24/3/17

Μπορεί ο Schulz να κερδίσει την Merkel;






Του Christian Odendahl
Center for European Reform 
Όπως λέει το ρητό, οι Γερμανοί θέλουν τους πολιτικούς τους βαρετούς αλλά αξιόπιστους. Η Angela Merkel έχει ηγηθεί της Γερμανίας μέσα από διάφορες κρίσεις στα 12 χρόνια της θητείας της, και ήταν σε τροχιά να προσθέσει άλλα τέσσερα χρόνια μετά από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Αλλά ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Martin Shulz, έχει τώρα αμφισβητήσει αυτή την βεβαιότητα. Το κόμμα του, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), έχουν κλείσει ένα τεράστιο κενό 15 μονάδων με τους Χριστιανοδημοκράτες της Merkel (CDU/CSU) σε λίγες εβδομάδες, με τα μεγάλα κόμματα τώρα να διαμορφώνονται σε χαμηλά ποσοστά άνω του 30%. Επιπλέον, οι Γερμανοί προτιμούν τον Schulz έναντι της Merkel για Καγκελάριο με ποσοστό 50% έναντι 34% της Merkel, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση. Θα μπορούσε κάλλιστα να σχηματιστεί μία κυβέρνηση Sculz για να οδηγήσει τη χώρα στο τέλος του 2017.

Το να αποδώσουμε την κάμψη της Merkel και του κόμματός της στην προσφυγική κρίση, είναι πολύ απλοϊκό. Υπάρχουν δύο ακόμη, ομολογουμένως πιο σημαντικοί λόγοι, για την πρόσφατη αναταραχή στις δημοσκοπήσεις. Πρώτον, κάποιες φορές οι Γερμανοί θέλουν όντως αλλαγές. Το 71% εκτιμά ότι η Merkel έχει κάνει καλή δουλειά ως Καγκελάριος, ωστόσο και πάλι οι περισσότεροι θέλουν τον Schulz να την αντικαταστήσει –παρά το ότι του δίνουν χαμηλότερο ποσοστό ικανοτήτων από τη Merkel. Μια πλειοψηφία 50% έναντι 30% θέλει η επόμενη κυβέρνηση να είναι με επικεφαλής το SPD, όχι τα CDU/CSU, σε μια ένδειξη ότι υπάρχει wechselstimmung (διάθεση για αλλαγή) στη Γερμανία. Αλλά η επιθυμία για αλλαγή δεν εξηγεί την δραματική αλλαγή στις δημοσκοπήσεις.

Ο πιο σημαντικός λόγος είναι ο ίδιος ο Schulz. Ένα κατεστραμμένο SPD, με πολύ χαμηλές δημοσκοπήσεις, κοντά στο 20%, χρειαζόταν ένα νέο πρόσωπο. Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής του καριέρας στις Βρυξέλλες, ο Schulz θεωρείται "εξωτερικός" στη Γερμανία. Αυτό του επιτρέπει να συμπεριφέρεται ως ένας πολιτικός της αντιπολίτευσης, παρά το ότι το δικό του κομμα είναι σε συνασπισμό με το CDU. Δεν συνδέεται με τις μεταρρυθμίσεις "Hartz” του Gerhard Schroder στην αγορά εργασίας και στο κοινωνικό σύστημα, οι οποίες συνεχίζουν να επηρεάζουν βαθύτατα τη δημοτικότητα του SPD, και τις οποίες ο Schulz υπόσχεται να αλλάξει. Φαίνεται νέος στη γερμανική πολιτική, κάποιος που μπορεί να φέρει αλλαγή και να προκαλέσει την κοινή σκέψη, χωρίς να φαίνεται λαϊκιστής ή μη σοβαρός.

Ο Schulz έχει ένα εντυπωσιακό βιογραφικό επίσης, με θέσεις από τους άνεργους αλκοολικούς μέχρι και την προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε αντίθεση με τη Merkel, είναι ένας συναισθηματικός πολιτικός που φαίνεται να δίνει έμφαση στις ανησυχίες και στους φόβους του μέσου Γερμανού –και μιλάει γερμανικά με προφορά Ρηνανίας, κάτι που τον κάνει να φαίνεται λιγότερο ελιτιστής. Ότι η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt τον έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένως ακατάλληλο για τη θέση επειδή δεν έχει το Abitur (το γερμανικό αντίστοιχο επίπεδο του Α-), βοηθά μόνο να δοθεί έμφαση σε αυτό το σημείο στα μάτια του λαού.

Η δημοσκοπική άνοδος του SPD έχει έρθει εις βάρος όλων των άλλων κομμάτων, με εξαίρεση το φιλικό προς τις επιχειρήσεις FDP (Ελεύθεροι Δημοκράτες). Αλλά μόλις λίγο πάνω από το 30% στις δημοσκοπήσεις, το SPD του Schulz θα χρειαστεί εταίρους για να κυβερνήσει. Εδώ είναι που αρχίζει ο πονοκέφαλος. Το SPD δεν θα είναι πλέον σε θέση να αποκλείσει έναν συνασπισμό με το Die Linke (το αριστερό κόμμα). Η Merkel ήταν στην εξουσία για 12 χρόνια και οι ψηφοφόροι και τα μέλη του SPD θέλουν αλλαγή. Και η Αριστερά έχει χάσει το μονοπώλιό της στις ψήφους διαμαρτυρίας από το Alternative fur Deutschland (AfD) καθιστώντας τη πιο κατάλληλη για την κυβέρνηση. Οποιαδήποτε προσπάθεια από το SPD να αποκλείσει έναν συνασπισμό με την Αριστερά, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αξιόπιστη: το 68% της κοινής γνώμης εκτιμά ότι το SPD θα σχημάτιζε έναν τέτοιο συνασπισμό εάν το επέτρεπε ο αριθμός των εδρών, αλλά μόνο το 30% το εγκρίνει. Ευτυχώς για τη Merkel, το να αποκλειστεί ένας συνασπισμός με το AfD είναι προφανές και αξιόπιστο.

Από όλους τους ρεαλιστικούς συνδυασμούς συνασπισμών, δυο θα μπορούσαν να ηγηθούν από τον Schulz ως Καγκελάριο. Εάν το SPD ξεπεράσει σε ψήφους το CDU/CSU, και οι δύο θα μπορούσαν ξανά να σχηματίσουν έναν "μεγάλο συνασπισμό”, αυτή τη φορά υπό την ηγεσία του Sculz ως επικεφαλής του ισχυρότερου κόμματος (ένα αποτέλεσμα που καμία πλευρά δεν το επιθυμεί στα αλήθεια). Ή θα μπορούσε, για πρώτη φορά σε ομοσπονδιακό επίπεδο, να σχηματίσει έναν συνασπισμό με τους Πράσινους, τον φυσικό εταίρο του SPD, και το Die Linke, εάν το επιτρέπουν οι αριθμοί. Την ώρα που γραφόταν το άρθρο, αυτός ο κόκκινος-κόκκινος-πράσινος ή R2G συνασπισμός, έχει δημοτικότητα λίγο κάτω από το 50%.

Τι θα σήμαινε ένας Καγκελάριος Schulz για την Ευρώπη; Η Ευρώπη θα πρέπει να προετοιμαστεί για μια Γερμανία που θα προωθεί φεντεραλιστικές πολιτικές και που θα κάνει τις διαπραγματεύσεις για το Brexit ακόμη πιο σκληρές για το Ηνωμένο Βασίλειο;

Η ευρωπαϊκή οικονομία θα δεχθεί μια μικρή ώθηση από μια κυβέρνηση υπό τον Schulz. Το SPD έχει καταστήσει την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, τα βασικά θέματα της προεκλογικής του εκστρατείας. Ο ίδιος επισήμανε τις αδικίες των μεταρρυθμίσεων Hartz που κατέστησαν τη γερμανική αγορά εργασίας πιο ευέλικτη και τα επιδόματα ανεργίας λιγότερο γενναιόδωρα. Μια πιο αναδιανεμητική οικονομική ατζέντα θα δώσει ώθηση στην κατανάλωση και στους μισθούς, το οποίο με τη σειρά του θα μειώσει το πλεόνασμα αποταμιεύσεων της Γερμανίας και θα βοηθήσει να αποκατασταθεί η ισορροπία στην οικονομία της ευρωζώνης.

Μια κυβέρνηση υπό τον Schulz επίσης θα δώσει μεγαλύτερη έμφαση στις δημόσιες επενδύσεις. Εντός της ΕΕ, μόνο η Κύπρος, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία επενδύουν λιγότερα σε δημόσια έργα υποδομής ως ποσοστό του ΑΕΠ, από ό,τι η Γερμανία. Και η Γερμανία ασφαλώς έχει το δημοσιονομικό περιθώριο να επενδύσει περισσότερα, δεδομένου ότι έχει δημοσιονομικό πλεόνασμα 23,7 δισ. δολαρίων μόνο το 2016 -παρά το κόστος της προσφυγικής κρίσης. Η αναδιάταξη των επενδύσεων άμεσα, είναι δύσκολη για μια χώρα που έχει ξοδέψει τόσα λίγα σε 15 χρόνια. Αλλά από τη στιγμή που μια κυβέρνηση Schulz θα ερχόταν στην εξουσία, η Γερμανία θα μπορούσε πιο εύκολα να αυξήσει τις επενδύσεις και το SPD σίγουρα θα το αξιοποιούσε αυτό -κάτι που μια πλειοψηφία Γερμανών θα υποστήριζε, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση.

Αλλά ο Schulz θα εξακολουθούσε να υφίσταται τους ίδιους πολιτικούς περιορισμούς με τη Merkel σε ό,τι αφορά το μέλλον της ευρωζώνης. Ο επιμερισμός του κινδύνου μεταξύ των χωρών ή η αμοιβαιοποίηση του δημόσιου χρέους, παραμένουν εξαιρετικά αντιδημοφιλή στη Γερμανία, και παρά τα υποστηρικτικά του σχόλια στο παρελθόν για τα ευρωομόλογα, η Γερμανία δεν πρόκειται να τα αγκαλιάσει σύντομα. Ο Schulz ίσως συμφωνήσει σε ένα κοινό επενδυτικό μπάτζετ για την ευρωζώνη ή στην ταχύτερη ενοποίηση των κεφαλαιαγορών, αλλά ίσως όχι στην ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή ασφάλεια καταθέσεων ή σε ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλισης κατά της ανεργίας. Αυτό δεν θα ήταν σημαντικό, αλλά θα ήταν περισσότερο από οτιδήποτε θα ήταν πρόθυμη να παραχωρήσει μια νέα κυβέρνηση Merkel.

Αναφορικά με το Brexit, μια κυβέρνηση Schulz δεν θα ήταν πολύ πιο σκληρή από ό,τι μία κυβέρνηση Merkel. Τα περισσότερα από όσα αποτελούν την γερμανική προσέγγιση στο Brexit, στηρίζονται στην αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων εθνικών συμφερόντων. Η διατήρηση της ενότητας και της σταθερότητας των 27 της ΕΕ είναι στον πυρήνα αυτών των συμφερόντων, και θα επιδιωχθεί τόσο από τον Schulz όσο και απο τη Merkel. Και ο Schulz, όπως και η Merkel, είναι ενήμερος ότι μια ρεαλιστική συμφωνία που αφήνει το Ηνωμένο Βασίλειο ασθενέστερο, αλλά το διατηρεί ως εταίρο των 27 στην εξωτερική πολιτική και ασφάλεια, είναι προς το καλύτερο συμφέρον της Γερμανίας και της ΕΕ. Εάν ο Schulz θα έχει την ίδια εξουσία μεταξύ των ηγετών της ΕΕ παρόμοιο με αυτόν της Merkel στη διαμεσολάβηση για την επίτευξη μιας συμφωνίας, είναι ασφαλώς ένα ανοιχτό ερώτημα.

Ανεξαρτήτως από το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές τον Σεπτέμβριο, η υποψηφιότητα του Martin Schulz έχει ήδη αναζωογονήσει μια υποτονική γερμανική πολιτική συζήτηση. Υπό τη Merkel, οι Γερμανοί ήταν ευτυχισμένοι που διοικούνταν από έναν ήρεμο και λογικό -αν και δεν τους ενέπνεε ακριβώς- πολιτικό. Αλλά πολλά έγιναν υπό την ηγεσία της για να συνεχίσουν χαρούμενοι οι Γερμανοί με μια τέτοια ναρκωμένη δημοκρατία. Η Ευρώπη θα πρέπει να ελπίζει ότι η γερμανική προεκλογική εκστρατεία θα μετατραπεί σε μια ευρεία συζήτηση για τον ρόλο της Γερμανίας στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η άφιξη του Schulz έχει αυξήσει τις πιθανότητες ότι θα γίνει.

Capital.gr 


Διαβάστε επίσης:Πού αποδίδεται η υψηλή δημοτικότητα του Σουλτς;


==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας