Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

Κάν’ το όπως ο Μακρόν;



Από Γιάννης Κωνσταντινίδης Και Βένη Μουζακιάρη



Η επιθυμία για αποφυγή υπερψήφισης του προγραμματικού σχεδίου των Συντηρητικών μπορεί να φωτίσει εντονότερα το πλεονέκτημα της ατζέντας του Τιμ Φάρον, με σοβαρή την πιθανότητα εκλογικής ανόδου του μικρού κόμματος των Φιλελευθέρων.


Και ξαφνικά, στις πολλές κομβικές εκλογικές αναμετρήσεις του 2017 προστέθηκε μία ακόμα: η χρονικά πρόωρη κοινοβουλευτική εκλογή στη Βρετανία. Η κομβικότητα των βρετανικών εκλογών είναι διαφορετική από αυτήν των πρόσφατων προεδρικών εκλογών σε ΗΠΑ και Γαλλία, καθώς στη βρετανική περίπτωση δεν αποτυπώνεται μια ισχυρή αντισυστημική δύναμη, και σχετίζεται κυρίως με την επίδραση που θα έχει η νέα κατανομή ισχύος μεταξύ των κομμάτων στην πορεία των διαπραγματεύσεων εξόδου της χώρας από την Ε.Ε. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια πρώτη καταγραφή των γεγονότων και των θέσεων των πολιτικών πρωταγωνιστών στην εκκίνηση της προεκλογικής περιόδου, έντεκα μήνες μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και την επικράτηση της επιλογής αποχώρησης της χώρας από την Ε.Ε.


Η άμεση παραίτηση του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον και η ανάληψη των καθηκόντων από την Τερέζα Μέι αποτέλεσε την πρώτη αντίδραση στην κατεύθυνση διαχείρισης του αρνητικού για την ευρωπαϊκή πορεία αποτελέσματος του δημοψηφίσματος την επόμενη μέρα. Η νέα πρωθυπουργός, μολονότι υπήρξε θερμή υποστηρίκτρια της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε., άμεσα τοποθέτησε κομβικά στελέχη του κόμματός που πρωτοστάτησαν στην καμπάνια υπέρ της εξόδου από την Ε.Ε. σε καίρια κυβερνητικά πόστα και έθεσε τη νέα κυβέρνηση στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων με την Ενωμένη Ευρώπη. Η ανάδειξη των συγκεκριμένων στελεχών σε καίριες θέσεις, όπως του Μπόρις Τζόνσον στη θέση του υπουργού Εξωτερικών και του Ντέιβιντ Ντέιβις σε ένα νέο υπουργείο, το οποίο θα επέβλεπε τις διαπραγματεύσεις, χαρακτηρίστηκε εξαρχής, τόσο στην Αγγλία όσο και διεθνώς, σκληρή στάση της νέας πρωθυπουργού και ένδειξη ότι η ίδια είναι διατεθειμένη να υπηρετήσει απόλυτα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.


Η έκταση της σκληρής αυτής στάσης της επιβεβαιώθηκε και στις πρώτες συναντήσεις που η ίδια είχε με Ευρωπαίους αξιωματούχους, τους οποίους διαβεβαίωσε ότι η Βρετανία είναι αντίθετη και με την ελευθερία κινήσεων των Ευρωπαίων πολιτών στη χώρα. Εντέλει, στις 29 Μαρτίου 2017 η βρετανική κυβέρνηση επίσημα έθεσε σε εφαρμογή το Άρθρο 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας και έτσι εκκίνησε η τουλάχιστον διετής διαδικασία διαπραγματεύσεων για την απομάκρυνση της Βρετανίας από την Ε.Ε.


Τα υπόλοιπα κόμματα αντέδρασαν σε βάρος της απόφασης αυτής, καθώς τόσο οι Εργατικοί όσο και, κυρίως, οι Φιλελεύθεροι και οι Πράσινοι υιοθέτησαν μια περισσότερο μετριοπαθή στάση μετά το δημοψήφισμα, καλώντας την κυβέρνηση να μην προχωρήσει στη σκληρή γραμμή (hard) της πλήρους απομάκρυνσης αλλά σε μια μετριοπαθέστερη (soft), προκειμένου η Βρετανία να συνεχίσει να επωφελείται των δικαιωμάτων της ελεύθερης μετακίνησης πολιτών και κεφαλαίου και των εμπορικών συμφωνιών.


Οι αντιδράσεις σε βάρος των κινήσεων της Μέι, τόσο από την αντιπολίτευση όσο και από στελέχη των Συντηρητικών που υποστήριξαν την παραμονή στην Ε.Ε., σε συνδυασμό με την απειλή διεξαγωγής ενός δεύτερου δημοψηφίσματος στη Σκοτία με ζητούμενο την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο, φαίνεται να αποτέλεσαν κομβικούς παράγοντες στην απόφαση της πρωθυπουργού να προκηρύξει πρόωρες εκλογές στις 8 Ιουνίου 2017. Η πιθανότητα φθοράς της Μέι μέσα στους επόμενους μήνες έμοιαζε ένας πραγματικός κίνδυνος ενόψει των διαπραγματεύσεων της βρετανικής κυβέρνησης με την Ευρώπη.


Η εικόνα των μετρήσεων


Οι πρώτες μετρήσεις δείχνουν ένα σταθερό, και διευρυμένο συγκριτικά με το αποτέλεσμα του 2015, προβάδισμα για τους Συντηρητικούς. Η αυτοδυναμία των Συντηρητικών δεν φαίνεται να απειλείται. Η διετής διαδικασία διαπραγματεύσεων, στην οποία εισήλθε το Ηνωμένο Βασίλειο, και η συναίσθηση της αλλαγής, η οποία θα επέλθει σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, ωθούν τη βρετανική κοινωνία στη σκέψη ότι μια ισχυρή κυβέρνηση είναι αναγκαία με σκοπό να προασπιστεί τα συμφέροντα και το μέλλον της χώρας. Η Τερέζα Μέι ήδη έχει πραγματοποιήσει συναντήσεις με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους και ο αντίκτυπος κάθε άλλο πάρα καθησυχαστικός είναι σε σχέση με την έκβαση των διαπραγματεύσεων.


Οι Εργατικοί, από την άλλη, φαίνεται να έχουν εκλογικά σταθεροποιηθεί στη δεύτερη θέση με ελαφρώς μειωμένα ποσοστά σε σύγκριση με το 2015, χωρίς να αναμένονται εκπλήξεις περαιτέρω απώλειας ποσοστών. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες ενισχύονται σημαντικά σε σχέση με την τελευταία εκλογή, κερδίζοντας ένα τμήμα των Συντηρητικών ψηφοφόρων που τάχθηκαν υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ε.Ε., ενώ το Κόμμα Ανεξαρτησίας (UKIP) εξακολουθεί να διατηρεί ένα σημαντικό εκλογικό ποσοστό παρά την αποχώρηση του ηγέτη που το ανέδειξε, του Νάιτζελ Φάρατζ.


Τα προεκλογικά διακυβεύματα

Το ζήτημα της εξόδου της χώρας από την Ε.Ε. είχε προκαλέσει από την πρώτη στιγμή ανησυχίες περί των οικονομικών συνεπειών της απόφασης αυτής. Ωστόσο, οι συνέπειες δεν μοιάζουν μέχρι σήμερα να είναι όσο αρνητικές είχαν περιγραφεί αρχικώς, με χαρακτηριστικότερη εξέλιξη την άνοδο του πληθωρισμού στο 2,3%, προς όφελος ωστόσο της απασχόλησης, καθώς η ανεργία μειώθηκε στο 4,8%, το χαμηλότερο σημείο στο οποίο έχει καταγραφεί από το 2006.


Οι κραδασμοί που πάντως προβλέπεται να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της διετούς διαπραγμάτευσης έχουν κινητοποιήσει την οικονομική ηγεσία της χώρας, ώστε μετά την εκλογή της 8ης Ιουνίου να κατατεθεί προς ψήφιση ένα νέο πρόγραμμα δημοσίων δαπανών, με αυξήσεις των φόρων και περιστολή των δαπανών. Το γεγονός αυτό επιδείνωσε την εκλογική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, αλλά δημιούργησε έριδες και στο εσωτερικό των Συντηρητικών. Με αιχμή του δόρατος την εξαγγελία της μείωσης των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση και για το εθνικό σύστημα υγείας, ο Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών, αλλά και ο Τιμ Φάρον των Φιλελευθέρων, εξήγγειλαν την επέκταση των δημοσίων επενδύσεων ως οικονομική εναλλακτική μπροστά σε μια ενδεχόμενη οικονομική κρίση.


Ανάμεσα στην πολιτική λιτότητας της Μέι και στην κρατικιστική εναλλακτική του Κόρμπιν, το προεκλογικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων, του πλέον κλασικού σοσιαλφιλελεύθερου στην ιδεολογία κόμματος της ομάδας των Ευρωπαίων Φιλελευθέρων, συνεχίζει να προτάσσει την ανάγκη των φιλελεύθερων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και συγχρόνως της ενίσχυσης των προνοιακών δομών, των σχολείων και των νοσοκομείων.


Η επιθυμία για αποφυγή υπερψήφισης του προγραμματικού σχεδίου των Συντηρητικών, με βασικούς πυλώνες την εκτεταμένη περιστολή δαπανών και συγχρόνως την ανελαστική γραμμή της πλήρους εξόδου από την Ε.Ε., μπορεί να φωτίσει εντονότερα το πλεονέκτημα της ατζέντας του Τιμ Φάρον, με σοβαρή την πιθανότητα εκλογικής ανόδου του μικρού κόμματος των Φιλελευθέρων.


Η προγραμματική τους εστίαση σε κοινωνικές πολιτικές και η στρατηγική τους τοποθέτηση έξω από το καλούπι του δικομματισμού φαίνεται να τους ευνοεί σε μία περίοδο κατά την οποία τόσο η οικονομική ανασφάλεια όσο και η αντισυστημική διάθεση ωθούν προς λύσεις πέρα από τις κλασικές του κεντροδεξιού και του κεντροαριστερού πόλου. Μπορούν όμως οι Φιλελεύθεροι να «το κάνουν όπως ο Μακρόν»;


Free Sunday 
13/5/2017
==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017.

 Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας