Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Ποια είναι η πολιτική των Η.Π.Α. σε διεθνές επίπεδο σήμερα;



Γράφει ο Νικόλαος Μπαγιαρτάκης 



Στη διεθνή άσκηση πολιτικής δεν ισχύει ούτε ο κομμουνισμός, ούτε ο φιλελευθερισμός, ούτε ο ρεβιζιονισμός, ούτε όποια άλλη μηχανική κοινωνική κατασκευή (όποιος ανατρέξει στην ιστορία θα διαπιστώσει ό,τι χώρες που 'χαν παρόμοιες ιδεολογίες δεν ξέφυγαν απ' τον πόλεμο κι ας είχαν ως πρόταγμα την διεθνή ειρήνη και τις ουτοπίες τους επί της γης, ένθεν κακείθεν). Στη διεθνή πολιτική ισχύουν δύο φόρμουλες η μία είναι η υπερεθνική (βλέπε Ιερά Συμμαχία του Μέτερνιχ) και η δε άλλη τάση πολιτικής που είναι της Realpolitik (βλέπε Μπίσμαρκ). Στη πραγματικότητα δεν ισχύει καμία από τις δύο τάσεις ολοκληρωτικά και εις βάρος της άλλης παρά μονάχα υπάρχει μία μίξη αυτών και επιβάλλονται από τον ισχυρότερο που θέτει τους κανόνες στη διεθνή σκακιέρα.

Οι Η.Π.Α. προ της ενδυναμώσεως της ανερχόμενης σημερινής Κίνας είχαν αποφασίσει να ασκήσουν ένα σύστημα που θα βασίζεται εν πολλοίς στο υπερεθνικό μοντέλο, της πολιτικής του Μέτερνιχ. Εκεί θα επικρατούσε η λογική ότι ο πόλεμος είναι η καταστροφή όλων των πλευρών που συμμετέχουν σ' αυτόν στην οικονομία άρα αμφότερες οι πλευρές θα 'ναι ηττημένες παρά του ότι φαινομενικά υπάρχει ένας νικητής, η φιλελεύθερη ιδεολογική αρχή εν ολίγοις ότι το εμπόριο σώζει την ειρήνη στον κόσμο. Κατά αυτόν τον τρόπο κατάφεραν ως η ισχυρότερη χώρα που 'ναι μία νησίδα απομονωμένη στον πλανήτη μας (καθώς προστατεύεται από δύο φυσικά αμυντικά οχυρώματα τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανό και μέχρι προσφάτως δεν επιτρεπόταν να υπάρξει χερσαία στρατιωτική δίοδος προς τις Η.Π.Α. αφού υπήρχε φυσικό εμπόδιο από τον πάγο στον αρκτικό κύκλο και μία Ρωσία που ήταν η ηττημένη και πλήρως αποδυναμωμένη παρά του ότι κατείχε και συνεχίζει να κατέχει την υπεροπλία στα πυρηνικά όπλα παγκοσμίως).

Αυτό ήταν το μοντέλο μέχρις ότου η Κίνα να αναπτυχθεί σε οικονομικό και δημογραφικό επίπεδο τόσο ώστε να αποτελεί η απειλή του μέλλοντος που θα εκθρονίσει τον πλανητικό ηγεμόνα των Η.Π.Α. Η συντήρηση του μοντέλου που οι Η.Π.Α. είχαν δημιουργήσει με το πλήθος βάσεων και την "προστασία" των διαφόρων χωρών ανά τον πλανήτη πλέον όπου παράλληλα θα έπρεπε να ανταγωνιστεί την Κίνα παράλληλα θα ήταν κάτι που δεν θα μπορούσε καμία υπερδύναμη να αντέξει ακόμη κι αν αυτή είναι τόσο ισχυρή όσο οι Η.Π.Α. (εξ ου κι ο λόγος που πλέον επιμένουν οι Η.Π.Α. για την Γερμανία να συνεισφέρει στο ΝΑΤΟ σε χορηγία ενώ δεν είχαν ποτέ προηγουμένως άλλοτε μία τέτοια απαίτηση).

Πλέον η επόμενη μέρα δεν είναι να διατηρηθεί ένα κλίμα παγκοσμιοποίησης και συμφιλίωσης των εθνών ευνουχίζοντας τους στα χαρακτηριστικά τους αυτά που τους δίνουν στα έθνη την ταυτότητα τους ως οργανισμοί. Είμαστε σε μία νέα εποχή πολιτικής ασκήσεως των Η.Π.Α. όπου επικρατεί η υπερεθνική τάση πολιτικής συνάμα με την Realpolitik (ο Φουκουγιάμα την είχε ορίσει ως ρεαλιστικός Ουολσονισμός, δηλαδή διεθνισμός με αμερικανικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα εθνική ρεαλιστική πολιτική κυριαρχίας). Οι Η.Π.Α. πλέον θέλουν να προσφέρουν τα όπλα τους και την προστασία τους αλλά όχι δωρεάν, εξ ου και ζητούν απ' την Γερμανία να δραστηριοποιηθεί σε οικονομική ενίσχυση του ΝΑΤΟ, απ' την Νότια Κορέα να αγοράσει το σύστημα το πυραυλικό το ΤΗΑΑD, απ' την Πολωνία το ίδιο για την ενίσχυση της και ούτω καθ' εξής.

Το δυτικό μπλοκ πλέον δεν είναι ενωμένο καθώς δεν το επιθυμούν οι ίδιες οι Η.Π.Α. αυτό και ενισχύουν τον ανταγωνισμό των γειτονικών χωρών αναμεταξύ τους ώστε οι ίδιες να μην δαπανούν κονδύλια όπως πριν για τη διεθνή του προστασία του μπλοκ, ως ο παγκόσμιος χωροφύλακας και να μαζέψουν δυνάμεις για να ενισχυθούν στο εσωτερικό τους στην οικονομία και όχι μόνο απέναντι στην Κίνα που προϊόντος του χρόνου υπερμεγεθύνεται. Η υπερέκθεση είναι αυτή που οδήγησε στην κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ. και δεν θέλουν να επαναλάβουν την ιστορία αυτή, ως ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Βεβαίως για να καταρρεύσει η Ε.Σ.Σ.Δ. μεγάλο ρόλο συμβολής υπήρξε του ότι η Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ αποδέχτηκε τότε να σταθεί στο πλευρό των Η.Π.Α. έναντι της Σοβιετικής Ενώσεως καθώς αναγνώριζε ότι εάν τότε η Ρωσσία έβγαινε νικητής στον ανταγωνισμό της με τις Η.Π.Α. τότε ο αμέσος επόμενος υποψήφιος που θα στρεφόταν ενάντια του δεν ήταν άλλος απ' την ίδια, ως μία συνορεύουσα χώρα και αυτό ήταν ένας σχεδιασμός του Κίσσινγκερ. Σήμερα έχουμε το παράδοξο οι Η.Π.Α. να μην πλευρίζουν την Ρωσία για να εξασθενίσουν από κοινού την Κίνα, καθώς υπάρχει ένα ισχυρό κομμάτι τους βαθέως κράτους που επιθυμούν την ρήξη με την Ρωσία, οι λεγόμενοι νεοσυντηρητικοί και ο Μπρζεζίνσκυ (Πολωνός γαρ) ενώ ήταν απ' αυτούς που μισούσε θανάσιμα την Ρωσσία αναγνώρισε στο τέλος ότι η πολιτική αυτή κόντρα στη Ρωσία στην σημερινή χρονική διαμορφωθείσα κατάσταση είναι παντελώς λανθασμένη.

Εν κατακλείδι, η σημερινή πολιτική των Η.Π.Α. είναι αυτή που εκφράζει ο Τάκιτος σ' αυτή του την φράση: "Είθε τα έθνη να διατηρήσουν στο διηνεκές, αν όχι την αγάπη προς εμάς, τουλάχιστον την έχθρα μεταξύ τους! Καθώς, ενόσω η μοίρα της αυτοκρατορίας διακυβεύεται όπως τώρα, η τύχη δεν μπορεί να μας κάνει μεγαλύτερο καλό από το να φέρει διχόνοια στους εχθρούς μας".




==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας