18/4/17

Δεν διαφέρουν οι πολιτικές Trump-Γαλλίας στην άμυνα



του Daniel Keohane
Carnegie Europe 


Η σχέση μεταξύ του επόμενου Γάλλου επικεφαλής του κράτους και του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, θα είναι κρίσιμη για την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Αν και δεν είναι δημοφιλής στη Γαλλία, ορισμένες απόψεις του trump για την άμυνα και την ασφάλεια, θα μπορούσαν, παραδόξως, να θεωρηθούν παραδοσιακές γαλλικές θέσεις.

Ο Trump θα ήθελε οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι να αναλάβουν περισσότερο στρατιωτικό βάρος για την προστασία της Ευρώπης, και να δαπανούν περισσότερα για την άμυνά τους. Η Γαλλία έχει εδώ και καιρό υποστηρίξει ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να γίνουν περισσότερο αυτόνομοι στην άμυνα. Επίσης η Γαλλία ήταν η πιο ενεργή στρατιωτικά χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια, με περισσότερους από 30.000 στρατιώτες σε ανάπτυξη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Επιπλέον, υπάρχει ευρεία πολιτική υποστήριξη για την αύξηση των γαλλικών αμυντικών δαπανών, οι οποίες αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται στο 1,8% του ΑΕΠ σύμφωνα με τα στοιχεία του ΝΑΤΟ, μαζί με την χρηματοδότηση για την ασφάλεια, όπως για τις αστυνομικές υπηρεσίες και τις μυστικές.

Τρεις από τους πέντε υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας -ο κεντροδεξιός Francois Fillon, ο σοσιαλιστής Benoit Hamon, και ο κεντρώος Emmanuel Macron- έχουν δεσμευτεί να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τουλάχιστον στο 2% του ΑΕΠ. Άλλος ένας διεκδικητής, η ακροδεξιά Marine Le Pen, θα ήθελε να το αυξήσει σε ένα εντυπωσιακό 3%. Αντιθέτως, ο μέσος όρος για τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ είναι μόλις λίγο άτω από το 1,5%. Λίγοι σοβαροί Γάλλοι πολιτικοί εφαρμόζουν ένα πολιτικό πρόγραμμα μείωσης των αμυντικών δαπανών ή ακυρώνουν το πυρηνικό πρόγραμμα της Γαλλίας.

Η προτεραιότητα ασφάλειας του Trump είναι να νικήσει το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος, και δήλωσε ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι πολύ πιο σκληροί έναντι των Ισλαμιστών τρομοκρατών. Ο απερχόμενος πρόεδρος της Γαλλίας, Francois Hollande και κάποιοι από τους υπουργούς του, έχουν περιγράψει την μάχη τους εναντίον των Ισλαμιστών τρομοκρατών ως έναν "πόλεμο", ένα λεξιλόγιο το οποίο οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θεωρούσαν προηγουμένως ότι ανήκει κυρίως στους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς της κυβέρνησης του πρώην προέδρου George W. Bush.

Επιπλέον, ο Hollande έκανε πράξη τα λόγια του. Μαζί με την αύξηση των βομβαρδισμών στόχων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και στο Ιράκ, από το Νοέμβριο του 2015 οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, η γαλλική κυβέρνηση έχει επιβάλει μια εγχώρια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία χορηγεί στις υπηρεσίες ασφαλείας ειδικές εξουσίες, όπως έρευνες χωρίς ένταλμα δικαστηρίου. Αυτό έχει παραταθεί μέχρι τις 15 Ιουλίου του 2017, μια περίοδος που περιλαμβάνει τις επικείμενες προεδρικές εκλογές και είναι η μακροβιότερη περίοδος (χωρίς διακοπή) έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία μετά από τον Πόλεμο της Αλγερίας στη δεκαετία του 1950 και του 1960.

Όπως και ο Trump, η Γαλλία ορισμένες φορές έχει βρεθεί στο στόχαστρο για το ότι είναι πολύ φιλική προς τη Ρωσία (αν και το Παρίσι ακύρωσε την παράδοση δύο πλοίων Mistral-class προς τη Μόσχα μετά από την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 και αυτή τη στιγμή στέλνει μέχρι και 300 στρατιώτες στο υπό βρετανική ηγεσία τάγμα του ΝΑΤΟ στην Εσθονία). Τρεις εκ των βασικών Γάλλων- προεδρικών υποψηφίων –Le Pen, Fillon, και ο ακροαριστερός Jean-Luc Melenchon- είναι υπέρ της ανοικοδόμησης μιας στρατηγικής συνεργασίας με τη Ρωσία, υποστηρίζοντας πως το Παρίσι θα πρέπει να εργαστεί μαζί με τη Μοσχά παρά εναντίον της.

Ακριβώς όπως και ο Trump, η Γαλλία ήταν ασαφής και κάποιες φορές σκεπτική για την χρησιμότητα της ατλαντικής Συμμαχίας προτού επανασυνδεθεί με τη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ το 2009. Παραμένει ακόμη στη Γαλλία κάποιος σκεπτικισμός για το ΝΑΤΟ. Οι ίδιοι τρεις φίλα προσκείμενοι στη Ρωσία προεδρικοί υποψήφιοι, είναι καχύποπτοι ως προς το να επιδιώξουν οι ΗΠΑ τα συμφέροντά τους μέσω του ΝΑΤΟ. Η Le Pen είναι υπέρ της αποχώρησης από την στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ, ενώ ο Melanchon θέλει η Γαλλία να εγκαταλείψει εξ ολοκλήρου τη συμμαχία.

Η Γαλλία, και πάλι όπως οι ΗΠΑ, είναι έτοιμη να δράσει μονομερώς εάν χρειαστεί, όπως έκανε με την στρατιωτική επέμβαση στο Μάλι το 2013. Αλλά η βασική διαφορά με τον Trump είναι πως η Γαλλία, που είναι ένα εξοπλισμένο με πυρηνικά μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γενικώς προτιμά να ενεργεί μέσω πολυμερών θεσμών. Ειδικότερα, η Γαλλία είναι στενά συνδεδεμένη με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ο Trump είναι αδιάφορος για το μέλλον της ΕΕ.

Η Γαλλία έχει κάνει σειρά συγκεκριμένων προτάσεων με τη Γερμανία για την ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας της ΕΕ. Αλλά λίγοι Γάλλοι έχουν υπερβολικά φιλόδοξες προσδοκίες για τις δυνατότητες της γαλλό-γερμανικής εταιρικής σχέσης, για να αναπτύχθηκε σημαντικά ισχυρότερες στρατιωτικές πολιτικές στην ΕΕ. Η τωρινή γερμανική κυβέρνηση αντιτάσσεται σθεναρά στις γαλλικές προτάσεις να αποκλειστούν κάποιες (αν όψι όλες) οι αμυντικές δαπάνες από τους υπολογισμούς για το δημοσιονομικό έλλειμμα της ΕΕ, όπως προτείνεται από τον Hamon.

Με τόνο αντίστοιχο του Trump, ο Fillon έχει ακόμη υποστηρίξει ότι η Γαλλία θα πρέπει να αποζημιωθεί για τις στρατιωτικές της επιχειρήσεις στην Αφρική, διότι προστάτευσαν την ασφάλεια της Ευρώπης. Και σε αντίθεση με πολλούς Γερμανούς πολιτικούς, κανένας Γάλλος πρόεδρος δεν θα ζητούσε έναν ευρωπαϊκό στρατό (με τις φεντεραλιστικές προεκτάσεις του). Αυτό που θα προτιμούσε περισσότερο η Γαλλία είναι μια ισχυρή Ευρώπη de la defense, που σημαίνει μια πλήρως αναπτυγμένη διακυβερνητική στρατιωτική συμμαχία της ΕΕ –της οποίας θα ηγούνταν η Γαλλία.

Επιπλέον, παρά την απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την ΕΕ, ο επόμενος Γάλλος πρόεδρος θα θέλει να συνεχίσει να εργάζεται στενά με το Ηνωμένο Βασίλειο στα στρατιωτικά ζητήματα. Η γαλλική στρατιωτική κουλτούρα είναι πολύ πιο κοντά με αυτή της Βρετανίας παρά με αυτή της Γερμανίας. Και όπως δήλωσε ο Macron μία ημέρα μετά από τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Μαρτίου 2017 στο Λονδίνο, "θέλω περισσότερη ευρωπαϊκή άμυνα αλλά είμαι ρεαλιστής –στα επόμενα χρόνια, υπάρχουν μικρές πιθανότητες να καταστεί αυτό αποτελεσματικό. Επομένως είμαι υπέρ της διαρθρωμένης συνεργασίας με τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο".

Ο επόμενος Γάλλος πρόεδρος θα θέλει επίσης πιθανώς να συνεχίσει την γαλλό-αμερικανική στρατιωτικών συνεργασία. Ο πιο υποστηρικτικός σύμμαχος των γαλλικών στρατιωτικών ενεργειών στο ΝΑΤΟ τα τελευταία χρόνια, ήταν οι ΗΠΑ, οι οποίες για παράδειγμα, έχουν παράσχει τον εναέριο ανεφοδιασμό και την μεταφορά στρατευμάτων για την επέμβαση της Γαλλίας στο Μάλι το 2013.

Η αμφισβήτηση από τον Trump της μελλοντικής βιωσιμότητας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, μπορέι να δημιουργήσουν ευκαιρίες και προκλήσεις για τον επόμενο Γάλλο πρόεδρο. Η ευκαιρία ίσως είναι να ενισχυθεί ένας κυρίαρχος ρόλος για τη Γαλλία στην ευρωπαϊκή άμυνα ως η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη που είναι μέλος τόσο της ΕΕ όσο του ΝΑΤΟ. Η πρόκληση ίσως είναι η αύξηση του στρατιωτικού βάρους για τη Γαλλία εάν ο Trump μειώσει τη δέσμευση των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Εάν η Γαλλία φέρει μεγαλύτερο βάρος από αυτό το φορτίο, η χώρα μπορεί να καταλήξει σε μια ισχυρότερη θέση για να θέσει μια αμυντική ατζέντα για την Ευρώπη –και το ΝΑΤΟ.



Capital.gr



==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας