Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

O Macron και ο υπόλοιπος κόσμος



Η εκλογή του 39χρονου Emmanuel Macron στη γαλλική προεδρία έναντι της ακροδεξιάς Marine Le Pen στις 7 Μαΐου, με την σημαντική διαφορά του 66,1% έναντι του 33,9%, έδειξε ότι το ρεύμα του λαϊκισμού στη Δύση δεν ήταν ασταμάτητο.

Ο Macron έχει πολλά από αυτά που απεχθάνονται οι λαϊκιστές: ένα background στον χρηματοοικονομικό κλάδο, είναι υπέρ της παγκοσμιοποίησης και έχει μια ισχυρή δέσμευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ωστόσο κατόρθωσε να νικήσει παρουσιάζοντας τον ίδιο με επιτυχία ως έναν αντί-συστημικό υποψήφιο: το κίνημα του En Marche! δεν ήταν καν πολιτικό κόμμα όταν διεξήχθη ο πρώτος γύρος και ο επαναληπτικός των εκλογών, και παρατάχθηκε κατά μήκος του διχασμού αριστεράς-δεξιάς. Είναι εξοικειωμένος με τις εθνικές κυβερνήσεις: ως υπουργός Οικονομίας το 2012-2014, βοήθησε τον Francois Hollande να προετοιμαστεί για τις Συνόδους G7 και G20 και έκανε πολλές επίσημες επισκέψεις στο εξωτερικό.

Αλλά τα θέματα στρατηγικής είναι άγνωστη περιοχή για αυτόν. δεν έχει σπουδάσει ή ζήσει εκτός Γαλλίας για μεγάλη χρονικό περίοδο, εκτός από έξι μήνες στη γαλλική πρεσβεία στη Νιγηρία. Επισκέφθηκε πρώτη φορά τις ΗΠΑ το 2006, ως συνεργάτης του αμερικανό-γερμανικού Marshall Fund.

Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, Hollane και Nicolas Sarkozy, ο Macron μιλάει πολύ καλά αγγλικά, κάτι που θα διευκολύνει την προσωπική επαφή με πολλούς ομολόγους του. Ωστόσο ο Macron δεν έχει σκεφτεί βαθιά τις διεθνείς υποθέσεις. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, οι απόψεις που εξέφρασε σχετικά με την εξωτερική πολιτική ήταν γενικές και επιφανειακές, αν όχι κλασικές. Δεν έδωσε μια μεγάλη ομιλία ή συνέντευξη για το θέμα.

Η ομάδα εκστρατείας του για αυτό τον τομέα δεν ήταν καλά οργανωμένη, και αποτελούνταν από ένα χαλαρό δίκτυο κυρίως διπλωματών και λίγων ειδικών, που συντονιζόταν από τον εδώ και πολλά χρόνια προσωπικό του φίλο, Aureliaen Lechevallier.

Ο Macron ωστόσο, συμβουλεύτηκε τον Gerard Araud, τον τότε Γάλλο πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον, τον προκάτοχο του Araud, Francois Delatter, τον Jean-Claude Cousseran, πρώην πρεσβευτή στη ΣΥρία κα πρώην επικεφαλής της εξωτερικής υπηρεσίας πληροφοριών, και τους πρώην υπουργούς Εξωτερικών Hubert Vedrine και Dominique de Villepin.

Η γραμμή του Macron είναι ότι η Γαλλία εγκατέλειψε την παραδοσιακή της θέση στον κόσμο πριν από μια δεκαετία, με την εκλογή του Sarkozy, και ότι θα πρέπει να επιστρέψει στις Gaullo-ικές, Mitterrand-ιές τους ρίζες -που σημαίνει, το παράδειγμα αποφασιστικότητας του Charles de Gaulle και του Francois Mitterand.

Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει την ύπαρξη μεγαλύτερης απόστασης από την Ουάσιγκτον, κάποια μεγαλύτερη συμπάθεια προς τη Ρωσία και μια προθυμία να μιλήσει σε όλες τις πλευρές σε διάφορες κρίσεις, κυρίως στη Μέση Ανατολή.

Αλλά ο διορισμός του Jean-Yves Le Drian ως υπουργό Εξωτερικών με ένα πολύ μεγάλο χαρτοφυλάκιο (συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων, ευρωπαϊκών υποθέσεων) είναι επίσης πιθανό να υπαγορεύσει ένα σημαντικό βαθμό συνέχειας στην πράξη.

Μια ευρέως αξιοσέβαστη και έμπειρη προσωπικότητα, και υπουργός Άμυνας υπό τον Hollande, ο Le Drian, θα φέρει σημαντική τεχνογνωσία στα θέματα στρατηγικής στην ομάδα του Macron. Αντιθέτως, η πρώην ευρωβουλευτής Slvie Goulard, η νέα υπουργός Άμυνας, θα είναι ουσιαστικά μία manager των ένοπλων δυνάμεων, παρά μια τακτικολόγος και με στρατηγική σκέψη.


Capital.gr 


==========================================


 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας