Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Oι εξαγγελίες Τραμπ και η πραγματικότητα




Γράφει ο Πολυδεύκης
Ειδικός Συνεργάτης του Geopolitics and Daily News



Μία προσφιλής τακτική στην πολιτική, µετά από την αλλαγή προσώπων στην ηγεσία µία χώρας είναι η εξαγωγή, μέσω των ΜΜΕ, της εικόνας του νέου πολιτικού ηγέτη, µε τέτοιο τρόπο, ώστε αυτός να εµφανίζεται ικανότερος και πιο αποτελεσματικός του προκατόχου του. Αν αναλογιστούμε αυτή την πρακτική µπορούμε να καταλάβουμε και τη διαφορά στη σημερινή πολιτική σκηνή των ΗΠΑ. Ο Β. ΟΒΑΜΑ υπέγραφε κατά μέσο όρο 35 Διατάγματα ετησίως, ο D. TRUMP uα μπορούσε να υπογράψει ανάλογο αριθμό εντός λίγων εβδομάδων.



Η απαγόρευση εισόδου στις ΗΠΑ, που ο νέος Πρόεδρος θέλει να επιβάλει σε 7 μουσουλμανικές χώρες, το τείχος στα σύνορα με το Μεξικό, η κατασκευή αμφισβητούµενων αγωγών πετρελαίου είναι τα πρώτα από μια σειρά Διαταγμάτων που προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή ο D. TRUMP. Μέχρι στιγμής έχει εφαρµόσει ένα πολύ μικρό ποσοστό των εξαγγελιών του προεκλογικού του αγώνα. Ο αμφιλεγόμενος TRUMP προέβη σε 282 δεσμεύσεις την περίοδο της προεκλογικής του εκστρατείας. Εξήντα εξ αυτών αποτελούν τμήμα «του Συμβολαίου του με τους Αμερικανούς ψηφοφόρους» το οποίο παρουσίασε δύο εβδομάδες προτού μεταβούν οι πολίτες στις κάλπες. Σε 36 περιπτώσεις ο TRUMP είχε ανακοινώσει ότι οι δεσµεύσεις του θα γίνουν πράξεις από την πρώτη κιόλας ημέρα. Η εικόνα που αποκομίζει όποιος παρακολουθεί το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου είναι πως δεν πρόκειται να πάψει να υπογράφει Διατάγματα. Ωστόσο το ερώτημα που εγείρεται είναι: Τι θα ακολουθήσει;

Η «χειριστική» Κίνα

Η Κίνα αποτελεί την απαρχή της ενασχόλησης του ανθρώπου με την κλιµατική αλλαγή. Λόγω της εκβιομηχάνισής της το περιβάλλον και η αμερικανική οικονοµία κλυδωνίζονται, Οι εκπομπές ρύπων της πλέον αναπτυσσόμενης οικονομίας της Ανατολής μετέτρεψαν το πρόβλημα της χώρας με το μεγαλύτερο πληθυσμό στον πλανήτη σε παγκόσµιο. Αυτό το φαινόµενο μετατράπηκε σε οικονοµικό, από τη στιγμή που οι εταιρείες εμπορεύονται μεταξύ τους τα δικαιώματα ρύπων και μαζί μία ανθρώπινη ανάγκη για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης σε κερδοσκοπία.

Η Κίνα είναι υπαίτια για την ερήμωση περιοχών που κάποτε βρίσκονταν στον δρόμο προς την ευημερία, διαρπάζοντας τα εργοστάσια και τις θέσεις εργασίας από τη Δύση. Όπως ισχυρίζεται ο TRUMP, η Κίνα «λαφυραγωγεί» τις ΗΠΑ και δεν είναι τυχαίο πως το Πεκίνο είναι ο «αγαπημένος» αντίπαλος του Αμερικανού νέου Προέδρου. Άλλωστε η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχει απειλήσει, ουκ ολίγες φορές, τη Δύση µε αύξηση του κόστους παραγωγής για τις επιχειρήσεις της, από τη στιγμή που αυτές µετέφεραν σε μεγάλο βαθμό τις βιοµηχανίες τους στην επικράτειά της. Ο TRUMP, ήδη από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων του, διεμήνυσε ότι θα λάβει μέτρα κατά της Κίνας και ζήτησε από το νέο Υπουργείο Οικονομικών να χαρακτηρίσει την Κίνα «χειραγωγό του νοµίσματος», δεδομένου ότι το Πεκίνο -σύμφωνα με τον TRUMP- προβαίνει σε τεχνητές υποτιμήσεις του yuan, προκειμένου να προωθήσει τις εξαγωγές του, αν και την εκτίμηση αυτή δεν συμµερίζεται κανένας οικονομικός αναλυτής.

Μέχρι σήμερα ο TRUMP δεν είχε ασχοληθεί με το ζήτημα. Τι θα συμβεί όμως σε περίπτωση που θελήσει να εκπληρώσει την υπόσχεσή του; Ένα ξεκάθαρο µέτρο θα ήταν να δώσει την εντολή στις αμερικανικές Αρχές να απαγορεύσουν τις επενδυτικές δραστηριότητες αμερικανικών επιχειρήσεων στην Κίνα. Ωστόσο η απειλή του νέου αμερικανού Προέδρου θα ήταν κενή. Αυτό αποδεικνύεται ιστορικά, αφού μετά τη σφαγή στην Πλατεία Tiananmen το 1989, η Washington είχε προβεί σε ανάλογη κίνηση.

Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, ελλοχεύει ο κίνδυνος της απαγόρευσης προς τις αμερικανικές επιχειρήσεις σε περίπτωση που ο TRUMP πάρει στα σοβαρά όσα απειλεί να εφαρµόσει, αναλογιζόμενοι πάντα πως οι εποχές είναι διαφορετικές. Η απόδοση στην Κίνα του χαρακτηρισμού της «χειραγωγού του νομίσματος» θα ήταν μεγάλη πρόκληση και θα οδηγούσε σε μία ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων της. Ο TRUMP πλέον δε βρίσκεται στη θέση του υποψηφίου για τη θέση του Προέδρου -όπου αρκετές εµπρηστικές δηλώσεις είναι απλώς προεκλογική ρητορική-, αλλά επισήμως από τον προεδρικό θώκο της Washington και από τη νεοεκλεγείσα Κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει τις εξαγγελίες του και δε διαφαίνεται επί του παρόντος να μην έχει τη θέληση. Οι σχέσεις των ΗΠΑ και της Κίνας, σε αυτή την περίπτωση κινδυνεύουν να επιβαρυνθούν ακόμα περισσότερο, ένα σενάριο που απεύχονται όλοι οι επενδυτές επειδή οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονοµία θα είναι οδυνηρές.

Λιγότερα χρήµατα για τα Η.Ε.

Περίπου $ 8 δις καταβάλλουν οι ΗΠΑ ετησίως στα Η.Ε. το 37.5% εκ των οποίων για ειρηνευτικές αποστολές. Ο TRUMP κρίνει υπερβολικό το ποσό και σχεδιάζει να μειώσει τη συνεισφορά της χώρας του κατά 40%, τουλάχιστον, έτσι ώστε να εξοικονοµηθούν χρήματα, από αυτή την περικοπή, για τον εκσυγχρονισμό της αµερικάνικης υποδομής σε καινούριους αυτοκινητόδροµους, γέφυρες, σιδηροτροχιές κ.λπ. Αυτή θα ήταν µια ριζοσπαστική κίνηση που θα έπληττε βαριά τον ΟΗΕ και θα σηματοδοτούσε τη λήξη ορισμένων διεθνών επιχειρήσεων. Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ είναι οι σηµαντικότεροι πληρωτές, καθώς επωμίζονται οικονομικά το 22% του συνολικού προύπολογισμού και το 28% των δαπανών για τους κυανόκρανους.

Αυτή η δέσμευση βρίσκεται σε φάση αναµονής. Ο TRUMP έχει προετοιμάσει ήδη σχετικές διατάξεις, ωστόσο οι σύµβουλοί του έχουν εκφράσει αµφιβολίες καθώς φοβούνται χρονοβόρες νομικές διαφωνίες. Επί του παρόντος επεξεργάζονται το προσχέδιο, χωρίς ωστόσο να αποµένει πολύς χρόνος, από τη στιγµή που η εν λόγω υπόσχεση ανήκει στο «πρόγραμµα των 100 ημερών» που έχει εξαγγείλει ο TRUMP.

Νέοι δασµοί στα εισαγόµενα προϊόντα


Σε περίπτωση που ο TRUMP εκπληρώσει άλλη μία υπόσχεση του «προγράμματος των 100 ημερών», την επιβολή συνοριακού φόρου, οι αμερικάνοι πολίτες αναµένεται να αναγκαστούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για προϊόντα που έρχονται από το Μεξικό. Ο νέος αμερικανός Πρόεδρος προτίθεται, τοιούτο τρόπο, να κρατήσει έξω από τη χώρα τις ξένες επιχειρήσεις και επιπλέον να καταστήσει ασύμφορο για τις αντίστοιχες εγχώριες να μεταφέρουν τα εργοστάσιά τους σε άλλες χώρες, όπως στο Μεξικό όπου η αμοιβή ανέρχεται σε 30 δολ. την ημέρα και όχι σε 30 δολ. την ώρα, όπως ίσχυε στην παλαιά (και σχεδόν έρημη πλέον) βιομηχανική ζώνη της βορειοανατολικής Αμερικής.

Ο αγώνας του TRUMP κατά του νεοφιλελευθερισμού έχει ήδη ξεκινήσει. Η διατλαντική συµφωνία ελεύθερου εµπορίου «ΤΡΡ» θεωρείται άκυρη για τον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ, ενώ η βορειοαμερικανική συµφωνία «NAFTA» θα πρέπει να τεθεί εκ νέου προς διαπραγμάτευση. Οι συνοριακοί δασμοί είναι το επόμενο βήμα εναντίον του ελεύθερου εµπορίου και θα πλήξουν βαρύτατα τις επιχειρήσεις που εξήγαγαν προϊόντα στις ΗΠΑ. Όμως και οι αµερικανικές επιχειρήσεις θα υποστούν συνέπειες, όπως επί παραδείγματι, αλυσίδες εστιατορίων που εισήγαγαν καθημερινά εκατοντάδες τόνους αγροτικών προϊόντων από το Μεξικό. Επίσης, θα ζημιωθούν επιχειρήσεις ένδυσης, των οποίων τα ρούχα ράβονται στο εξωτερικό και βιοµηχανίες αυτοκινήτων που έχουν αναθέσει τη συναρμολόγηση των οχημάτων σε εργοστάσια του εξωτερικού.

Οικονομολόγοι εκτιμούν ότι οι εταιρείες θα μετακυλήσουν στους πελάτες τους τα έξοδα που θα προκύψουν από το μέτρο που θέλει να εφαρµόσει ο TRUMP. Av δεν το κάνουν, το πιο πιθανό είναι να απολύσουν συνεργάτες τους, προκειμένου να εξοικονομήσουν χρήματα. Οι συνοριακοί δασμοί που υποτίθεται ότι θα αναπτερώσουν την των ΗΠΑ, στην ουσία θα τη βλάψουν, από τη στιγμή που τα αµερικανικά προϊόντα θα διαθέτουν μεγαλύτερο κόστος παραγωγής. Η μόνη εναλλακτική θα είναι η γενναία μείωση του ημερομισθίου των αμερικάνων, η οποία είναι άγνωστο κατά πόσο θα γίνει κοινωνικά αποδεκτή.

Το τέλος της σταθεροποίησης

Οι επιχειρήσεις των ΗΠΑ δε μπορεί παρά να είναι απογοητευμένες. Ο TRUMP τους είχε υποσχεθεί σημαντική ελάφρυνση του φόρου από 35% σε 15%. Τώρα όμως οι Ρεπουμπλικάνοι δηλώνουν ότι θα ασχοληθούν µε τη συγκεκριμένη μεταρρύθμιση από την άνοιξη και μετά μεταφέροντας χρονικά τον ορίζοντα φορολογικής ελάφρυνσης. Αλλά και η δέσμευση του TRUMP για τις διευκολύνσεις της αμερικανικής μεσαίας τάξης προς το παρόν είναι κενό γράμμα. Άλλη μια υπόσχεση της οποίας η διορία για υλοποίηση δείχνει να εκπνέει σύντομα, καθώς ανήκει στο πλαίσιο του «προγράμματος των 100 ημερών».

Όμως ακόμα και αν κατορθώσει να την πραγματοποιήσει, θα πρόκειται για ένα «αυτοκτονικό πρόγραμμα». Οι μειώσεις στη φορολογία είναι το ένα ζήτημα. Το άλλο είναι η πρόθεση του TRUMP, την ίδια στιγμή, να επενδύσει εκατοντάδες δις στην υποδομή της χώρας. Αυτό βραχυπρόθεσµα σημαίνει μείωση εσόδων τη στιγμή που οι προγραμματικές δηλώσεις διαθέτουν αυξηµένα έξοδα. Εν τέλει, η ταυτόχρονη εφαρμογή των δύο προγραμματικών δηλώσεων μπορεί να δείχνει πως θα αποφέρει καρπούς, ωστόσο θα υπάρξει πρόβλημα. Η «Committee for a Responsible Federal Budget» έχει υπολογίσει πως η εφαρμογή αυτού του μέτρου θα εκτοξεύσει το αμερικανικό χρέος για τα επόμενα 10 χρόνια στο 127% του ΑΕΠ.

Το αμερικανικό πρόβλημα γίνεται παγκόσμιο

Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι αν ο TRUMP θα πραγματοποιήσει μία ελληνικής δεξιοτεχνίας πολιτική κυβίστηση. Όσα έχουν εξαγγελθεί πολύ απλά δε μπορούν να εφαρμοστούν ταυτόχρονα, εκτός και αν ο αμερικανός Πρόεδρος κρύβει μία ατζέντα μέτρων αρκετά δυσάρεστων για την αμερικανική και την παγκόσμια κοινωνία. Επί παραδείγματι η καταπολέμηση της ανεργίας μέσω του επαναπατρισμού γραμμών παραγωγής είναι το ένα θέμα, αλλά κανένας δεν αποκλείει η επίτευξη του εν λόγω στόχου να γίνει εις βάρος του ημερομισθίου των πάντων.

Αν αναλογιστούμε ότι ένα από τα επιχειρήματα της Γερμανίας στις πρώτες διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, για την αντιμετώπιση του χρέους, ήταν πως οι Γερμανοί πολίτες δεν έχουν δει αύξηση για χρόνια και επομένως είναι ανεπίτρεπτο να δίνονται αυξήσεις στην Ελλάδα, τότε μπορούμε να φανταστούμε πως περίπου θα κινηθεί και η πολιτική TRUMP. Το ΔΝΤ αποτελεί ένα τέλειο εργαλείο για την επιβολή των απόψεων του αμερικανού Προέδρου. Αν οι ΗΠΑ υποχρεωθούν σε μείωση των ημερομισθίων αυτό δε θα σημάνει αυτόματα και αντίστοιχη μείωση της αγοραστικής ικανότητας των αμερικανών πολιτών, αντιθέτως θα επιμεριστεί η αγοραστική κρίση σε όλο τον κόσμο πιέζοντας προς τα κάτω την αγοραστική αδυναμία για όλη την υφήλιο. Σκοπός δεν είναι να μετατραπούμε όλοι σε «κινέζους». Σκοπός είναι να αντικαταστήσουμε τους «κινέζους» και αυτό μόνο άσχημα νέα μπορεί να φέρνει για όλες τις χώρες που διαφημίζουν τον εαυτό τους για τα φθηνά εργατικά χέρια που διαθέτουν…

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας