30/4/17

Σκληρή μονομαχία στις 7 Μαΐου




Γιώργος Καπόπουλος
Free Sunday 29/4/2017



Η μεγαλύτερη ίσως απειλή για τον Μακρόν μέχρι τον 2ο γύρο, την Κυριακή 7 Μαΐου, δεν είναι άλλη από την εντύπωση, αν όχι τη βεβαιότητα, που δημιουργήθηκε σε μεγάλο τμήμα της εκλογικής του βάσης ότι η πρωτιά στον 1ο γύρο εγγυάται την άνετη επικράτηση στον 2ο.




Μια αίσθηση –ή ψευδαίσθηση, οι εξελίξεις θα το κρίνουν– η οποία τροφοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό και τροφοδοτείται ακόμη από τη δημοσκοπική κυριαρχία του Μακρόν επί της Λεπέν στον δεύτερο γύρο με ποσοστά που εδώ και δύο μήνες είναι σχεδόν σταθερά στο 60% και στο 40% αντίστοιχα.


Το σημαντικό αυτό προβάδισμα παράγει αποσυσπείρωση, επανάπαυση και παρουσιάζει ως ακίνδυνες άλλες επιλογές άρνησης στήριξης της Λεπέν πλην της ψήφου στον Μακρόν, με άλλα λόγια απομυθοποιεί και αποδραματοποιεί την αποχή, το άκυρο και το λευκό.


Με τα παραπάνω δεδομένα θα πρέπει να αξιολογήσουμε την προτροπή του Μελανσόν στους ψηφοφόρους του να ψηφίσουν κατά συνείδηση, αλλά και την προτροπή της ηγεσίας του κόμματος των Ρεπουμπλικάνων προς τους ψηφοφόρους να φράξουν τον δρόμο στη Λεπέν, μια αισθητή διαφοροποίηση από τη σαφή έκκληση του αποκλεισθέντος στον πρώτο γύρο Φιγιόν για ψήφο υπέρ του Μακρόν.


Άλλο 2002, άλλο 2017
Το μουδιασμένο κλίμα που κυριαρχεί στη Γαλλία την επαύριον του πρώτου γύρου το αποδίδουν οι πρωτοσέλιδοι τίτλοι της «Monde» την Τετάρτη 26 και την Πέμπτη 27 Απριλίου: «Η προεδρική εκλογή ενισχύει τα προπύργια του Εθνικού Μετώπου» και «Απέναντι στη Λεπέν το δημοκρατικό μέτωπο δεν καταφέρνει να συγκροτηθεί».


Την Πέμπτη 27 Απριλίου δόθηκε στη δημοσιότητα δημοσκόπηση όπου η πλειοψηφία των ερωτηθέντων αποφαίνεται ότι η Λεπέν άρχισε την εκστρατεία του δεύτερου γύρου πολύ πιο καλά απ’ ό,τι ο Μακρόν.


Έτη φωτός μοιάζουν να χωρίζουν τη Γαλλία της άνοιξης του 2017 από τη Γαλλία της άνοιξης του 2002, όταν ο Ζαν Μαρί Λεπέν, ιδρυτής του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου και πατέρας της Μαρίν, περνούσε στον δεύτερο γύρο της προεδρικής εκλογής με αντίπαλο τον Σιράκ, έχοντας αποκλείσει στον πρώτο γύρο τον πρωθυπουργό της Αριστεράς Ζοσπέν. Τότε, στον δεύτερο γύρο ο Λεπέν έμεινε σχεδόν στάσιμος στο ποσοστό 17% του πρώτου, ενώ ο Σιράκ στηρίχτηκε από μια πρωτοφανή κινητοποίηση όλων των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου, που έδωσε αθροιστικά το ποσοστό 82%.


Σήμερα η Λεπέν έχει φροντίσει να διαφοροποιηθεί από τον πατέρα της και έχει ως κύριο σημείο αναφοράς της προεκλογικής της εκστρατείας την αμφισβήτηση της τροπής που έχει πάρει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μετά την έναρξη της κρίσης στην Ευρωζώνη το 2010.


Το 48% αμφισβητεί την Ε.Ε.

Αν αθροιστούν τα ποσοστά της Λεπέν, του Μελανσόν, του ανεξάρτητου δεξιού υποψηφίου Ντιπόν-Ενιάν, αλλά και υποψηφίων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, το ποσοστό των Γάλλων πολιτών που αμφισβητεί τη σημερινή Ε.Ε., το πλαίσιο και τον τρόπο λειτουργίας της αγγίζει το 48%.


Η άλλη μεγάλη διαφορά με την προεδρική εκλογή του 2002 είναι ότι τότε ο Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο μονοπωλούσαν μια αυταρχική-κατασταλτική ρητορική κατά της παραβατικότητας με κύριο στόχο τους μετανάστες και τους Γάλλους πολίτες βορειοαφρικανικής καταγωγής.


Η μεγάλη τομή

Στην προεκλογική εκστρατεία του 2007 έγινε η μεγάλη τομή, καθώς οι δύο βασικοί μονομάχοι, ο δεξιός Σαρκοζί και η υποψήφια των Σοσιαλιστών Σεγκολέν Ρουαγιάλ, πλειοδότησαν για να διεμβολίσουν εκλογικά την ακροδεξιά: Ο Σαρκοζί δεσμεύτηκε να καθαρίσει την αλητεία των προαστίων με πεπιεσμένο ζεματιστό νερό και η Ρουαγιάλ δεσμεύτηκε για τον εγκλεισμό των καθ’ υποτροπήν ανήλικων παραβατών του ποινικού νόμου σε στρατόπεδα αναμόρφωσης υπό την εποπτεία αξιωματικών του στρατού.


Με άλλα λόγια, αν το επικοινωνιακό επιτελείο του Μακρόν αποφάσιζε να απομονώσει ως αντιδημοκρατική την πλατφόρμα της Λεπέν για τον νόμο και την τάξη, θα δυσκολευόταν, καθώς οι διαχωριστικές γραμμές που οριοθετούσαν και περιόριζαν την ακροδεξιά ακυρώθηκαν ή, στην καλύτερη περίπτωση, ατόνησαν από το 2007.


Στη μία εβδομάδα που απομένει για τον δεύτερο γύρο, το μεγάλο στοίχημα του Μακρόν είναι να πείσει ότι μπορεί να είναι ο Πρόεδρος της σύνθεσης, της διεκδίκησης, δηλαδή, μιας άλλης ισορροπίας στην Ευρωζώνη και στην Ε.Ε. με πολιορκητικό κριό την ανάληψη από τη Γαλλία του ρόλου και του ειδικού της βάρους στους ενδοευρωπαϊκούς συσχετισμούς. Να μπορέσει να πείσει, δηλαδή, ότι εκπροσωπεί την αλλαγή μέσα από τη συνέχεια, για να θυμηθούμε το σύνθημα με το οποίο ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν επικράτησε του Μιτεράν την άνοιξη του 1974, και όχι τη σταθερότητα της ακινησίας του σημερινού στάτους κβο.


Ο Μακρόν και το επιτελείο του θα πρέπει να μεταλλάξουν την αποδοκιμασία των δύο κομμάτων εξουσίας, των Ρεπουμπλικάνων και των Σοσιαλιστών, στον πρώτο γύρο σε θετική ψήφο για μια μέση γραμμή πλεύσης.


Ανησυχητική τροπή

Το επεισόδιο της Ροτόντας, του εστιατορίου που ο Μακρόν και οι συνεργάτες του διάλεξαν για να γιορτάσουν την πρωτιά στον πρώτο γύρο, είναι αποκαλυπτικό της σημερινής πραγματικότητας στη Γαλλία: Οι συμβολισμοί και οι συνήθειες μιας αλαζονικής ελίτ, ξεκομμένης από τη σκληρή καθημερινότητα της πλειοψηφίας της κοινωνίας, φοβίζουν και απωθούν εξίσου με τη βιαιότητα της άκρας Δεξιάς, την οποία κανένα επικοινωνιακό λίφτινγκ δεν μπορεί να καλύψει.




Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η άνοιξη του 2017 στη Γαλλία δεν θυμίζει σε τίποτε την άνοιξη του 2002, αντίθετα θυμίζει ολοένα και πιο ανησυχητικά την τροπή που πήρε η μονομαχία Ντόναλντ Τραμπ και Χίλαρι Κλίντον στις ΗΠΑ στην προεκλογική εκστρατεία τόσο των προκριματικών των Ρεπουμπλικάνων και των Δημοκρατικών όσο και της προεδρικής εκλογής του περασμένου Νοεμβρίου.


==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας