Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Οι σχέσεις της Αυστραλίας με την ΕΕ



του Geoff Kitney
Carnegie Europe 
Στην πρώτη σειρά των μη Βρετανών υποστηρικτών του Brexit, μαζί με τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, βρίσκονται δύο πρώην πρωθυπουργοί της Αυστραλίας. Από την άλλη πλευρά του κόσμου, ο John Howard (πρωθυπουργός από το 1996 μέχρι το 2007) και ο Tony Abbott (2013-2015), χαιρέτισαν την βρετανική απόφαση τον Ιούνιο του 2016 να αποχωρήσει από την ΕΕ ως ένα θρίαμβο των απλών ανθρώπων έναντι μιας απόμακρης κυβέρνησης και των κρατιστών και γραφειοκρατών του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κράτους.

"Είμαι ενθουσιασμένος που ο βρετανικός λαός έχει αποφασίσει να διεκδικήσει την χώρα του”, δήλωσε ενθουσιασμένος ο Abbott. "Με την αγγλική γλώσσα, το κοινό δίκαιο και την μητέρα των κοινοβουλίων… πώς θα μπορούσε κανείς να αμφιβάλει ότι η Βρετανία είναι περισσότερο από ικανή για να βρει τον δρόμο της στον κόσμο;”. Ο Howard δήλωσε ότι το Brexit ήταν μια αναγνώριση "ότι η ιδέα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχει μια νομισματική ένωση χωρίς μια δημοσιονομική ένωση, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία”. Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί κάλεσαν την Καμπέρα και το Λονδίνο για να εμβαθύνουν τη σχέση τους, δίνοντας προτεραιότητα σε μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Αυστραλίας-Ηνωμένου Βασιλείου, έναντι της συμφωνίας Αυστραλίας-ΕΕ που είναι τώρα υπό διαπραγμάτευση.

Ο ευρωσκεπτικισμός είναι ιδιαίτερα βαθύς στην πολιτική σκηνή της Αυστραλίας. Η Αυστραλία μάλιστα έχει ένα πολιτικό κόμμα δεξιό, αντί-μεταναστευτικό -με το όνομα Ένα Έθνος- με παρόμοιες φιλοδοξίες με το UKIP.

Οι ρίζες της αυστραλιανής αντιπάθειας προς την ΕΕ χρονολογούνται πολύ πίσω, ιδιαίτερα με την είσοδο της Μεγάλης Βρετανίας στην ΕΟΚ, πρόδρομο της σημερινής ΕΕ. Η στροφή της Βρετανίας στην Ευρώπη θεωρήθηκε ως προδοσία της πρώην αποικίας της (ο εποικισμός της Αυστραλίας ξεκίνησε με τον Βρετανικό πρώτο στόλο το 1788) και αποδείχθηκε ένα σοβαρό οικονομικό σοκ για την Αυστραλία. Η γεωργία, που ήταν στη συνέχεια η ραχοκοκαλιά της αυστραλιανής οικονομίας, δέχθηκε σοβαρό πλήγμα καθώς κατέρρευσαν οι εξαγωγές βουτύρου και φρούτων.

Εκείνα τα πρώτα πλήγματα ενισχύθηκαν από τις ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις και την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ (CAP), η οποία αρνήθηκε στην Αυστραλία την πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές. Η CAP έγινε ένα πικρό διχαστικό ζήτημα μεταξύ Ευρώπης και Αυστραλίας.

Για τους Αυστραλούς με ισχυρές φιλοσοφικές πεποιθήσεις για την εθνική κυριαρχία, την κρατική εξουσία, τις ελεύθερες αγορές, και την ανωτερότητα του καπιταλισμού, η ΕΕ πάντα θεωρούνταν ελαττωματική και μη βιώσιμη. Η CAP παραμένει ένα σύμβολο όλων όσα είναι λάθος με την Ευρώπη -προστατευτισμό, γραφειοκρατία και κρατισμό. Και οι Αυστραλοί για τους οποίους η Ευρώπη ποτέ δεν αντικατέστησε τη Βρετανία στα αισθήματά τους, τώρα βλέπουν μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ Αυστραλίας και Ηνωμένου Βασιλείου ως την ευκαιρία να διορθώσουν το λάθος που προκάλεσε η CAP.

Αλλά ενώ οι αυστραλιανές αντιλήψεις για την ΕΕ έχουν κολλήσει χρόνια στη ρουτίνα του μίσους της CAP, η σχέση της Αυστραλίας με την Ευρώπη επεκτάθηκε σε κάθε επίπεδο, καθώς η Αυστραλία αναπτυσσόταν και μεγάλωνε ως χώρα. Η ΕΕ είναι τώρα ο δεύτερος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αυστραλίας για αγαθά, η μεγαλύτερη πηγή ξένων επενδύσεων, και η πηγή μιας σημαντικής μερίδας των ειδικευόμενων εργατών της και ως εκ τούτου, της συνεχώς διευρυνόμενης πολυπολιτισμικής κοινότητας.

Μια ανάλυση των εμπορικών και επενδυτικών δεσμών με το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ από το Monash University Business School της Μελβούρνης, κατέληξε ότι τα οικονομικά συμφέροντα της Αυστραλίας θα εξυπηρετούνταν καλύτερα από μια συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με την ΕΕ παρά με το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η οικονομική και στρατηγική σχέση της Αυστραλίας με την ΕΕ έχει βαθύνει από την υπογραφή, τον Απρίλιο του 2016, της μεγαλύτερης σύμβασης στρατιωτικού εξοπλισμού με τη Γαλλία, για την κατασκευή ενός νέου στόλου υποβρυχίων. Η συμφωνία προστίθεται στις ήδη ισχυρές συνδέσεις της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Η Αυστραλία είναι εταίρος του ΝΑΤΟ, και από καιρό εις καιρό, υπάρχει συζήτηση για πιθανή ένταξη της Καμπέρα στη συμμαχία.

Οι ιστορικοί επίσης επισημαίνουν ότι οι δεσμοί αίματος μεταξύ Αυστραλίας και Ευρώπης ξεπερνούν κατά πολύ την ευρωπαϊκή ηπειρωτική μετανάστευση, η οποία αυξήθηκε στις δεκαετίες μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το γεγονός που οι Αυστραλοί γιορτάζουν ως ανάδειξή τους σε ανεξάρτητο κράτος, έλαβε χώρα σε ευρωπαϊκό έδαφος. Στις 25 Απριλίου κάθε χρόνο (Anzac da), οι Αυστραλοί παρελαύνουν στους δρόμους κάθε πόλης και χωριού για να τιμήσουν τις τρομερές απώλειες που υπέστησαν οι δυνάμεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας στα πεδία μάχης της Ευρώπης, ως μέρος των βρετανικών αυτοκρατορικών δυνάμεων στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Χιλιάδες Αυστραλοί κάθε χρόνο καταφθάνουν στα τεράστια νεκροταφεία των νεκρών πολέμου για να τιμήσουν τους άνδρες οπυ θεώρησαν ότι εκπροσωπούν τις αξίες που καθόρισαν το νέο αυστραλιανό έθνος: γενναιότητα, αντοχή, εφευρετικότητα, συντροφικότητα. Πολλοί περισσότερες χιλιάδες Αυστραλοί, οι απόγονοι των Ευρωπαίων που μετανάστευσαν στην Αυστραλία στις δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Π¨ολεμο, ταξιδεύουν τακτικά στην Ευρώπη προς αναζήτηση των ριζών τους.

Μια πρόσφατη δημοσκόπηση για τη στάση των Αυστραλών έναντι της Ευρώπης που διεξήχθη από το ινστιτούτο Lowy, διαπίστωσε πως το 90% των ερωτηθέντων πίστευαν ότι η Αυστραλία έχει πολλές κοινές αξίες με την Ευρώπη και ότι η Ευρώπη πάντα θα είναι σημαντική για την Αυστραλία. Αλλά περισσότεροι από το 50% δήλωσαν πως η Ευρώπη γίνεται λιγότερη σημαντική. Το 60% όσων ρωτήθηκαν δήλωσαν πως πιστεύουν ότι η Ευρώπη ήταν σε παρακμή σε σχέση με την Ασία, και περισσότεροι από το 60% πίστευαν ότι η μεταναστευτική κρίση κάνει την Ευρώπη ασθενέστερη. Άλλες δημοσκοπήσεις εμφανίζουν ότι οι Αυστραλοί πιστεύουν ότι η Ευρώπη θα πρέπει να μιμηθεί τις σκληρές προσφυγικές πολιτικές της Αυστραλίας, της υποχρεωτικής κράτησης και της άρνησης άδειας διαμονής.

Σε θέματα στα οποία η Ευρώπη έχει επιδιώξει να είναι παγκόσμιος ηγέτης, η αυστραλιανή γνώμη έχει γίνει πιο αυστηρή ενάντια στην ευρωπαϊκή σκέψη Η Αυστραλία έχει μειώσει δραματικά τον προϋπολογισμό της για εξωτερική βοήθεια, αφήνοντας το βαρύ φορτίο της γειτονιάς του Ειρηνικού, στην ΕΕ και την Κίνα. Και η Καμπέρα έχει υπαναχωρήσει από το να ακολουθεί την ηγετική θέση της Ευρώπης στην κλιματική αλλαγή, εγκαταλείποντας έναν ευρωπαϊκού τύπου φόρο άνθρακα αμέσως μετά από μια σύντομη περίοδο και επιχειρώντας να επανεκκινήσει τις επενδύσεις στην ανάπτυξη των τεράστιων πόρων άνθρακα της Αυστραλίας.

Στρατηγικά, η αύξηση της στρατιωτικής ισχύος και οι φιλοδοξίες της Κίνας και ο αγώνας μεταξύ των μετριοπαθών και σκληροπυρηνικών ισλαμιστών στη γειτονική Ινδονησία -το μεγαλύτερο μουσουλμανικό κράτος του κόσμου, με 258 εκατ. ανθρώπους- θα είναι οι βασικές ανησυχίες της Αυστραλίας. Πολιτιστικά, η Αυστραλία γίνει περισσότερο ασιατική. Η Κίνα και η Ινδία είναι τώρα οι βασικές πηγές μετανάστευσης στην Αυστραλία.

Το εμπόριο ωστόσο θα συνεχίσει να διασφαλίζει ότι η Ευρώπη παραμένει κεντρικής σημασίας στην οικονομία της Αυστραλίας. Το μέλλον της ΕΕ θα είναι κρίσιμο για τα εθνικά συμφέροντα της Αυστραλίας -ακόμη και αν η Ασία γίνει πιο σημαντική και αν και μερικοί Αυστραλοί θα συνεχίσουν να βλέπουν πρώτα τη Βρετανία όταν κοιτάζουν στην Ευρώπη.


Capital.gr 

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας