7/10/17

Ευρωπαϊκή Ένωση και η ψευδαίσθηση μιας δεύτερης Belle Epoque

https://www.frenchentree.com/wp-content/uploads/assets/paris/images/800px-Paris_in_1916.jpg
Γερμανικά στρατεύματα στην Γαλλία σηματοδοτούν το τέλος της Χρυσής Εποχής




Σε μια παράλληλη διαδρομή η Ε.Ε. αφού διένυσε μια δεύτερη "belle epoque" (μτφ. χρυσή εποχή) που είχε πρώτη φορά δει από το 1870 περίπου μέχρι το 1914 , επανέρχεται στο ίδιο σταυροδρόμι επιλογών αποδεικνύοντας πώς δεν έχει μάθει το μάθημα της.




Η Ευρώπη της ευφορίας και της ευδαιμονίας που όπως και τότε , παρήγαγε υποτίθεται τρόπο για να βελτιωθεί το "ευ ζείν" των ανθρώπων της, σε μια επανάληψη των ίδιων λαθών καθώς οι πρωταγωνιστές της ήταν και πάλι οι ίδιοι (Γαλλία, Γερμανία)τοποθετεί εκ νέου σε ίδιο σταυροδρόμι την ήπειρο.




Στις αρχές του 20ου αιώνα μετά την μεγάλη έκθεση που έδειχνε τα επιτεύγματα τεχνολογικά και οικονομικά της ηπείρου, οι πολίτες αλλά κυρίως οι άρχουσες τάξεις, θεωρούσαν πώς η οικονομία θα ήταν ο κύριος παράγοντας σταθερότητας μεταξύ των κρατών και θα εξαφάνιζε τις προστριβές διατηρώντας ανοιχτά σύνορα για δοσοληψίες κάθε είδους. (σ.σ. η Ε.Ε. δεν ήταν ανακάλυψη τροχού. Ήταν ιδέα αιώνων). Το 1914 αυτό διαλύθηκε με απότομο τρόπο. Αιτίες;




- οι μεγάλες ανισότητες σε πληθυσμούς που είχαν προκληθεί λόγω της συνεχιζόμενης συσσώρευσης εξουσίας και κερδών στα χέρια λίγων.

- η αδυναμία αντίληψης διαφορετικότητας εθνών που έγιναν μετά αντικείμενο εκμετάλλευσης από δικτάτορες και μισότρελους με μισά μουστάκια.

- η διαφθορά και η αντίληψη πώς το μοντέλο της δορυφοριοποίησης θα συνεχιστεί αιώνια (οι αποικίες και ο φτωχός νότος θα τρέφει αιώνια τους προνομιούχους και τις βόρειες χώρες).

- η ανάδυση νέων δυνάμεων αλλά και η διαμόρφωση αποσχιστικών τάσεων κρατών




Αυτά ώθησαν την Ευρώπη τότε στην αρχή ενός πολέμου που επί της ουσίας θεωρείται ενιαίος καθώς τα 25 χρόνια περίπου ως διάλειμμα μεταξύ WWI - WWII απλά ήταν ο ενωτικός κρίκος για να εκφραστεί και το έκτρωμα που προέκυψε από την επιβολή του Μαρξιστικού προτύπου δια του Εθνοσοσιαλισμού (ναι.. υπήρξε από τότε αυτό). Αυτη η καταστροφική θεωρία του Μαρξ άλλωστε έδωσε ώθησε πρώτα σε ακραία αριστερά (1905 και συνδικάτα) μέχρι και το 1926 περίπου όπου εμφανίστηκε το Γ Ράιχ λαμβάνοντας "εφόδια" για την χειραγώγηση της μαζικής αγανάκτησης πληθυσμών για την κατάσταση τους.




Σήμερα λοιπόν βρισκόμαστε εκ νέου σε μια παρόμοια κατάσταση όσον αφορά το σκεπτικό με διαφορετικούς φυσικά παράγοντες και παραμέτρους. Όμως η ουσία παραμένει η ίδια. Η Γερμανοκεντρική ένωση και η Γαλλική συμμετοχή , αναβιώνουν και πάλι την ονείρωξη των Βαυαρών για την Αυτοκρατορία του Γουλιέλμου και των Γάλλων για μια καλύτερη "χρυσή εποχή" στην Ε.Ε., χωρίς φυσικά να αντιλαμβάνονται πώς στον Ευρωπαϊκό Νότο και στην Ευρωπαϊκή Ανατολή οι αντιδράσεις πληθαίνουν εκ νέου τροφοδοτώντας το ίδιο καζάνι που είχε δώσει ατραπό σε αρκετούς επιτήδειους να φτάσουν την Ευρασία αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο σε σύγκρουση. Άλλωστε η Ευρασία ως σύνολο ηπείρων και πληθυσμών πάντοτε στην ιστορία ήταν η πηγή όλων των συγκρούσεων παγκοσμίου επιπέδου.




Οι πολίτες λοιπόν της Ευρώπης, είναι στο ίδιο έργο θεατές, όπου κάποιοι στα κέντρα εξουσιών συνεχίζουν την ίδια ψευδαίσθηση πώς η οικονομία αποτελεί οδόφραγμα σε κάθε είδους πολεμική σύγκρουση. Αδυνατούν επίσης να δουν πώς η διαφορετικότητα των εθνών και των πληθυσμών αν δεν αναγνωριστεί και συνδεθεί εντός της Ε.Ε. χωρίς ισοπέδωση και πολτοποίηση, θα γίνει και αυτή καύσιμο για το παλιό καζάνι εντάσεων. Τα πρώτα δείγματα τα έχουμε ήδη σε προσπάθειες από Ηνωμένο Βασίλειο, Σκωτία, Καταλονία και θα ακολουθήσουν και άλλα.




Παράλληλα περιφερειακά αυτών αντί για τους Οθωμανούς Τούρκους , υπάρχει το Ισλαμιστικό κίνημα που παίζει τον δικό του ρόλο , ως νέα παράμετρος για την ταχύτερη αποσύνθεση της Ε.Ε. επιβαρύνοντας πολλές καταστάσεις εντός της.




Σε ένα αντίστροφο ρόλο υπάρχει η Κίνα πλέον όπου φαίνεται σαν να παίρνει εκδίκηση για την σφαγή των Μπόξερ, "εισβάλλοντας" δημιουργικά στην οικονομία της Ευρώπης αλλά και με μια κυκλωτική κίνηση προχωρά σε εγκαθίδρυση συμφερόντων σε πρώην μέλη της ΕΣΣΔ (Ουκρανία π.χ. ) και σε Αφρική.




Σε όλα αυτά η Ευρώπη, ή καλύτερα η άρχουσα τάξη της Ε.Ε. μοιάζει με τα τρία πιθηκάκια (see no evil, hear no evil ,speak no evil) όπου οι νέες αυτές συνθήκες εντός και εκτός συνόρων της, την βρίσκουν ακόμα μια φορά σε αδυναμία να αντιληφθεί τι μπορεί να προκληθεί πολύ σύντομα. Μια κατάσταση όμοια όπως αναφέρθηκε με αυτή μεταξύ του 1905 και 1914 που πήρε μόλις 9 χρόνια να εκδηλωθεί.




Δεν γνωρίζω αν όντως αυτό είναι μια επανάληψη "της αρχής του Λυκόφωτος των Θεών για την Ευρώπη" αναφέροντας και πάλι την φράση που είχε ακουστεί τότε στο Γερμανικό κοινοβούλιο, αλλά σίγουρα είναι εμφανές πώς εφόσον η κατάσταση συνεχιστεί σε αυτό τον δρόμο, το τι θα ακολουθήσει δεν θα είναι ούτε η συνέχεια της αυτοκρατορίας των Βαυαρών, ούτε μια δεύτερη Belle epoque. Πιθανότερο είναι να δούμε μια κατάρρευση του πύργου της Βαβέλ με καταστροφικές φυγοκεντρικές δυνάμεις που είτε θα διαλύσουν με συνοπτικές διαδικασίες την ονείρωξη της Ε.Ε. , είτε με τον ολοκληρωτικό πόλεμο ως συνέχεια μιας πολιτικής πορείας όπως περιγράφει ο Κονδύλης θα δώσει λύση στο πολιτικό αδιέξοδο.




Αλέξανδρος Νίκλαν

Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας



==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας