6/10/17

Τα δικαιώματα μπερδεύτηκαν με τα προνόμια και τις ελευθερίες.

                                            πηγή φωτογραφίας: ΝΥΤΙΜES



Γράφει ο Αλέξανδρος Δρίβας*




Η Ε.Ε βρίσκεται σε σύγχυση από τη μέρα που δημιουργήθηκε. Λόγω του ψυχροπολεμικού κλίματος, τα ζητήματα που αφορούσαν το μεγαλόπνοο σχέδιο δημιουργίας "Ευρωπαϊου Πολίτη", δεν αντιμετωπίστηκαν ορθά. Αυτό έγινε γιατί η διοικητική δομή, η διεύρυνση και η εμβάθυνση της Ε.Ε, ακολούθησε έναν πομπώδη και ελκυστικό (όμως πολύ στρεβλό) τρόπο σχεδιασμού. Τον λειτουργισμό και τον νεο-λειτουργισμό.



Ποιές είναι οι τέσσερις βασικές ελευθερίες της Ε.Ε; Πού στοχεύουν; Δεν έχουν καμία σχέση με την Ελευθερία του Προσώπου όπως αυτή περιγράφεται από τη γλώσσα μας αλλά και από τη φιλοσοφία μας. Ελεύθερη διακίνηση αγαθών, υπηρεσιών, προσώπων, κεφαλαίων. Αρχές εμπορικού δικαίου και όχι προσωπικές ελευθερίες. Συστατικά δημιουργίας της Ενιαίας Αγοράς και όχι κάποιας σύγκλισης ενός κάποιου "κοινού ανήκειν" για τους πολίτες. Η Ε.Ε χτίστηκε λοιπόν πάνω στην ιδέα (μόνο μερικώς σωστή) οτι οι πόλεμοι έχουν οικονομικά αίτια. Κατά τ'άλλα, "απεταξάμην τον μαρξισμό", ο οποίος ακριβώς το ίδιο θεωρεί.

Βάσει αυτών των ελευθεριών, οι πολίτες και τα κράτη δε θα διαφιλονικούσαν για δασμούς και ποσοστώσεις και με αυτόν τον τρόπο, οι πόλεμοι θα εξαλείφονταν. Ο πολίτης είναι καταναλωτής και παραγωγός στο Κοινοτικό Δίκαιο. Ο αυτοπροσδιορισμός και ο ετεροπροσδιορισμός (βασικές έννοιες για την ταυτότητα και για όσα εκείνη προκαλεί σαν προβλήματα και προκλήσεις) αφέθηκαν στα πέριξ της ελευθερίας έκφρασης. Δεν αντιμετωπίστηκαν με προσοχή και πραγματικό σεβασμό, απλώς περιφρονήθηκαν καθώς πρώτη μέριμνα ήταν η παραγωγή και η κατανάλωση.

Σήμερα ακούμε μια φράση σαν σύνθημα επαναλαμβανόμενη κάθε φορά που μπαίνουμε στην πύλη μιας νέας ευρωπαϊκής κρίσης που αποκαλύπτει τη λάθος δομή στην οποία χτίστηκε (Ας πάμε στο 1952-1955, δε μας ένωσε κάποια ''ευρωπαϊκή ταυτότητα", ο άνθρακας και ο χάλυβας μας ένωσαν και σήμερα μας χωρίζει η μαζική ευρωπαϊκή εισαγωγή κινεζικού ατσαλιού) "αμηχανία στους ηγέτες της Ε.Ε για το δημοψήφισμα στην Καταλωνία". Οι δε άνθρωποι που φαντάζονται τον κόσμο χωρίς σύνορα, έρχονται σε μεγαλύτερη αμηχανία όταν και οι Καταλανοί αλλά και οι Κούρδοι, δε ζητούν ισπανόφωνα μόττο, ''μοδάτα" για ιντιφάντες και ελευθεριακότητα, αλλά ζητούν, σύνορα! Θέλουν να γίνουν κράτη!

Πώς να μην υπάρχει αυτή η αμηχανία όταν η λέξη "προνόμιο" είναι αυτή που επιθυμεί η κάθε συντεχνία; Πώς να μην υπάρχει αμηχανία όταν ξαφνικά βλέπουν πως ο κατακερματισμός κοινωνιών, δε λαμβάνει μόνο κάθετα χαρακτηριστικά (ομοφυλοφιλία, ομάδες πίεσης επαγγελμάτων, θρησκευτικές μειονότητες κτλ) αλλά και οριζόντια; (εθνικά). Πώς να μην υπάρχει αμηχανία όταν η Γερμανία στα 90'ς υποστήριξε το Σλοβενικό αίτημα "γιατί να πληρώνω εγώ ο αυστριακός γόνος της Τριέστης τον Σέρβο τεμπέλη; -τι μας θυμίζει η ρητορική...- " Το ίδιο άραγε μπορεί να πει και η Ανατολική Γερμανία της ενοικίασης εργασίας στην "Βόννη";

Όταν επιθυμούμε κατακερματισμό και τον ταυτίζουμε με ελευθερία και με δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό (όπως ο Κύριος Αλαβάνος πήγαινε και έλεγε στα ΣΚόπια -και άλλοι αρκετοί- για να ενθαρρύνει το ''δικαίωμα" να λέγονται με ελληνικά ονόματα) να ξέρουμε οτι το πώς και με ποιά ταυτότητα θέλει να προσδιορίζει εαυτόν ο καθένας, αποτελεί δικό του ζήτημα. Δεν είμαστε ήσυχοι επειδή του δώσαμε "προεπιλογές".



*Υποψήφιος Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου

==========================================

 Ιδιοκτησία πνευματικών δικαιωμάτων του Geopolitics & Daily News - © 2017. Το περιεχόμενο του site αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του Geopolitics & Daily News. Οποιαδήποτε πληροφορία (κείμενο, εικόνες, γραφικά) περιέχεται στο site μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για προσωπική, μη εμπορική χρήση. Είναι παράνομη η αντιγραφή, αναπαραγωγή, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, μέρους ή του συνόλου των περιεχομένων του site χωρίς προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση ή αναφορά της σελίδας