Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Είναι αυτό το τέλος της αμερικανικής ηγεσίας;






C.Raja Mohan, διευθυντής του Carnegie India
Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου Donald Trump να αποχωρήσει από την Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, υπογραμμίζει πως οι ΗΠΑ έχουν γίνει μία σημαντική μεταβλητή στη διεθνή πολιτική. Αν τα βάλεις μαζί με την απόφαση του Trump να αποχωρήσει από την ΤΤΡ και την αμφισβήτησή του στις μακροχρόνιες αμερικανικές στρατιωτικές συμμαχίες, η απόφαση για τη συμφωνία του Παρισιού ρίχνει μεγάλη σκιά στην αξιοπιστία των ηΠΑ ως συνομιλητής και εταίρος. Στο μεταξύ, η ζημιά στη διεθνή τάξη είναι πιθανό να είναι βαθιά και ενδεχομένως μη αναστρέψιμη.

Δεν υπάρχει καμία διαφυγή από το γεγονός οτι οι ΗΠΑ είναι βαθιά διχασμένες από την παγκοσμιοποιημένο χαρακτήρα της Αμερικής και το ερώτημα εάν το φορτίο της διεθνούς ηγεσίας της χώρας αξίζει να το κουβαλά. Όλοι οι κύριοι παράγοντες στο διεθνές σύστημα πρέπει αναπόφευκτα να συμφωνήσουν με την αστάθεια στον εξωτερικό προσανατολισμό των ΗΠΑ που προκαλείται από την αναταραχή στην εσωτερική πολιτική της.

Ο Ινδός πρωθυπουργός Narendra Modi ανέλαβε ένα σημαντικό πολιτικό ρίσκο στο να αλλάξει τις προηγούμενες θέσεις της Ινδίας και να συνεργαστεί με τον πρόεδρο Obama για να δημιουργήσουν τη συμφωνια του Παρισιού. Ο Modi θα θεωρεί πως είναι ειρωνικό ότι ο Trump υπέδειξε τη σειρά καθώς ανακοίνωνε την απόφασή του να αποχωρήσει από τη συμφωνία του Παρισιού.

She Zhiqin, καθηγητής στο Carnegie-Tsinghua Center for Global Policy
Η ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου Trump ότι θα αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία για την κλιματική αλλαγή δεν σημαίνει ότι η αμερικανική ηγεσία στα διεθνή ζητήματα φτάνει στο τέλος. Σε πολλά παγκόσμια ζητήματα, η αμερικανική ηγεσία δεν αποσύρεται. Εκτός αυτού, δεν είναι η πρώτη φορά που ένας Αμερικανός πρόεδρος έχει παραβλέψει την κλιματική αλλαγή. Ο George W. Bush δεν έβλεπε ακριβώς το θέμα αυτό κατά τη διάρκεια της δικής του θητείας, έχοντας εγκαταλείψει το Πρωτόκολλο του Κιότο το 2001. Ο Trump πιστεύει ότι η συμμόρφωση με τη συμφωνία του Παρισιού θα έχει μια επίδραση σε όλες τις πτυχές ενδιαφερόντων των ΗΠΑ, ιδιαίτερα τα οικονομικά συμφέροντα. Αυτό επίσης αναδεικνύει το focus του Trump στο δόγμα "η Αμερική πρώτα”.

Η Κίνα παραμένει δεσμευμένη στην ενεργή συμμετοχή στις προσπάθειες να καταπολεμήσει την κλιματική αλλαγή. Στις προηγούμενες δεκαετιες των μεταρρυθμίσεων και του ανοίγματος, η Κίνα έχει παραμελήσει την προστασία του περιβάλλοντος με την παράλληλη ανάπτυξη της οικονομίας. Ως εκ τούτου, το Πεκίνο είναι τώρα πιο επιθετικό στην προστασία του περιβάλλοντος από ό,τι παλαιότερα, έχοντας κάνει ξεκάθαρη τη στάση του με την επικύρωση της συμφωνίας του Παρισιού.

Ενώ το Πεκίνο μπορεί να εκφράσει μόνο τη λύπη του για την ενέργεια του Trunp, η Κίνα θα προχωρήσει με τις δεσμεύσεις της και θα συνεργαστεί με την Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια, η Κίνα επίσης έχει υποστηρίξει την ενίσχυση των εταιρικής διακυβέρνησης για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Οι προσπάθειες σε αυτόν τον τομέα δεν περιορίζονται σε λίγες μεγάλες χώρες. Η τρέχουσα πραγματικότητα απαιτεί ενεργή συμμετοχή από όλα τα κράτη.

Dmitri Trenin, διευθυντής του Carnegie Moscow Centre

Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Οι ΗΠΑ παραμένουν ο παγκόσμιος ηγέτης σε διάφορους τομείς, από τη συμβατική στρατιωτική εξουσία μέχρι την οικονομία και την προηγμένη τεχνολογία, και θα διατηρήσει αυτή τη θέση για το προσεχές μέλλον. Αυτό που αλλάζει στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι η μέθοδος ενασχόλησης με τον υπόλοιπο κόσμο. Η ιστορία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής έχει και περιόδους υπερ-ακτιβισμού και στιγμές ενοποίησης. Αφότου ο πρόεδρος George W. Bush οδήγησε τις ΗΠΑ σε δύο πολέμους στον μουσουμανικό κόσμο, ο διάδοχός του, Barack Obama, υιοθέτηση μια πολιτική συγκράτησης.

Η άποψη του Donald trump για το αμερικανικό εθνικό συμφέρον είναι σαφώς διαφορετική από την φιλελεύθερη ορθοδοξία. Επιδιώκει να ενισχύσει την επιρροή των ΗΠΑ στον κόσμο, απευθυνόμενος έντονα σε φίλους και αντιπάλους, αντί μέσω συμβουλών και ήρεμης προσέγγισης. Αυτό προκαλεί ανησυχία και ερεθισμό μεταξύ των Αμερικανών συμμάχων, καθώς είναι συνηθισμένοι να ακολουθούν την αμερικανική ηγετική θέση τα τελευταία τρία τέταρτα του αιώνα.

Ωστόσο, είναι απίθανο αυτοί οι σύμμαχοι να δημιουργήσουν έναν αντίπαλο για την Ουάσιγκτον. Αντίθετα, όπως και με τον Bush, θα επιλέξουν να περιμένουν τον Trump ενώ θα μείνουν κοντά στην εσωτερική αντιπολίτευση προς αυτόν. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει κανένας στον δυτικό κόσμο έτοιμος ή πρόθυμος να προχωρήσει ως νέος ηγέτης, η έννοια του θανάτου της αμερικανικής ηγεσίας στη Δύση είναι πρόωρο.

Tomas Valasek, διευθυντής του Carnegie Europe

Ο Αμερικανός πρόεδρος Trump δεν διαχώρισε απλώς τη θέση με την Ευρώπη αναφορικά με την κλιματική αλλαγή. Υπέδειξε επίσης την ήπειρο ως την πηγή των προβλημάτων της Αμερικής. Αυτό θα πάει πολύ πιο πέρα από την κλιματική αλλαγή. Στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι 37 αμερικανικές πολιτείες με το 80% του αμερικανικού πληθυσμού έχουν υιοθετήσει κάποιου είδους ανανεώσιμων προτύπων, η επίδραση του περιβάλλοντος θα μπορούσαν να αποδυναμωθούν από τις παράπλευρες ζημιές της αμερικανικής στάσης στον κοσμο.

Να περιμένετε έκρηξη του αντί-αμερικανισμού στην Ευρώπη. Φοβάμαι υπερβολικές αντιδράσεις από την ευρωπαϊκή πλευρά. Οι ΗΠΑ θα βρουν ότι είναι πολύ πιο δύσκολο από το τώρα και στο εξής, στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν περισσότερα στρατεύματα για το Αφγανιστάν ή περισσότερα κεφάλαια για άμυνα. Αυτό πρόκειται να αποδυναμώσει και τις δύο πλευρές τελικά.

Το καθήκον τώρα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και θεσμικών οργάνων είναι να γίνει η διάκριση μεταξύ αυτών των θεμάτων -όπως η αποτροπή της Ρωσίας- όπου η αμερικανική βοήθεια παραμένει απαραίτητη και εκείνων -όπως η κλιματική αλλαγή- που οι ΗΠΑ έχουν γίνει εμπόδιο. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να δημιουργήσουν εναλλακτικούς συνασπισμούς για να προωθήσουν θέματα και να αναλάβουν το ρίσκο με τους δικούς τους ψηφοφόρους για να αναζητήσουν διατλαντικές λύσεις. Αυτό θα είναι δύσκολο.

Pierre Vimont, ανώτερος συνεργάτης στο Carnegie Europe

Από τη γαλλική σκοπιά, αυτό που έγινε είναι ευπροσδεκτο. ΚΑταλήγουν όλα σε ένα απλό συμπέρασμα: η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel είχε δίκιο, και ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron, με το να είναι τόσο σίγουρος για την ικανότητά του να κάνει τον Αμερικανό πρόεδρο να αλλάξει τη γνώμη του, δεν είχε. Αλλά ο νέος Γάλλος πρόεδρος μαθαίνει γρήγορα. Βλέπει πάρα πολύ καλά τώρα ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να περιμένουν πολύ σοβαρή ή εποικοδομητική ηγετική παρουσία από την κυβέρνηση Trump.

Αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη δεν έχει άλλη επιλογή από το να πάρει το μέλλον στα χέρια της. Δεν έχει πολύ νόημα να περιμένει τις αποφάσεις της Ουάσιγκτον, από τη στιγμή που ο Trump εμμένει στις δικές του εσωτερικές προτεραιότητες. Αυτή η νέα πραγματικότητα ανοίγει την πόρτα στις βαθύτερες σχέσεις με τα έθνη με τα οποία η Ευρώπη δίσταζε να ασχοληθεί πολύ γρήγορα, όπως η Κίνα, η Ινδία ή ακόμη και η Ρωσία. Και αυτές οι ενισχυμένες εταιρικές σχέσεις θα περιλαμβάνουν ένα ευρύ πεδίο τομέων από το εμπόριο και τις επενδύσεις, στην ασφάλεια, στη μετανάστευση και φυσικά, στην κλιματική αλλαγή.

Όπως άφησε ο Macron να εννοηθεί στην ανακοίνωσή του, η ενέργεια του trump θα αναζωογονήσει επίσης ένα νέο τύπο σχέσης με τις ΗΠΑ, βασισμένο στην αναζωογονημένη δικτύωση με εκπροσώπους από όλη την αστική κοινωνία. Στο τέλος αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ο καλύτερος τρόπος για να αναζωπυρωθεί η αμερικανική ηγετική θέση.

Haha Yahua, διευθυντής στο Carnegie Middle East Centre
Ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump μπορεί να έχει αποσυρθεί από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα με το πρόσχημα ότι προστατεύει τους Αμερικανούς εργαζόμενους, αλλά έχει εξαντλήσει την μελλοντική ευημερία των παιδιών τους με αυτόν τον τρόπο. Ίσως το CNN συνέλαβε απεικόνισε καλύτερα το τι έγινε με τον τίτλο "Trump προς πλανήτη: Ψόφα”.

Για τον Trump, ο κόσμος δεν είναι μία κοινότητα εθνών αλλά μια συλλογή συγκρουόμενων συμφερόντων και η αμερικανική ηγετική θέση δεν αποτελεί ευκαιρία αλλά βάρος. Με την απόσυρση από τη συμφωνία όχι μόνο φαίνεται ανεύθυνος απέναντι στον κόσμο αλλά επίσης παραχωρεί τα αμερικανικά οικονομικά πλεονεκτήματα στην καθαρή ενέργεια. Αυτό υπονομεύει την γεωπολιτική στάση των ΗΠΑ ως παγκόσμιος ηγέτης και ανοίγει το δρόμο για την Κίνα και για άλλους να διεκδικήσουν το ρόλο. Η αποχώρηση από τη συμφωνία εχει αυξήσει το αίσθημα της παγκόσμιας αβεβαιότητας και έχει μεταμορφώσει τις ΗΠΑ από παγκόσμιο ηγέτη σε μια απρόβλεπτη δύναμη αστάθειας.

Αυτή η ενέργεια μπορεί να θεωρηθεί ως πρόσκληση για άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο. Για τις πλούσιες πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Μέσης Ανατολής των οποίων οι οικονομίες εξαρτώνται από τα ορυκτά καύσιμα, η αποχώρηση από ια δεσμευτική συμφωνία για τη χρήση καθαρών και πιο δαπανηρών τεχνολογίων είναι ευπρόσδεκτα νέα. Η κίνηση του Trump επίσης διακινδυνεύει τις εθελοντικές ατζέντες όπως τους Βιώσιμους στόχους ανάπτυξης 2015 και τους χρηματοδοτικούς τους μηχανισμούς.
==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας