Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Συμβουλές προς απόφοιτους: Μείνετε παθιασμένοι


Γράφει ο Δημήτρης Γκίκας*


Τα γενέθλιά μου συμβαδίζουν με τις εξετάσεις των τελειόφοιτων μαθητών – σπουδαστών. Λίγο εκνευριστικό αυτό για μένα – όλες τις εξετάσεις που έδωσα στη ζωή μου, τις σκίαζε το γεγονός ότι δεν χαιρόμουν όσο θα ήθελα την ημέρα των γενεθλίων μου. Κι αφού αποφάσισα να γίνω εκπαιδευτικός, αυτός ο εκνευρισμός με ακολουθεί μέχρι σήμερα. Λίγο το άγχος για το πώς θα τα πάνε τα παιδιά μου στις εξετάσεις τους, λίγο το γεγονός της λύπης που νιώθω, επειδή σε λίγο θα φύγουν από μένα…



Φέτος, λέω να τα συνδυάσω. Την ημέρα των γενεθλίων μου, αποφάσισα να αξιοποιήσω τη δική μου διπλή προσωπική εμπειρία: αυτή του μαθητή – φοιτητή (μέχρι τα 43 μου σπούδαζα…), κι αυτή του εκπαιδευτικού (25 χρόνια κλείνω φέτος στη διδασκαλία).
Πάντοτε όταν καλούμαι να δώσω συμβουλές στους μαθητές ή σπουδαστές μου που φεύγουν, έχω ανάμικτα συναισθήματα. Νιώθω θλίψη που φεύγετε από μένα. Αλλά θυμάμαι μετά ότι ο ρόλος του δασκάλου δεν είναι να κρατά τους μαθητές του κοντά του για πάντα, αλλά να τους ενθαρρύνει να πετάξουν – γι’ αυτό εξάλλου σας έμαθα να φτιάχνετε τα δικά σας φτερά. Νιώθω, λοιπόν και χαρά. Διότι τώρα θα αποδείξετε ότι δεν με χρειάζεστε! Φτιάξτε τη δική σας γέφυρα, γκρεμίστε αυτές που έφτιαξα εγώ, ο δάσκαλός σας, για σας!
Όσοι δίνουν συμβουλές, συνήθως το κάνουν σα να ξεχνάνε ότι κάποτε βρέθηκαν στην ίδια θέση. Δίνουν ψυχρές, ανιαρές, πολύπλοκες συμβουλές. Εγώ, όμως πιστεύω ότι η καλύτερη συμβουλή συνήθως είναι και η απλούστερη! Σήμερα, λοιπόν, την ημέρα των γενεθλίων μου, σας δίνω ένα δώρο, από τα τελευταία που θα λάβετε από μένα με την ιδιότητα του δασκάλου σας. Ένα δώρο από έναν που ακόμα θυμάται πώς είναι να είσαι μαθητής, να αγωνιάς, να ελπίζεις, να ετοιμάζεσαι να πετάξεις και την ίδια στιγμή να πισωγυρίζεις, νιώθοντας ότι χάνεις ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού σου…

Φεύγοντας από δω, μην κοιτάξετε πίσω! Ποτέ μην κοιτάτε πίσω, πάντα να κοιτάτε μπροστά! Επίσης, ποτέ, μα ποτέ, μην περιμένετε, ούτε να αναβάλετε! Αν θέλετε να ανοίξετε μια επιχείρηση, ανοίξτε την! Αν θέλετε να ταξιδέψετε, ταξιδέψτε! Κι αν θέλετε να παραιτηθείτε από τη δουλειά που δεν σας αρέσει, κάντε το! Στην πραγματικότητα, σας συμβουλεύω να παραιτηθείτε απ’ όσες περισσότερες δουλειές μπορείτε! Όχι επειδή δεν θέλετε να δουλέψετε ή επειδή φοβηθήκατε τη δουλειά, αλλά επειδή θέλετε να βρείτε το καλύτερο! Αλλά μην περιμένετε πολύ! Μην περιμένετε την καλύτερη δουλειά για να κάνετε αυτό που αγαπάτε, μην περιμένετε να γίνετε τριάντα ή σαράντα ή πενήντα για να κάνετε κάτι εντυπωσιακό ή να φτάσετε κάπου ψηλά! Ο χρόνος δεν είναι ποτέ σύμμαχός μας!
Να φοβάστε το τίποτα, ποτέ το λίγο! Το λίγο μπορεί να γίνει πολύ. Κι αν δεν γίνει, κάντε το να ΕΙΝΑΙ πολύ! Μην απογοητεύεστε από τις ατυχίες, τις αναποδιές και τις αποτυχίες! Θα ας πω την αλήθεια: η ζωή εκεί έξω μπορεί να γίνει δύσκολη, σκληρή, ανυπόφορη! Θα πληγωθείτε, θα πονέσετε, θα απογοητευτείτε! Όσο περνά ο χρόνος, θα μετράτε περισσότερες αποτυχίες ή αναποδιές, απ’ ότι επιτυχίες! Μην τις φοβάστε, όμως! Απ’ αυτές μαθαίνετε περισσότερα, απ’ ότι από τις επιτυχίες! Αυτός που σας μιλά, γνώρισε πολλές στη ζωή του: υπήρξε άνεργος, κόντεψε να χρεοκοπήσει, έχασε αγαπημένα του πρόσωπα, επέλεξε λάθος δουλειές, ακόμα και λάθος ανθρώπους να συσχετιστεί! Κανείς δεν είναι αλάνθαστος ή τέλειος! Κάντε λάθη! Μη ντρέπεστε γι’ αυτά! Να ντρέπεστε αν δεν μάθετε απ’ αυτά!


Μείνετε διψασμένοι για τη μάθηση! Να επιζητάτε συνεχώς να μαθαίνετε! Ποτέ μην πείτε «τα έμαθα όλα, δεν υπάρχει τίποτε άλλο να μάθω»! Διότι όταν το κάνετε αυτό, παύετε να εξελίσσεστε, παύετε να αισθάνεστε νέοι, παύετε να ζείτε. Όλη η ζωή είναι ένα μάθημα που δεν τελειώνει, μια τάξη που δεν έχει ούτε πόρτα, ούτε παράθυρα, ένας δάσκαλος που δε λέει να φύγει από πάνω μας! Τελείως σπαστικό, έτσι; Τώρα που σας τα είπα αυτά, είμαι σίγουρος ότι θα αισθάνεστε κάπως ανακουφισμένοι! Από μένα, τουλάχιστον ξεφύγατε!
Μη χάνετε την πίστη σας σ’ έναν φωτεινότερο κόσμο, ακόμα κι αν όλα γύρω σας μοιάζουν σκοτεινά. Μη χάνετε την πίστη στον εαυτό σας, ακόμα κι όταν τη χάσουν όλοι οι άλλοι! Όλοι οι άλλοι πλην από το δάσκαλό σας! Διότι, αγαπητά μου παιδιά, ως δάσκαλος δεν χάνω ποτέ την πίστη μου στους μαθητές μου! Ακόμα κι όταν σας δω να αποτυγχάνετε, θα εξακολουθώ να πιστεύω σε σας! Ακόμα κι όταν σας δω να γκρεμίζεστε στην οδύνη και την απελπισία, θα εξακολουθώ να πιστεύω στη δύναμή σας! Ακόμα κι όταν σας δω να χάνετε τα όνειρά σας, θα εξακολουθώ να σας τα θυμίζω! Κι αν, στην πιο σκοτεινή σας ώρα, όταν όλα μοιάζουν δίχως νόημα, όταν υποφέρετε, έρθετε σε μένα, εγώ θα είμαι πάντα εκεί να σας θυμίζω τι καλό, τι θεϊκό είδα μέσα σας! Αυτός είναι ο ρόλος μου – ακόμα και μετά που θα φύγετε πλέον οριστικά από δω! Αλλιώς, δεν θα ήμουν δάσκαλος! 

Θα ήθελα να σας πω να είστε σοβαροί, εργατικοί, μετρημένοι! Αλλά, μεταξύ μας, δεν χρειάζεται να είστε τόσο! Τουλάχιστον όχι τόσο όσο να γίνετε στριφνοί, εργασιομανείς και βαρετοί! Ζήστε τη ζωή σας! Διασκεδάστε, χωρίς να παρεκτραπείτε! Ερωτευτείτε, χωρίς να γίνετε χυδαίοι! Μείνετε χαρούμενοι, γεμάτοι ενέργεια, γεμάτοι όνειρα, γεμάτοι θέληση. Μείνετε νέοι, όσο καιρό μπορείτε! 

Κυρίως, όμως: μείνετε παθιασμένοι! Το πάθος γεμίζει τις μπαταρίες μας, είναι η κινητήρια δύναμή μας σ’ ότι κάνουμε! Να παθιάζεστε μ’ αυτό που κάνετε! Βρείτε τρόπους να συντηρείτε αυτό το πάθος: για τη μάθηση, για τη ζωή, για τη δουλειά σας, για τους αγαπημένους σας! Μην αφήνεστε χωρίς αυτό, διότι ζωή χωρίς πάθος είναι μισή ζωή!
Να είστε λογικοί: στις απαιτήσεις σας, στον τρόπο που αντιμετωπίζετε ορισμένα οργανωτικά ζητήματα της ζωής σας ή της δουλειάς σας. Μην παραλογίζεστε! Αλλά ούτε και να παραμένετε τυφλά όργανά της! Αυτό που μετρά περισσότερο στη ζωή δεν είναι η λογική, αλλά η καρδιά! Η πρώτη είναι καλή για να εξηγήσει τον κόσμο. Αλλά η δεύτερη σας λέει πώς να ζείτε στον κόσμο: σαν άνθρωπος! Διότι, στην τελική, αυτό είστε: άνθρωποι – όχι εργατικές μηχανές! Δεν πρέπει ποτέ να χάσετε την ανθρωπιά σας! Συμπόνια, ελπίδα, έρωτας, αγάπη! Βάλτε αυτά ως προτεραιότητα και θα είστε ευτυχισμένοι! Αυτό να ψάχνετε! Και να θυμάστε ότι η ευτυχία δεν σημαίνει πάντα επιτυχία ή λεφτά! Σημαίνει να χαίρεστε κάθε στιγμή, είτε είστε επιτυχημένοι είτε όχι, είτε έχετε πολλά λεφτά, είτε όχι!
Είμαι περήφανος για σας. Μείνετε κι εσείς περήφανοι για τον εαυτό σας και να θυμάστε: η ζωή δεν είναι ένα μέρος που πρέπει να φτάσετε ή μια κορυφή που θα κατακτήσετε, αλλά ένας δρόμος που θα βαδίζετε καθημερινά! Η τελειότητα είναι δρόμος, όχι προορισμός! Πάρτε το δρόμο σας, σεργιανίστε τις θάλασσές σας… η ομορφιά κρύβεται στο ταξίδι και στην περιπέτεια που σας περιμένει, όχι στην Ιθάκη! Κι εσείς, μόλις ξεκινάτε ένα! Καλό ταξίδι, λοιπόν!



*Ο Δημήτρης Γκίκας είναι Φιλόλογος, με σπουδές στη Θεολογία και τη Φιλοσοφία και Διδάκτωρ Πολιτικής Φιλοσοφίας και Φιλοσοφίας της Τέχνης.

Είναι Καθηγητής και Υπεύθυνος Εκπαιδευτικών προγραμμάτων και Δράσεων στο ΙΕΚ American Education του Ομίλου New York College.

Αρθρογράφος και Επιστημονικός Συνεργάτης του περιοδικού Ιστορικά Θέματα. Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει πλήθος βιβλία, άρθρα και μελέτες σε θέματα Γλώσσας, Εκπαίδευσης, Ιστορίας, Πολιτικής Φιλοσοφίας, Ρητορικής, Θεολογίας κ.ο.κ.


Είναι μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού του Δήμου Καλλιθέας και μέλος της Εταιρείας Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά.

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας