RAQQAH, η κύρια προτεραιότητα του ASAD είναι να παγιώσει τον έλεγχο επί στρατηγικών περιοχών της δυτικής Συρίας, τις οποίες εξακολουθούν να ελέγχουν Σουνίτες Άραβες αντικαθεστωτικοί. Δεν είναι η RAQQAH που είναι ση μαντική για αυτόν, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Το συριακό καθεστώς δεν μπορεί να είναι παντού και να πολεμήσει όλους τους στόχους.

Η ρωσική διπλωματία του «πετρορουβλίου»

Για τη Ρωσία τον κύριο υποστηρικτή του συριακού καθεστώτος, η οποία έχει αναπτύξει δεσμούς με τους Σύριους Κούρδους και τελευταία με κάποιους Σουνίτες Άραβες αντικαθεστωτικούς, ο κύριος στόχος είναι να κεφαλαιοποιήσει τη δαπανηρή επένδυσή της στη Συρία και να εδραιώσει τα επιτεύγματα της στρατιωτικής της εκστρατείας μέσω μίας πολιτικής συμφωνίας.

Σε αυτό το πλαίσιο η Ρωσία επιθυμεί τον έλεγχο της δυτικής Συρίας, ώστε να έχει πρόσβαση στη ναυτική βάση TARTUS και στα υποθαλάσσια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Αν. Μεσογείου. Την ίδια στιγμή η Μόσχα εκμεταλλεύεται την ύπαρξη ενός συριακού θύλακα στη DEIR EZ ZOR, της ΝΑ Συρίας, περικυκλωμένο από την «IS», τον οποίο μπορεί να προσεγγίσει μέσω Παλμύρας.

Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο η Ρωσία συνεχίζει τους βομβαρδισμούς στη συγκεκριμένη πόλη, ώστε να αδυνατίσει τις άμυνες των εξτρεμιστών και να επιτρέψει στα συριακά στρατεύματα να ενωθούν με τον εν λόγω θύλακα. Η σημασία της DEIR EZ ZOR για τα κοιτάσματα πετρελαίου της Αν. Συρία είναι ίδια με αυτή της κατάληψης της RAQQAH, αφού αμφότερες αποτελούν τις δύο πετρελαϊκές «πρωτεύουσες» της ανατολικής επικράτειας.

Ταυτόχρονα η Μόσχα έχει φροντίσει να προσεγγίσει τους Κούρδους, όλων των παρατάξεων. Ως δείγμα του ανωτέρω, δεν είναι μόνο οι συνομιλίες μεταξύ των κουρδικών κομμάτων που επιτρέπεται να γίνουν σε ρωσικό έδαφος, αλλά και οι οικονομικές συμφωνίες που υπογράφει η Μόσχα με το ιρακινό Κουρδιστάν, όπως η τελευταία σύναψη νέων συμβολαίων δανεισμού έως και $ 3 δις από εμπορικούς οίκους και από τη ρωσική «ROSNEFT», με εγγυήσεις τις μελλοντικές πωλήσεις πετρελαίου, ενισχύοντας έτσι σημαντικά την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση του ιρακινού Κουρδιστάν.

Ο κουρδικός παράγοντας γίνεται «Πάρις» της συριακής Ιλιάδας


Αρκετοί εμπορικοί οίκοι έχουν ήδη προπληρώσει τις εξαγωγές του κουρδικού πετρελαίου τα τελευταία 2 χρόνια, από τότε που η Κυβέρνηση του Erbil αποφάσισε να ξεκινήσει ανεξάρτητες από τη Βαγδάτη εξαγωγές πετρελαίου μέσω των τουρκικών λιμανιών στην Μεσόγειο, καθώς ισχυρίζεται ότι η κεντρική Κυβέρνηση στη Βαγδάτη δεν πληρώνει το μερίδιο από τον κρατικό προϋπολογισμό, που αναλογεί στο ιρακινό Κουρδιστάν, ούτως ώστε να έχει τα χρήματα να μπορεί να μάχεται το Ισλαμικό Κράτος και να υποδέχεται και πρόσφυγες από τη Συρία.

Η Ρωσία διαβλέπει πως από τη στιγμή που οι Κούρδοι αποτέλεσαν σημαντικό παράγοντα στην επιχείρηση της Μοσούλης, κάτι που δείχνει πως θα επαναληφθεί και στην RAQQAH, θέλει να προλάβει τις εξελίξεις που φέρνει ο δυτικός σχεδιασμός. Στην περίπτωση του Ιράκ, η Βαγδάτη είχε δηλώσει πολλάκις ότι θα ασκήσει αγωγές κατά των αγοραστών του κουρδικού πετρελαίου, ωστόσο τελευταία έχει απαλύνει την σκληρή κριτική της κατά του Erbil, καθώς αναγκάσθηκε να συνεργασθεί με τους Κούρδους κατά του Ισλαμικού Κράτους στη μάχη της Μοσούλης.

Η περίπτωση της RAQQAH δεν είναι διαφορετική. Ήδη στα μέσα Φεβρουαρίου, η «GLENCORE» επιβεβαίωσε τη σύναψη πετρελαϊκών συμβολαίων με το Erbil για την αγορά του κουρδικού πετρελαίου. Τα δημοσιονομικό του Κουρδιστάν έχουν υποφέρει πολύ, εξαιτίας της πτώσης της τιμής του πετρελαίου τη διετία 2015 - 2016 και έχουν συσσωρευθεί αρκετά χρέη προς τους παραγωγούς, όπως οι ξένες εταιρείες «GENEI», «DNO» και «GULF KEYSTONE». Αυτή την οικονομική ανάγκη εκμεταλλεύτηκε η Ρωσία, μέσω της «ROSNEFT», καθώς η συμφωνία θα δώσει πρόσβαση στο Erbil, για πρώτη φορά, στα διυλιστήρια της εταιρείας σε Γερμανία και Ινδία.

Οι υπάρχοντες αγωγοί του Κουρδιστάν, μπορούν να εξάγουν άνω των 650.000 βαρελιών ανά ημέρα, ενώ απαιτούνται περαιτέρω επενδύσεις για να αυξηθεί η διαμετακομιστική ικανότητά τους στο 1 εκατ. βαρέλια ανά ημέρα, συμπεριλαμβανομένων και των σταθμών συμπίεσης. Σε ό,τι αφορά την έρευνα και εξόρυξη, το Κουρδιστάν σχεδιάζει να προκηρύξει διαγωνισμό για 20 χερσαία οικόπεδα πετρελαίου στο άμεσο μέλλον, κάτι που εποφθαλμιά η Ρωσία μέσω της φιλικής στάσης της προς τους Κούρδους.

Οι ΗΠΑ προξενητής μεταξύ ASAD και Κούρδων


Η Κυβέρνηση TRUMP, εν τω μεταξύ, εξακολουθεί να επανεξετάζει την πολιτική της στη Συρία. Οι ενέργειές της επί του παρόντος, εξακολουθούν να καθοδηγούνται σχεδόν αποκλειστικά από στρατιωτικές προτεραιότητες στη μάχη κατά της «IS», με περιορισμένη προσοχή σε άλλα συμφέροντα των ΗΠΑ και στις συμμαχίες στην περιοχή. Τα πρόσφατα γεγονότα στην πόλη Manbij, υπογραμμίζουν το πόσο ασταθής έχει κατασθεί η γεωπολιτική στην περιοχή. Οι επιθέσεις του συριακού καθεστώτος και των Κούρδων κατά τις «IS» τον προηγούμενο μήνα στην περιοχή, ουσιαστικά εμπόδισαν την Τουρκία και τον « FSA» από το να κατευθυνθούν στη RAQQAH.

H τουρκική εχθρότητα και η αβεβαιότητα σχετικά με τις μελλοντικές προθέσεις της Κυβέρνησης TRUMP στη Συρία, έχουν ήδη ωθήσει το κύριο συριακό κουρδικό κίνημα «PYD» εγγύτερα στο συριακό καθεστώς, κάτι που η Μόσχα επί μακρόν προσπάθησε να ενθαρρύνει. Στο παρελθόν, περιστατικά συντονισμού μεταξύ του « PYD» και της Δαμασκού εναλλάσσονταν με σποραδικές συγκρούσεις.

Στην περίπτωση της Manbij, το συριακό καθεστώς ενδιαφέρεται να περιορίσει τους υποστηριζόμενους από την Τουρκία αντικαθεστωτικούς του «FSA» στη μικρή περιοχή της βόρειας Συρίας, που ήδη ελέγχουν, κάτι το οποίο μειώνει τη διαπραγματευτική τους ισχύ σε ειρηνευτικές συνομιλίες. Σε αυτό το στόχο, τα συμφέροντα του καθεστώτος και των Κούρδων ευθυγραμμίζονται.

Είναι ασαφές σε ποια έκταση, η ανοικτή συνεργασία μεταξύ των βοηθούμενων από τις ΗΠΑ κουρδικών Δυνάμεων και του συριακού καθεστώτος στην εκστρατεία της RAQQAH, θα είναι αποδεκτή στην Κυβέρνηση TRUMP, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την εξελισσόμενη πολιτική αντιπαλότητα σχετικά με τις φερόμενες σχέσεις της προεκλογικής εκστρατείας του TRUMP με την Ρωσία.

Υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ κουρδικές Δυνάμεις, ανέφεραν ότι πλησιάζουν στην ελεγχόμενη από την «IS» RAQQAH, ενώ αναμένεται να φθάσουν και στα περίχωρα της πόλης εντός λίγων εβδομάδων. O Αμερικανός Στγός, JOSEPH VOTEL, ο επικεφαλής στρατιωτικός Δκτής που επιβλέπει τα αμερικανικά στρατεύματα στη Μέση Ανατολή, δήλωσε στις 09-03-17 ότι οι ΗΠΑ προβαίνουν σε μέτρα ώστε να αποφευχθεί μία σύγκρουση μεταξύ της Τουρκίας και των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ κουρδικών Δυνάμεων στη Συρία, παραδεχόμενος ότι υφίσταται ο κίνδυνος μίας τέτοιας σύγκρουσης.

Μονάδα πυροβολικού των Πεζοναυτών των ΗΠΑ, έχει αναπτυχθεί στη Συρία τις τελευταίες μέρες, προκειμένου να βοηθήσει τις τοπικές Δυνάμεις να επιταχύνουν τις προσπάθειες να καταβάλουν την «IS» στη RAQQAH. Οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν ρόλο στην πρώτη γραμμή του μετώπου όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου, Σμχος JOHN DORRIAN. H επιπρόσθετη ανάπτυξη περιλαμβάνει συνολικά 400 Αμερικανούς στρατιώτες τόσο πεζοναύτες όσο και καταδρομείς, οι οποίοι προστίθενται στους ήδη 500 Αμερικανούς στρατιώτες που ήδη βρίσκονται στην Συρία.

O T. SILO, εκπρόσωπος Τύπου του «SDF», ανέφερε ότι η Τουρκία δεν πρέπει να έχει ρόλο στην εκστρατεία κατάληψης της RAQQAH και επεσήμανε πως η τουρκική πλευρά αποτελεί μία δύναμη κατοχής και δεν μπορεί να της επιτραπεί να καταλάβει περισσότερη συριακή επικράτεια, δηλαδή ότι ακριβώς υποστήριξε -μέσω της καταγγελίας του στον ΟΗΕ- και το συριακό καθεστώς. Επίσης ανέφερε ότι τον προηγούμενο μήνα ο «SDF» μετέφερε το συγκεκριμένο μήνυμα σε συνάντηση με τον Αμερικανό Γερουσιαστή JOHN MCCAIN και Αμερικανούς αξιωματούχους στη βόρεια Συρία.

Το αποτέλεσμα: Διπλωματικό και Επιχειρησιακό Τέλμα για την Άγκυρα

Δεδομένης της χρήσης κουρδικών δυνάμεων στην επιχείρηση της Μοσούλης και της αποτελεσματικότητας των Κούρδων στο πεδίο της μάχης, η RAQQAH αναμένεται να απελευθερωθεί από Κούρδους και Άραβες συμμάχους τους. Η Ρωσία δεν είναι αντίθετη σε αυτό το σενάριο, από τη στιγμή που έχει λάβει τις οικονομικές συμφωνίες που επιθυμεί από τον κουρδικό παράγοντα, ενώ και οι ΗΠΑ δείχνουν ότι εμπιστεύονται τους Κούρδους ως πρωταρχικό σχέδιο στη στρατηγική τους. Η Τουρκία, ως εκ τούτου, μένει απομονωμένη, δίχως να διαθέτει κάποιο διπλωματικό χαρτί για τη RAQQAH και επομένως ούτε για την επόμενη ημέρα της Συρίας. Η Άγκυρα απομονωμένη δείχνει να αγωνιά στην ανεύρεση ετέρων για την παραδόπιστη διπλωματία της, τάζοντας συνεργασίες με οποιαδήποτε πλευρά, ακόμα και τις εχθρικές προς τους παραδοσιακούς συμμάχους της. O συριακός περίπατος που ο ERDOGAN διεμήνυε στους πολίτες του, έγινε κινούμενη άμμος για τις ΤΕΔ και τη διπλωματία του.




==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας