Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

The Independent's Weekend Review : "Έξοδος: μια ιστορία Χριστιανών"



Στη βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης, ο χριστιανικός πληθυσμός ήταν 9,6% του πληθυσμού. Μέχρι το 1999, ήταν 2,9%. Εν τω μεταξύ, το 35% των χριστιανών της Δυτικής Όχθης και της Γάζας έφυγε μεταξύ 1967 και 1999, γράφει ο Robert Fisk.

Σχεδόν ακριβώς πριν από 25 χρόνια, έγραψα μια ιστορία για το πρωτοσέλιδο του τότε περιοδικού The Independent's Weekend Review. Ο τίτλος ήταν "Έξοδος: μια ιστορία Χριστιανών". Μιλούσε για την τραγωδία εκείνων των πιστών ανθρώπων που έφυγαν από τα εδάφη των προγόνων τους. Συζήτησα με τον μοναδικό ερημίτη που έμεινε στο Λίβανο σε μια σπηλιά στο βόρειο τμήμα της χώρας και μου είπε: "Είμαι ο μόνος ερημίτης που έμεινε σε όλη τη Μέση Ανατολή". Τα μάτια του γέμισαν ευτυχία όταν αναγνώρισα τη μοναδική του θεολογική κατάσταση. "Ποτέ δεν θα φύγω από τον Λίβανο", είπε. "Κανένας Χριστιανός δεν πρέπει να εγκαταλείψει την Αγία Γη. Όσοι έχουν αποχωρήσει θα επιστρέψουν". Απέπνεε πίστη: παιδική, παθιασμένη, ακριβής, απεριόριστη από αντιφάσεις ή γεγονότα. Και έκανε λάθος.

Όπως έγραψα τότε - από το Ιράκ, από τη Δυτική Όχθη, από τον Λίβανο και από την Αίγυπτο, "πιθανώς" (αυτή ήταν τότε η λέξη μου) και από τη Συρία- οι χριστιανοί έφυγαν. Μια κοινότητα 14 εκατομμυρίων ανθρώπων, οι κληρονόμοι της αρχικής, ανατολικής εκκλησίας του Χριστού, εκδιώχθηκαν από τα εδάφη όπου σήμερα κατοικούν μέχρι και 160 εκατομμύρια μουσουλμάνοι.

Σήμερα, οι Κόπτες της Αιγύπτου μπορεί να είναι και 15 εκατομμύρια, αλλά αποτελούν μόνο το 10 τοις εκατό του πληθυσμού. Κάτω από την επίθεση των ισλαμιστών, φεύγουν μαζικά προς τη Δύση σε τεράστιους αριθμούς -αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο ο Πάπας φτάνει στην Αίγυπτο την Πέμπτη, με την ελπίδα (αμφισβητήσιμη, φοβάμαι) ότι οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι μπορούν να αφαιρέσουν τη βία από τη θρησκεία. Παριστάνουμε ότι φροντίζουμε πολύ γι 'αυτούς τους Χριστιανούς, φυσικά. (Μάλιστα, μας νοιάζει πολύ, που ακόμη και ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φοβόταν να αποκαλέσει αυτή τη βδομάδα τη σφαγή ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων Χριστιανών το 1915 γενοκτονία).

Πριν από δύο χρόνια ήμουν πολύ συγκινημένος, στη μικρή συριακή πόλη Καμισλί, από τους ντόπιους ιερείς και τους επισκόπους των Μαρωνιτών (Καθολικών), Αρμενίων και Ορθοδόξων εκκλησιών, οι οποίοι με παρακάλεσαν να σταματήσω να υποστηρίζω ότι οι Χριστιανοί πρέπει να αναζητήσουν καταφύγιο στη Δύση. Εάν πήγαιναν στον Καναδά ή την Αμερική ή την Ευρώπη, είπαν, θα γίνονταν μέρος ενός κοσμικού κόσμου στον οποίο θα εχάναν την πίστη τους. Δεν πρέπει να είναι αυτή η μοίρα των χριστιανών της Μέσης Ανατολής.

Αλλά, αφού σκοτώθηκαν 44 Χριστιανοί Κόπτες σε δύο βομβιστικές επιθέσεις σε εκκλησίες στην Αίγυπτο αυτό το μήνα, μπορούν να μείνουν; Όταν δολοφονούνται οι Χριστιανοί Κόπτες στο Σινά, μπορούν να μείνουν; Όταν το Isis στο Ιράκ τους λέει να αλλαξοπιστήσουν ή να πεθάνουν, μπορούν να μείνουν;

Ως το 1999, μόνο το 10% του πληθυσμού της Ιερουσαλήμ ήταν Χριστιανοί. Μόνο το 30% του πληθυσμού των 172.000 κατοίκων της Ναζαρέτ ήταν Χριστιανοί. Στη βρετανική εντολή της Παλαιστίνης, ο χριστιανικός πληθυσμός ήταν 9,6% του πληθυσμού. Το 1999, ήταν 2,9%. Εν τω μεταξύ, το 35% των χριστιανών της Δυτικής Όχθης και της Γάζας έφυγε μεταξύ 1967 και 1999. Και ο Χριστιανισμός υποτίθεται ότι είναι μία από τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου.

Έχω συζητήσει για πολλά χρόνια με τους ανθρώπους της Μέσης Ανατολής αν αυτό συμβαίνει εξαιτίας των Σταυροφοριών. Το 1996, είχα μια μακρά συζήτηση με μία Αιγύπτια μουσουλμάνα, την Εμπά Ραούφ Εζέτ, και μου είπε το εξής: "Έχουμε διαφορετική κουλτούρα. Είμαστε ένας διαφορετικός πολιτισμός. Και συνήθως, οι άνθρωποι θεωρούν εκείνους που είναι διαφορετικοί παράξενους, περίεργους, μερικές φορές σαν 'αντίπαλους'. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτό είναι το πρώτο πράγμα. Είχατε μια μακρά ιστορία αποικιακών σχέσεων με την περιοχή μας και υπήρξε πάντα αυτή η συγκρουσιακή σχέση ότι είμαστε 'ο εχθρός' - ειδικά κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών- και νομίζω ότι οι Σταυροφορίες είναι η λέξη κλειδί. Αυτή είναι μια ιστορία που δεν μπορείτε απλά να αγνοήσετε. Είναι μια ιστορία που συνέβη - το αίμα χύθηκε. Μέσα από τους αιώνες, και οι δύο πλευρές - όχι μόνο εσείς αλλά και εμείς - άρχισαν να δημιουργούν τους δικούς τους μύθους σχετικά με τον 'εχθρό'... και διήρκεσαν περίπου δύο αιώνες και δεν μπορείτε απλά να το ξεχάσετε ή να θεωρήσετε ότι δεν είναι σημαντικό. Ή ότι είναι ένα πολύ μικρό θέμα. Υπάρχει ιστορία -και οι δύο πολιτισμοί έχουν ιστορία. Και οι άνθρωποι απλά δεν ξεχνάμε".

Αλλά, είπα στην Εζάτ, είχαμε τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο και είχατε την Σαλαχεντίν "και κερδίσατε". Δεν το δέχτηκε αυτό. "Και ηττηθήκαμε αργότερα από διαφορετικούς ανθρώπους και με διαφορετικά εργαλεία", απάντησε. "Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα έλεγε 'Ας το ξεπεράσουμε'. Νομίζω ότι οι άνθρωποι έχουν τις διαφορές τους. Και είναι σημαντικό να εξετάζουμε και να αναλύουμε και να προσπαθήσουμε να δούμε γιατί οι άνθρωποι έχουν τις διαφορές τους και πώς μπορούν να ξεπεράσουν αυτές τις διαφορές μέσα στο χρόνο και σε διαφορετικές καταστάσεις. Νομίζω όμως ότι και οι δύο πλευρές είναι υπεύθυνες γι' αυτό".

Τι θα πει ο Πάπας γι' αυτό; Ή στον Μεγάλο Ιμάμη του Αλ Αζχάρ στο Κάιρο, τον Σεΐχη Αχμάντ αλ-Ταγιέβ; Θα είναι πρόθυμοι για αυτο-ενοχοποίηση; Θυμάμαι ότι πριν από μερικά χρόνια διάβαζα το θαυμάσιο βιβλίο του Aμίν Mααλούφ "Οι σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων", όπου κατέγραψε το πως οι Σταυροφόροι, στο δρόμο τους προς την Ιερουσαλήμ, ξέπεσαν στον κανιβαλισμό. Έφαγαν μερικούς από τους νεκρούς μουσουλμάνους μετά από μια μάχη σε μια πόλη της Συρίας. Και το όνομα αυτής της πόλης ήταν Χομς.

Τι μπορώ να πω; Διαβάστε το βιβλίο.

independent.co.uk


http://www.antinews.gr/


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ





==========================================
 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας