27/4/17

Βρετανία: Φεύγοντας από την ΕΕ με "ελβετικό στυλ";





Του John Springford
Centre For European Reform 


Από τη στιγμή που η Βρετανία ψήφισε να αποχωρήσει από την ΕΕ, τα άλλα 27 κράτη-μέλη έχουν κάνει σύνθημά τους το "δεν θα επιλέξεις". Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα έχει τη δυνατότητα να επιλέξει τα μέρη της συμφωνίας για την ελεύθερη αγορά που θέλει (όπως το εμπόριο και οι επενδύσεις) και να αποφύγει τα μέρη που δεν θέλει (όπως την ελεύθερη κυκλοφορία και την υπεροχή του δικαίου της ΕΕ). Από την πλευρά της η πρωθυπουργός Theresa May επιμένει ότι η ελεύθερη κυκλοφορία και η ανωτερότητα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, θα λήξουν. Αυτό το paper υπογραμμίζει την καλύτερη πιθανή εμπορική συμφωνία για τη Βρετανία και την ΕΕ, δεδομένων των κόκκινων γραμμών της κάθε μιας.

Παρά τον κανόνα αυτό των 27 (της μη επιλογής), οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ θα απαιτήσει και τις δύο πλευρές να αποφασίσουν ποιοι κλάδοι της οικονομίας θα πρέπει να συνεχίσουν να έχουν τους χαμηλότερους εμπορικούς φραγμούς, δεδομένης της απόφασης της Theresa May να αποχωρήσει από την ενιαία αγορά. Ως εκ τούτου, η διαπραγμάτευση θα είναι μια άσκηση για τις κλαδικές διαπραγματεύσεις, όπως και με όλες τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου.

Μια νέα εμπειρική ανάλυση των εμπορικών φραγμών, που καθορίζεται με περισσότερες λεπτομέρειες, εμφανίζει τρία πράγματα. Πρώτον, οι εμπορικοί φραγμοί στα αγαθά με την ΕΕ έχουν σχεδόν περιοριστεί στο ήμισυ από το 1973 που το Ηνωμένο Βασίλειο εισήχθη στην ΕΕ, ενώ οι φραγμοί με τις ΗΠΑ έχουν μειωθεί μόλις κατά το ένα τέταρτο.

Δεύτερον, οι ελβετικοί φραγμοί στα αγαθά με την ΕΕ, είναι τώρα τόσο χαμηλοί όσο και αυτοί του Ηνωμένου Βασιλείου, παρά την μερική συμμετοχή της στην ενιαία αγορά, και την στενή της σχέση με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.

Τρίτον, οι δασμοί τόσο στα αγαθά όσο και στις υπηρεσίες μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ έχουν ελάχιστα μειωθεί από το 2000. Αυτό υποδηλώνει πως η ενιαία αγορά φτάνει τα όριά της, δεδομένου ότι περαιτέρω άρση θα απαιτούσε περισσότερη κατανομή της κυριαρχίας, ιδιαίτερα στον πολύ ρυθμισμένο κλάδο των υπηρεσιών. Επίσης υποδηλώνει ότι οι ζημιές που θα υποστεί η Βρετανία από την περαιτέρω ενοποίηση της ενιαίας αγοράς, θα είναι περιορισμένες: προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στον περιορισμό του κόστους του διαζυγίου.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Το επίκεντρο πρέπει να είναι το εμπόριο αγαθών, όχι υπηρεσιών. Οι φραγμοί στη διαπραγμάτευση αγαθών μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ είναι λιγότερο από το ήμισυ μεγάλες όσο αυτές των υπηρεσιών, σύμφωνα με την ανάλυσή μας. Η εξαίρεση είναι στις κεφαλαιαγορές και στις επιχειρηματικές υπηρεσίες που τις υποστηρίζουν, όπως τα λογιστικά, η νομοθεσία και η συμβουλευτική. Αλλά η κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου στα χρηματοοικονομικά –η Βρετανία εξάγει τα τρία τέταρτα όλων των υπηρεσιών της κεφαλαιαγοράς εντός της ΕΕ- σημαίνει ότι οι 27 είναι πρόθυμοι να επαναπατρίσουν αυτή τη δραστηριότητα.

Τα τελευταία χρόνια, οι πιο αμφισβητούμενες υποθέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αφορούν τη Βρετανία, περιλαμβάνουν διαφωνίες για τις χρηματοπιστωτικές ρυθμίσεις ή την ελεύθερη κυκλοφορία των ανθρώπων. Οι 27 δεν θα είναι πρόθυμοι να επιτρέψουν πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες χωρίς στενά ευθυγραμμισμένους κανόνες και την εξουσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να διαιτητεύει τις διαφωνίες με την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η καλύτερη ελπίδα για το Ηνωμένο Βασίλειο επομένως, είναι μια ολοκληρωμένη εμπορική συμφωνία που να εστιάζει στα αγαθά και στις υπηρεσίες όπως η αεροπλοΐα, όπου και οι δύο πλευρές έχουν ισχυρό κίνητρο να διατηρήσουν το πιο ελεύθερο εμπόριο είναι δυνατό. Αυτό θα ήταν παρόμοιο με τη συμφωνία που έχει η Ελβετία με την ΕΕ. Παρά την απογοήτευση της Κομισιόν για την ελβετική σχέση, μια ελβετικού τύπου συμφωνία περιορισμένη σε μεγάλο βαθμό στα αγαθά, είναι η καλύτερη ελπίδα της Βρετανίας: εκπροσωπεί το όριο πρόσβασης στην αγορά που είναι πρόθυμη να αποδεχθεί η ΕΕ χωρίς την πλήρη υπεροχή του κοινοτικού δικαίου.

Οι διμερείς συμφωνίες Ελβετίας-ΕΕ δείχνουν ότι είναι δυνατές οι συμβιβαστικές λύσεις μεταξύ κυριαρχίας και οικονομικής ολοκλήρωσης. Οι διμερείς επιτροπές στους κλάδους στους οποίους συνεργάζονται στενά η Ελβετία και η ΕΕ, καθορίζουν εάν οι Ελβετοί θα πρέπει να επικαιροποιήσουν τους κανονισμούς τους για να ευθυγραμμιστούν με αυτούς της ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν εκδικάζει διαφορές (αν και οι ελβετικές επικαιροποιήσεις των κανονισμών τους πρέπει να λάβουν υπόψη τους νόμους του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου). Κάτι παρόμοιο θα ήταν μια "πιθανή ζώνη προσγείωσης" για τους 27 της ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο στις προσεχείς διαπραγματεύσεις.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είχε σημαντικό κόστος για τη Βρετανία, δεδομένου του πλεονεκτήματός της στο εμπόριο υπηρεσιών. Αλλά παρέχει ένα μεσαίο δρόμο ανάμεσα σε δύο άκρα: τη σοβαρή διακοπή του εμπορίου και την πλήρη κυριαρχία από τη μία πλευρά, και τη συνέχιση της συμμετοχής στην ενιαία αγορά και την οργή των υποστηρικτών του Brexit από την άλλη.


Capital.gr 

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας